Hoe:Sluit je een deur?

Uit Oncyclopedia
(Doorverwezen vanaf Deur)
Ga naar: navigatie, zoeken
Gorillatrans.gif Hoe? 
Dit artikel maakt deel uit van Oncyclopedia's Hoe?-reeks.

Bekijk meer Hoe?s

Een deur moet altijd open of dicht zijn, dat is nu eens een waarheid als een koe.
Het moest overal wettelijk verplicht zijn: als ze niet open is, dan is ze altijd toe!

~ De Nieuwe Snaar

Tijdens strenge winters, zoals die van 2017-2018, is gebleken dat te weinig mensen weten hoe je een deur sluit. Deze onwetendheid zorgde telkens voor een duidelijke stijging van het energieverbruik, te wijten aan het massaal naar buiten vloeien van de kostbare warmte. Indien men daar de toename van het aantal verkoudheden door tocht bij rekent, dan wordt de nood aan een degelijke gebruiksaanwijzing duidelijk.

Definitie[bewerken]

OpenDeur.JPG

Alvorens een poging te ondernemen om een deur te sluiten, dient het voor mogelijke sluiting in aanmerking komend object geïdentificeerd, en dus noodzakelijkerwijs ook gedefinieerd te worden. Dit Hoe-artikel voor beginners beperkt zich tot het definiëren van klassieke deuren, die met scharnieren dus. De minder courante draaideuren, schuifdeuren, saloondeuren en kattenluikjes zijn bovendien vaak voorzien van een zelfsluitend mechanisme, wat hun beschrijving alhier overbodig maakt.

De deur: haar aanschijn en verblijf[bewerken]

De klassieke deur bevat de volgende elementen:

  • een paneel, waarvan de afmetingen voornamelijk bepaald worden door het specifieke einddoel van de deur, en dus kunnen gaan van minuscuul klein tot gigantisch groot, van bijzonder smal tot belachelijk breed, en van Hobbitlaag tot Lange-Wapperhoog.
  • minstens één scharnier, afhankelijk van de hoogte van de deur, en van de scharnier. Doorgaans is de grootte van zo'n scharnier kleiner dan de hoogte van de deur.
  • een slot, meestal (maar niet altijd) voorzien van een cylinder, een sleutelgat en een kruk[1].
  • een kijkgat. Hoewel kijkgaten sinds de Middeleeuwen oorspronkelijk toegepast werden op buitendeuren, wint sinds het succes van TV-programma's als "Big Brother" het binnendeurkijkgat aan belangstelling. De klassieke deur van de XXIste eeuw zal dus vermoedelijk binnenkort standaard van een kijkgat voorzien worden.
  • een deurgat. Puristen werpen op dat een deur ook een deur kan zijn wanneer ze niet omgeven wordt door een deurgat, maar geven ook meteen toe dat een deur zonder deurgat maar een idioot gezicht is.

Deuren vindt men voornamelijk op vier soorten plaatsen:

  1. In het magazijn van de deurenfabrikant
  2. In het magazijn van de deureninvoerder
  3. In de toonzaal van de deurenist
  4. In het al eerder vermelde deurgat.

Er zijn ooit tijden geweest dat alle vier de locaties één waren: toen vervaardigde de schrijnwerker een deur, voerde ze uit en meteen weer in om een hogere prijs te kunnen aanrekenen, stelde ze dan tentoon aan deurhoevende dorpsgenoten, en zette ze in zijn eigen deurgat wanneer hij van een bepaalde deur geen afscheid kon nemen.

Het moge duidelijk wezen dat de deur die toekomstige deurensluiters interesseert zich in het deurgat bevindt: op andere plaatsen heeft het open of dicht zijn ener deur weinig of geen invloed op energieverbruik of gezondheid. Deurgaten bevinden zich voornamelijk in muren en wanden, en wel precies daar waar de plaatser van de deur zich een doorgang doorheen zo'n muur wil verschaffen. Onderzoek heeft uitgewezen dat het plaatsen van een deur op lange termijn handiger is dan het elke keer weer openbreken (en achteraf weer toemetselen) van de muur. Een tuinmuur kan ook toegang verlenen tot andere oorden wanneer men eroverheen klimt of er molsgewijs een tunnel onderdoor graaft, maar in een gebouw staan vloeren en plafonds dergelijke ondernemingen in de weg.

