Aanvink

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Aanvink.
Een aanvink voelt de roep van de derde dimensie.
Een aanvink voelt de roep van de derde dimensie.
Taxonomische indeling
Rijk Dieren.
Stam Iconen.
Klasse Gevederde vrienden.
Orde Ongevederde gevederde vrienden.
Familie Vinkachtigen.
Geslacht Checkus Tickus.
Algemene informatie
Voedsel Bladluizen en andere bugs.
Maximale leeftijd Variërend van enkele seconden tot enkele eeuwen.
Familie van Verkeersborden en streepjescodes.
Geschikt als huisdier Ja, tot de derde dimensie roept.
Specifieke gedragseigenschappen Rustig van aard, tot de vermelde roep weerklinkt. Wordt dan rood, breekt uit, wordt weer groen, en verdwijnt.
Leefgebied De tweede dimensie, en tegen het levenseinde aan de derde.
Intelligentie De tweedimensionaliteit in acht genomen: bevredigend.
Natuurlijke vijanden Het Rode Kruisje.
Uiterlijke kenmerken
Kleur Groen. Varianten zijn mogelijk.
Huidbedekking Glad.
Aantal poten Geen, wel vleugels.
Waarin het leeft Op meerkeuzeformulieren en computerschermen.
Speciale kenmerken De vleugels zijn van ongelijke lengte. En zo geen klein beetje.
Socialitieit Absoluut niet sociaal: mijdt alle contact met soortgenoten.
Aaibaar Meer dan de paardekastanje, maar minder dan de tennisbal.
Portaal  Portaalicoon Biologie


Wie op vinkenslag een aanvink tegenkomt, ervaart deze ontmoeting vaak als een aanslag.
~ Professor W. Druyff over de aanvink.

De aanvink is een tot de vogelachtigen behorende diersoort, die, in tegenstelling tot zijn soortgenoten, de tweede dimensie als habitat heeft, en de derde als een soort hiernamaals beschouwt. De vluchtigheid van zijn bestaan, en de soberheid van zijn uiterlijke kenmerken hebben geleid tot vele misverstanden, gaande van verwaarloosbaar klein tot planeetbedreigend groot. Hoewel...

't Misverstand[bewerken]

Een aanvink die er geen is: de groenvink.

De aanvink wordt vaak verward met de groenvink, omdat beiden vink en groen zijn. Het grootste verschil tussen beide, is dat de groenvink pluimen heeft, over poten beschikt en zich voornamelijk in de derde dimensie ophoudt, terwijl de aanvink een gladde huid heeft, minder poten heeft dan de gemiddelde slang, en zich pas aan het eind zijns levens naar de derde dimensie begeeft.

Levensloop[bewerken]

De levensloop van de aanvink is nog niet bijzonder goed gedocumenteerd, omdat de soort als biologisch weinig interessant wordt beschouwd en er dus geen fondsen voor onderzoek vrijkomen enerzijds, en omdat hun bestaan bijzonder vluchtig is anderzijds.

Geboorte, vroeger en nu[bewerken]

De aanvink werd in vroeger tijden in het leven geroepen door een hogere macht, die vanuit een eveneens hogere dimensie met twee hoekige bewegingen het wezentje aan zijn tweedimensionale toevertrouwde. Vanaf omstreeks de tweede helft van de XXste eeuw wordt de aanvink ook op mechanische wijze, door middel van stralenbundels opgewekt in van elektrische stroom afhankelijke omgevingen. De op deze manier ontstane aanvinken leven veel minder lang, maar compenseren hun korte leven door een meer gevarieerde aankleding en kleurenschema. Waar de oudere aanvinken vaak in eentonig zwart voorkwamen, om pas vanaf de vroege XVIIIde eeuw naar een iets opgewekter groen over te schakelen, kan men de modernere exemplaren in de meest uiteenlopende jasjes aantreffen. Beide varianten bestaan nog steeds naast elkaar, in evenwicht gehouden door deze compensatie. De veelkleurige uitdossingen hebben een tweede misverstand in de hand gewerkt, omdat de aanvink nu niet alleen met de groenvink, maar ook met de grasparkiet wordt verward. Deze laatsten zijn daar niet van gediend, en werpen op dat zij

  1. geen vinken zijn;
  2. geen vinken zouden willen zijn;
  3. wel groene aanverwanten hebben, maar dat dat derde-wereldgevallen zijn die zich niks anders kunnen veroorloven;
  4. zich evenveel in de derde dimensie (de "life" of "tentoonstellingsparkiet") als in de tweede dimensie (de "prent-" of "catalogusparkiet") op hun gemak voelen, en dus superieur zijn aan zowel aan- als groenvink.

