Congo

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Congo 1
Vlag Congo1Flag.JPG
Wapen Congo1Arms.JPG
Motto "Endaddinakkas!"
Nationale hymne "Aan de oever van de Congo"
Officiële taal Bruswahili, Frans
Hoofdstad Léopoldville
Staatsvorm Maniokrepubliek
Baas Rémi-Tintin Yapadkwa
Munteenheid Congolese Amadeo
Godsdienst Katho-Fetisjisme
Internetdomain .con
Oppervlakte 1.172.766km²
Aantal inwoners 62.666.666,66
Congo 2
Vlag Congo2Flag.JPG
Wapen Congo2ArmsAni.GIF
Motto "Ooolaalaa!!!"
Nationale hymne "Aan de oever van de Congo"
Officiële taal Parswahili, Frans
Hoofdstad Louisville
Staatsvorm Maniokrepubliek
Baas Jacky-Nico Sarkosi
Munteenheid Congolese Napoléon
Godsdienst Katho-Fetisjisme
Internetdomain .con
Oppervlakte 1.172.776km²
Aantal inwoners 3.999.999

Afrika herbergt heelwat exotische landjes, het één al wat groter dan het ander. Na een hevige strijd tussen Belgische en Franse koloniale legers werd het in Centraal-Afrika gelegen Groot-Congo in 1869 uiteindelijk verdeeld in respectievelijk Congo 1 en Congo 2 met het Verdrag van Stalingrad[1], waarin de rivier Congo als grens aangeduid werd. Bassaland, de vuilnisbelt van Groot-Congo, werd na een jaartje strijd door beide partijen opgegeven, en aan zijn lot overgelaten, ook al verloor Congo 1 hierdoor alle toegang tot de Oceaan. Beide kolonies werden tegelijkertijd onafhankelijk in 1958, kort vóór de opening van Expo 58. De delegaties die zij er elk op afstuurden blonken dus van splinternieuw verworven onafhankelijkheid.

Koloniale tijd[bewerken]

Als kolonies waren beide Congo's voor de kolonisators vooral interessant omwille van de overdadig voorkomende metaalertsen, en zij maakten er een punt van eer van de brave inwoners vakkundig te ontlasten van dit voor de inwoners tóch overbodige materiaal. Vanaf het begin van de jaren 50 van de XXste eeuw werd de mijnbouw minder en minder rendabel, hetgeen de haast geruisloze en vooral geweldloze machtsovergang van 1958 verklaart. Géén van beide Congo's had nog iets interessants in de bodem zitten, en de inboorlingen mochten er vrijelijk over beschikken, mits eventuele grondstoffelijke vondsten eerst aan de ex-kolonisators aan te bieden. Dit laatste werd overeengekomen door middel van een gentlemens' agreement, maar dat spreekt vanzelf. Wie denkt dat je met een over- en ondermijnd landschap niks meer kan doen, komt bedrogen uit. Maar daarover later meer.

Bestuursvorm[bewerken]

De huidige President van Congo 1, Remi-Tintin Yapadkwa, keert naar huis terug na een officieel bezoek aan de Bassa-mijn.
De huidige President van Congo 2, Jacky-Nico Sarkosi, beschermt zijn ogen tegen het felle daglicht na een officieel bezoek aan de Bassa-mijn.

Hoewel beide Congo's elkaar een naijver toedroegen die niet ongewoon is bij volkeren die door een rivier van elkaar gescheiden worden, deden ze bijzonder veel zaken op dezelfde manier. Zo kozen beide bevolkingen voor het stelsel van de maniokrepubliek, voorgezeten door een even kleurrijke als machtige President. De politieke verschillen zijn subtiel, en hebben voornamelijk betrekking op uiterlijkheden. Zo vertoont de President van Congo 1 zich zelden zonder zijn Rijksappel, en elke president van Congo 2 geeft bij het begin van zijn mandaat de maanden van het jaar een nieuwe naam, waarbij hij de eerste maand naar zichzelf noemt. Hoewel dit een zeer onoverzichtelijke traditie lijkt, ondervinden de Congolezen betrekkelijk weinig hinder van deze wisselingen, omdat zij in praktijk voor het benoemen van de maanden uitsluitend getallen gebruiken.

De beroemde Rijksappel van de President van Congo 1. Het design is gebaseerd op dat van de Rijksappel van Karel de Grote.

