Gele Vergadering

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
De Eerste Gele Vergadering werd in deze zaal gehouden. Voor de gelegenheid heeft men bij Ikea de Gele Stoelen laten aanschaffen.

Gele Vergadering of niet: ik haat Chinezen!
~ Smurf over geel

De Gele Vergadering is een historische gebeurtenis uit de Tachtigjarige Oorlog. In tegenstelling tot de Rode Vergadering, gehouden in Moskou, werden op de Gele Vergadering ingrijpende besluiten genomen.

Aanleiding[bewerken]

De Gele Vergadering werd bijeengeroepen na een conflict over de inrichting van het Nederlands staatsbestel. Toen de Oranjes (de menging van de vorstenhuizen der Roden en Gelen) aan de macht kwamen, wilden zij een staatsvorm waarin de koning de macht had. De Roden en de Gelen verschilden nogal van mening over deze staatsvorm.

De Gelen belegden om dit alles te bespreken een geheime vergadering (de Gele Band was de hoofdorganisator, en het congres had zitting in Geleen) die de volgende besluiten nam.

  • Gele sterren worden verplicht op elk kledingstuk, zodat de Roden en Gelen goed onderscheiden konden worden.
  • Gele voorwerpen dienden voortaan als banaan, citroen, kanarie of badeend te worden benoemd, om verwarring met de tomaat, paprika, parkiet en wc-eend duidelijk te maken.
  • Er zou voortaan niet meer met het Rode maar met het Gele potlood gestemd worden. Door de komst van de stemcomputer is deze maatregel geheel uitgebleven.
  • Geel zou de kleur van de liefde worden. Rood was taboe en de Chinezen waren tenslotte de expertsa op het gebied van de Kamasutra.

Gevolgen[bewerken]

De Gele Vergadering heeft geen gevolgen gehad, behalve dat het symbool voor radioactiviteit geel werd. Voor de rest bleef Rood de kleur van het Gevaar, en werden vele gele kuikentjes rond pasen beschilderd, waaruit de traditie van het eierenkleuren ontstond.

Geel en geil werden synoniemen, zodat vele gele vergaderingen uiteindelijk geile vergeideringen werden... of urine hiermee te maken heeft gehad wordt nog nader onderzocht.

Naast de Geheelonthouders ontstonden ook Geelonthouders.

Geel is niet veel[bewerken]

Dat de Gele Vergadering ten onder ging aan haar eigen succes is te verklaren door het geringe aantal Gele Leden die eraan deelnamen. Men moet weten dat in de Tachtigjarige Oorlog nog geen sprake was van massa-immigratie van Chinezen. De Gele Vergadering kende drie deelnemers: de voorzitter (Geel Bielen, voorzitter), de secretaris (een Geelschrijvende anoniem), en de penningmeester (die slechts Geeltjes wilde laten drukken en uitgeven!).

Het tenue van de Voorzitter van de Gele Vergadering

Geel en het geheel[bewerken]

In het geheel valt geel niet op. Dus valt daarover ook niets zinnigs te verhalen.

Geel en geeuw[bewerken]

Wanneer u nu geeuwt bent u geen Gele. Kijk eens naar Zwart of Blauw, of gewoon een avondje NOS....

Zie ook[bewerken]