Humor

Uit Oncyclopedia
(Doorverwezen vanaf Lachen)
Ga naar: navigatie, zoeken
Ha.gif

Humor heeft geen definitie.
~ Luie zagevent over een hem onbekend fenomeen.

Dit artikel verhelpt aan eerder genoemd euvel
~ IJverige lolbroek over vorig citaat.

Lamenilache!
~ Johan Cruyff over vorig citaat, en dat daarvoor ook.

Humor is het wazige microklimaat dat zich ontwikkelt wanneer iemand het in zijn hoofd haalt om de gewone en minder gewone zaken des levens vanuit een ongewone hoek te bekijken. Deze hoek is des te ongewoner daar hij steevast de 360 graden overschrijdt, en daarom ook des te meer een doorn is in het oog van mathematisch aangelegde personen, van wie dan ook logischerwijs beweerd wordt dat ze óf totaal geen gevoel, óf een zeer buitenissig gevoel voor humor hebben. Het begrip wordt ook gehanteerd om de bezigheid, pro deo of tegen betaling, mee aan te duiden waaraan humoristen zich een groot deel van hun leven wijden.

Lachen is gezond[bewerken]

De aanwezigheid, en vooral de appreciatie van humor wordt kenbaar gemaakt door een typisch menselijke activiteit, die "lachen" wordt genoemd. Deze ongecontroleerde spastische beweging van het middenrif zorgt ervoor dat door de luchtpijp een schokkend bewegende luchtstroom wordt gestuwd, die een geluid produceert dat, afhankelijk van de moedertaal der lacher, schriftelijk kan weergegeven worden als

In tegenstelling tot een sterk gelijkende en evenmin controleerbare middenrifbeweging die de "hik" als resultaat heeft, is lachen niet alleen niet dodelijk: het wordt door 76,3%[2] van de artsen als gezond en levensverlengend beschouwd. Dit millennia oud medicijn wordt echter niet door het ziekenfonds terugbetaald, met als -wellicht humoristisch bedoelde- reden dat lachen gratis is. Hoe gratis lachen is, wordt verderop uit de doeken gedaan.

Gevoel voor humor[bewerken]

Wie heeft hier het best ontwikkelde gevoel voor humor?

De wereldbevolking is onderverdeeld, zoals een populair spreekwoord luidt, in zij die "Lord of the Rings" en "The Hobbit"

  • gelezen hebben;
  • zullen lezen.

Beide groepen zijn nog eens onderverdeeld, zoals de stelling van dit artikel luidt, in mensen die

  • gevoel voor humor hebben;
  • geen gevoel voor humor hebben;

In elk van deze groepen wordt dan nog eens onderscheid gemaakt tussen personen die denken dat die van de andere groep

  • ook gevoel voor humor hebben;
  • geen gevoel voor humor hebben.

Het moge duidelijk wezen dat wie al die persoonlijkheden tot toenadering wil brengen, over een goed ontwikkeld gevoel voor humor dient te beschikken.

Soorten humor[bewerken]

Achter deze bezorgde ernst schuilt een weelde aan Engelse humor.

Humor wordt in de eerste plaats onderverdeeld naar nationaliteit, en vervolgens naar intentie.

Wereldranglijst[bewerken]

Humor is sterk geografisch bepaald: humorliefhebbers, zijn het er wereldwijd en unaniem over eens dat de humoristische wereldranglijst eigenlijk een top drie is gevormd door

  1. Engelse humor;
  2. een even gigantisch als wazig en fluctuerend wereldomvattend ex aequo;
  3. Duitse humor.

Deze rangschikking werd voor het eerst opgesteld in 1400, toen Geoffrey Chaucers "Canterbury Tales" de dag na zijn begrafenis postuum openbaar werden gemaakt, en in de hele toenmalig bekende wereld een hit werd. In hetzelfde jaar verscheen ook een humoristisch bedoeld vodje in Duitsland dat door een lokale humorist aan de hand van volgende zwierige tekst bij het potentiële publiek werd aangeprezen:

Bernhard von Uissigheim kämpft als Angehöriger des Ortsadels von Uissigheim
auf der Seite der bischöflichen Streitmacht in der Schlacht von Bengtheim.
Seine literarische Verarbeitung der Schlacht führt zur umfangreichsten politischen
Ereignisdichtung des Spätmittelalters und der Frühen Neuzeit. Sein Gedicht
mit etwa 2.200 Versen stellt die Aufständischen lächerlich dar und lässt sie
als Verräter erscheinen, während der fränkische Adel positiv hervorgehoben wird.
Die Dichtung reagiert auch auf Spottdichtungen der Gegenseite.

