Marokko

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken


Baasdom Marokko,
┌П┐ -_• ┌П┐, المغرب
Mocro country.png
Mocrowapem.png
Vlag van Marokko
Wapen van Marokko
Basisgegevens
Talen Mocro, (In NL: Marokkaans) en Arabisch
Hoofdstad Rabbit Rabat 020
Regeringsvorm Fawaka (In NL: Pikorde)
Religie Fok jou Geert! Allaaaaahh (In NL: Islam) en gangstaaaaaah (In NL: De Straat)
Inwoners 34.000.000± buiten Marokko en de rest (stuk of 800.000) in Marokko waar daar weer twee derde een koe, schaap, geit of ander dier van is behalve Mocro's (In NL: Marokkanen).
Staatshoofd Hicham
Overige
Volkslied "Leipe Mocro Flavour"
Motto "Fok jou pik!" (In NL: Wat moet je?)
Munteenheid Doekoe (In NL: Dirham), zand, tanden, boksen en muziek (wat er op lijkt). Betalen met schapenhaar van Hicham is ook mogelijk.
Regerende partij فيلدرز هو احمق!
Traditioneel eten McDonald's en iets wat men koeskoes (niet te verwarren met Boes Boes) noemt.
Portaal  Portaalicoon Land

Faka Mocro-state! Mocro-state is fokking epic mattie, boks ouwe! Chill! Aight!

Wegens vele klachten van een groep PVV'ers en andere Nederlanders wordt dit artikel vanaf nu in Algemeen Beschaafd Nederlands geschreven, ook al is het bijna geaccepteerd Nederlands.

Baasdom Marokko (Afgekort: Marokko) is één van de vele derde wereldlanden in Afrika. Het is al een ontwikkelingsland sinds de onafhankelijkheid, na de koloniale periode. Frankrijk was in die tijd het moederland, en Marokko het domme kind dat nergens iets over te zeggen had. Sinds het begin van de Mocrorevolutie was er in het land veel financiële onzekerheid, en zocht men hopeloos naar werk. Veel Marokkanen begonnen zich in Europa te vestigen, met name in het westelijke deel, en langzamerhand kon het volk het hele continent naar hun hand zetten. Dit geschiedde door middel van het binnensmokkelen van vreemde Afrikaanse culturen en manieren naar de westerse landen, zoals een onbekend dialect met nieuwe woorden; streetdance en verscheidene soortgelijke curiositeiten. Door deze her-huisvestiging van meer dan 80% van de bevolking in het buitenland heeft Marokko een lucratieve koloniale macht. Het verdiende geld wordt grotendeels terug gestuurd naar het moederland, ten bate van het ontwikkelen van dit land, maar ook de Jihad profiteert flink van deze bedrijvigheid.

Geschiedenis[bewerken]

Het AightBenHoudoe-gebouw is het eerste gebouw dat in Marokko werd gebouwd door de islamitische Kalifaat-crew.

Marokko ontstond niet, maar werd, in tegenstelling tot de algemene opvatting, ontdekt. Door de dieren, welteverstaan. Mensen gingen het land bevolken vanaf 1200 v.Chr, en in 682 kwam er een einde aan de rustige periode waarin niets gebeurde. Marokko werd belaagd door de Islamitische Kalifaat-crew die hun eigen religie introduceerden. Het vredelievende volkje dat er woonde schrok en moest tot 739 bijkomen van die schrik, want op dat jaartal was men het zat om in angst te leven onder een volk dat ze helemaal niet kenden. De Islamieten werden weggejaagd, maar het land werd door andere crews overgenomen, die op hun beurt ook op moesten sodemieteren. Dit proces kwam ten einde rond 1051, toen de definitieve machthebber - toender tijd ook wel de exodus-crew genoemd - de orde vestigde, en het land islamitisch maakte, na een tijd die bekend staat als het niet-islamitisch interbellum. Het land dat nu in handen was van deze crew van de Almoradiven kwam onder de naam Marokko te staan, en een nieuwe staat was geboren.

Eerste Golf[bewerken]

De jeugdjaren van Marokko waren bewogen, en er veranderde een hoop, maar de grootste verandering kwam in 1415 toen de Portugezen de stad Ceuta over namen. Zij dachten na het winnen van de stad: "wij willen meer!" en zij riepen hun vrienden in Spanje erbij om Marokko verder te veroveren. Uiteindelijk lag half Marokko in de handen van Portugal en Spanje, maar na een aantal jaar kwamen er spanningen over de verdeling van het aangewonnen land. In 1702 liep dit conflict zo uit de hand dat de kemphanen alleen maar aandacht vestigden aan elkaar, en niet aan een opstandig volk dat in dat jaar het land weer over wilde nemen. Zo geschiedde in de periode na de slag van Wattisadan. Ten tijde van deze "bezetting" verlieten veel Marokkanen hun land om in Spanje werk te zoeken, omdat zij niet zaten te wachten op de slavernij in hun land. Dit kwam bekend te staan als de Eerste Golf.

