Calimero

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Kijkwijzer discriminatie.png
Dit artikel discrimineert Calimero!

Dit hoort natuurlijk niet!
Want wij zijn groot en hij is klein, 't is niet eerlijk!
Dit artikel is reeds aangekaart bij Meldpunt Discriminatie
Calimero in zijn slechte dagen.

Calimero, ook wel het lelijke jonge kippetje [1] genoemd, is een welbekend slachtoffer van vele jaren discriminatie, pesterijen, uitsluiting, en andere soortgelijke gevallen waarmee Calimero zijn gehele leven heeft mee moeten vechten. Naast dat hij een verre neef was van Alfred Jodocus Kwak, die ook een niet al te geweldig leven heeft geleefd [2], maar later een eind aan zijn leven maakte na wraak genomen te hebben, pleegde Calimero geen enorme massa-aanslagen en ook geen zelfmoord, waardoor Calimero een zeer fout voorbeeld is dat het leven onder de volledige afkeer en haat van de gehele aardbevolking tóch mogelijk is, ondanks alles.

Biografie[bewerken]

Calimero werd in 1963 geboren in Italië, bij een kippenfamilie. Hij was een laatkomer, want hij kwam pas een dag later dan zijn broertjes (en zus) uit het ei. Hij was naast zijn broertjes en zusje een vreemd geval omdat hij veel kleiner was, maar ook zwart en niet geel, wat zijn broertjes en zusje wél waren. Moeder kip dacht dat het om een mislukkeling ging, maar accepteerde hem toch met veel moeite, hoewel zijn broertjes en zijn zusje hem al begonnen te treiteren. De druppel was wanneer zij voor het eerst de boerderij gingen bezoeken. Alle dieren spraken er schande van en joegen hem weg omdat hij niet welkom was. Zijn moeder had geen keuze en joeg hem ook weg uit de familie waardoor Calimero vluchtte van zijn kroos. Hij maakte een zeer lange reis per vrachtwagen, met zijn ei mee sleurend uit heimwee en het maar niet kunnen loslaten van zijn geboorteplek, terwijl hij wel moest. Een aantal weken later, in Nederland ontdekte de chauffeur Calimero en gooide hem uit de vrachtwagen zodat hij het zelf maar lekker kon uit gaan zoeken. Calimero al enorm verzwakt en moe, waardoor begon hij een helft van zijn eierschaal besloot mee te nemen op zijn hoofd, voor een onduidelijke reden [3], op weg om de grote wrede wereld te verkennen, op zoek naar vriendjes die hem wel wilden accepteren, al ging dit niet gemakkelijk. Vele dieren die zichzelf dominant bevonden namen Calimero mee naar hun nest/hol/plek om hem uitgebreid te vertellen dat hij klein, lelijk, zwart en kansloos was omdat hij nu eenmaal opviel met die arrogante eierschaal op zijn kop die niemand aanstond. Al snel ontdekte Calimero de emocultuur en werd hij emo omdat hem dat wel aanstond in combinatie met de ruigheid en het emotioneel zijn.

Eerste kennissen[bewerken]

In Nederland keek men al met een schuin oog naar Calimero, al had men meerdere rare dieren gezien. Men ging Calimero wel kleineren, omdat men hem niet aanstond vanwege zijn ruige uiterlijk en rare eierschaal, maar men wachtte in het algemeen af. Calimero deed vreemder, maar door het dragen van de halve eierschaal werd het nog vreemder bevonden. Echter werd dit door een groene ooievaar genaamd Valeriano wel grappig gevonden waarmee Calimero vrienden werd. Toen zij het leven in de Lage Landen zat werden wilden zij meer van de wereld zien, dus gingen zij op weg. Per ongeluk kwamen zij op een vracht terecht die richting Japan vertrok waardoor zij daar ook terecht kwamen. Valeriano raakte daar geobsedeerd door filmen, maar Calimero raakte nog verder de weg kwijt omdat hij heimwee begon te krijgen. In Japan was men nog strikter, en men begon Calimero buiten te sluiten als buitenstaander, inclusief Valeriano omdat hij direct in verband met Calimero werd gezien. Hij vertrok ook op een dag bij Calimero omdat hij anders zijn carrière als filmmaker niet kon voortzetten. Calimero barstte in huilen uit, begon in alle ellende zichzelf te pikken en hij was weer alleen. Een nog depressievere periode brak aan waardoor hij nog erger emo werd dan eerst, al leek hij ervan af te kicken. De wereld stortte nog verder in en de eierschaal bleef op zijn kop. Calimero werd overal buitengesloten en hij kon nergens terecht, behalve in de wilde natuur. Echter was er een lichtpuntje, Calimero kwam een andere uitgestoten soortgenoot tegen die later zijn vriendin werd. De naam was Priscilla, en hij werd er stapelverliefd op. Hij wist wel dat het een femme fatale kon zijn, hoewel dit uitbleef, tot geluk van Calimero zelf.

Opstandigheid[bewerken]

Een opstandige Calimero in KKK-houding.

