Mario Party

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Paper Stalin.png
Bouncywikilogo.gif
Voor de uilskuikens die de afgelopen eeuwen onder een rots hebben gelegen zonder krant of Twitter, heeft Wikipedia ook een artikel over: Verkiezingen van Champignonne.

De huidig regerende partij van Champignonne (Engels: Mushroom Kingdom), de Mario Party, kwam aan de macht in 1998 na een overwinning die zelfs de oprichters van de partij verraste. Stemmers werden binnengehaald met beloften als "een bordspelrevolutie" en "meer dan zestig spannende mini-spellen." De machtseuforie was echter van korte duur. De eerste nieuwe wet was een ramp en er moesten gratis handschoenen uitgedeeld worden aan alle kinderen om hun handen te laten genezen. Doordat de Mario Party ondanks de ene regeringscrisis na de andere aan de macht blijft komen, zijn er inmiddels al tien regeringen geweest, die door de partij netjes worden genummerd.

Mario Party 1 (1998-1999)[bewerken]

Nadat Glovegate afgedaan was, kwam de partij (welke toen nog de Fall Party heette) al snel zonder leider (Superster) te zitten, toen Hubert H. Thwomp moest opstappen omdat hij alle ideeën de grond in boorde. De leider moest, volgens eeuwenoude traditie, bepaald worden door een race rond de jungle waarbij mensen sterren moesten zoeken. Zoals verwacht werd voormalig held en drugsbaron Mario Idraulico moeiteloos leider met zijn broer Luigi Idraulico als vice-president en meteen werd een wet gemaakt waardoor alle ouderen gratis medicijnen kregen tegen de toen heersende ziekte pixelgriep. Omdat de partij het goed deed in de peilingen, riep de regering bewust vervroegde verkiezingen uit.

Mario Party 2 (1999-2000)[bewerken]

Eenmaal herkozen met een flinke meerderheid, dosten de partijleden zich uit in feestkleding, zogenaamd voor betere concentratie. De beslissing was zo omstreden, dat de regering uiteindelijk erover viel. Mario Party 2 was de termijn waarin merkwaardige plaatsnamen werden toegekend aan trekpleisters; de Toren op Klei werd de Tuimeltoren, de Kapel van Cisco werd Mike's Gestoorde Landhuis en Champignonnes Venetië het Kriskras Kanaal. De woede die werd opgewekt door deze naamswijzigingen werden enigszins gedempt door de economie die dit jaar boven alle andere in de wereld uitsteeg.

Mario Party 3 (2000-2002)[bewerken]

Volgens veel historici de periode dat de parijleden van de kook raakten. Vanaf 2001 was het tirannie troef. Er werden wetten opgelegd als tanden poetsen en leerplicht, en de economie, die het jaar daarvoor hoogtij vierde, stortte in. De Partij leek de volgende verkiezingen te gaan verliezen tot de aanslagen van 11 september, toen Mario Idraulico een geweldige toespraak hield en het volk zei dat ze de "Milleniumster" moesten zoeken, een voorwerp dat terrorisme zou uitbannen en de Champignonners' wensen zou vervullen. Hij werd echter nooit gevonden en later afgedaan als "Wanhopige Fictie" door de Mario Party's grootste rivaal, Chester A. Sonic's Emerald Party, maar toch werd het volk enthousaist genoeg om de Mario Party te herkiezen.

Mario Party 4 (2002-2003)[bewerken]

Naast een veelgeprezen reorganistaie in de Resolutie, waardoor de partij helder en indrukwekkender leek, was de vierde termijn van de Mario Party behoorlijk stil en er gebeurde niets interessants, behalve een beschuldiging van familiebegunstiging toen de broer van de minister van Defensie, Waluigi Grandenaso, tot voorzitter werd benoemd van het Parlement. De vierde termijn verbaasde alle mensen buiten Champignonne en volgens analysten was er dan ook sprake van fraude, corruptie en schijndemocratie.

