Gooi

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Centrale Tempel der Nationale Eenheid, Solidariteit en Superioriteit te Hilversum.

Het Gooi is een dwergstaat in West-Europa, geheel omsloten door Nederlands grondgebied. Sedert 2006 is het Gooi een onafhankelijk land; aan de onafhankelijkheid ging een lange periode van onophoudelijke frictie tussen Randstedelingen, Gooiers en plattelandsbewoners vooraf. Het Gooi staat bekend als centrum van de windhandel en van de media, waarmee zijn bewoners sedert tientallen jaren een extreme invloed op de Nederlanders uitoefenden.

Geografie[bewerken]

Landschap en natuur[bewerken]

De oudste bewoners van de Lage Landen wisten het al: het Gooi ligt een paar meter hoger dan meeste andere streken en bij een stormvloed blijf je er droog. Dit hoogteverschil heeft een sterke invloed gehad op de Gooise volksaard: men voelt zich sedert lang chronisch verheven boven de rest van het land.

Ondanks een hoge bevolkingsdichtheid is er ook nog natuur in het Gooi. Men moet zich daarbij echter niet te gauw vergissen: veel min of meer begroeide gebieden lijken natuur maar zijn in werkelijkheid achtertuinen van particulieren. Verder zijn er nog een heide waar het halve bevolkingsbestand zijn hond uitlaat - deze overbemesting is, tot frustratie van het Goois Landschap, funest voor de heide, die voedselarm hoort te zijn - en het beroemde Naajdejmeej, een nooit in gebruik genomen Amsterdamse vuilnisbelt. Het Naajdejmeej is het beste te bekijken vanuit de trein, waar men niet steeds 75 centimeter de modder inzakt.

Plaatsen[bewerken]

Het Gooi is ingedeeld in negen gemeenten, die elk hun eigen specialiteit en karakter hebben.

  • Hilversum: De hoofdstad, het brandpunt van het leven in deze dwergstaat. Men heeft hier het Mediapark gevestigd, wat als kloppend hart van de Gooise economie, macht en onafhankelijkheid geldt. Er wonen relatief veel mensen met een in Nederland nog normaal bevonden inkomen.
  • Bussum: Boven Hilversum. Sinds de tv er weg is is er vrij weinig meer te doen. Toch wonen er nog mensen, voor een groot deel uit de traditionele aristocratie.
  • Naarden: Niet van Bussum te onderscheiden, dat wil zeggen, niemand schijnt precies te weten waar de grens loopt. Onder het mom van toerisme hebben de Naardenezen de historische vesting laten herbouwen. Zou Nederland het Gooi nu binnenvallen, dan kan men zich daarin nog maandenlang terugtrekken, want de vesting is nog altijd erg lastig te nemen. In Naarden vindt verder jaarlijks een uitvoering van de Matthäus-Passion plaats, waarbij de Nederlandse regering traditioneel aanwezig was. Nu de regering het Gooi niet meer in mag komen, heeft Jan Peter Balkenende aangekondigd voortaan op Goede Vrijdag naar een heavy metal-concert te zullen gaan.
  • Muiden: Niet zo leuk als Naarden, maar nog altijd best bezienswaardig. In het Muiderslot worden al eeuwen andersdenkenden gemarteld; thans worden er vooral Nederlandse politici vastgehouden.
  • Weesp: Bekend verkeersknoop- en (vooral) knelpunt. Verder vertelt men er ook moppen ("Wat is een tunnel onder het Naardermeer? Weggegooid geld! hahaha").
  • Wijdemeren: Een groepje dorpen, waaronder het in 2002 veroverde Loosdrecht.
  • Laren: Een centrum voor de klasse der nieuwe rijken: Mensen met veel geld die iets te graag op de Bussumse aristocratie willen lijken. Er staan een museum en een concertzaal, maar die worden vooral door cultureel beter onderlegde mensen uit buurplaatsen bezocht. Voor een peperdure musical zijn ze daar weer wel te porren.
  • Blaricum: Ook een dorp met veel nieuwe rijken. Het kan heel goed dat het voor een groot deel dezelfde zijn als die in Laren wonen, gelet op de omvang van de landgoederen. Blaricum is verder een belangrijk ijsconsumptiecentrum: de ijssalon fungeert als een belangrijke bron voor inkomsten in deze kleine staat.
  • Huizen: Op zich best een toepasselijke naam - huizen staan er inderdaad, zij het dat dit ook voor de andere plaatsen het geval is. Net als in Hilversum wonen hier relatief veel mensen zonder zeiljacht.

