Eten

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Eten (opeten) wordt gedaan door alles in het heelal, en dat wat eet, wordt omgekeerd ook zelf weer gegeten. Zonder eten en gegeten kan er niets bestaan. Dat wat gegeten wordt noemt men voedsel (of ook wel spijze, voer of vreten); dat wat eet heet Spekkerd.

Wetenschappelijk wordt eten omschreven al een proces waarbij dat wat gegeten wordt, vernietigd wordt en dat wat eet (Spekkerd) omgekeerd evenredig in omvang toeneemt.

Het raadsel van het zichzelf opetende heelal speelt al vanaf het moment dat de mens zijn hersens ging misbruiken.
  • Voorbeeld 1:

de zon wordt opgegeten door de ruimte, de ruimte wordt opgegeten door de aarde, de aarde wordt opgegeten door de bomen en de bomen worden weer opgegeten door de herfst. De winter eet de herfst op en de winter wordt weer door de zon opgegeten.

  • Voorbeeld 2:

IJzer wordt door zuurstof opgegeten en zuurstof wordt door plankton opgegeten. Plankton wordt daarop door kleine visjes opgegeten. Kleine visjes worden dan door grotere vissen opgegeten die op hun beurt weer door nog grotere vissen worden opgegeten, waarna deze door visnetten worden opgegeten, die dan weer door ijzeren hijskranen worden opgegeten die, omdat ze van ijzer zijn, weer door zuurstof worden opgegeten.

Deze Cycli, die zelf weer onderdeel zijn van grotere cycli staan bekend als de voedselkringloop.

Eten wetenschappelijk benaderd[bewerken]

Hoewel de wetenschap heel ver is in het onderzoeken van de verschijnselen die met eten te maken hebben, is de fundamenteel-filosofische grondvraag nog nooit dichter bij een oplossing gekomen. De vraag is:

  • Hoe is het mogelijk dat er iets kan bestaan dat alleen maar kan bestaan als het zichzelf opeet?

De vraag is vooral actueel in de Astronomie. Astronomen ontdekten in de vorige eeuw dat het heelal in omvang toeneemt. Dat betekent, dat er veel meer voedsel in het heelal moet zijn dan Spekkerds en dat spreekt alle waarnemingen tegen. Men is dus driftig op zoek naar de zogenoemde zwarte (onzichtbare) materie, die de eigenschap heeft, dat het wel gegeten wordt, maar ZELF NIET EET. Dit is een tegenstrijdigheid en gaat tegen de natuurwet van eten en gegeten worden in.

De grote vraag is nu of het heelal zal eindigen als Spekkerd of als een hoopje bruine smurrie. De laatste astronomische waarnemingen hebben de bestaande theorieën helemaal op losse schroeven gezet: Gebleken is namelijk, dat het heelal STEEDS SNELLER UITDIJT. Dit betekent, dat het heelal ergens anders voedsel vandaan moet halen. Maar er is niets buiten het heel-al! Het is hierom, dat wetenschappers de vraag liever even laten rusten en eerst eens een hapje gaan eten. Dat moet ook gebeuren, nietwaar?

De mens[bewerken]

Ook de mens ontsnapt niet aan het feit dat hij moet eten en gegeten worden. Bij de mens heeft eten een eigenaardige vorm aangenomen. Mensen zijn namelijk hol van binnen (zie: donut). Er bevindt zich in mensen een holle verticale buis, waar van boven dingen ingegooid worden, die er een tijd later aan de onderkant als een bruine, min of meer stevige homogene pasta uitkomen. De bovenkant van de pijp wordt "mond" en de onderkant "kont" genoemd. Dit is om de twee uit elkaar te kunnen houden.

Om het 'voedsel' naar de 'mond' te kunnen brengen is dit wezen voorzien van twee uitgroeisels of tentakels, die zelf ieder weer uitlopen in vijf kortere tentakels, die zich om het voer kunnen slingeren en dit naar de mond brengen. Aangezien de mond maar zover geopend kan worden, moeten grote voorwerpen eerst passend worden gemaakt. De mens maakt hiervoor gebruik van ijzeren protheses, meestal sierlijk gevormde, langwerpige voorwerpen, prachtig gestroomlijnd voor de tentakels en het doel waarvoor ze dienen, namelijk om te hakken, te steken, te snijden en te scheuren.

Het voedsel van de mens[bewerken]

De mens is een alleseter, dat wil zeggen dat hij alles wat hij maar in zijn handen kan krijgen in de bovenkant van zijn binnenbuis (mond) kan gooien en dat het er aan de andere kant (kont) toch egaal bruin en redelijk homogeen uitkomt.

Tot het voedsel van de mens behoort o.a.

  • Aarde
  • Water
  • Vuur
  • Lucht
  • Æther
  • Alles wat leeft, kruipt, rondscharrelt, vliegt, huppelt, springt, ligt, zit, staat of anderszins een plaats in de ruimte inneemt.
  • Appeltaart
  • Vleierijen en beledigingen

De mens als voedsel[bewerken]

Verschillende entiteiten hebben de mens op hun menu staan.

Zie ook[bewerken]