Hoe:Maak je soep?

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Tommiesss.jpg

Op momenten wanneer het koud is, het steevast aan het regenen is en u doorweekt de nederige stulp betreedt om uzelf in de hoop der wanhoop droog te schudden, de jas, trui en broek over de reeds aanstaande verwarming te hangen of in de brandende open haard te gooien om te drogen en uzelf daarna neer te laten ploffen in de comfortabelste fauteuil des huizes, is er toch iets dat ontbreekt. Juist. Een televisie. Echter, de afstandbediening is weer eens opgegeten door de hond, terwijl de moderne televisies van vandaag de dag geeneens meer knoppen hebben. Dat schiet dus niet op. Dan maar de krant lezen, denkt u dan, maar de krant is kwijt en het nieuws is overigens vrij depressie-verwekkend, net als het weer dat zich reeds in een depressie gestortbuit heeft. De radio is alleszins ook een geslaagd alternatief. Toch mist er iets bij dit snertweer. Juist: soep. Nu heeft u geen zak vol met tomatensoep thuis omdat u deze recentelijk heeft uitgeleend aan de buren en zij deze nog niet aan u hebben teruggebracht. Nu wilt u daarom zelf soep maken. Deze Hoe? biedt uitkomst.

Stap 1: ingrediënten[bewerken]

Gorillatrans.gif Hoe? 
Dit artikel maakt deel uit van Oncyclopedia's Hoe?-reeks.

Bekijk meer Hoe?s

Omdat u walgt van groentensoep omdat daar immers groenten in zitten, prefereert u tomatensoep, als linkse socialist dat u bent. Allereerst heeft u uiteraard nodig: een lepel, want soep dient u uiteraard niet met een vork te eten, tenzij u een ork bent. Natuurlijk heeft u ook veertig tomaten nodig, want tomaten zijn de kern van de tomatensoep en de grootste smaakmaker. Omdat u biologisch ingesteld bent, besluit u geen smaakstoffen en andere rotzooi bij de soep toe te voegen. Wel besluit u water te gebruiken, maar die slaat u op in een kan, of in uw waterstelsel onder het huis. Desnoods huurt u de dichtstbijzijnde waterreservoirs af om aan uw water te geraken. De supermarkt is ook een optie, maar supermarkt-kraanwater is niet te hachelen en zal de smaak van uw soep goed bederven. De tomaten koopt u wél van de supermarkt. Dit is nu eenmaal dichterbij, maar als u wenst om boeren-tormaten te kopen zijn wij echter de disclaimerschrijvers om te beweren dat u dat niet mag.

Stamp 2: stampen[bewerken]

Goed, u heeft reeds tomaten en water. Nu heeft u ook een groot vat nodig. Dit vat moet een beetje de afmetingen hebben van een olievat, of zoiets dat lijkt op een vat waarin kernafval in gestopt wordt, alleen moet hier geen sprake zijn van kernafval of olie, omdat wij geen radioactieve kippensoep gaan maken, maar tomatensoep. De tomaten doet u in dat vat, welke die gaat u pletten. Voor de duidelijkheid: niet het vat, maar de tomaten. Hoe u dat moet doen is simpel: u doet uw schoenen áán (u dacht toch niet dat u met uw vuile blote voeten of gore sokken dat vat in gaat?) en doet per schoen een zak of een rol boterhamfolie omheen, om het vuil van de schoenen die vers van buiten komen niet te laten doordringen in de smaak van de te-worden soep. Goed, het wordt nu stampen geblazen als u een manier gevonden heeft om in het vat te geraken. Alle tomaten moeten nu tot moes gestampt worden. Eerst moet u natuurlijk alle groene dingetjes van de rode bolletjes halen, anders heeft het stampproces geen zin en kunt u de tomaten met vat en al weggooien bij de plaatselijke gemeentelijke stortplek voor biologisch afval.

Wanneer u de tomaten tot pulp gestampt heeft, heeft u tomatenpulp, maar nog geen soep. Neen, nog lang niet.

Freek op archiefbeeld.

Stal 3: balletjes[bewerken]

Zonder ballen is er geen bal aan.
~ Johan Cruijff over ballen.

Bij tomatensoep horen balletjes, anders is er niets aan de tomatensoep dan gestampte tomatensmurrie. De balletjes zijn wat lastiger te verkrijgen omdat voor balletjes rund nodig is. U gaat naar een boer (waar u dan net zo goed de tomaten dan ook vandaan had kunnen halen, maar wat geeft het?) en koopt daar een rund van. Die geeft u een naam, zoals Freek, geeft hem een halsband en neemt hem mee naar huis. U moet wel even ruimte scheppen in uw huis, want runderen zijn zeer veeleisende dieren. Runderen hebben een lange tijd nodig om te wennen aan de nieuwe omgeving. Mocht u overigens in een flat wonen: de meeste flats hebben liften, dus dat is niet zo'n punt.

