'Allo! 'Allo!

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Alloallotitle.jpg
[Titelsong zet in; shot van buiten; shot van binnen; titel fade-in en fade-out; zoom in op René achter de bar; lachband gereed voor oneliners.]
René Artois: “Ha, goedendag. U vraagt zich vast af waarom de Oncyclopedia een artikel heeft over de Britse serie 'Allo 'Allo! Nou, daar is natuurlijk een logische verklaring voor. Ziet u, op de Oncyclopedia kan elke geregisteerde gebruiker een artikel aanmaken. Eén dag besloot een gebruiker, die kennelijk deze serie kende, om een artikel te schrijven.
'Allo 'Allo! was een Britse sitcom gebaseerd op een andere oorlogsserie, die weer op een echt verhaal gebaseerd is, die uitgezonden werd door de BBC van 1982 tot 1992. De serie was vooral populair wegens de seksuele innuendo's, de oneliners en het vreemde taalgebruik.
Goed, ik zal u vertellen over het plot van de serie. Volgt u mij naar de achterkamer.”

Plot[bewerken]

[René gaat van bar naar achterkamer; shot van achterkamer]
René Artois: “Goed, waar was ik...?”
[Gestommel van buiten; Michelle komt binnen via het raam]
René Artois: “Argh, Michelle! Waarom kom je nooit eens gewoon door de voordeur binnen?! Jij bezorgt me nog een hartaanval!
Michelle Dubois: “Ik heb een reputatie hoog te houden! En wie zijn deze mensen?”
Michelle-Dubois.jpg
René Artois: “Dat zijn lezers die willen weten wat hier zoal gebeurt.”
Michelle Dubois: “Aha. Weldan... Luister aandachtig. Ik zeg dit maar eenmaal De serie speelde zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog in het Franse dorpje Nouvion. Hoofdpersoon is René Artois, eigenaar van een café, die zijn serveersters als prostituées voor de Duitsers gebruikt in ruil voor worst en andere schaarse producten. Op een dag wordt hij door het verzet gevraagd twee neergestorte Britse piloten te laten onderduiken. Het Verzet probeert deze terug naar Engeland te krijgen en ondertussen ook onder andere de “Gevallen Madonna Met De Grote Bloemkolen” uit de handen van Hitler en Gestapo-officier Otto Flick te houden. Ook installeert het Verzet een radioverbinding met Londen. Al vroeg wordt René onecht geëxecuteerd, waardoor hij tot aan de bevrijding een tweelingbroer uit Nancy moet spelen.”
René Artois: “Door het Verzet gevraagd? Je wilde mij executeren voor het bedienen van Duitsers!”
Michelle Dubois: “En dat kan ik nog steeds doen...”

Personages[bewerken]

[Shot van buiten]
Helga Geerhart: “Waarom gaan we eigenlijk naar het café, Herr Flick?”
Flick.jpg
Otto Flick: “Het is mij verteld dat René door generaal Von Klinkerhoffen gebruikt wordt om de Gevallen Madonna Met De Grote Bloemkolen te verbergen in een grote knackwurst.”
Helga Geerhart: “Oe, en nu gaat u hem overmeesteren. Dat vind ik zo opwindend...”
Otto Flick: “Dank je. Nu mag je me kussen.”
[Vurige kus]
Otto Flick: “... Zeven uit tien.”
[Shot van het café; Otto Flick en Helga Geerhart komen binnen]
Helga Geerhart: “HERR FLICK KOMT HET CAFÉ BINNEN!!!”
Otto Flick: “Waar is René?”
[Shot van achterkamer]
René Artois: “O, nee, het is Flick! Snel, verberg je in de kast!”
[René gaat café in; shot van café]
René Artois: “Herr Flick! Hoe kan ik u helpen!”
Otto Flick: “Ik heb een paar vragen. Eén: wie is dit?”
René Artois: “Dit? Eh ben... Ze spreken Nederlands en willen graag weten wie hier zoal woont.”
Otto Flick: “Stop! Ik stel hier de vragen. Wist u bijvoorbeeld dat dit café wordt bestierd door René met zijn vrouw, die toondoof is en daardoor denkt dat ze prachtig zingt. Zij betrapt hem regelmatig tijdens een escapade met één van zijn serveersters...”
René Artois: “Meneer Flick, niet in het openb-...”
Otto Flick: “Stilte, boer! De Duitse soldaten zijn al niet veel beter. Zo werkt generaal Von Klinkerhoffen mij voortdurend tegen en probeert hij zelfs Hitler op te blazen om zijn eigen hachje te redden. Dan is er luitenant Gruber, die een stiekeme homoseksueel is en een oogje heeft op René. En dan is er nog een Italiaanse kapitein die probeert zijn vrouw te verleiden om het café over te nemen.”
Helga Geerhart: “Oe, Herr Flick, hoe weet u dat allemaal?”
Otto Flick: “Ik maak gebruik van allerlei vaag klinkende waarheidsserums, die tevens zorgen voor een stukje slapstickhumor, doordat ze het haar van Edith recht overeind laten staan of jouw borsten gigantisch maken. De consequenties laat ik altijd opknappen door mijn assistent, want ik heb betere dingen te doen.”
[Preuts gegiechel over het woord “borsten”]
René Artois: “Daarover gesproken, wat komt u hier doen?”
Otto Flick: “Hm... dat ben ik vergeten. Je komt vandaag goed weg, René.”
[Otto Flick strompelt weg en Helga Geerhart tippelt erachteraan]
Officer-Crabtree.jpg

Talen[bewerken]

[Shot van buiten; Otto Flick en Agent Crabtree komen elkaar tegen]
Otto Flick: “Heil Hitler!”
Agent Crabtree: “Heel Hustler!”
[Shot van het café; Crabtree komt binnen]
Agent Crabtree: “Geudendog!”
René Artois: “Goedendag, agent Crabtree.”
Agent Crabtree: “René, kan je me vertolen wie dit as?”
René Artois: “Ze spreken Nederlands, maar zijn toch beter in Frans dan u!”
Agent Crabtree: “Niet zoo gemaan. Ik pruit zo omdat ik een Angelsmin bin die zich vuur doet els een Fronse polotie-urgent om niet togen de lomp te lijpen.”
René Artois: “Dat moet u misschien even verder uitleggen.”
Agent Crabtree: “Joost. De actiers van de sarie spreken altiet Angels, dus om verschuilende teilen waar te goeven, gebreken ze typische ex-konten. Veer mijn slachte Fruns worden dan de klunkers haan en woor geguit. Niet geheel toevuilig worden de wierden vaak iets met pais, pijp of soks. De humeur van de Brutten had nogal vaal te duin met het gebed tussen de nevel en de knuu.”
René Artois: “Ja, en eigenlijk zit er tussen ons Franse accent en ons Duitse accent niet veel verschil. Ik heb me een keer uit een lastige situatie gered door gewoon wat hoger te praten, en daardoor dacht een soldaat dat ik Duits was.”

Zie ook[bewerken]

René Artois: “Goed, meer tijd dan dit hebben we niet, tenzij u zelf aan dit artikel bijdraagt en nog een scène erbij schrijft. Wij doen nog even een titelrol met muziek, om dan door te schakelen naar het volgende programma, misschien het WK darts. Anders kunt via de sjablonen verder zappen.”