El Cid

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Bouncywikilogo.gif
Voor de uilskuikens die de afgelopen eeuwen onder een rots hebben gelegen zonder krant of Twitter, heeft Wikipedia ook een artikel over: El Cid.
Ehm... Ik begin toch wel een tikje zenuwlappig te worden...
~ Moslim na het zien van El Cid in de verte.

Don Rodrigo de Mora y Algo Más (Vivar (Spanje), 1035 - Charleroi (Wallonië), 1113), bijgenaamd El Cid, is Spanje's beroemdste Islambestrijder. Geboren op een moment dat in Spanje de strijd tegen de Islam het hoogst oplaaide, was hij voorbestemd om in deze strijd een grote rol te spelen.

Etablissementen waar El Cid niet vertoefd heeft, evenmin als Hemingway.

't Misverstand[bewerken]

Menig toerist op reis in Spanje[1] verkeert in de mening dat El Cid een horecaketen is, en vermoed niet dat die talloze standbeelden niet de stichter van Spanje's grootste drink-, eet-en slaapgelegenheidsconcern herdenken, maar een nationale held. Sterker nog: een nationale held uit de tijd dat er van een natie nog helemaal geen sprake was. Een totale onbekendheid met de lokale taal draagt veel bij tot dit misverstand, dat bij deze dus opgehelderd is. Wel, een opheldering die, zoals vaak, voorbehouden is aan de wijze mens die weet dat de Oncyclopedia Neerlandica de enige echte betrouwbare bron van desinformatie is, en alleen enigszins benadeeld wordt door zijn (of haar, we zijn daar nog niet uit) bescheiden afmetingen.

Diego's jeugd[bewerken]

Als klein ventje werd Don Rodrigo de Mora y Algo Más kortweg "Diego" genoemd, omdat zijn kameraadjes te lui waren nog niet het nodige respect voor deze held-in-wording hadden. Dat was trouwens ook het geval met Zorro, maar dat is een ander verhaal.

Eerste schermutselingen[bewerken]

Zijn aanleg voor het over de kling jagen van dragers ener vreemde cultuur bleek al vroeg, toen hij al wie de drempel van het ouderlijk huis te Vivar overschreed zonder deel uit te maken van de familie, meteen van kant maakte met behulp van een goed geslepen breinaald. Pas toen het bevolkingsaantal van Vivar het absolute nulpunt dreigde te naderen, grepen zijn ouders in[2], en legden hem eens terdege uit wie de slechteriken waren.

De Eerste Tocht[bewerken]

Spijtig genoeg waren dergelijke slechteriken niet voorradig in dat deel van Spanje, en besloot de jonge snaak zuidwaarts te trekken. Om niet alleen te zijn op deze gevaarvolle tocht, overtuigde hij zijn ietwat simpele buurjongen Sancho om mee te gaan als schildknaap. Eenmaal de grens van christelijk Spanje overgestoken, begon hij in te hakken op al wat voldeed aan de beschrijving die zijn ouders hem meegegeven hadden. De typische tegenstrever van elke nobele Spanjaard

  • was nóg donkerder van vel dan hijzelf
  • droeg een tulband
  • zwaaide met een kromzwaard
  • ging regelmatig op een matje zitten met zijn kont achterste naar Amerika (hoewel dat toen nog niet ontdekt was, maar die terroristen deinsden nergens voor terug)
  • sprak een raar rochelend taaltje

Wel, hij had meteen genoeg om handen, en Sancho, die later pastoor wou worden, stak heel wat op van zijn buurjongen!

Erkenning door de Spaanse koning[bewerken]

Zijn exploten kwamen aan de oren van José-María Aznar de Eerste, de toenmalige koning van het christelijke Spanje, en deze was in zijn nopjes. Hij stuurde een postduif naar Diego, maar deze werd onderweg neergehaald door hongerige lijfeigenen. Zo verging het ook een tweede, een derde... de dertiende haalde het, maar aangezien Diego niet kon lezen, beperkte hij zich tot het opeten van het smakelijke, zij het ietwat taaie dier. Hij vernam des konings convocatie pas toen hij zelf eventjes terug naar Vivar ging om zijn ouders te bezoeken, en zij stuurden hem onmiddellijk naar het Hof.

