Marion Tinsley

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken


Je wordt geen kampioen. Je bent er gewoon één.
Dammen is niet gewoon een spel. Het is een gevecht voor meesterschap, een gevecht voor je leven. Je leeft om te spelen en je speelt om te leven. Wees degene die alles overleeft. Wees degene die omhoog kijkt naar de sterren en alle anderen achter zich in het stof laat bijten. Wees de beste. Wees Marion Tinsley.

Begin[bewerken]

Één meter vijfenzeventig. Zevenenzestig kilogram. Vijfenzestig jaar oud. De geest van een winnaar en het hart van een kampioen. Dit is niet zomaar een beschrijving van een gewone man. Dit is Marion Tinsley. De ademende, vechtende, doch sierlijke vos van het professionele dammen.

Gehouwen uit de rotsen van Irontown, Ohio, ontwikkelde de man die ze "Mari" noemden de ijzersterke zetten die bij zijn spel horen. Geboren uit twee doodnormale mensen werd een moderne Julius Caesar. Zijn vader was leraar op de middelbare school en zijn oom was "het beest van Ohio", een beruchte verdediger op het middenveld in het rugbyteam van Ohio. Uit deze genenpoel zou een gigant onder de genen ontstaan. Uit deze genenpoel zou Marion Tinsley ontstaan.

Stijl[bewerken]

Hersenen. Een kampioen heeft hersenen. Marion Tinsley heeft hersenen.

Één met het bord, één met de stenen. Een potje dammen met Tinsley is een gevecht. Precies zoals Tinsley wil. Tinsley houdt van vechten en heeft een onweerstaanbare drang om terug te vechten tegen elk gevecht van de andere kant van het spelbord. Tinsley is een krijger, een krijger die vecht tegen de tegenpartij, tegen de elementen, tegen de wereld.

Als twee piratenschepen die midden op de oceaan vast zitten, hebben Tinsley en zijn tegenstander niemand behalve zichzelf. Je kunt alle stenen op hem af katapulteren die je wilt. Tinsleys machtige tegenzetten slaan ze allemaal terug. Zijn zeilen laten hem sneller en sneller zetten doen, terwijl de storm hem steeds gedrevener maakt om zijn doel te bereiken. Zijn boeg is altijd droog. Hij weigert om hem nat te laten worden. Niet zonder gevecht.

Marion Tinsley zal de winnende zet vinden in zijn schatkist, die overladen is met wilskracht. Op een gegeven moment zal hij zo zijn tegenstanders wil breken. Hij zal zich aan boord van het vijandige schip begeven en de zielen van de bemanning angst inboezemen. De mannen zullen van de loopplank af moeten lopen, de vrouwen zullen gedamd worden en de Amerikaanse boekanier zal zwaaiend met zijn kromzwaard en zijn haren wapperend in de wind zijn weg naar het grootmeesterschap vinden, terwijl hij neerkijkt op de rest van de wereld vanuit zijn kraaiennest. Dit is niet zomaar piraterij. Dit is Mari stijl.

De elektronische krijger[bewerken]

Ieder ander beeft bij het aangezicht van Chinook. Niet Tinsley.
Zijn zetten te snel om in één foto vast te leggen. Te snel voor de wereld.

Voor professionele dammers is er een tegenstander die vrees in hun harten blaast. Een tegenstander die de energie uit de vingers zuigt en de hersenen naar de schoenen laat zinken. Deze tegenstander verandert zelfs de beste vos in een fragiel standbeeld van suikerkristallen. Dit is Chinook. Maar Marion Tinsley is één van die vossen die weigert om deze tegenstander te laten winnen. Als hij de uitdaging van Chinook aanneemt, verandert deze Amerikaanse vos in een slang, die met zijn infrarode receptoren alle zetten van Chinook ziet aankomen. Zijn langgerekte long verzekerd hem van de langste adem, waarmee hij Chinook omver zal blazen. Zijn ribben zijn als poten die hem helpen voortbewegen, waar elke vos van angst stil zal blijven staan. Zijn giftanden beschermen hem tegen elke onverwachte zet die angst in de zielen van mindere tegenstanders zou blazen. De Indiase slangenbezweerder die hem beheerst met behulp van zijn fluit, laat hem de meest briljante zetten doen, terwijl hij জনগণমঙ্গলদায়ক জয় হে roept. Geen enkele andere speler heeft zo vaak van Chinook gewonnen. Geen enkele andere speler is een slang.

Wereldkampioenschap[bewerken]

Ze vertelden hem dat zijn zetten niet goed genoeg waren voor een 10X10 bord, dat iemand die elke techniek op het matglanzend, 8X8 bord doorzag, hier niet kon winnen, dat hij zich niet kon aanpassen aan de eisen van het warme en vochtige Florida. Ze vertelden het tegen dovemansoren.

De man die men Tinsley noemt, wordt vaak een slang genoemd. Slangen eten muizen voor hun ontbijt. Zijn tegenstanders zijn muizen. En zo ook op het wereldkampioenschap van 1987. Die vervelende Engelse wiskundige genieën waren slechts muizenstaarten en -ledematen voor deze hongerige slang. Ze kwamen nauwelijks voorbij Tinsley's lippen of de ronde was al afgelopen. Het feestmaal van '87 ging verder, toen hij in de vierde ronde op zijn tegenstander kauwde en hem uitspuugde als een slecht smakende rat. Hij begroef zijn mes en vork dieper in het vlees van de angstige muizen en hij likte, kauwde en slikte zich een weg naar de finale. Tussen hem en het wereldkampioenschap stond alleen Don Lafferty, als een groot bord Italiaanse spaghetti geserveerd als de grootste uitdaging voor deze competitieve serpent. Tinsley nam twee happen uit de Italiaanse spaghetti. Maar hij was te vol van het alsmaar winnen. Het zou een uitdaging voor een andere dag worden.

3 Februari, 1987. De dag was gekomen. Toen de dag nacht werd en het licht aan het verdwijnen was van het matglanzend bord. Het licht dat Tinsley was, werd niet zwakker. Zijn gloeilamp van lotsbestemming sneed als een mes door de meergranige substantie die Lafferty was. Misschien flikkerde de gloeilamp even, de batterijen die zijn wilskracht van energie voorzagen bleven sterk branden. De batterijen verlichtten zijn weg naar grootsheid. Op die dag was Tinsley eindelijk klaar met eten. En op die dag nam hij appeltaart toe.

Nagedachtenis[bewerken]

Helaas, aan alle grootsheid komt een eind. Op 3 april 1995 werd de lucht op klaarlichte dag zwart. De grote Tinsley was niet meer. Zijn leven eindigde als een termietenheuvel die door de bliksem getroffen werd. De termieten proberen te redden wat er te redden valt. De regen spoelt alle hoop weg. De termieten vluchten naar een nieuw heenkomen en laten het oude achter. Tinsley was niet meer dan een leeg omhulsel. Na 6 maanden vechten verloor hij zijn laatste potje dammen tegen alvleesklierkanker.


Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie: 26 oktober 2009
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.