Naarmate Calimero ouder werd, begon Calimero ook opstandiger te worden. Nadat hij met zijn vriendin closer begonnen te worden omdat zij het enige was dat hij had, begon Calimero ook opstandig te worden om de rest van de wereld zijn ongenoegen uit te spreken. Dit waren onder andere scheldpartijen met vele dieren, andere kippen, koeien, eenden, varkens en anderen met soms opstootjes met als gevolg dat Calimero altijd de pineut was. Vanaf het moment dat de eerste vechtpartij met een andere kip uitliep tot ellende voor Calimero, ontstond ook zijn wereldwijd bekende uitspraak. Nadat Prescilla hem vroeg waarom hij zo kreupel en gebroken terug kwam bij zijn schuilplaats, antwoordde Calimero met "zij zijn groot en ik is klein, 't is niet eerlijk!".

Calimero begon om zijn zelfverdediging te verbeteren karate te leren en hij begon ook agressiever te worden door de verschillende trappen en slagen die hij leerde tijdens de lessen. Na een half jaar en zo verschrikkelijk vaak geïntimideerd te zijn geweest was hij op een gegeven moment zo pissig op een kip die klaar stond om met zijn maten hem te beroven, waardoor hij deze kip in de ogen pikte, tegen het lijf schopte waardoor deze kip dood op de grond neerviel. Zijn maten vluchtten, maar gingen iedereen waarschuwen dat "dat rare kuiken" helemaal kierewiet was geworden. Calimero begon zijn tocht om wraak te nemen op alles en iedereen.

Terreur[bewerken]

Calimero ging met Priscilla op tocht, terug naar de plekken waar hij geweest was om alles en iedereen een lesje te leren. Hij richtte een vereniging op, onder de naam "Kappen met Kuikenjes Kleinering" (KKK), waarmee hij met andere extremistische kleine dieren wraak wilde nemen op alles en iedereen die hem ooit wat aandeed, met natuurlijk alle anderen in de KKK. Calimero werd gevreesd, maar toch vond men hem een vreemde kip in de bijt. Zo kwam hij weer terug bij zijn oude plek en nam hij wraak op zijn broertjes. Deze werden mishandeld en alles werd afgenomen. Moeder kreeg nog een laatste kus met knuffel en daarna vertrok de bende weer. De omwonenden waren machteloos.

Calimero voelde zich goed, tot op een moment dat hij weer terug ging naar Italië kwam hij de Valeriano de groene ooievaar weer tegen. Calimero begon te schelden en zijn mede-bendeleden begonnen ook maar te schreeuwen. Valeriano kwam even aan de grond om te zeggen hoeveel het hem speet, maar Calimero wilde van niets weten en joeg hem weg. Valeriano vond dat het zijn eigen schuld was dat hij alles en iedereen liep te terroriseren en besloot hem maar te volgen op en afstand, zonder dat iemand iets merkte.

Rust[bewerken]

Nadat het hele lijstje was afgelopen was het duidelijk dat Calimero iedereen al een lesje geleerd had en dat iedereen in de groep ook tot zijn voldoening is gekomen. Hierop volgde een scheiding van de groep, iedereen ging zijn eigen weg en Calimero ging verder met zijn bitch vriendin Priscilla. Priscilla vond aan het einde toch niet zo goed wat haar lief Calimero deed en dreigde om hem te verlaten. Dit kon Calimero niet hebben (en Priscilla zelf ook niet) waarop zij besloten om er helemaal mee op te houden en in vrede door te gaan. Sindsdien heeft niemand nog meer iets van Calimero of Priscilla gehoord, want Valeriano de ooievaar ging aan de drank na zijn afwijzing door Calimero en werd op een dag zodanig dronken waardoor hij neerstortte op een boerderij.

Bekendheid[bewerken]

Calimero vergaarde pas bekendheid toen in Italië men een verhaal kreeg van een zwart gediscrimineerd, geïntimideerd, gepest, gekleineerd en getreiterd kippenkuikentje met de naam Calimero dat de wijde wereld opzij ging en later tegen de wereld in vocht om zijn eer te redden en wraak te nemen tegen iedereen die hem dwarszat of aanstond. Men vond het in eerste instantie belachelijk omdat

A: het zeer sterk was
B: het verhaal gemaakt is door een groene dronken ooievaar
C: niemand zich er iets bij kon voorstellen.

Omdat Valeriano de ooievaar verstand had van film ging hij deze scènes uit het leven van Calimero reconstrueren tot een programma waar hij beroemd mee zou worden en alle kinderen van de wereld nu zagen waartoe discriminatie kan leiden, met het gescheld, de vechtscènes, doden en openbare dronkenschap.

Voetnoten[bewerken]

  1. Niet te verwarren met "het lelijke jonge eendje" die uiteindelijk een zwaan bleek te zijn, bij Calimero bleek het niet zo te zijn. Tevens was het geen eend, maar een kip.
  2. Interpreteer de zin maar zoals deze is.
  3. Later verklaren een aantal kennissen dat Calimero dit deed omdat hij zichzelf half wilde verbergen.
Parkiet2.jpg
Vogelvrijverklaarden

Aanvink · Adelaar · Badeend · Blinde vink · Buismus · Dodo · Duif · Eend · Gans · Grondmus · Kalkoen · Kiek · Kiwi · Kleiduif
Kolibrie · Meeuw (poëzie & proza) · Kraai · Parkiet · Pauw · Pingu · Roodborstje · Schieteend · Tepelaar · Twitter · Uil · Zeurkip · Zwaan