Dag van de Arbeid

Uit Oncyclopedia
(Doorverwezen vanaf 1 mei)
Ga naar: navigatie, zoeken
apr - mei - jun
<< 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31     >>
Paus Gregorius de Grote krijgt een aanval van socialisme.

Arbeid maakt vrij!
~ Paris Hilton over de Dag van de Arbeid.

De Dag van de Arbeid is een typisch Laaglandse feestdag, die, in tegenstelling tot andere feestdagen, meer dan één keer per jaar gevierd wordt. Om precies te zijn: de Dag van de Arbeid wordt gevierd op maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag.

Ontstaan en praktijk[bewerken]

Middeleeuwse militairen mochten de Dag van de Arbeid niet vieren, en leefden zich dan maar op een andere manier uit.

Toen in 599 na C. Paus Gregorius de Grote[1] de heiligenkalender samenstelde, werd hij overvallen door een vlaag van socialisme. Aangezien deze aandoening pas wetenschappelijke erkenning kreeg in de tweede helft van de XIXde eeuw, wist hij niet wat hem overkwam. Niet alleen had hij er geen remedie tegen, bovendien nam zijn lijfarts hem niet serieus. Hij nam dan maar zijn toevlucht tot de meest populaire remedie tegen grote en kleine kwalen: dagenlang bidden en vasten. Doorgaans ging een ziekte daarmee over, of stierf de patiënt, wat in die barre tijden óók als genezing werd erkend. Gregorius werd genezen in die mate, dat de aandoening hem er alleen toe aanzette om elke werkdag uit te roepen tot Dag van de Arbeid.

Viering[bewerken]

Gregorius beperkte zich niet tot het uitroepen als feestdag, hij bepaalde ook de modaliteiten van de Dag van de Arbeid. Hij verordende dat alle ambachtslieden, arbeiders, boeren en lijfeigenen gemachtigd waren, ja zelfs aangemoedigd werden tot het vieren van deze dag, op straffe van een vermanende vinger naar de eerzame burger die betrapt zou worden op het vieren van deze dag. De gelukkigen werden verondersteld deze dag te vieren door vroeger naar hun werk te gaan dan contractueel voorzien, langer te werken, en niet te pauzeren. Eén enkele oproerkraaier mompelde wel eens halfluid dat hij daar niet veel feestelijks aan zag, maar zo'n elementen kwamen kort daarna om in een betreurenswaardig werkongeval.

Recuperatie[bewerken]

Zoals elke zichzelf respecterende feestdag kon ook déze gerecupereerd worden. Wel, in principe toch. Want dan zou de noeste werker op een zondag gewerkt hebben, en dat werd door diezelfde paus ten strengste verboden. Het is duidelijk dat van deze recuperatieregel hoogst zelden gebruik werd gemaakt. Het is even duidelijk dat de weinige werkgevers die de middeleeuwen telden in hun nopjes waren met deze verordening, die hen beter uitkwam dan de heiligenkalender. Omwille van deze recuperatieclausule beschouwen deskundigen Gregorius de Grote als grondlegger van het arbeidsrecht.

Territorium[bewerken]

Deze revolutionaire regeling werd door de meeste Europese vorsten weggehoond, behalve in de Lage Landen, waar altijd een nijver volkje gewoond... en gewerkt had. Door de Nederlandse afkomst van de paus voelden zij zich bovendien moreel verplicht om zijn feestdag in ere te houden. Blij dat zijn nieuwe idee toch érgens toegepast werd, maakte hij zich daar verder niet druk over. Hij had het trouwens druk genoeg met de heiligenkalender, de Gregoriaanse zang en Carnaval.

XIXde-eeuws omwenteling[bewerken]

Standbeeld van Paus Gregorius de Grote in Amsterdam, zijn geboortestad.

De wetenschappelijke erkenning van het socialisme als medische aandoening rond 1870 plaatste Gregorius' besluit in een nieuw daglicht, en men besloot zijn definitie van het begrip "Dag van de Arbeid" totaal te herzien.

Arbeiders geprivilegieerd[bewerken]

Voortaan mochten alleen nog arbeiders deze dag vieren[2], en daarenboven maar één keer per jaar, bij voorkeur op 1 mei om het werk van de personeelsdiensten te vereenvoudigen. Verder veranderde er voor hen niets, aangezien zij tóch al onbetaalde overuren presteerden om niet ontslagen te worden.

Machines feesten niet[bewerken]

De doorgedreven mechanisatie van de industrie maakte uiteindelijk deze feestdag overbodig, aangezien het ras der arbeiders zo goed als uitgestorven was. Heden ten dage wordt de dag werd met rood aangeduid in de kalender, en precies om twaalf uur des middags worden in alle fabrieken wereldwijd de machines gedurende één minuut stilgezet. Dit gebeurt ter ere van Paus Gregorius de Grote en zijn revolutionaire regeling. Dit stilzetten gebeurde tot voor kort manueel, maar de meeste moderne machines draaien nu onder Windows, en daar is die minuut voor de komende twee millennia al ingeprogrammeerd.

Traditie moet er zijn[bewerken]

Op 2 mei 2007 werd besloten om, zij het symbolisch, weer alle werkdagen, zaterdag incluis, tot Dag van de Arbeid uit te roepen, en de regeling door te trekken naar alle personen die op geregelde tijdstippen een som gelds ontvangen, en menen daarvoor gewerkt te hebben. Op 1 mei wordt dan symbolisch thuis gebleven. Zo eren de Lage Landen hun eerste paus, en krijgt elke werkdag een feestelijk tintje.

Notenbalk[bewerken]

  1. Zijn ware naam was Jaap D.E. Bloemkool, en de mogelijkheid om een nieuwe naam aan te nemen was vermoedelijk de voornaamste drijfveer van zijn opklimmen naar de pauselijke zetel. Er zou in Rome nadien geen paus van Nederlandse afkomst meer zetelen tot Adrianus VI
  2. De laatste lijfeigene was gestorven in 1815, de ambachtslieden waren vervangen door machines, en de boeren moesten tóch al dag en nacht werken om niet te verhongeren. Deze laatsten werden toen nog niet gesubsidieerd.