Als Freek zich mooi gesetteld heeft na een tijd en hij de hond ook heeft opgegeten naast uw comfortabelste fauteuil en het tapijt (runderen moeten ook eten) wordt het tijd om Freek vaarwel te zeggen en weg te brengen om er balletjes voor in de plaats voor te krijgen. Nu moet u niet gaan treuren, want onthoud: u krijgt hierna wel uw welverdiende tomatensoep - mét balletjes - ervoor als resultaat van hard zwoegen en lange belonende arbeid. U brengt Freek weg naar de boer waar u Freek gekocht had en koopt van hem wat gehaktballetjes van een één of ander kalf. Het zal u géén worst wezen, maar wel een bal schelen en gaat huiswaarts met de gehaktballetjes in het bezit.

Stap 4: soep[bewerken]

Deze smurrie lijkt al aardig op soep. Lekker he?

Nu u de gehaktballetjes hebt, het water en de gepureerde tomaten, kunt u met het echte werk beginnen. U moet weten dat 95% van de massa van een tomaat uit water bestaat, dus valt eigenlijk te betwijfelen of je überhaupt wel je prachtige waterverzameling nodig hebt. Ook mag u dan wel uw puree nodig hebben, het moet nóg fijner. De smurrie mag u daarom best nog eenmaal met een staafmixer uw gang gaan totdat het nu echt een waterige massa is geworden. Er is nu één probleem: tomaten bevatten zaadjes. Die wilt u niet in uw soep, dus zeeft u deze een paar keer totdat er geen zaadjes meer in te vinden zijn. Omdat soep veel meer op smurrie lijkt dan water met een kleurtje (m.a.w. wat u nu zou moeten hebben) doet u het waterige goedje in een pan en kookt u dit, zodat het water evaporeert. Het resultaat is veelbelovend, dit lijkt al erg veel op soep! Maar is het soep? Nee. Er moet meer gebeuren.

U neemt nu dat vat dat u eerst had (na deze goed schoongemaakt te hebben), doet het deksel erop en maakt vijf gaten in het deksel: één ten westen, ten oosten en ook nog ten noorden en ten zuiden. U moet wel even zoeken naar de handleiding voor het vat, want u moet wel precies weten waar nu de noorderkant van het vat te lokaliseren is, anders kunt u moeilijk weten waar u de gaten moet maken. Ten slotte maakt u in het midden ook een gat. In de gaten links en rechts doet u verfstrippers (opgevoerde föhns zijn ook goed, mits deze een hoge temperatuur kunnen bereiken) die de temperatuur in het vat zullen doen verhogen tot een aangename temperatuur van 180 graden celsius.

U prepareert nu een verfspuit met daarin de vloeibare tomatenpulp die vermengd is met water. U spuit deze rode waterige substantie in het middenste gat van het vat wanneer deze aan het koken is door de verfstrippers. Het water zal van binnen verdampen, maar de tomaten... of zoiets... niet.

Na alle tomatenpulp te hebben opgespoten en het water daarmee ook te hebben verbrand, doet u de branders uit en ontdoet u de bodem van het vat van alles dat erboven aan vast zit. Het is daarmee wel handig om twee openingen in het vat te hebben gemaakt, met één op de bodem (wel wetende waar de bodem zit) zodat deze kan dienen als opvangruimte of bord, als het ware. Wanneer alles enigszins is afgekoeld, vindt u een beetje rode poeier. Tomatenpoeder! Dat wordt uw soep.

Stap 5: bereiding[bewerken]

Soeperdefloep! Tomatensoep!

De poeder die u hebt na één beurt is niet echt veel. Hooguit een driekwart soeplepel, maar dat is meer dan voldoende. Indien dit niet zo is, herhaalt u alle voorgaande stappen net zo veel totdat u een vijfde mok kunt vullen met tomatenpoeder.

U neemt deze poederkorreltjes en doet deze allemaal (ja, allemaal, verspilling van voedsel is een zonde) in een goede soepmok. Hier voegt u suiker, zout, melkpoeder en wat kruiden aan toe (eigenlijk had u even goed de groene dingetjes op de tomaten kunnen laten zitten). Ten slotte warmt u het opgeslagen water op in een waterkoker tot deze gaat stomen. Wanneer dat volbracht is, giet u uw water in de mok (niet erover!), over het hoopje poeder. Nu ontstaat er op magische wijze tomatensoep, waarbij de poeder op zal lossen in het water. Ten slotte voegt u de balletjes toe die u best het eerst 30 seconden in de magnetron gedaan heeft, zodat uw tomatensoep nu compleet is. Natuurlijk kunt u ook stukjes brood er in doen als wijze van croutons.

Nu laat u de mok voor een minuutje staan en roert u in de tussentijd wat om de poeier goed te verdelen door het warme water dat nu een smaakje heeft gekregen - gefeliciteerd! U heeft nu instant-soep. Geniet ervan, zolang het nog warm is, want koude soep is zonde en moet daarom weggegooid worden.

Zie ook[bewerken]

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
17 maart 2013
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.