Lodewijk Napoleon Bonaparte

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Lodewijk Napoleon na een drukke, zware avond.
Hopefully he would have been a belieber
~ Justin Bieber over Lodewijk Napoleons kapsel.
Daar heb je z'n zatte broer ook weer!
~ Een Hollander over Lodewijk Napoleon.

Lodewijk Johan Napoleon Ghevalapart (ook wel Lodewijk de Lamme, Lodewijk de Bezopene, of in de kroeg "Loetje" genoemd, geboren te Ajaccio, 2 september 1778Livorno, 25 juli 1846) was de eerste koning van Holland. Hij werd door zijn oudere broer Napoleon Bonaparte naar de Nederlanden gestuurd om daar het volkje te onderdrukken. Dit lukte niet, dus ving Lodewijk Napoleon aan met gezamenlijk drinken met zijn "landgenoten" om zo een band te scheppen met de Hollanders en zo onbedoeld de Hollandse cultuur uit te vinden.

Geschiedenis[bewerken]

Lodewijk Napoleon in jonge jaren.

Lodewijk Napoleon had hetzelfde lot als zijn broer Napoleon. Zij kwamen voort uit dezelfde ouders en deelden dezelfde familie. Erg toevallig, maar om het nog toevalliger en onwaarschijnlijker te maken dat dit echt zo was was dit tevens het geval bij drie andere broers en drie andere zusters. Zodoende was de familie Ghevalapart al een geval apart.

Koning van Holland[bewerken]

Plots komt dit verhaal terecht bij het moment dat Lodewijk Napoleons broer Napoleon keizer wordt van Frankrijk. Napoleon valt in zijn regeerperiode de Nederlanden binnen die net een tijdperk van revoluties en het worden van een republiek doorgemaakt hadden. Helaas voor de republikeinen: Napoleon was niet echt republiekgezind: hij mocht dan wel de Nederlanden binnengevallen zijn, ze moesten wel onder de duim gehouden worden en dat was - volgens de leer van de geschiedenis - verdomd lastig met die kaaskoppen. Lodewijk Napoleon werd in 1806 - tegen zijn zin - koning van Holland ("Pays-Bas" is al zo'n rare naam, "'Olland" klinkt veel hipper!) omdat broer Napoleon iemand nodig had die hij kende om invloed uit te oefenen op de Hollandse bevolking.

Lodewijk Napoleon mocht dan wel koning zijn, echte invloed had hij niet. Hij kon doen wat hij wilde, maar die bijdehante Hollanders weigerden te luisteren naar iemand die ze volgens hen toch echt 218 jaar terug weggestuurd hadden? Dat is raar, om dan opeens weer zo'n rare man als baas te hebben. Toch accepteerden de Hollanders hem als vorst; ze hadden toch niets te verliezen, de Gouden Eeuw was over en misschien kwam er wel rust met een sterke leider. Echt sterk wat betreft overtuigen en in debatteren was hij niet. Hij mocht dan wel Nederlands leren (erg vreemd voor iemand van zo'n hoge stand), de opdrachten die Napoleon aan Lodewijk Napoleon gaf om uit te voeren in Holland, zoals het sturen van 40.000 Hollanders naar Frankrijk om daar te gaan knokken en het verlagen van de rente op de staatsschuld (lees: lege schatkist) werden grotendeels niet uitgevoerd, tot ergernis van Napoleon. Daarbij: zo sterk was zijn Nederlands niet. Het bevatte teveel fouten, waardoor de Hollanders zich zelfs gingen schamen voor zo'n vent wiens Nederlands om te huilen is en eigenlijk beter Frans kon spreken (keerzijde: de Nederlanders konden echter grotendeels geen Frans).

Konijn van 'Olland[bewerken]

Lodewijk Napoleon zag zijn zelfvertrouwen in de marmeren grond van zijn overdadig weelderige, rijk versierde paleis zakken, dus besloot hij maar om eens een babbeltje te houden met de Nederlanders in een bruin café en presenteerde zich als Konijn van 'Olland, wat wel geapprecieerd werd door de bevolking. Dit ging gepaard met veel biertjes en andere alcoholische versnaperingen en zo kon het Konijn zich mengen met het Hollands gepeupel.