Verbanning[bewerken]

De onfortuinlijke Koning Aznar I overpeinst zijn heerserschap.

Diego was dan wel een held, bijzonder slim was hij niet. Bovendien had niemand hem verteld dat de koning daags vóór zijn bezoek zich ernstig aan het hoofd bezeerd had door tegen een keukenkastje aan te lopen, noch dat de vorst bijzonder fier was op het exotische wapen dat één van zijn generaals hem geschonken had, en er de hele dag mee liep te zwaaien. Ach, had men het medisch geheim maar minder strikt gerespecteerd, en Diego op de hoogte gebracht van de pijnlijke aandoening die de koning verplichtte om regelmatig met zijn kont achterste omhoog op een matje te gaan plaatsnemen, welke positie geen goed effect had op de verstaanbaarheid van zijn conversatie.

De daad[bewerken]

Onze jonge held had zijn koning nog nooit in levende lijve ontmoet, en stelde zich dergelijke monarch voor als een rijzige verschijning met blanke huid en blond haar. De uiterst verdachte maar belrinkelende manier waarop dat vreemd mannetje zich in de troonzaal gedroeg vuurde Diego meteen aan tot een nobele daad van formaat: hij zou die usurpator eens een lesje leren!

De Tweede Tocht[bewerken]

Terwijl het rouwende rijk op zoek was naar een nieuwe koning, begon Don Diego aan zijn Tweede Tocht. Niet uit eigen beweging, deze keer: men had zijn jonge leven gespaard op voorwaarde dat hij het koninklijk grondgebied zou verlaten voor onbepaalde tijd. Weer werd hij der Moren schrik, en zijn buurjongen, die het intussen tot priester had gebracht, bakkeleide lustig mee. Een dag met minder dan vijfhonderd dode Moren (per persoon) werd als een slap moment beschouwd, maar dat overkomt ons allemaal wel eens.

Valenciaaaaaaa[bewerken]

Toen hem het gerucht bereikte dat in één der torens van het machtige Valencia een schone christelijke prinses zat opgesloten, dacht hij niet te lang na, en spoorde daarheen. Wel, aangezien hij nog geen tijd gehad had om iets uit te vinden dat een goeie spoorverbinding kon garanderen, was het vooral zijn paard Babieca dat de sporen kreeg. Na met behulp van Sancho, die inmiddels zichzelf tot bisschop had gepromoveerd, de stad omsingeld (elk een helft: een kleintje voor zulke helden) en tot overgave gedwongen te hebben, trouwde hij meteen met de beeldschone verschijning en liet haar jaarlijks van schone kindertjes bevallen. Van de verwekking van deze laatsten maakte hij veel werk, en zijn vreemde gewoonte om bij elke penetratie te bulderen "Die zit!", wat door de slordig luisterende Valencianen verstaan werd als "El Cid", bezorgde hem zijn legendarische bijnaam.

Vergeving[bewerken]

Het hoofdkwartier van El Cid in Burgos. Wanneer er Moren in de buurt waren, lichtten de spitsen rood op.

Zoveel heldendaden konden niet onopgemerkt voorbijgaan, en El Cid werd teruggeroepen naar het koninklijk Hof in Burgos, waar hem door de nieuwe koning, Luis Zapatero I niet alleen vergeving, maar ook de titel en het bijbehorende baantje van "Koninklijk Verdelger van Islamterroristen" werd geschonken.

Hoofdkwartier[bewerken]

Het gebouw dat El Cid liet optrekken als hoofdkwartier voor zijn verdelgingscampagne was duidelijk geïnspireerd door de toen in de mode komende Franse Gothische katedralen, en werd na zijn dood ook voor religieuze diensten gebruikt, en die diensten werden nog lange tijd gecelebreerd door aartsbisschop Sancho. Het gebouw was voorzien van de meest recente opsporings- en verdelgingstechnologie. Zo lichtten bijvoorbeeld de torenspitsen rood op wanneer er Moren in de buurt kwamen, blauw bij koninklijk bezoek, en wit wanneer er helemaal niets aan de hand was.