Tevens werd Champignonne het zwarte schaap van Europa toen het werd beschuldigd van genocide jegens de Goombase en Koopaïsche minderheden.

Mario Party 5 (2003-2004)[bewerken]

In 2003 werd een wet voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog grondwettelijk geblokkeerd toen de Mario Party probeerde om het hebben van nachtmerries strafbaar te maken. Op dit moment was de bureaucratie zo ernstig geworden, dat partijleden telkens hun formulieren, die in handige capsules kwamen, moesten raadplegen alvorens ook maar iets te doen. Bovendien zakte de economie in een steeds dieper dal.

Mario Party 6 (2004-2005)[bewerken]

Deze termijn wordt algemeen beschouwd als de meest rampzalige sinds de Tweede Wereldoorlog, daar wetten regelmatig onzinnig bleken, zoals de oplegging, overlapping of verdwijning van wetten bij zonsop- en zonsondergang ("Dagrecht en Nachtrecht" aldus Mario Idraulico.) Een "stemherkenningssysteem" werd ook geïntroduceerd teneinde meer naar het volk te kunnen luisteren, maar ook dit wordt beschouwd als een hopeloos trucje.

Mario Party 7 (2005-2007)[bewerken]

Hoewel de partij steeds meer last scheen te krijgen van gektebeuien, ze steeds hogere belastingen oplegden en goede wetten de uitzonderingen waren die de regel bevestigden, kreeg de Mario Party opnieuw een termijn, waarin gewerkt werd aan de buitenlandse politiek. Zo hervond Champignonnne de diplomatieke banden met Italië, China, Egypte, de VS en Nederland. Toch was de minister van Buitenlandse Zaken, K. K. Bowser, gemiddeld elke vijf weken in het nieuws wegens opschuddende uitspraken.

Een staatsportret van Mario en Luigi Idraulico.

Mario Party 8 (2007-2012)[bewerken]

Volgens velen de beste termijn tot nu toe, al was het maar omdat deze regering als enige de rit uitzat. In het parlementsgebouw werd een systeem geïnstalleerd waardoor de Kamerleden konden wijzen naar "Voor" of "Tegen". Het voorzitterschap werd gegeven aan twee mensen, Ban L. H. en E. C. Tophat; Waluigi Grandenaso kreeg de functie van Minister van Buitenlandse Zaken en hoewel ook hij garant stond voor vreemde dialogen, zoals toen hij de snoepbelasting moest uitleggen aan Balkenende, werden de banden met andere landen steeds beter, evenals de economie. Hele hotelwijken werden opgebouwd in Pilzstadt, in Champignonnes Tirol en de toerismesector bloeide op.

Mario Party 9 (2012-2015)[bewerken]

Vanwege de kredietcrisis besloten de partijleden dat ze meer samen moesten werken dan ooit tevoren, wat zich uitte in het delen van auto's. Bovendien werden vergaande hervormingen aangekondigd, waaronder de afschaffing van de oude munteenheid, de Coin, voor de Euro. Toch bleven de ambtenaren en politici wedijveren wie nu de beste was, en het volk morde regelmatig dat vroeger alles beter was. De toekomst van de partij werd onzekerder dan ooit, want ondanks het indrukwekkende ruimteprogramma bleef de armoede zorgwekkend hoog.

Mario Party 10 (2015-???)[bewerken]

De Mario Party is nog steeds aan de macht en maakt bij de bevolking goede sier door het eerder genoemde carpoolen. Ook worden maffiabazen serieus aangepakt, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen tussenbazen en eindbazen. Toch is het maar de vraag of er een elfde termijn komt, want de voormalig minister van Buitenlandse Zaken, K. K. Bowser, heeft inmiddels zijn eigen Bowser Party opgericht en ook een aantal onbekende Champignonners is politiek actief geworden onder de naam Amiibo Party. De regering probeert dan ook de grondwet te veranderen zodat ze oneindig aan de macht kan blijven naar Venezolaans voorbeeld. De wereld wacht in spanning af.