De Cock

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
DeCockZelve.GIF

Van cognac een ferme slok lust wel dagelijks De Cock!
~ Een jaloerse collega.

Gaan je kippen laat op stok? Da's een zaakje voor De Cock!
~ Nóg een jaloerse collega.

Jurriaan "Jurre" De Cock met See Oo See Kaa, kortweg "De Cock" (Amsterdam, 2 april 1928 – aldaar, 17 januari 2012) was Nederlands beroemdste politierechercheur, en tevens die met de langste staat van dienst: hij was in dienst van 1947 tot aan zijn dood in 2012, zo'n vijfenzestig jaar lang dus.

Jeugd[bewerken]

Een piepjonge De Cock droomt van een carrière bij de politie.

De Cock kwam uit een gezin van drie kinderen. Op school had hij over 't algemeen lage cijfers, maar zou in minstens één vak uitgeblonken hebben, indien het bestaan had: detectivologie, of de kennis van de intriges van detectiveverhalen. C. Auguste Dupin, Sherlock Holmes, Father Brown, Hercule Poirot... hij kende al hun avonturen, en was doordrongen van hun methodes, waarvan hij zowel de positieve kanten, als de tekortkomingen kon uiteenzetten aan al wie een paar uurtjes niks te doen had. Zo'n publiek vond hij als jonge knaap niet: pas later vond hij gewilligen van het andere geslacht, die geduldig naar zijn uiteenzettingen luisterden, zij het dan wel tegen betaling. Op zijn zestiende ging hij werken in een handel in vetten en spijsoliën, met de Walletjes als voornaamste afzetgebied. In 1947 meldde hij zich bij het hoofdbureau van de Amsterdamse politie, nadat zijn vader daar voor hem had gesolliciteerd, en daar maakte hij weldra naam door zijn deductievermogen[1], en zijn kennis van de rosse buurt.

Carrière[bewerken]

De Cocks carrière verliep volledig binnen het kader van het Amsterdams politiekorps, op het hoofdbureau waarvan nu nog altijd een groot bord is te zien met daarop, chronologisch gerangschikt, de zaken die door De Cock vakkundig zijn opgelost. Ze hebben alle meeslepende titels, zoals "De Cock en de moord op Sinterklaas", met onder elke titel de korte inhoud.

Hoed[bewerken]

Tijdens zijn eerste enquête in burgerkleren ("De Cock en de badkuipmoord") komt De Cock onder de indruk van de gleufhoed van de hoofdverdachte.

De Cock begon als gewoon agent, in uniform, maar zijn even occasionele als succesvolle bijdragen aan vastgelopen onderzoeken leverde hem een promotie tot rechercheur op, terwijl hij er niet eens voor had hoeven solliciteren. Aanvankelijk deed hij zijn werk in doordeweeks plunje, maar ergens achterin zijn hoofd bleef de herinnering aan de kenmerkende uitrusting van zijn klassieke helden hem plagen. Na tijdens zijn allereerste echte onderzoek als rechercheur de gleufhoed van de hoofdverdachte een bewonderende blik te hebben toegeworpen, besloot hij van iets dergelijks zijn eerste uiterlijke kenmerk te maken. Dit gebeurde in 1949, maar het duurde nog tot diep in de zestiger jaren eer hij een patroontje vond dat helemaal bij hem paste, en waarmee hij sindsdien geassocieerd wordt.

Jas[bewerken]

De Cock was zich ervan bewust dat bij een hoed een jas hoorde, en de juiste jas nam hij in 1956 voor een billijk prijsje over van de conciërge van het Concertgebouw: deze ging met pensioen, en was zijn stofjas beu gezien. Toen op 13 mei 1967 het Amsterdamse politiepersoneel voor het eerst sinds 1916 weer eens loonsverhoging kreeg, trakteerde De Cock zich op een op maat gemaakte replica van de jas. De originele jas is nog altijd te bezichtigen in het Stedelijk Museum van Amsterdam.

Bril[bewerken]

De Cock wordt in de televisieversie van zijn biografie nooit gezien met een vuurwapen, en daar is een goeie reden voor: tot 1961 droeg ook hij een pistool, maar na een te groot aantal gemiste gangsters en getroffen collega's werd besloten hem zijn vergunning af te nemen. Omwille van zijn virtuositeit als rechercheur werd hij niet ontslagen, maar er werd hem een gewapende assistent toegevoegd, die hij, enigszins op zijn tenen getrapt, steevast "Robin" noemde[2]. Vanaf dat jaar ging De Cock ook gebrild door het leven.

Superheld[bewerken]

De Cock werd, omwille van de combinatie van kenmerkende outfit en onmenselijk onfeilbaar functioneren, in 1962 officieel met de titel "Superheld" vereerd, maar in tegenstelling tot normale superhelden heeft hij zich steeds verzet tegen de creatie van een aan hem gewijde "comic" of "vedettestrip". Wél was hij bereid om aan zijn superheldpersonage een kenmerkend gebaar toe te voegen, een gebaar dat hij pas na anderhalf jaar geduldig oefenen openbaar maakte: het sierlijk naar de kapstok gooien van zijn hoed, mét even sierlijk daaraan blijven hangen als resultaat.

Walletjes[bewerken]

De Cock (zittend, rechts) ter orde geroepen wegens laattijdig verschijnen.

De Cock was al van vóór zijn indiensttreding goed thuis in de rosse buurt van Amsterdam, waar hij vanaf zijn vroege puberteit de nodige ervaring met vrouwelijk schoon opdeed, en er een sociaal netwerk uitbouwde dat hem in zijn latere carrière goed van pas kwam.

