Körös

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
De hertogelijke kroon van de Körössen

In Transsylvanië zijn er drie evenwijdig lopende rivieren. Kenmerkend is, dat ze alledrie vernoemd zijn naar een oud hertogelijk geslacht. Om ze te onderscheiden noemt men de Witte Körös (naar Hertog Theofillis I Körös de Witte), de Zwarte Körös (naar Hertog Theofillis II Körös de Zwarte) en de Snelle Körös (naar Hertog Theofillis III Körös de Snelle).

De Körös-dynastie[bewerken]

De Körössen zijn een adellijke familie uit Moravië. Vanwege de Ottomaanse dreiging zocht het hopeloze Hongarije een nieuwe, sterke leider die de kebab buiten de deur wist te houden. Maar liefst drie generaties wisten de Körössen als hertog van Hongarije het land te beschermen.

Theofillis I[bewerken]

Theofiel Wilhelm Albrecht von Kreiss-Mähren (Hongaars: Téofil Vilmos Albert Körösi-Morvaországi), regeerde als hertog Theofillis I Körös van Hongarije. Hij was geboren in de 17e eeuw na Christus in hemels Moravië. Daar was de Körösfamilie (toen nog op z'n Duits: Kreiss) een geslacht met aanzien. Theofiels voorgangers hadden meestal een titel als burgemeester of rechter in de stad Brno.

Met de opkomst van de Ottomanen op het Balkanschiereiland zochten de Hongaren een sterke strateeg om hun land te beschermen. Hun oog was vrijwel meteen op Theofiel gericht en brachten hem naar hoofdstad Ofen[1]. Men had er een groot paleis gebouwd zodat Theofiel meteen kon beginnen met regeren. Toen bleek dat het Ottomaanse Rijk in het oosten van het land een invasie zou voorbereiden ging de inmiddels hertog Theofillis met zijn leger ernaartoe om de Turken in de pan te hakken. Hierbij kwamen ze over een naamloze rivier, die vlug naar de hertog vernoemd werd.

De bijnaam Theofillis de Witte komt omdat hij vanwege hypochondrie nooit vies wilde worden.

Theofillis I Körös de Witte

Theofillis II[bewerken]

Theofiel Georg Alexander von Kreiss-Mähren (Hongaars: Téofil György Sándor Körösi-Morvaországi), regeerde als hertog Theofillis II Körös van Hongarije. Hij is de zoon van zijn vader Theofillis de eerste, en werd ook hertog der Hongaren[2].

Theofillis II wilde controleren of de Ottomanen niet nog eens het land wilden binnenvallen, dus ging hij net zoals zijn vader naar Transsylvanië. Ook hij kreeg een naamloze rivier naar zich vernoemd.

Theofillis II was erg anders dan zijn vader, hij was altijd vies en smerig en zat altijd onder de modder. Dit zou de bijnaam Theofillis de Zwarte verklaren.

Theofillis II Körös de Zwarte

Theofillis III[bewerken]

Theofiel Victor Maria von Kreiss-Mähren (Hongaars: Téofil Viktor Mária Körösi-Morvaországi), regeerde als hertog Theofillis III Körös van Hongarije. Deze was de zoon van Theofillis II en dus ook kleinzoon van Theofillis III. Hij zou de laatste hertog van Hongarije zijn.

Theofillis III had eigenlijk geen zin om hertog te worden. Hij wilde liever als een "gewone" burger[3] leven zonder grote verantwoordelijkheden. Eerst had Theofillis III een taak te volbrengen: Hongarije beschermen tegen de Ottomanen. Op weg naar het front kwam hij, jawel, over een rivier zonder naam, deze werd naar de hertog vernoemd. Het uiteindelijke vrede zoeken lukte hem niet, en dus ging hij naar de keizer van Oostenrijk. Deze wilde de taak als Hongaars leider best overnemen, wat dan ook spoedig gebeurde. Zo ontstond de vereniging tussen Oostenrijk en Hongarije, namelijk Oostenrijk-Hongarije.

Het Hongaarse volk was er niet blij mee dat Theofillis III hen in de steek liet. Geen wonder dat de ex-hertog zich snel uit de voeten maakte. Zo snel, dat hij spoedig de bijnaam Theofillis de Snelle kreeg.

Theofillis III Körös de Snelle

De Körös-rivier[bewerken]

Bouncywikilogo.gif
Voor de uilskuikens die de afgelopen eeuwen onder een rots hebben gelegen zonder krant of Twitter, heeft Wikipedia ook een artikel over: Körös.

Maar dan nu even over de rivieren die naar de hertogelijke dynastie vernoemd zijn. In Transsylvanië (in het huidige Roemenië) stromen er drie rivieren vrijwel evenwijdig aan elkaar. Van noord naar zuid respectievelijk de Witte, Zwarte en Snelle Körös. Langzaam (behalve de derde natuurlijk) stromen ze richting de Hongaarse grens. Eenmaal bij de grens wil de Rendőrség er maar één doorlaten[4], dus de rivieren hebben zich samen te voegen tot één: de Körös (hoewel de Roemenen het over de Criș durven te hebben).

De drie Körossen

Köröscultuur[bewerken]

In het stroomgebied van de Körös kent men een eigen viscultuur (behalve rond de Snelle Körös):

Witte Körös[bewerken]

De meest noordelijke Witte Körös doet haar naam eer aan vanwege het heldere water. Deze rivier staat bekend om de beroemde Körösforel, die uittekend in het heldere water kan overleven.

De körösforelvangst, beroemd maar stelt niet veel voor

Zwarte Körös[bewerken]

In de Zwarte Körös, met haar zeer troebele water, worden er veel Köröskarpers gevangen. Deze zijn een delicatesse in Transsylvanië.

Een soldaat vist met militair inzicht naar de köröskarper

Snelle Körös[bewerken]

De zuidelijke Snelle Körös, die noch zeer troebel noch erg helder is, kent snel stromen water. Deze spoelt alle eventuele vissen weg waardoor deze rivier geen grote visvangst kent. Geen wonder dat de streek waardoor deze Körös stroomt, enorm arm is.

Eén Körös[bewerken]

Na de Hongaarse grens te hebben gepassert verenigen de drie Körössen zich, waardoor mensen die rond de rivier wonen in staat zijn om zowel de forel als de karper te vangen. Deze zijn alleen van stuk mindere kwaliteit, waardoor mensen liever de Roemeense vissen willen hebben.

Professionele visvangst in de Körös

Tot slot[bewerken]

Er zijn drie Körössen, ieder met zijn eigen kleur of aard. Deze smelten samen tot één grote en sterke die later zelf word opgeslokt door die schöne blaue Donau.

Alle Körössen op een rij

Zie ook:[bewerken]