Kubus

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Een kubus die nog gedeeltelijk vastzit in de "moedermaterie", in dit geval de Zuidelijke Pyreneeën
Een kubus is niet rond. Nóg niet.
~ Kapitein Overduidelijk over bollen in wording.

De kubus is, tenminste wanneer hij in de vrije natuur wordt gevonden, de oervorm van de bol: meteen na zijn ontstaan begint hij gelijkmatig te eroderen, om uiteindelijk als bol te eindigen. Kubussen bestaan doorgaans uit elementen wier atoomstructuur eveneens in kubusvorm gerangschikt is.

De spectaculaire erosie van een ijsblokje.
In de Andes strekt het kubisme zich uit, avant la lettre, tot de dagdagelijkse eieren.
In het exotische Verre Oosten kunnen kubussen misleidende vormen aannemen.

Een kubus herkennen[bewerken]

Een kubus ontmoeten in de vrije natuur is een mijlpaal in een mensenleven, en daarom is het handig wanneer men hem feilloos kan herkennen. Dit gebeurt op een heel eenvoudige wijze: men hoeft alleen na te gaan of zijn[1] oppervlak bestaat uit zes identieke vierkante vlakken, die waar ze elkaar raken, haaks op elkaar staan. Wanneer een kubus nog gedeeltelijk vast zit in de zogenaamde "moedermaterie", dan komt het erop aan om de al zichtbare facetten goed op te meten, en een gereserveerde houding aan te nemen. Wanneer het oppervlak van de kubus uit slechts één vlak bestaat, dan is men te laat ter plekke: de erosie tot bol is al voleind.

IJsblokjes[bewerken]

Een heel erg afwijkend kubusgeval is het ijsblokje, de kubusvorm die water spontaan aanneemt wanneer het bevriest. Bij erosie houden we geen ijsbol over, omdat de door de eroderende krachten veroorzaakte wrijving warmte de kubus in gewoon water transformeert. Niet bruisend. Het ijsblokje, of "de ijskubus" zoals wetenschapslieden het uitdrukken, is ook de enige in de natuur voorkomende kubus die een mens met het blote oog kan zien ontstaan, altijd een opwekkende gebeurtenis. Vooral wanneer de kubus in kwestie achteraf in een aperitiefje ligt te drijven.

De kubus in de kunst: het kubisme[bewerken]

In de kunst der XXste eeuw, de eeuw waarin kunstenaars op zoek gingen naar de essentie der dingen, kon de kubus niet ontbreken: in 1906 ontdekte luidde Pablo Picasso met zijn "Portret van Florence Nightingale" het kubisme in, een kunststrekking die echter geen lang leven beschoren was, omdat zelfs de meest ascetische kunstenaar op de duur op die oervorm uitgekeken raakte. Beeldhouwers zagen geen uitdrukkingsmogelijkheden in de vorm, en op een zeldzaam hoekig uitgevoerde compositie na, zijn er ook weinig of geen sporen van de kubus terug te vinden in de muziek. In de architectuur daarentegen, is de kubus zodanig vanzelfsprekend, dat architecten alles ondernemen om er vanaf te geraken, door bijvoorbeeld een kubusontwerp in één of andere richting uit te rekken.

De kubus in de gastronomie: de Andes[bewerken]

In het Andesgebergte leggen hoekig gebouwde kippen kubusvormige eieren, een gastronomische specialiteit die de lokale bevolking niet kan of wil exporteren, vermoedelijk omdat eieren een beperkte bewaartijd hebben. Andeskippen elders kweken is evenmin ooit gelukt, omdat de geslachtsbepaling zó moeilijk is, dat elkeen die Andeskippen meeneemt buiten de Andes, onveranderlijk met uitsluitend Andeshaantjes blijkt opgescheept te zitten. Dit zou ook kunnen wijzen op een subtiele vorm van sabotage door de Andesindianen, die misschien dit ene aspect van hun cultuur nog heel willen houden.

De kubus in de religie: duivelswerk[bewerken]

Middeleeuwse christenen waren ervan overtuigd dat een vrouw tijdens haar slaap kon worden bevrucht door een kubus die boven op haar lag, de zogenaamde "inkubus", en dat een man onvrijwillig de liefde kon bedrijven met een kubus die onder hem lag, de zogenaamde "sukubus"[2]. Kubussen die de liefde bedrijven met mensen werden beschouwd als onmogelijkheden, en wanneer de onvrijwillige partner volhield als duivelswerk. In dit laatste geval werd meteen ook getwijfeld aan de onvrijwilligheid, want zo zijn de mensen. Tegen het einde van de XVIIIde eeuw werd dit zogenaamde duivelswerk belachelijk gevonden door mensen met een hogere opleiding, en na de Eerste Wereldoorlog ook door wie tot z'n twaalfde naar school was geweest. Na de Tweede Wereldoorlog verdween dit bijgeloof nagenoeg geheel, behalve in culturen waar mensen eender wat geloven indien iemand het hen op autoritaire wijze vertelt.

Van bol naar kubus[bewerken]

Het erosieproces van kubus naar bol fascineert de wetenschap zózeer, dat er al zo'n twee eeuwen lang gezocht wordt naar voorbeelden van het omgekeerde proces, waarbij een bol weer zou eroderen tot een kubus. Om een dergelijk proces binnen één mensenleven te kunnen volgen, worden de proeven gedaan met materialen die snel eroderen, zoals karton en zandsteen. Maar tot nu toe is er nog nooit spontaan uit een bol een kubus voortgekomen, en de wetenschappers die zich met die theorie bezighouden, worden meer en meer als zonderlingen beschouwd, en krijgen het steeds moeilijker om financiering van hun onderzoek los te krijgen.

Een hypothetische evolutie van bol tot kubus.

Notenbalk[bewerken]

  1. Tot nu toe zijn nog geen vrouwelijke kubussen gevonden, al wordt er wel naarstig verder gezocht.
  2. Dit zou tevens de enige vrouwelijke kubusvorm zijn, maar aangezien deze hele affaire door wetenschappers wordt weggehoond, telt deze vrouwelijke kubus niet mee.
Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
11 september 2017
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.



Driehoek1a.png Wiskunde en randgebieden (W ∪ ∂W)

Algebra · Aritmetica · Belgische kuub · Bol · Fractal · Holocaust · Kansberekening · Kubus · Logica · Negatieve aardappel · Optellen · Pi (Hoe bereken je pi?) ·
Pythagoras · SI-stelsel · Simon Stevin · Spiraal van Fibonacci · Statistiek · Stelling van Brandt · Wiskundeknobbel · Wiskundeman · Worteltrekken