Stamcafé[bewerken]

De Cock had er al van in den beginne zijn stamcafé, en de opeenvolgende uitbaters van dat café heetten (en heten) stuk voor stuk Lowietje, een door de eigenaar contractueel vastgelegde vereiste om een café genaamd "Bij Lowietje" te mogen uitbaten. De opeenvolgende erfgenamen-eigenaars geven deze bijzonderheid al door sinds 1430, toen ter gelegenheid van de instelling van de Orde van het Gulden Vlies", in Amsterdam een groot aantal stedenbouwkundige verordeningen van kracht werden, waaronder het toewijzen van een wijk aan prostitutie, bekend als "De Walletjes".

Domicilie[bewerken]

De Cock woonde er ook sinds hij in 1968 bij een gepensioneerde prostituee introk. Behalve zijn teamgenoten, die hij na afloop van een zaak placht uit te nodigen op een borrel, en hijzelf, heeft niemand ooit de naam geweten van deze vrouw, die vóór haar relatie met De Cock algemeen aangeduid werd als "Madame X", en sindsdien met "Mevrouw De Cock". De oude naam komt alleen nog eens boven wanneer ze door een oude klant wordt herkend, maar aangezien ze zeer weinig buiten komt (zeker sinds het overlijden van De Cock), komt zulks niet vaak voor.

Erkenning[bewerken]

De Cock werd zo gewaardeerd, dat hij vanaf de leeftijd waarop hij met pensioen had kunnen gaan, jaarlijks deemoedig gesmeekt werd om te blijven. De ceremonie was altijd dezelfde: de Minister van Binnenlandse Zaken, de burgemeester van Amsterdam en de commissaris van het hoofdbureau gingen op een rijtje vóór De Cock zitten, op hun blote knieën, en prevelden, in crescendo, deze formule:

"Blijf, De Cock, blijf alsjeblief!"
"Blijf, De Cock, blijf alsjeblief!"
"Blijf, De Cock, blijf alsjeblief!"

Deze blijk van erkenning bleef natuurlijk geheel binnenskamers, maar er waren ook publieke huldebetonen.

Adel[bewerken]

Wanneer De Cock undercover opereerde, moest hij zijn al te bekende gleufhoed inruilen voor iets discreters.

De Cock werd in 1997 werd in de adel verheven, ter gelegenheid van 50 jaar trouwe dienst aan de natie, en mocht door middel van de titel "met See Oo See Kaa" zijn naam laten scharnieren, het kenmerk bij uitstek van volk van goeden huize. Trouwe bewonderaars organiseren sindsdien jaarlijks een wedstrijd om uit te vissen waar het landgoed "See Oo See Kaa" precies ligt, maar de premie is nog steeds niet uitgereikt. Vermoedelijk heeft men de brave man goed bij de neus gehad, en ligt het in één of andere ondergelopen polder. In tegenstelling tot de meeste ontvangers van een lintje, die meestal heel discreet blijven over hun titel, stelde hij zich sinds de veredeling steevast aan de mensen voor met zijn volledige titel, tot grote ergernis van zijn medewerkers. Deze eigenschap werd door de fans uiteraard dankbaar toegevoegd aan zijn kenmerken als superheld, want een echte "catchphrase" ontbrak toch nog aan dit fenomeen!

Biografieën[bewerken]

De Cock is het onderwerp geweest van talloze biografieën, waarvan die van zijn officiële biograaf, de Urk Albert "Hein" Baantjer, "Appie" voor de vrienden, wel de bekendste is. Ze werd integraal verfilmd, en leverde zoveel materiaal op, dat besloten werd om het oorspronkelijke plan voor een bioscoopfilm te laten varen, en er een langlopende televisiereeks van te maken.

Piano[bewerken]

De Cock in zijn stamcafé, luttele ogenblikken vóór de noodlottige ontmoeting met een vleugelpiano.

De Cock ging dus nooit met pensioen, maar werd in zijn vierentachtigste levensjaar, tijdens een onderzoek, geveld door een vleugelpiano. Volgens officiële bronnen kwam de takel toevallig los toen het instrument bijna de vierde verdieping van een huis in de Trompettersteeg had bereikt, en De Cock er net, in gepeinzen verzonken, onderdoor liep. Volgens insiders zit er meer achter[3], en de zaak wordt al, zij het officieus, "De Cock en de hospita die niet van piano hield" genoemd.


Superlogo.JPG
Superhelden en handelsreizigers

Ab Klinkman · Alvaman · Antic Cafe · Badman · Balkenendeman · Brugman · Bulk · Clovis · Columbus · De Cock · El Cid · Flandrien · Frans Bauer
Groene Baron · Hoe: word je een superheld? · Jan · Koksmutsman · Marco Polo · MegaMark · Montignac · Baron von Münchhausen · Napoleon Bonaparte
Nederlands · Piet Huysentruyt · Qwop · Robin van Persie · Sherlock Holmes · Sonic X · Spider-Woman · Superman · Tijd · Übermensch · Willem Wever

Kapiteins: Brazil · Iglo · Onduidelijk · Onzinnig · Overduidelijk · Oxymoron · Paradox · Zeppos



Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
20 februari 2012
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.



Notenbalk[bewerken]

  1. In 1952 werd hij door Het Parool al "De Sherlock Holmes van Mokum"genoemd.
  2. En wee diegene die hem "Batman" durfde noemen: een dergelijke misstap had onmiddellijke overplaatsing als resultaat
  3. De Trompettersteeg is maar één meter breed, en daarom mogen er alleen piano's van het "buffet"-type gehesen worden. Men zoekt uit of de verhuizer een vergunning had, en zo ja, waar hij die vandaan had.