Leviticus

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
De sterkok zelf. Nee, het is niet Nero.
Het zwijn, want dat verdeelt wel den klauw, en klieft de klove der klauwen in tweeën, maar herkauwt het gekauwde niet; dat zal u onrein zijn
~ Leviticus tegen de Joden

Leviticus was een Romeinse smulpaap die met zijn kookboeken beroemd werd in de eerste eeuwen voor en na Christus. Leviticus was niet alleen de Gordon Ramsay van zijn tijd, maar was eveneens berucht om de wilde raves die hij 's nachts met voortvluchtigen in de woestijn hield. Van Leviticus is helaas maar een enkel boek overgeleverd, een boek dat hij schreef als pesterij.

Tafelmanieren van Judea[bewerken]

De Joden aten het alsof het brood was.

In het jaar 63 voor Christus werd Judea, het hedendaagse Israël, een vazalstaat van Rome. Uiteraard liep het land meteen vol met pretentieuze togadragers die de boel daar kwamen beschaven door de lokale bevolking lastig te vallen met talen en gebruiken waarmee pedante gymnasiastjes nog altijd dik doen. Deze Romeinen vielen van hun stoel toen zij zagen wat voor eetgewoontes de Joden erop nahielden. De Joden dronken bloed en hielden feestmalen waarbij koeien samen met hun eigen kalveren in één pan gaar gestoofd en opgediend werden. Er waren zelfs Israëlieten die naar het voorbeeld van Koning Havanaguila Hava vijf emmers stront per dag leegaten.[1]

Varkensvlees was het lievelingseten van de Joden. Zij maakten alles klaar met uitgebakken spek, schoven een hoeveelheid worsten naar binnen waar men zelfs in Mofrika geen trek in heeft en aten varkensrollade alsof het brood was. Bovendien werd alles in reuzel klaargemaakt. De Romeinen waren een dieet gewend waarin er weinig plek was voor rood vlees en gingen in veel gevallen over hun nek toen zij de Israëlieten zagen nassen. Toen de senaat in Rome hier lucht van kreeg, kwamen de senatoren tot het unanieme besluit dat de Joden toe waren aan een lesje gastronomie. Dit lesje moesten zij leren van niemand anders dan sterkok Leviticus. Leviticus was niet slechts vanwege zijn roem als kok de eerste keuze, ook zijn afkomst uit een geassimileerd Joods milieu speelde een rol.[2]

Leveticus vond het een prachtidee om de Joden niet alleen kennis te laten maken met superieure eetgewoonten, maar ook om alles dat zij lekker vonden te verbieden. Bloed drinken mocht niet meer, en rundvlees met kalfsvlees of melk evenmin. Wat de Israëlieten al helemaal betreurden was dat varkensvlees verboden werd op straffe van aan één stuk door alle seizoenen van Belgium's Got Talent kijken. Daar kwamen nog een aantal tafelmanieren bij, bijvoorbeeld dat ieder huishouden in Judea twee tegenover elkaar staande keukens moest hebben, en dat het oudste lid van het gezin voor aanvang van de maaltijd kwakend als een kikker van het ene aanrecht naar het andere moest springen. De senaat en het volk van Rome besloten tevens dat al deze bepalingen opgenomen moesten worden in een nieuw bijbelboek dat de naam van de auteur zou dragen: het boek van Leviticus.

Aanvankelijk waren de Joden helemaal niet blij met de nieuwe bepalingen, maar al gauw wisten zij de tering naar de nering te zetten. Het volk van Israël bedacht het woord 'koosjer' als benaming voor gerechten en keukens die zich aan de spijswetten van Leviticus houden. In vooruitstrevende Romeinse steden openden de Joden enkele koosjere restaurants, die binnen de kortste keren volliepen met hipsters die de macrobiotiek en het glutenvrije dieet zat waren, en smachtten naar een nieuwe culinaire trend. Overigens moesten deze restaurants een vergunning van Leviticus kopen om koosjer voedsel te serveren, want hij was tenslotte de uitvinder en patenthouder.

Ondergang[bewerken]

Bouncywikilogo.gif
Voor de uilskuikens die de afgelopen eeuwen onder een rots hebben gelegen zonder krant of Twitter, heeft Wikipedia ook een artikel over: Leviticus.

Leviticus heeft het mee moeten maken dat zijn geesteskindjes, de spijswetten, in ongenade raakten. Ondanks de Romeinse overheersing, stond er in Judea toch een heuse koning op, die zelfs voor messias gehouden werd. Deze messias, beter bekend als Jezus, meende ondanks het feit dat hij vaker timmerde en viste dan las dat hij van alle godsdienstige zaken veel meer verstand had dan de geleerden van zijn tijd.[3] Tot afgrijzen van de farizeeërs waren de meeste eigentijdse Joden het volledig met Jezus eens. Volgens Jezus waren alle mensen kinderen van God, en sloeg het nergens op om voor verschillende volkeren verschillende spijswetten hebben, want wij zijn tenslotte allemaal één volk. Bovendien vond hij dat gastronomische voorkeuren helemaal niet bepalen of mensen al dan niet in de hemel komen. Hij bestond het zelf om te verkondigen dat het volk van Judea (en de rest van de mensheid) zich hoe dan ook niets moest aantrekken van de arbitraire wetten die de Romeinen hadden uitgevaardigd, ook niet als deze wetten de bijbel ingepropt waren.

Jezus moest zijn gewaagde uitlatingen met de dood bekopen, maar de mokerslag aan de Leviticaanse spijswetten had hij reeds uitgedeeld. De Israëlieten gingen toch weer varkensvlees eten, want laten we wel wezen, varkensvlees is smakelijk. Ook de koosjere restaurants liepen leeg. Wie wilde er nog koosjer eten als zelfs de Joden dat niet meer wilden? Wat was daar nog authentiek aan?

Omdat zijn dieet niet meer cool was daalden de inkomsten van Leviticus bijna zo snel als dat Feyenoord doelpunten van PSV incasseert. De kok weigerde zijn dure en losbandige levensstijl op te geven. Voordat hij het wist stond Leviticus een getal met tien cijfers onder de nul rood. Zijn kookboeken verdwenen na verloop van tijd van de salontafels en daarna ook uit de bibliotheken. Slechts één boek bleef altijd bewaard, als onderdeel van de bijbel, het boek dat zijn naam draagt, Leviticus.

Notenbalk[bewerken]

  1. Joost mag weten met hoeveel urine zij deze straffe kost wegspoelden.
  2. Zoals het prefix 'Levi' al verraadt.
  3. Ook wel farizeeërs genoemd.

Zie Ook[bewerken]

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
16 juli 2017
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.
Pluimpatat.JPG
Auteur of geen auteur, dát is de kwestie!

Auteur · Godfried Bomans · Louis Paul Boon · Herman Brusselmans · Julius Caesar · Agatha Christie · Hugo Claus · Desiderius Erasmus · Herman Finkers · Michel Foucault · Louis van Gaal · Galileo Galilei · Goethe · Adolf Hitler · Henrik Ibsen · Martin Luther King · Stephen King · Liefnius · Leviticus · Paul van Loon · Harry Mulisch · Baron von Münchhausen · Drs. P · Gerard Reve · William Shakespeare · Carry Slee · Simon Stevin · Knellis Tamstra · Oscar Wilde · Jan Wolkers