Oude dag[bewerken]

Toen El Cid te oud werd voor zijn baantje, opende hij rechtover zijn gewezen hoofdkwartier een herberg "Bij El Cid", waar hij de gasten vergastte op eindeloze verhalen over zijn heldendaden. Een bezoek aan deze herberg was een absolute must voor al wie Burgos bezocht. Echter, hij zou daar niet de verhoopte vredige dood sterven die hij zichzelf toewenste omdat hij die verkoos boven alle manieren waarop hij niet wou sterven, aangezien hij qua levenseinde toch een bepaalde voorkeur had.

Dood en verering[bewerken]

El Cid's grafkoffer, bevestigd tegen één der muren van de kathedraal van Burgos.

Een prestigieuze Waalse uitgever van manuscripten wou het levensverhaal van "El Cid" op perkament zetten, maar vertikte het om daarvoor naar Spanje te reizen. Don Diego, o zo blij dat er nog iemand was die zijn verhalen nog niet gehoord had (elke Spanjaard was ze al beugehoord), reisde op hoge leeftijd onmiddellijk naar Charleroi. Daar kwam hij jammerlijk om het leven toen hij tijdens een rel in het stadsbestuur dapper tussenbeide wou komen.

Een originele tombe[bewerken]

Spaanse edellieden haalden zijn stoffelijke overschot onmiddellijk terug, niet zonder eerst Charleroi met de grond gelijk gemaakt te hebben[3]. Zij vonden hun Cid een zó hoogstaand figuur, dat zij niet overgingen tot het bijzetten in een traditionele tombe met liggend standbeeld[4] erop en dergelijke. Neen, zij legden hem in zijn persoonlijke koffer, die hem tijdens zijn tochten altijd vergezeld had, en hesen die koffer tegen een muur van de katedraal, als lichtend voorbeeld voor alle Spanjaarden.

De standbeelden van El Cid[bewerken]

Het standbeeld van El Cid neutraliseert een passerend Islamiet.

Er werden van deze man ook standbeelden gemaakt tijdens de eeuwen die volgden, en deze hebben allemaal één eigenschap gemeenschappelijk: wanneer een Islamiet dichtbij zo'n beeld passeert, wordt hij zonder verwijl neergebliksemd door een koppel vuurrode stralen die uit de ogen van het standbeeld vertrekken. Dit kost de lokale overheid geen spatje energie: het gaat gewoon vanzelf. Ze moeten zelfs geen stoffelijk overschot opruimen, omdat de onfortuinlijke andersdenkende totaal gedesintegreerd wordt. Zo blijft de gedachtenis aan deze grote man eeuwig levend.

Zie ook[bewerken]

Superlogo.JPG
Superhelden en handelsreizigers

Ab Klinkman · Alvaman · Antic Cafe · Badman · Balkenendeman · Brugman · Clovis · Columbus · De Cock · El Cid ·
Frans Bauer · Groene Baron · Hoe: word je een superheld? · Jan · Kapitein · Kapitein Brazil · Kapitein Iglo
Kapitein Onduidelijk · Kapitein Onzinnig · Kapitein Overduidelijk · Kapitein Oxymoron · Kapitein Paradox
Kapitein Zeppos · Koksmutsman · MegaMark · Montignac · Baron von Münchhausen · Napoleon Bonaparte · Nederlands · Piet Huysentruyt · Qwop · Robin van Persie · Sherlock Holmes · Sonic X · Spider-Woman · Superman · Tijd · Übermensch · Willem Wever


Notenbalk[bewerken]

  1. We hebben het hier niet over de toerist die aan een zetel gelijmd zijn tijd aan het zwembad van een hotel passeert, maar over de echte ontdekker van vreemde culturen.
  2. Zij waren tenslotte de heersers over deze heerlijkheid, en hadden de bevolking nodig om belasting te betalen en de grond te bewerken.
  3. De Carolo's trokken geen les uit deze gebeurtenis, zoals de recente gebeurtenissen aldaar ons duidelijk maken.
  4. Is een standbeeld nog wel een standbeeld als het neerligt? Hierover dient nagedacht.
Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
1 december 2008
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.