Delft

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Wie niet luisteren wil, moet voelen.
~ Het volk van Delft over Balthasar Gerards

Delft is een oeroud plaatsje in een moerassig gebied van turf en veen. Door de zachte bodem zakt het stadje continu dieper en dieper. Het stadje Delft heeft dan ook zijn naam te danken aan het curieuze lokale gebruik om bij thuiskomst eerst de voordeur uit te graven voordat men het huis binnen gaat.

Een Delver, let op de karakteristieke schep.

Inwoners[bewerken]

Delft heeft een heleboel inwoners, ongeveer 120.893,738. Bewoners die in het veen aan het wegzakken zijn worden meegeteld voor zover ze nog uit de grond steken. De bewoners van Delft worden Delvers genoemd en zijn te herkennen aan hun karakteristieke klederdracht, bestaande uit lieslaarzen en een schep. De schep wordt meestal rechts gedragen, maar soms ook links. Anders is het zo moeilijk in je rechteroor krabben namelijk.


Delvers zijn niet heel enthousiaste mensen, dit komt vooral doordat ze moeite hebben met applaudisseren. Klappen met één hand terwijl je een schep vasthoudt gaat nogal moeilijk. Door het ingetogen karakter van de Delftse bevolking is het stadje dan ook bijzonder geschikt voor het houden van begrafenissen. Enerzijds omdat het graven (toch al het vervelendste deel van de begrafenis)bijna vanzelf gaat, maar anderzijds ook omdat de sfeer er van nature nogal stemmig is. Het is in ieder geval zeker dat niemand zeer ontactisch gaat applaudisseren bij een mooi geslaagde begrafenis.

Grachten[bewerken]

In Delft zijn een heleboel grachten te vinden, meestal zit er nog water in ook. De grachten zijn gegraven door een dronken Delver die 's avonds laat thuiskwam en zijn voordeur niet meer kon vinden. De arme drommel heeft de hele nacht doorgegraven en is uiteindelijk de volgende morgen gevonden door de waterpolitie. Tegenwoordig worden de grachten van Delft gebruikt om overtollige hoeveelheden Japanners en andere toeristen in onder te brengen.

De Delftse grachten zijn verder ook bekend door de Delftse moordzaak, in 1764 werd de Vader des Vaderlands op lafhartige wijze vermoord. Eerste verdachte was het melkmeisje, zij had geen goed alibi. Ze claimde de hele tijd te hebben geposeerd voor een schilderij, maar bewijs daarvoor is tot op heden niet gevonden. Peter R. de Vries heeft de afgelopen jaren deze zaak heropend, in de hoop de gerechtelijke dwaling uit het verleden recht te kunnen zetten. Of in ieder geval er goed van te profiteren.

Delfts Blauw[bewerken]

Een typische Delftse Klomp. Niet van echt te onderscheiden.

Bij Delfts Blauw denken veel mensen aan de beroemde stukken blauw-met-wit geglazuurd porselein die uit de fabrieken in Delft komen. Niets is minder waar. Delfts blauw komt eigenlijk uit China en de Delvers zijn door het jarenlang goedkoop imiteren van chinese producten erin geslaagd de wereld te overspoelen met duur porselein.
Het ware Delfts-blauw is te vinden in het toeristenwinkeltje aan de markt en is een klein, blauw-wit klompje waarop met kleine lettertjes "made in china" staat. Helaas ligt het in een grote bak met imitaties die er net zo uit zien en alleen onder een microscoop van de echte te onderscheiden zijn. Peter R. de Vries heeft enkele jaren geleden in zijn programma "opsporing verzocht" geprobeerd het echte Delfts blauw uit de mand te vissen, maar net toen hij dacht geluk te hebben kwam het bericht dat er een doorbraak was in de Delftse moordzaak met de arrestatie van alle vier de delen van Balthasar G.

Universiteit[bewerken]

Delft heeft een Technische Universiteit, hier worden Delvers opgeleid. Er zijn vele takken van wetenschap die hier onderwezen worden, maar allemaal komen ze er eigenlijk gewoon op neer dat je leert graven. Maar wel heel goed. Echt heel goed. Het universiteitsterrein is dan ook een enorme bende van zand, modder en heel veel gaten. Het college van bestuur van de Universiteit probeert dit rampgebied goed te praten met allerlei mooie woorden over een Mekelpark, dat hier ooit moet verschijnen. Niemand gelooft ze eigenlijk, maar men is zo beleefd om ze in de waan te laten. Dit voorgenoemde fenomeen van veel zand, modder, gaten, wegomleggingen en andere leuke grappen zijn overigens ook erg duidelijk te zijn rondom het Delfts Station. Daar is al jaren niets meer aan veranderd, maar dit vinden de ras echte Delftenaren niet erg, aangezien zij hiervan houden.

Zie ook[bewerken]

}