Isidorianen

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Paus-benedictus.jpg Deus benedixerim J-Pop

Dit artikel is goedgekeurd door de kerk van Rome en de Paus.


Een isidorianer monnik aan de arbeid.

Uitzuigers! Losers! Stelletje kansloze permaknapen! Weg, WEG WEG!
~ Geert Wilders over isidorianen

Doe eens normaal man! Ik ben maar alleen.
~ Mark Rutte tegen Geert Wilders

De Orde van de Isidorianen is de meest recent opgerichte kloosterorde binnen de Rooms-katholieke Kerk. De isidorianen verblijven in donkere cellen en stellen hun leven in dienst van het geloof en het preserveren van de schatten die het internet de schepping te bieden heeft. De orde is vernoemd naar de heilige Isidorus van Sevilla, die tussen de jaren des Heeres 560 en 636 te Sevilla een goddelijk wonder te verrichten door met een stuk perkament verbinding te maken met het internet en een E-mail naar Christus te sturen. Vanwege het verrichten van dit wonder is de Sint Isidorus benoemd tot beschermheilige van het internet.

De 'klassieke' kloosterordes, waaronder de zuipende en heroïne spuitende Augustijnen moeten overigens niet hebben van de isidorianen. Zij vinden dat moderne technologische achteruitgang als het internet geen plaats heeft in kloosters. Dergelijke reactionaire visies houden echter geen rekening met het feit dat de orde der isidorianen niets dan goeds oplevert voor zowel de kerk als voor de maatschappij als geheel.

Ontstaansgeschiedenis[bewerken]

De Orde van de isidorianen is ontstaan uit twee diepe crises die woedden in de jaren 10 van de eenentwintigste eeuw na Christus.

Het Hikiprobleem[bewerken]

Fout bij het aanmaken van de miniatuurafbeelding: Het was niet mogelijk het miniatuurbestand op de doellocatie op te slaan.
Plaksels als deze verschenen gevaarlijk vaak op de muren van Europese jongeren.

Een van de crises was een regelrecht gevolg van onnadenkend beleid van het Comité voor Puberplagen (CVPP). Met enige hulp van Al Gore[1] gooiden zij het internet niet lang nadat het toegankelijk werd voor een groot publiek vol met spelletjes, porno, chatsites en illegale downloadsites. De bedoeling van deze actie was dat de jeugd zich niet meer met het huiswerk bezig zou gaan houden, maar uitsluitend nog met online-tijdverspilling. Dit zou ouders een goed excuus geven om hun puberende kinderen te straffen. Aanvankelijk leek de actie helemaal volgens plan te lopen. Pubers verspilden hun jeugd op het internet en gaven al hun zakgeld uit aan iPods en andere elektronische rommel. In de hele ontwikkelde wereld kwamen schoolprestaties in een vrije val terecht en ouders hadden genoeg redenen om hun kroost de rest van hun leven te blijven straffen. Dit succes had echter enkele niet voorziene gevolgen. De eerste was dat huisarrest, de straf die voor de komst van het internet gold als de grootst denkbare kwelling voor een puber, niet meer als zijnde vervelend ervaren werd. Dit probleem kon eenvoudig opgelost worden door pubers toegang tot de computer te ontzeggen, en later door ook hun smartphones en tablets af te pakken. Een ander en ernstiger probleem was dat de slachtoffers van de internetpuberplaag anders dan verwacht in veel gevallen niet uit hun verslaving aan de interkloot groeiden. De bedoeling was dat de aan internet verslaafde pubers tegen de tijd dat zij volwassen zouden worden, terug zouden keren naar de echte wereld en fatsoenlijke burgers zouden worden. Dit gebeurde echter lang niet altijd.