Er trad een mysterieuze zweetziekte op in Noord-Brabant. De intussen een zuiplap geworden Lodewijk Napoleon gaf geen konijnenhol om die ziekte en ging gewoon langs om een biertje (of zes) te drinken met zijn onderdanen. Het idee dat Lodewijk Napoleon volgens de bevolking een ijskonijn zou zijn liet hen na zijn bezoek volledig koud: hierdoor verdween de zweetziekte ongemerkt, in combinatie met allerlei medicaties die toch ergens heen moesten.

Na deze zweetziekte kreeg Holland last van twee rampen. De eerste ramp was een boot vol buskruit die het luchtruim koos. Lodewijk Napoleon wilde wel eens zien waar de romp terecht was gekomen: ergens ver weg van de Leidense haven waar deze eerst lag, in een weiland, op een koe. Er werd een dag van nationale rouw georganiseerd voor deze onfortuinlijke koe (en voor alle andere doden ook nog, overigens), waarna de koe als troost rauw opgegeten werd. Weer een paar aanhangers erbij voor de koning. De tweede ramp was een overstroming. De held van Holland ging direct naar de rampplek en begon te helpen met zandzakken om het water terug te dringen. Hij bouwde dijken en heel Holland keek daar toe hij hij heldhaftig het water te lijf ging. De helemaal verzopen Lodewijk Napoleon hield het na een tijdje voor gezien, want het was niet de bedoeling dat heel Holland ging toekijken: zij moesten liefst zélf de boel opknappen. Daar had Lodewijk Napoleon de pee in, maar nadat hij zag dat de Hollanders toch later ijverig aan het werk gingen en hij een aantal biertjes kreeg aangeboden voor zijn noeste arbeid, gaf hij er al geen konijnenhol meer om.

Koning van Holland af[bewerken]

Napoleons geduld met Lodewijk Napoleon was intussen op. Napoleon wilde nog steeds 40.000 Hollanders naar Frankrijk sturen en de rente op de staatsschuld verlagen (met een nog steeds lege schatkist), maar Lodewijk Napoleon was te vaak te dronken om daarop in te gaan als ultieme smoes om de Hollanders maar "'un eige gang te late gaan, want ut sein gwoon rare mense jeweetzelluf". Lodewijk Napoleon kreeg zowaar sympathie voor de Hollanders en werd daardoor apathisch voor alles (de Hollanders waren dat per slot van rekening zelf ook - nu nog steeds overigens). Zolang hij maar rijk en rijkelijk leefde en een goeie bak van één van zijn eveneens straalbezopen onderdanen kon aanhoren met zijn gebrekkige Nederlands vond hij alles best.

Na slechts vier jaar (!) op de troon te hebben gezeten, werd Lodewijk Napoleon door Napoleon opgedragen om - tegen zijn zin - af te treden. Lodewijk Napoleon weigerde in eerste instantie, maar later liet hij alsnog konijnenkeuteltjes langs zijn broekspijpen sijpelen en trad hij alsnog af ten gunste van zijn zoon, Lodewijk II. Lodewijk Napoleon vertrok naar Frankrijk om daar maar zijn leven beduusd en onverschillig te slijten in de slijterij in de buurt van zijn twee gekochte kastelen, in het gezelschap van Franse kaas en Duitse bieren.

Lodewijk Napoleon kwam nog éénmaal naar het net opgerichte Koninkrijk der Nederlanden en iedereen kende hem nog, aangezien hij aan alle kanten van het balkon toegejuicht werd. Tot meedrinken kwam het niet, want Lodewijk Napoleon bleek opeens gematigd en hij was volgestouwd met koude kalkoenen: een hel voor elke vorst. Na dit ene bezoek zag niemand hem meer.

Zie ook[bewerken]

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
4 augustus 2013
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.