Leven[bewerken]

Aangezien elke aanvink door een hogere macht wordt geschapen, is er geen nood aan voortplanting, en dus ook niet aan paring en de bijkomende rompslomp. Aanvinken kennen dan ook geen geslachten, maar worden gemakkelijkheidshalve in grammaticale kwesties als mannelijk beschouwd. Het leven van een aanvink is dan ook behoorlijk saai: alleen de extreem korte periode rond het heengaan loont voor een waarnemer de moeite. Ook dáárin vinden wij een aanwijzing voor de beperkte interesse voor dit dier: weinigen voelen zich geroepen om onafgebroken naar een aanvink te staren tot er iets gebeurt. De familie Vinkenoog dankt haar naam aan de erfelijk geworden bijnaam van Aloysius "Vinkenoog" Alleman, die in de late XVIde eeuw begon met het observeren van een groep aanvinken in de documenten die de verhuizing van zijn inboedel van Antwerpen naar Amsterdam hielpen organiseren, en daardoor zodanig geobsedeerd werd dat hij blééf kijken. Om de aanvinken toch maar niet uit het oog te verliezen, schakelde hij vrouw en kinderen in, en deze laatsten gaven de obsessie door aan hun nageslacht. Pas toen in 1934 een zes jaar oude Simon Vinkenoog het geobserveerde document bekladde met een in felrode viltstift geschreven gedicht, werd de betovering verbroken. Zijn vader kon de breuk met het verleden niet aan, en verliet voor immer het gezin. Maar dat is een ander verhaal[1].

Dood[bewerken]

Wanneer een aanvink gewaar wordt dat zijn bestaan zinloos is geworden, omdat zijn omgeving verouderd of anderzijds achterhaald is, dan voelt hij de drang om naar een hogere dimensie, het hiernamaals te vertrekken. Wie ooit dit verscheiden heeft mogen meemaken, is er weken en maanden van onder de indruk gebleven. De aanvink, ongeacht zijn (meestal groene) kleur of ontstaansgeschiedenis, wordt rood, maakt zich los uit zijn tweedimensionale omgeving, wordt groen (dat geldt voor alle aanvinken!), fladdert wat rond in de pas ontdekte dimensie, en vervaagt, om nooit meer gezien te worden. Professor W. Druyff, één der zeldzame specialisten van de aanvink (hij heeft niet gewacht op overheidsgeld, en begon zijn onderzoek met eigen middelen), heeft de gedurfde hypothese gelanceerd[2] dat de aanvink maar kortstondig in de derde dimensie verblijft, en meteen doorreist naar de vierde, vanwaar hij ons nauwlettend gadeslaat. Door de beperkte interesse voor het fenomeen is er hierover (nog) geen polemiek ontstaan, zeer tot ongenoegen van de immer strijdvaardige prof.

Invloed op de samenleving[bewerken]

De invloed van dit bescheiden, en ogenschijnlijk gedachteloze dier, wordt vaak onderschat, en even vaak overschat. Er doen wilde verhalen de ronde over op verkeerde plaatsen gecreëerde aanvinken, die het lot van een mens, een familie, een gemeenschap, een land, ja zelfs een continent drastisch beïnvloed zouden hebben. Even wilde verhalen hoort men over aanvinken wiens ontstaan totaal nutteloos zou geweest zijn, en wiens enige invloed op de omgeving zou bestaan hebben in het in stand houden van geruchten over aanvinken. Pogingen om aanvinken hierover aan het woord te laten mislukten zonder uitzondering[3], wat de soort nog geheimzinniger maakt.

AanvinkIkke.GIF

Alternatieve benamingen[bewerken]

De aanvink telt een aantal alternatieve benamingen, hoewel er tot op heden van dit tellen nog geen betrouwbare getuigen gevonden zijn. Door Nederlandsminderkundigen wordt de aanvink ook wel eens

  • afvink
  • uitvink
  • vinkje
  • vogeltje
  • krabbeke
  • da groen dingske

genoemd, zij het niet tegelijkertijd. De Nederlandse Taalunie levert een hopeloze strijd tegen deze slordigheden: het blijft vechten tegen de bierkaai.

Zie ook[bewerken]

Parkiet2.jpg
Tsjielp tsjielp, piep piep, piep tsjilp rââârgh.

Aanvink · Badeend · Blinde vink · Buismus · Dodo · Duif · Eend · Grondmus · Kalkoen · Kiek · Kiwi · Kleiduif · Kolibrie · Kraai · Parkiet
Pauw · Roodborstje · Meeuw · Schieteend · Tepelaar · Twitter · Uil · Zeurkip · Zwaan


Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
12 maart 2010
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


Notenbalk[bewerken]

  1. In afwachting van een doorwrocht artikel hieromtrent, alvast de volgende anekdote. De intimi die het heengaan van Simon Vinkenoog in 2009 bijwoonden, zullen na lezing van dit artikel meer begrip hebben voor de vreemde omstandigheden waarin zijn overlijden plaatshad. Hij werd namelijk plots onwel, dan rood, dan groen, begon met beide armen (waarvan één een beetje ingetrokken) te klapwieken, en vervaagde. Tijdens de begrafenisplechtigheid was de kist dan ook leeg.
  2. Meer bepaald in zijn recentste publicatie, "De aanvink en zijn dimensies: worden wij in de gaten gehouden?", uitgegeven door uitgeverij Den Dampenden Darm te Zevergem, 2010)
  3. In Oosterzele (Vlaanderen) beweert een oudere man dat hij een zelf gecreëerde aanvink enige woorden hoorde spreken, maar zijn echtgenote beweert dat hun bij Aldi gekochte computer wel vaker stemmetjes laat horen. De door de man gehoorde tekst gaat als volgt: "U heeft goed gekozen. Uw akte van vertrouwen." De mysterieuze formule wordt nog steeds onderzocht door een team werkeloze taalkundigen.