Kolonialisme[bewerken]

Een kaart van Marokko omstreeks 1872. Ook op de kaart staan de emigratiestromen weergegeven, rond het jaar 1450 (1) en de jaren '60, '70 en daarna (2).

In 1870 was kolonialisme dé hot-trend onder de wereldleiders, en Marokko was één grote ongecontroleerde bende geworden. Marokko had wel een koning, maar die regeerde het land met ijzeren vuist. Toen kwam Frankrijk echter om de hoek kijken. Zij hadden gehoord van het verhaal van de Spanjaarden die in Marokko een lange tijd de macht hadden, en de Fransen zagen wel wat in dat stuk land boven de Sahara. Indertijd was de vuistregel namelijk: "hoe meer land, hoe meer macht". Frankrijk was al de baas in Algerije en Tunesië, en daar paste Marokko toch ook aardig bij. De Fransen begonnen met het veroveringsoffensief, met succes succesvol. Marokko begon massaal Frans te praten en moest het Arabisch dat men voorheen sprak nu als tweede taal beschouwen. Dit ging zijn gang tot 1911, toen Mofrika het land opeiste na een gewonnen slag van de Moffen. Frankrijk ging echter huilen, heel hard en heel veel, en Mofrika besloot maar om het land terug te geven aan de Fransen. Frankrijk was weer jippie en hoera, maar zij waren toch nog geen dikke vriendjes, want toen kwam de Eerste Wereldoorlog. Intussen zat Marokko niet te wachten op nogmaals een verovering. De Amazing-crew onder leiding van Abdelkrim el Khettabi zette aan op verzet, maar de Fransen lieten duidelijk merken dat zij nu de baas waren. Dit maakte indruk op de crew, en daarom hielden ze zich toch maar koets, ehm, koepst, uh... rustig.

Na de Eerste en Tweede Wereldoorlogen was Frankrijk kapot, en geen partij meer voor de nog overgebleven koning Mohammed V (zeg: Mohammed Véé, niet te verwarren met Mohammed de Vijfde). Het leek uit te lopen op een snelle overwinning voor de Marokkanen, maar Frankrijk zette zijn geheime wapen in: zij gingen Mo V (zoals hij ook wel werd genoemd) gijzelen. Dit hielden zij lang vol, maar de Marokkanen zagen geen brood meer in onderhandelen en gingen een andere koning aanwijzen, dat werd Mohammed Ibn Arafa, die door middel van enkele slimme zetten er toch voor kon zorgen dat Marokko de onafhankelijk behaalde. In 1956 werd Marokko daadwerkelijk onafhankelijk, en het land vond dat het een hoop goed te maken hadden. Spanje had zelfs nog vlak ná de onafhankelijkheid van Marokko een stuk land onder Marokko in bezit, namelijk de Westelijke Sahara. Marokko begon dit land langs de Verenigde Nazis Naties op te eisen en Marokko had er in één klap nog een stuk land erbij. Toch kwam de Westelijke Sahara niet helemaal in Marokkaanse handen, want Mauritanië en Algerije maakten ook aanspraak op dit gebied (gore na-apers). Vanaf het jaar 1976 kwamen een aantal landen er tegen in verzet, en tot de dag van vandaag is het gebied nog steeds betwist.

Tweede Golf[bewerken]

In de jaren '60 kwam men in Marokko tot de conclusie dat Marokko officieel arm was en weinig bruikbaar. Men probeerde eerst met behulp van van de welbekende tactiek "revolutie" (koninkje-wegpesten) ene Hassan de Tweede op de troon te helpen, maar ook dit was geen succes. Men besefte nu dat het spel "Ik ga op reis en ik neem mee" de enige uitkomst was voor het poepie-arme volk. Spanje was al vol na de Eerste Golf, dus men moest verder en ging naar hun "oude matties" in Frankrijk. Later ging men ook naar Mofrika, Italië, Oostenrijk, de Benelux en een aantal andere landen met een veel te lange en moeilkijke naam, om daar als "gastarbeider" aan de slag te gaan. Het was de bedoeling om daar werk te zoeken - hier kwam in de praktijk weinig van terecht - maar later om een aantal jaar weer terug te gaan. Dit gebeurde echter tegen alle verwachtingen meestal niet, omdat het volk niet meer terug wilde, zich reeds geïntegreerd hadden en men het aldaar fijner vond dan hun vaderland. De Tweede Golf was net als de Eerste, permanent gebleken. Mensen werden boos, maar er viel weinig te doen omdat men ook niets deed.

