Componist

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Schubertkop.GIF

Een componist componeert composities.
~ Kapitein Overduidelijk in absolute topvorm

Een componist is iemand die componeert of "dingen bijeen zet". Die dingen zijn klanken in theorie muzikaal, en het bijeenzetten (in theorie ook muzikaal) wordt voor het nageslacht en ten behoeve van uitvoerende muzikanten met een slecht geheugen toevertrouwd aan een informatiedrager, meestal papier, door middel van een speciaal daartoe ontwikkeld muziekschrift of "notenschrift", naar de meest essentiële schrifttekens, die "noten" worden genoemd[1].

Ontstaan van de term[bewerken]

De term "componist" werd in het leven geroepen door de Waalse muzikant Guillaume Dufay (1397–1474), die in 1434 besloot om van zijn hobby een beroep te maken, en dat beroep meteen ook wou beschermen. Hij creëerde op diezelfde zondag zowel de term "componist" als de Orde der Componisten", waartoe iedereen kon toetreden die een compositie[2] (nog een door Dufay gecreëerd woord) kon voorleggen die genoteerd was in het nog in volle ontwikkeling zijnd notenschrift. De compositie werd niet inhoudelijk, alleen formeel beoordeeld. Dat was ook niet nodig, omdat erkenning als componist geen enkele waarde garandeerde, en dat is nog steeds zo.

Muzikale analfabeten[bewerken]

Wie geniale compositorische[3] ideeën heeft, maar geen idee heeft van het gebruik, of zelfs nog maar van het bestaan van notenschrift, kan zich laten bijstaan door een "muzieksecretaris": deze is niet noodzakelijk componist, maar kan, tegen een billijke vergoeding, andermans noten op papier zetten. De muzikale analfabeet, zoals dit type componist ook wel wordt genoemd, dient deze samenwerking wel te vermelden, op straffe van uitsluiting.

Avant-garde[bewerken]

Componisten zijn per definitie hun tijd vooruit: hoewel Dufay zulks niet expliciet in de statuten van de Orde der Componisten heeft laten opnemen, wordt elke componist verondersteld iets te creëren dat zijn tijdgenoten niet begrijpen, omdat ze er nog niet rijp voor zijn. De toehoorders die beleefd, en zelfs enthousiast applaudisseren na het aanhoren van een hedendaagse compositie, zijn onder te verdelen in twee categorieën:

  • zij die weten dat ze niet verondersteld worden van de compositie te hebben genoten, omdat ze er nog niet rijp voor zijn, maar geleid door een natuurlijke reflex aangeven dat ze blij zijn dat de vertoning achter de rug is, en dat de cava koud staat;
  • zij die niet weten'' dat ze niet verondersteld worden van de compositie te hebben genoten, omdat ze er nog niet rijp voor zijn, maar die willen tonen dat ze mee zijn. Tussen beide categorieën en de nodige glazen cava ontstaan uitgebreide conversaties die op een gigantisch misverstand berusten, maar elkeen naar huis laten gaan met de gedachte de componist zoniet volledig begrepen, dan toch volledig gesteund te hebben. Want later zal deze muziek man waarschijnlijk tot de klassiekers behoren, en waren zij bij de avant-garde.

Componisten in beeld[bewerken]

Componisten zijn van nature uiterst ijdel, en denken niet alleen dat ze zopas het meest geniale compositie uit de muziekgeschiedenis hebben op papier gezet, maar ook dat hun genie langs hun edele trekken uitstraalt, en dat die uitstraling óók voor het nageslacht moet worden vastgelegd. Een paar voorbeelden.


Schubertkop.GIF
Universeel als componist aanziene creatievelingen

Andriessen · Bach · Beethoven · Brahms · Chopin · Grieg · Händel · Liszt · Mahler · Mozart · Schubert · Schumann · Stravinsky · Tsjaikovski · Verdi · Wagner

Notenbalk[bewerken]

  1. Een enkele maniak zegt ook wel eens "muzieknoten", alsof het verschil tussen de vruchten van een notelaar en de notatie-elementen van de edele muziek niet groot genoeg is.
  2. Ook déze term ontsproot uit het brein van Dufay.
  3. Deze term is niet van Dufay. Een mens kan maar niet aan alles denken.