Economie[bewerken]

Na het sluiten van de laatste Congolese mijn zag het landschap er enigszins luguber uit, omwille van de talloze gigantische kraters die getuigden van de open ontginningen, en de met metalen torens omringde terreinen waarvan de ondergrond in een grote gatenkaas was veranderd.

Overzichtskaart met beide Congo's en Bassaland.

Toerisme[bewerken]

De trip naar België in 1958 had de Congolezen geen windeieren gelegd: ze hadden daar gezien dat de Europeanen graag heel wat geld neertelden om spectaculaire landschappen te kunnen bezichtigen in vreemde, liefst ongemeen hete landen. In 1959 werd begonnen, aan beide zijden van de Congo, met het transformeren van de kraters in prachtige meren, en de mijngangen in ondergrondse achtbanen. De meren zijn zo talrijk en versnipperd, dat zij alleen op zeer gedetailleerde kaarten vermeld worden, die voornamelijk voor reisagentschappen bedoeld zijn. Men treft er heden ten dage méér biodiversiteit aan dan in het Amazonewoud en Amsterdam samen! De achtbanen inspireerden een aantal decennia later filmregisseurs, die de mijngangen voor veel geld compleet afhuurden, een aantal mijnkarretjes van camera's voorzagen, en dan de opnamen aan een argeloos publiek als een "ride" lieten zien. De meer avontuurlijke toeristen hebben altijd voor deze attracties hun neus opgehaald, omdat zij een ritje in de échte Congolese mijnen verkiezen.

Maniok[bewerken]

Een recenter exportproduct is maniok, dat zij voornamelijk aan Wereldwinkels verkopen, die deze voedingswaar promoten om de goedbedoelende Europeaan de indruk te geven dat hij of zij die arme Afrikaantjes een helpende hand reikt. De Congolezen verkiezen ander eten, dat zij uit Europa laten overkomen. Het is overigens de sterke mediatisering van deze maniok-uitvoer die de uitdrukking "maniokrepubliek" in omloop heeft gebracht, tot groot ongenoegen van alle zevenendertig gealfabetiseerde Congolezen die via het exemplaar van De Telegraaf, dat zij om beurt lezen, geneigd zijn om de link met het begrip "bananenrepubliek" te leggen. Eén luimig enkeling oppert wel eens dat ze nog boffen: ze hadden ook olifantenmest kunnen exporteren...

Sport[bewerken]

Hoewel zowat heel Afrika in de ban is van Koning Voetbal, heeft deze sport de Congolezen nooit echt kunnen bekoren. Er is zó weinig interesse voor deze nobele sport, dat beide Congo's samen voor één elftal moeten zorgen.

De RFC Congoboys bijna compleet: op het moment van de opname moest de doelman dringend ergens heen.
Laatste rij, vlnr.:Joseph-Désiré Sekwassa, Laurent-Philippe Keskiya, Michel-Gudule Matuvu, Jérôme-Lambic Tavussa en Amaury-Alphonse Fantassi.
Eerste rij, vlnr.: Jean-Paul Lpapdeu, Adolphe-Herman Delakrwa, Florent-Dieudonné Metwala, Georges-Henri Sebosa en Claude-François Kébékwé

Een modern verdrag[bewerken]

De opstellers van het Verdrag van Stalingrad van 1869 waren bijzonder vooruitziende mensen, die in het verdrag enkele bepalingen opnamen die enerzijds voor extra stabiliteit tussen beide Congo's konden zorgen, en anderzijds aan moderne historici iets prijsgeven omtrent de nationaliteit van de "scheidsrechters". Zij bepaalden namelijk dat beide koloniale machten er moesten op toezien dat beide kolonies elkaar een helpende hand toestaken op sportief gebied, en met name door het organiseren van voetbalwedstrijden. Het voetbal stond nog in zijn kinderschoenen, en was toen vooral in Engeland populair. Dat toesteken van de helpende hand was geen overbodige luxe, omwille van de Congolese afkeer van voetbal.

FC Congoboys[bewerken]

Congo 1's bijdrage aan RFC Congoboys, met een passerende toerist als invaller.
Congo 2's bijdrage aan RFC Congoboys, tijdens de maandelijkse training.