Onervaren deurensluiters plegen bij het oefenen ook wel eens een raam te sluiten, maar zolang er in de aldus afgesloten ruimte óf voldoende zuurstof aanwezig is, óf uitsluitend wezens die geen zuurstof nodig hebben, zijn dergelijke misstappen eerder aan te moedigen dan af te raden.

De deur: open of gesloten toestand[bewerken]

Wanneer de deur herkend en gelokaliseerd is (of omgekeerd), dient nog haar toestand te worden geverifieerd. Immers, een gesloten deur dicht doen is bijna even erg als een open deur intrappen. Bijna, want het laatste roept bovendien nog een beeld van zinloos geweld op. Men beschouwt een deur als open, wanneer men zich moeiteloos doorheen het deurgat van de ene kant van de muur of wand naar de andere kan begeven. Dit moeiteloos is voor interpretatie vatbaar: wanneer de deurenist of doe-het-zelver wel al het deurgat heeft aangebracht, maar de deur nog niet in het gat heeft geplaatst, dan hebben we te maken met een uitzonderlijk geval van open deur. De oplossing is dan geheel in handen van de persoon verantwoordelijk voor het plaatsen van de deur. Wanneer de afmetingen van de deur zodanig weinig overeenkomen met die van de deurensluiter in spe, en vooral wanneer diens lichaamsverhoudingen die van de deur overstijgen, dan dient deze persoon zich in te beelden dat ook anders gebouwde personen van die deur zouden kunnen gebruik maken, moeiteloos dan.

Actie[bewerken]

Eenmaal de open deur als zodanig herkend is, dienen de volgende handelingen ondernomen te worden:

  1. men gaat aan die kant van de muur of wand staan, langs waar men zinnens is om zijn (of haar) weg te vervolgen, want anders moet de deur nóg eens geopend en... gesloten worden.
  2. men zoekt de deurkruk, of een ander houvast biedend uitsteeksel. Dit moet toelaten om de deur te hanteren zonder dat er vingers geklemd raken bij de sluiting.
  3. men beweegt de zijde van de deur die het verst verwijderd is van de scharnier in de richting van het deurgat. Deze zijde zich aan de in punt 1 beschreven kant van de muur of wand bevindt, dan geschiedt deze beweging al duwend. In het andere geval spreekt men van een trekkende beweging. Vooral in dit laatste geval is een deurkruk of een equivalent daarvan onontbeerlijk. Waaghalzen durven dit laatste ook wel eens aan zónder kruk, maar lopen gevaar hun vingers te zien verpletteren door een nét iets te vroeg toeslaande deur.
  4. wanneer het paneel van de deur in één vlak ligt met de muur of wand, kan men aannemen dat de deur gesloten is. Wanneer de deur voorzien is van een goed werkend maar tóch niet te geruisloos slot, dan wordt dit vermoeden bevestigd door een geruststellend klikkend geluid dat aangeeft dat het slot de verhouding tussen deur en muur (of wand) bezegeld heeft. Voor de volledigheid kan de deurensluiter nog eens proberen om zich moeiteloos naar de andere kant van de muur of wand te begeven, en wanneer een hardhandige confrontatie met het deurpaneel duidelijk maakt dat de doorgang afgesloten is, kan de proefpersoon zijn of haar weg vervolgen. Tenzij hem of haar net dán te binnen schiet dat aan de andere kant één of ander onmisbaar object achtergebleven is.
  5. om zeker te zijn dat de deur niet te pas en te onpas een open karakter gaat vertonen, kan men nog de verbinding tussen deur en muur of wand verstevigen door middel van een sleutel, die het slot onafhankelijk maakt van de deurkruk of enig andere deuropener. Dergelijke sleutel worden door de deurenist doorgaans meegeleverd met de deur, maar raken, omwille van hun vaak zeer kleine afmetingen, gemakkelijk zoek.

Hoe: open je een deur?[bewerken]

Wakkere aspirant-deurensluiters zullen opmerken dat een deur moet geopend worden vooraleer ze kan gesloten worden. Correct. Toch is het niet nodig om ook dááraan een artikel te wijden, want wie écht vooruit wil komen in de wereld, moet in staat zijn om aan de hand van het bovenstaande af te leiden hoe men een deur van gesloten naar open toestand brengt. Het volstaat om een aantal woorden om te wisselen, en de volgorde van een aantal handelingen aan te passen. Wie hiertoe niet in staat is, zal in dit aardse tranendal nog menig maal voor een gesloten deur blijven staan.

Notenbalk[bewerken]

  1. In Vlaanderen ook wel eens "klink" geheten.