Geschiedenis[bewerken]

Het Gooi heeft, voor het zich van Nederland afscheidde, op verschillende momenten een cruciale en irritante rol gespeeld in de Nederlandse geschiedenis.

In de vroege middeleeuwen was het een twistappel tussen de Friezen en de Franken. Waarom lijkt onduidelijk, want de grond is voor landbouwdoeleinden tamelijk bagger. Het punt is dat de grond eromheen misschien soms wel goed was voor landbouw maar daar had je weinig aan als het bij de eerste de beste overstroming onderliep. Vermoedelijk was het Gooi dan ook alleen onderwerp van gevechten als er een overstroming plaatsvond, want dan zaten ze er nogal krap.

In de late middeleeuwen werd het een twistappel tussen Holland en Utrecht. Een bijzonder vervelend maar wel strategisch begaafd ventje, Floris V, viel met zijn huurlingen de bisschop van Utrecht lastig. Die gaf hem uiteindelijk het Gooi maar. Floris V heeft gauw geweten waarom hij dat zo gemakkelijk kon krijgen: de inwoners bleken erg weerbarstig. In 1296 werd hij op zijn nieuwe stuk Holland hoogstpersoonlijk vermoord.

Daarna blijft het, afgezien van het volledig uitmoorden van Naarden door de Spanjaarden, een tijdje rustig in het Gooi. Als er geen oorlog heerst gebeurt er niet zo veel. In de tussentijd zinnen de boeren, burgers en buitenlui echter op het overnemen van de macht in de Nederlanden. Hierbij worden ze geholpen door moderne uitvindingen: door de trein en de spoorwegen weten ze rijke Amsterdammers over te halen zich aan hun kant te scharen in ruil voor grote lappen grond. Dat er dan ook kunstenaars en andere vage types worden aangetrokken nemen ze maar op de koop toe: baten ze niet, ze schaden ook niet.

Hard gaat het pas als de radio wordt uitgevonden. In Hilversum komt iemand op het idee met radio-uitzendingen te beginnen en de Nederlandse bevolking wordt steeds massaler door de Gooise propagandamachine beïnvloed. Als klap op de vuurpijl komt er in de jaren vijftig ook televisie. Binnen tien jaar is naar schatting negentig procent van de Nederlandse bevolking aan dit medium verslaafd. Het Gooi is klaar om de rest van Nederland volledig in zijn greep te houden.

De geheime diensten vermoeden dit echter al zeer vroeg en de Nederlandse regering doet er alles aan om dit proces te frustreren. Zo leggen ze de eerder genoemde spoorweg aan, die het Gooi, en dan vooral Bussum en Hilversum, zodanig doorsnijdt dat men gemiddeld 57 minuten voor een gesloten overweg staat te wachten. Op die manier hopen ze de Gooise economie in haar groei te stuiten. Ook wordt de televisie aanvankelijk - slim - in Bussum geplaatst, uitgerekend op dat punt waar je zo lang wacht. Tenslotte maken ze de traditionele visserplaats Huizen het leven onmogelijk door de Zuiderzee af te dammen en vlak voor hun neus droog te leggen.

Uiteindelijk blijken deze maatregelen allemaal niet te helpen. De televisie wordt Hilversum binnengehaald en alle media worden in het machtige Mediapark geconcentreerd, waar Den Haag slechts op uitnodiging binnenkomt. In Den Haag doet men nog een laatste poging door de Publieke Omroep te onderwerpen aan allerlei nieuwe mediawetten die kant noch wal raken en dwars tegen elkaar ingaan. Nu heeft het Gooi er genoeg van: als we in Nederland worden tegengewerkt, verklaren we ons onafhankelijk.

De onafhankelijkheidsverklaring werd getekend op 30 september 2006 en was in de maanden daarvoor al zeer goed voorbereid. President werd John de Mol, eerste minister werd Sacha de Boer. Parlementsverkiezingen staan voor november gepland.

Bevolking/maatschappij[bewerken]

Twee leden der Gooische aristocratie. Let op de polo en op de voorname upper class gezichtsuitdrukking.

Het Gooi kent vanouds een gelaagde samenleving, waarbij de sociale positie onder meer afhankelijk is van kapitaal, afkomst, hockeyvaardigheden en culturele onderbouwing. Sociologen van de Universiteit Utrecht, de Universiteit van Amsterdam en de Vrije Universiteit hebben zich er tezamen al het hoofd over gebroken. In het complexe systeem, vaak van plaats tot plaats verschillend en sterk afhankelijk van persoonlijke interpraties door de beschouwer, zijn globaal gezien drie hoofdgroepen te herkennen.

  1. De aristocratie of de Oude Rijken: mensen wier familie al vele decennia - vaak meer dan eeuw - in het Gooi woont. Deze groep heeft de touwtjes strak in handen. Ze wonen door de bank genomen in villa's die wel van een brede beurs getuigen maar niet overdreven veel grond innemen. Zo zitten ze in villawijken bij elkaar, waardoor deze groep zijn macht kan behouden. Van kliekvorming kan hier geen spraken zijn: de leden zijn in deze wijk geboren en worden in de kliek opgevoed. Wat deze mensen verder nog onderscheidt is een redelijk grote culturele onderbouwing: Klassieke concerten en theaters zijn wel aan hen besteed. Ze wonen veelal in Hilversum en Bussum, maar zijn in het gehele land in kleine gemeenschappen te vinden.
  2. De kouwe kak of de Nieuwe Rijken: mensen die een groot fortuin hebben gemaakt of (vaker) die van hun pa een abnormale smak geld erven, maar wier geslacht niet endemisch is. Gewoonlijk hebben deze mensen nog veel meer geld dan de Oude Rijken, en dat wil men etaleren ook. Men koopt complete weilanden op om er zijn villa op te bouwen. Daardoor is de vorming van villawijken redelijk onmogelijk. Hun ontwikkeling wordt gestuit doordat ze zich vaker bezighouden met futiele zaken als allerlei achterlijke burenruzies of het versieren van mensen op tuinfeesten. De aristocratie kijkt nogal op deze mensen neer, maar spant ze met hun kapitaal wel voor haar karretje. De imposante verdedigingslinies die op dit moment aan de rand van het Gooi worden aangelegd worden van hun geld betaald; in ruil daarvoor hoeven ze nauwelijks belasting af te dragen (net als andere dwergstaten dient het Gooi als belastingparadijs). Een enkele keer behaalt een Nieuwe Rijke wel grote macht: John de Mol, die goed kan manipuleren, is zelfs president geworden en gaat waarschijnlijk opname in de aristocratie tegemoet. Kouwe kak vindt men vooral in Laren en Blaricum.
  3. De modale burgerij, mensen die zich geen villa kunnen veroorloven en waarmee de gemiddelde Nederlander meer affiniteit zou hebben. Ondanks het grote aantal rijken tot stinkend rijken vormen zij nog altijd de meerderheid van de bevolking. Ze hebben te eten, maar om ooit door te dringen tot de hogere klassen zullen ze flink hun best moeten doen, of er goed moeten uitzien. Wel verloopt de samenwerking met de andere twee klassen voorspoedig, in die zin dat ze niet direct worden tegengewerkt door de aristocraten (maar wel door de kouwe kak worden uitgescholden). Men vindt ze vooral in Hilversum en Huizen en ook wel in Bussum en Naarden.

De Gooise regering overweegt thans de invoering van een kastensysteem, waarin de indeling in meerdere standen geformaliseerd moet worden.

Cultuur[bewerken]

Taal[bewerken]

Ooit sprak men in het Gooi dialecten, maar toen men het plan had opgevat Nederland te gaan beheersen begreep men dat ze zo moesten spreken als de gegoede burgerij uit de Randstad (die het tot dan toe altijd voor het zeggen had gehad). Dit slaagde echter slechts zeer ten dele. Gooiers bleken niet in staat de r uit te spreken; dat wil zeggen: voor een klinker rolt er wel wat, maar wordt de tongpunt niet gebruikt, voor een medeklinker komt de tongpunt wel in actie maar rolt er niets. Ook de correcte uitspraak van de aa, oo en ei bleek voor velen tot de onmogelijkheden te behoren. Vervolgens heeft men via de nationale televisie de rest van Nederland proberen wijs te maken dat het zo hoort. Dit is al gedeeltelijk geslaagd: vooral zij die rijkdom en een goede afkomst willen veinzen doen niets liever dan praten of ze bij de tv werken.

Sommige sprekers maken van die eerste r-variant een h en van de tweede een j of een w: het kost minder uitspraakmoeite en het resultaat is vrijwel hetzelfde. Naar alle waarschijnlijkheid zal de regering binnenkort een commissie instellen die zich moet buigen over eventuele spellingshervormingen (en het afschaffen van de r).

Sport[bewerken]

Volkssport is hockey. Iedere Gooier die enige sportiviteit bezit wordt geacht ten minste te gaan hockeyen. De grote heidevelden in het Gooi zijn vermoedelijk ontstaan doordat men bomen moest kappen om hockeysticks van te maken.

Ondanks de beperkte ruimte wordt er ook volop gegolft. Anders dan bij hockey blijft dit vooral een sport voor hen die zich willen distingeren. Velen snappen de regels niet of meppen de bal totaal de andere kant op; deze ongelukkigen sluiten zich veelal wel aan bij een golfclub maar komen alleen naar de baan om een praatje te maken ("netwerwken").

Ook wordt er in het Gooi tennis en tænnis gespeeld, twee sterk verwante sporten die vooral een sociologisch verschil uitmaken.

Muziek[bewerken]

Muzikale opvoeding van m.n. jonge kinderen staat hoog in het vaandel. Zangtalentjes worden zo tussen acht en dertien jaar aan een ambitieus project onderworpen, waarin zij ieder jaar twaalf à dertien liedjes produceren. De teksten gaan over zaken als school, liefde, oudere broers/zussen, ouders, vrije tijd en tieten. Deze authentieke Gooise volksmuziek was vooral in de jaren tachtig en de vroege jaren negentig erg populair in Nederland.

Economie[bewerken]

In de eerste plaats hoeven veel bewoners van de jonge staat zich nauwelijks druk te maken over hun leven: zij beschikken over een uitgebreid kapitaal en kunnen leven van de rente of van beleggingswinsten. Voor de mensen die niet van hun kapitaal kunnen leven is dat weer niet zo fijn, vandaar dat de rijken in het Gooi zo edelmoedig zijn geweest toch werk te verzinnen voor deze burgers. Behalve in de huishouding der rijken (gras maaien, tenen lakken, Rolls-Roycebeeldjes oppoetsen, zwembad schoonhouden, kinderen verzorgen) en in de reeds eerder genoemde media is er ook werkgelegenheid bij de overheid en in de industrie. Het Gooi beschikt sedert jaren over een florerende beddengoedindustrie; met name de Gooise matras is befaamd.

Zie ook:[bewerken]

Externe links[bewerken]

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
9 oktober 2006
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.