In Japan begon dit voor het eerst problematische vormen aan te nemen. Jongvolwassenen sloten zich op in hun kamers, schuwden ieder contact met mensen en spendeerden hele dagen en zelfs maanden en jaren aan het bekijken van anime. Deze jongvolwassenen werden hikikomori genoemd. Net als autisten waren hiki's[2] vaker jongens dan meisjes, maar dit betekent niet dat er geen vrouwelijke hiki's bestonden. Het CVPP kocht enkele psychologen en antropologen om, om te verkondigen dat hiki's een uniek fenomeen uit de Japanse cultuur zouden zijn en elders in de wereld nooit voor zouden kunnen komen.

Verspreiding[bewerken]

Toen over de hele wereld hiki's verschenen, was de stelling dat men te maken zou hebben met een uniek Japans verschijnsel echter niet meer vol te houden. Met name in Europa schoten de hiki's als paddestoelen uit de grond. Dit kwam deels door het feit dat de Europese jongeren dankzij financieel wanbeleid van de Europese Unie van Sociaaldemocratische Sovjetrepublieken[3] geen kans op een baan en een eigen huis hadden, en een burgerlijk leven dus hoe dan ook konden vergeten. Ook in Nederland verschenen de nodige hiki's. Nederlandse hiki's waren vooral te herkennen aan hun Wajong-uitkeringen[4] en het feit dat zij in tegenstelling tot hiki's uit andere landen wel eens hun cel verlieten om horrorbijeenkomsten als Tsunacon en Abunai te bezoeken. Toen talloze Nederlandse jongvolwassenen met werk hun baan opzegden om in de Wajong te gaan en zich op hun kamer op te sluiten om te vegeteren en yiff van My Little Pony te kijken, drong het besef door dat er een ernstige sociale crisis onder de jeugd woedde.

Het Hikibestaan in Beeld[bewerken]

Crisis in de Kerk[bewerken]

Toen dit alles gebeurde, zat de Rooms-katholieke Kerk al langer in de penarie. De pandemie van het atheïsme greep om zich heen, en de mediahoax over seksueel misbruik hielp daar niet bepaald bij. Met name het kloosterwezen leed een kwijnend bestaan. Op een select groepje bierfanatici na zag niemand het kloosterbestaan nog zitten. Omdat het ontzettend jammer zou zijn dat een eeuwenoude traditie als het kloosterleven verloren zou raken, riep paus Superbus de zoveelste[5] een commissie in het leven die een oplossing moest bedenken voor het schijnbaar onomkeerbare tocht van het monnikenleven richting de vuilnisbak van de geschiedenis. Een van de commissieleden merkte terecht op dat talloze jongeren in zijn tijd al een teruggetrokken bestaan leidden. Het enige verschil tussen het kloosterleven en het leven van hen die door afvalzakken en pisflessen waren omgeven was het geloof. Als de hiki's maar tot het geloof gebracht konden worden, zouden meteen twee problemen opgelost zijn. De hiki's zouden wat nuttigs gaan doen, en het kloosterbestaan zou weer tot leven komen.

De Oplossing[bewerken]

Het Schuldbewust CVPP hielp de kerk met het aan de man brengen van de Orde van de isidorianen.

Paus Superbus de zoveelste ontwikkelde zelf een kloosterregel waarin de hiki's zich zouden moeten herkennen. In een dergelijke regel moesten de computer en het internet een centrale rol spelen, vandaar dat deze regel naar de heilige Isidorus werd vernoemd. Maar hoe viel dat in vredesnaam met het kloosterbestaan te verenigen? Superbus zelf vond het een goed idee om de isidorianen hun leven lang bijbelvergamemingen te laten spelen. Gelukkig wist een technisch onderlegde adviseur de paus van dit stompzinnige plan af te praten. Deze adviseur kwam met het idee dat de isidorianen zich bezig moesten gaan houden met de preservering van het internet. Webpagina's waren en zijn namelijk bijzonder vergankelijk. Men hoeft maar een stekker uit een server te trekken en alle gearchiveerde informatie is verdwenen. Omdat bijna alle communicatie in het begin van de eenentwintigste eeuw over dit vergankelijke medium verliep, zou er dus op de lange termijn weinig van deze periode overblijven. Als er niet snel ingegrepen werd, zouden toekomstige historici een beeld van deze tijd krijgen als een donkere en ongrijpbare periode, met hopeloos verouderde media als kranten en boeken als enige bronnen. De isidorianen zouden zich bezig moeten gaan houden met het aanmaken van archieven en back-ups van het internet, om de kennis van onze tijd toegankelijk te maken voor latere generaties.