De rangschikking is sindsdien nooit meer veranderd.

Intentie[bewerken]

De in voorgaande schikking opgenomen humornationaliteiten kennen nog een tweedeling in bedoelde en onbedoelde humor. Hier is zelfs voor een expert de verwarring immens en steeds aanwezig, omdat

  • bedoelde humor zijn doel kan missen, en dus geen mens aan het lachen brengt;
  • onbedoelde humor veel meer mensen aan het lachen brengt dan voorzien, waarbij het voorziene percentage bovendien meestal nul is.

Wanneer daarbij een voortbrenger van onbedoelde humor de onverwachte reactie apprecieert, kan hij overgaan tot het omvormen van de status van zijn actie naar die van humor, zodat het geheel in de eerste categorie terechtkomt, en daar meer succes heeft dan wat daar vanouds al in thuis hoorde.

Dilemma's[bewerken]

Pogingen van Amerikaanse beroepshumoristen om een van nature grappig en bovendien Engels persoon verkoopbare humor bij te brengen (beelden uit de BBC-documentaire "How to produce humor", 1928).

De uitwerking van het verschijnsel mag dan al als gezond beschouwd worden, de studie ervan is dat niet. En wel omdat deze studie een slopend effect heeft op de hersenen van de onderzoeker. Hij (of zij) wordt namelijk met enkele dilemma's geconfronteerd.

Nobele instelling of platte handelswaar?[bewerken]

Evenzeer eigen aan het menselijke ras als humor, is de onweerstaanbare drang om iets dat spontaan ontstaat en gratis voor het grijpen ligt, te gaan commercialiseren. Hoe interessanter het verschijnsel, hoe breder deze commercialisatie zich uitstrekt, via afgeleide producten. Een voorbeeld van een van humor afgeleid product is het quasiberoep van lachtherapeut. Ook lolbroeken die na min of meer zorgvuldige studie van hun omgeving concluderen dat er met hun lolbroekerij geld kan verdiend worden, ja zelfs voldoende om van te leven, zijn een voorbeeld van humorcommercialisering, eenmaal ze op een podium staan lollig te wezen voor een betalend publiek. En net zoals bij elk aan marktstudie verbonden fenomeen, zien we hier hoe mensen menen een podiumlolbroek grappig te moeten vinden, omdat hij nu eenmaal op een podium lollig staat te wezen, en de jongens van de marketing beweren dat de lolbroek in kwestie op dat moment je van het is. Ook deze maatschappelijke ontwikkeling kent zijn ondergronds verzet, waar onschuldige mensen, die grappig zijn zonder het zelf te weten, buiten hun weten om naar voren geschoven worden om gratis de burger te laten genieten van hun humor. Zeldzamer zijn de humoristen die zich bewust zijn van hun gave, en er toch royaal van uitdelen.

Aanmoedigen of afremmen?[bewerken]

De hardwerkende en door zorgen en fiscus belaste burger heeft nood aan ontspanning, en daarin speelt humor een grote rol. Een populaire uitlaatklep is het humoristisch bekijken van en bezinnen over allerhande autoriteiten. Ook hier stuiten we op tweespalt: de wereld der medici promoot humor als (in principe) goedkoop medicijn, de wereld der machthebbers ziet in humor, en vooral die met autoriteit als onderwerp, een bedreiging van hun imago, en indirect dus ook van hun macht. Tijdens het allereerste Humorconcilie, dat van Rhodos, in 340 vóór C., dat werd gehouden vlak na de verovering van het eiland door de Perzen, werd zes maanden lang gedebatteerd over het thema "Kan en mag men met alles lachen?". Het concilie bereikte op dit punt geen consensus, evenmin als de 1675 Humorconcilies die erop volgden, het meest recente in Knokke-Heist, ter gelegenheid van het Humorfestival aldaar, in 1978.

Zie ook[bewerken]

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
23 november 2015
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


Notenbalk[bewerken]

  1. Met de "CH" van "laCHen", en niet die van " de chachacha".
  2. Cijfer van het Nationaal Instituut voor Statistiek, waar men echter nuchter staande houdt dat met 76,3% van de statistieken geknoeid wordt.