De Tweede Golf maakte zijn wederkering als onderwerp van discussie sinds de komst van Geert Wilders, die nu wel de Marokkanen en alle andere gastarbeiders in Nederland weer naar hun land van herkomst wil sturen. Dit gaat moeizaam, omdat de andere partijen geen reden zien om al deze mensen weer terug te sturen, zo lang na dato, terwijl deze bevolkingsgroepen nu al zoveel tijd gehad hebben om te integreren. Vandaag de dag is het al vijftig jaar na het begin van de gastarbeidersperiode en kan men inderdaad spreken van verjaring.

Geografie[bewerken]

Marokko ligt aan de noordzijde van Afrika en is in de loop der jaren behoorlijk gekrompen. Vroeger was het één grote rijke staat, geholpen door delen van het Ottomaanse leger en andere volkeren. Later werd het veroverd door Frankrijk en Spanje, die het opdeelden, totdat Duitsland in een ingewikkeld diplomatiek proces ervoor zorgde dat Frankrijk alleenheerser werd in het gebied, na 1911. Sindsdien is de topografie weinig veranderd.

Het land is voor 93,99 procent woestijn, hoewel de kustgebieden een klein strookje groen bevatten. De stad Marrakesh is echter zo stom geweest zichzelf te bouwen, midden ín die woestijn, ver van de kust vandaan. Van deze stad is dan ook niet veel geworden. Het is het beste te omschrijven als een ophoping van huizen in typisch Oer-Arabische bouwstijl. Toeristen zijn toch stom genoeg om hiervan onder de indruk te zijn, dus daar is dan ook wel weer wat voor te zeggen. De hoofdstad is Rabat, een nog lang niet zo'n grote stad als de stad die claimt het Witte Huis van Marokko te hebben, en daarom onterecht niet gekozen is als hoofdstad van Marokko, namelijk Casablanca.

Naast de woestijn bevat Marokko ook een soort gebergte dat het Atlasgebergte heet. Dit gebergte heeft bijna de gehele grens bedekt met bergen, waardoor passeren van de Marokkaanse grens een lastige opgave is, ten opzichte van allerlei andere landen in Afrika die opgesplitst zijn door middel van de welbekende liniaal.

Westelijke Sahara[bewerken]

Tegenwoordig is van het hele grote deel dat ooit van Marokko was, enkel een klein randje onder Spanje nog over. Het bekende Marokko claimt echter ook een stuk land dat men de Westelijke Sahara noemt. Dit stuk gebied wil zelf een apart land worden, onder de naam SAND (Saharaanse Arabische Nationalistische Democratie), maar Marokko staat dit niet toe, omdat men altijd uit is op schaalvergroting (lees: territoriumdrift), incluis Marokko. Naast Marokko willen ook Mauritanië en Algerije graag dat stukje land hebben, maar uiteindelijk is besloten het stukje land uiteindelijk geen eigenaar te geven, en in publiek domein te laten vallen. Vertaling: drie honden vechten om een been, de Verenigde Naties gaan er mee heen.

Demografie[bewerken]

De huidige "baas" van Marokko, Baas B.
1rightarrow.png Zie Marokkaan voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het volk dat zich in Marokko een Marokkaan mag noemen, is de Marokkaan. Niet onlogisch, want anders zouden het geen Marokkanen zijn. Marokkanen stammen af van de Arabiërs, die als hoofdreligie de Islam aanhangen waarbij de vrouwen een hoofddoek of boerka aanhebben. Veel Marokkanen zijn tijdens de Eerste en de Tweede Golf naar het buitenland vertrokken, waardoor Marokko uiteindelijk veel minder Marokkanen huisvest dan Europa.

Het typische voedsel in Marokko is Couscous, met daarbij altijd muntthee. Couscous is typisch Afrikaans - het bevat namelijk rijst.

Zie ook[bewerken]

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
27 maart 2011
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


 
Afrika

Algerije · Angola · Bassaland · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Niet-meer-Belgische Republiek Congo · Niet-meer-Franse Republiek Congo
Carthago · Djibouti · Egypte · Equatoriaal Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Gadaffië
Madagascar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Rwanda · São Tomé en Principe · Sauriër Jungle · Senegal · Seychellen
Sierra Leone · Somalië · Soedan (Noord · Zuid) · Swaziland · Tanzania · Tsjaad · Togo · Tunesië · Vuvuzela · Westelijke Sahara · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika