Haat

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Haat is een veelgebruikte manier waarmee mensen beschreven worden. Haat is vaak in de stem verwerkt door een zekere ondertoon, en kan bijna altijd tussen de regels door gelezen worden. Dat maakt haat de meestgebruikte emotie van de hedendaagse mens. Haat komt vooral binnen families en relaties voor.

Haat door de jaren heen[bewerken]

"Je mag geen vruchten aanraken die groter dan dit zijn, Adam!

Haat is waarschijnlijk de eerste emotie die de mens ooit voelde, toen Eva Adam met grotere meloenen bezig zag. Daarna is het een constant iets geweest dat tot nu toe altijd de levens van mensen heeft gedomineerd. Haat is waar de bijbel om draait, haat is waar de Koran om draait, haat is waar de aarde om draait en wat onze politiek en samenleving altijd gedreven heeft.

Haat is de drijfveer van:

Het Romeinse Rijk, Athene, Sparta, Het Seleucidische Keizerrijk, De German, Stoeptegels Karel de Grote, Het Heilige Roomse Rijk, de Pauselijke Staten, Engeland, Appeltaart, Winston Churchill, Frankrijk, Duitsland, God, God, God en Jezus.

Haat in de media[bewerken]

"Ik haat haten!"

Ook in de media wordt haat ons vaak genoeg toegestopt. Haat komt vooral naar boven in het nieuws, waarin óf moslims, óf Geert Wilders gehaat wordt. Zeldzaam in de media zijn redelijke discussies, waarin mensen een serieus gesprek aanknopen over het onderwerp. Vaker wordt echter geprovoceerd tot haat, zoals in Lingo en All You Need Is Anal Rape.

Ook bij kinderen wordt haat er al vroeg in gepeperd: Vanaf 1958 kunnen kinderen op TV al meekijken naar de alleshatende Moppersmurf die alles haat. Ook shows zoals 'Sesamstraat' (Buurman Baasje die Pino haat), Dora (Swieber mag niet stelen, en dat haat hij) en KRO Kindertijd (God, wat heb ik daar een hekel aan.)

Onderzoeken naar haat[bewerken]

In de jaren '70 zijn er veel onderzoeken gedaan naar hoe het komt dat een mens haat. Docter Sinep Etorg Eleh, die in Nederland vaak achterstevoren bekendstaat, heeft erg veel onderzoek gedaan naar de mentale processen die plaatsvinden in de hersenen van een mens. Zijn hypothese was dat vooral de linker-frontale kwab meer activiteiten zou vertonen, dat spieren zich oppompen en er adrenaline vrijkomt. Ook ging hij er vanuit dat het bij mannen de toevoer van testosteron zou bevorderen en bij vrouwen meer emotionele instabiliteit zou veroorzaken. Na 3 dagen onderzoek had hij er schoon genoeg van, want hij had een pesthekel aan onderzoek.

Zie ook[bewerken]