Beide Congo's hebben sinds 1869 niet één, maar slechts een halve voetbalploeg gekend. Zij leverden namelijk elk de helft van wat een nationaal elftal had kunnen zijn, ware het niet dat het hier toch om twee verschillende landen ging, wat tegen de regels is. Zij noemden zich Football Club Congoboys, en elke kolonie leverde vijf spelers en een doelman of trainer. Bij elke (maandelijkse) training en wedstrijd werd geloot om te bepalen welke speler welke plaats op het veld kreeg, en welke zesde man trainer of doelman van die dag werd. Dit systeem verplichtte de spelers tot uiterste inzet, veelzijdigheid en fair-play. Oefenwedstrijden leverden in den beginne een probleem op, omdat niemand tegen hen wou spelen. Toen brachten de krijtmijnwerkers van Bassaland de oplossing: een elftal van hen kreeg af en toe vrij om tegen de Congoboys een oefenwedstrijd te spelen, en meteen werden zo de Congolese (koloniale) autoriteiten gekalmeerd in hun beweringen omtrent het ondermijnen van hun territorium door Bassaanse mijnwerkers[2].

RFC Congoboys[bewerken]

De voltallige supporters van de Congoboys op weg naar een belangrijke wedstrijd.
De voltallige supporters van de Congoboys in actie tijdens een belangrijke wedstrijd.

In 1958 bleven de Congoboys bestaan, en voegden zij het woord "Republican" aan hun naam toe. Hun dubbele nationaliteit en hun aan het toeval overgelaten opstelling verhinderden hun toetreding tot de CAF, wat bij inter-Afrikaanse diplomatieke betrekkingen wel eens voor spanningen zorgt. De Congoboys zelf zijn eerder trots op deze situatie, en beweren dat de andere landen gewoon bang zijn voor hun superieur spel en hun grenzeloze veelzijdigheid. Zij hebben een indrukwekkend palmares van wedstrijden gewonnen tegen ploegen over de hele wereld, maar omdat er van deze wedstrijden niet één officieel is, halen deze prestaties de pers niet. Onderstaand persknipsel maakt duidelijk hoe wel het begrip"Congo", maar nooit de uitdrukking "Congolees voetbal" in de media voorkomt:




Nationale hymne[bewerken]

Beide Congo's hebben dezelfde nationale hymne. Tijdens de Wereldtentoonstelling van 1958 werd deze veelvuldig ten gehore gebracht in België, waar spoedig andere woorden op de melodie gevonden werden.

Aan de oever van de Congo
Stond een nijlpaard in het riet.
't Was het rijdier van een ridder,
Die men daar zo zelden ziet!
Zonder rijdier was 't geen ridder,
Met de auto kwam hij niet!

"Ziet ge ginds", zo sprak de ridder,
Tot de schildknaap aan zijn zij,
"Ziet ge ginds, die and're oever?
Zij zijn daar, en hier staan wij!
Hou in 't oog die and're oever:
Wij staan hier, en daar zijn zij!"

"Die van over't water kunnen
Ons niet uitstaan, zijn jaloers
Op 't niveau van onz' beschaving:
Wij zijn edel, zij zijn boers!
Wees maar fier op onz' beschaving:
Wij zijn hoofs, en zij platvloers!"

Onze Congo is de mooiste
Onze Congo mag er zijn!
Onze Congo is de rijkste,
Onze Congo is zo schoon!
Onze Congo is de rijkste,
Onze Congo spant de kroon!

Tijdens wedstrijden van RFC Congoboys zingen allen deze hymne, tot groot jolijt van alle niet-Congolezen!

Notenbalk[bewerken]

  1. Deze junglestad werd sindsdien meermalen herdoopt, en kreeg in eeuw tijds pittoreske namen zoals "Acierville", "Sétéla", "Tutrapel" en, in 2000, "Traitéville".
  2. Hierover is méér te vinden in het artikel over Bassaland.


 
Afrika

Algerije · Angola · Bassaland · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Niet-meer-Belgische Republiek Congo · Niet-meer-Franse Republiek Congo
Carthago · Djibouti · Egypte · Equatoriaal Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Gadaffië
Madagascar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Rwanda · São Tomé en Principe · Sauriër Jungle · Senegal · Seychellen
Sierra Leone · Somalië · Soedan (Noord · Zuid) · Swaziland · Tanzania · Tsjaad · Togo · Tunesië · Vuvuzela · Westelijke Sahara · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
19 mei 2008
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.