Superbus vond dit een prachtplan, het enige dat nog ontbrak was een reden voor de legioenen hiki's om lid van een dergelijke orde te worden. Het CVPP wilde wel helpen met het vinden van een oplossing, het hikiprobleem was tenslotte het gevolg van hun geklungel. De oplossing van het CVPP was al gauw bedacht: chantage. Als het alternatief voor het lid worden van de orde van de isidorianen veel erger was dan kloosterling worden, zouden de hiki's wel overstag gaan. In Nederland zouden hiki's bijvoorbeeld gechanteerd kunnen worden door te dreigen met het afpakken van hun Wajong. Na het nodige lobbywerk werden in het ene land na het andere maatregelen genomen om de hiki's het klooster in te krijgen. Dreigen met verplichte militaire dienst en het strafbaar stellen van het niet scheren en pissen in flessen waren enkele middelen die gebruikt werden om dit doel te verwezenlijken. Het succes van het plan ging iedereens verwachtingen te boven. Hiki's stierven uit en isidorianenkloosters stroomden vol.

Dagelijks leven van de Isidorianen[bewerken]

Isidorianenkloosters huren vaak Afrikaanse priesters in.

Het dagelijks leven van de isidorianen had wel wat weg van het leven dat zij voorheen leidden als hiki's. Zij verblijven nagenoeg de hele dag in een cel waar zij zich bezig houden met computerwerkzaamheden. De isidorianen zien elkaar alleen tijdens de mis. Eten doen zij zelfstandig. Enkele opvallende kenmerken van isidorianen zijn dat zij geen vast uniform hebben en dat zij in gemengde kloosters leven. Het eerstgenoemde is vooral een gevolg van het feit dat de isidorianen in hun vorige bestaan al in vodden rondliepen, en de kerk geen reden zag om dit te veranderen. Het laatstgenoemde komt voort uit de kennis dat de isidorianen als hiki's toch al celibatair leefden. Maatregelen om te voorkomen dat isidorianen zich over zouden geven aan vleselijke zonden zouden dus overbodig geweest zijn. Isidorianenkloosters worden onderhouden van het geld dat de kloosterlingen opstrijken met hun uitkeringen en incidenteel ook uit IT-klusjes of archiveringswerkzaamheden tegen betaling.

De Orde van de isidorianen staat niet bepaald bekend om de godsdienstige toewijding van haar leden. Gelukkig is dit in het Roomse geloof helemaal geen probleem. Als de sacramenten maar toegediend worden, zit alles wel snor. Omdat isidorianen niet zo toegewijd zijn, was het erg lastig om leden van de Orde te vinden die priester wilde worden. Dit probleem werd opgelost door Afrikanen in te vliegen die maar al te graag naar rijkere delen van de wereld kwamen om het woord van God te verkondigen. De isidorianen zelf luisteren tot op de dag van vandaag naar hen, en hebben toch nog een bestemming voor hun leven gevonden. Hun eerste keuze is het niet, maar ach, wat geeft het?

Notenbalk[bewerken]

  1. Die als uitvinder van het internet goed kon helpen.
  2. Afkorting voor hikikomori.
  3. Ambtenaren van de EUSSR spreken zelf overigens liever van vrede, vooruitgang en onvermijdelijke integratie.
  4. Geldpotjes van de overheid voor jongeren die te autistisch zouden zijn om te werken. Ooit ontworpen om potentiële geschifte misdadigers van de werkvloer af te houden.
  5. Opvolger van Benedictus XVI.
Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
4 februari 2013
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.