Michel Foucault

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Foucault2.jpg
Foucault is een sociale constructie
~ Ian Hacking over Michel Foucault

Michel Foucault was een Franse filosoof die bekend staat om zijn werk over de uitoefening van macht en het ontmaskeren van idealen. Vrienden en vijanden van Foucault zullen toegeven dat hij geen studeerkamerintellectueel was, maar een in het oog springende en spraakmakende persoonlijkheid. Hoewel Foucault zich gedurende zijn leven zeer populair heeft gemaakt, heeft hij de wereld waarin hij leefde altijd gehaat. Ook aan de progressieve en postmoderne kringen en denkers waarmee hij doorgaans geassocieerd wordt, had Foucault achter de schermen een bloedhekel.

Foucault staat bekend als een van de vele tragische en veel te jonge sterfgevallen aan AIDS. Zoals later in dit artikel zal blijken berust deze reputatie op een misvatting.

Vroege Jaren[bewerken]

Een domme maar mooie jongen motiveerde Foucault om hard te studeren.

Dat Foucault het ver geschopt heeft is gezien zijn afkomst niet verrassend. De filosoof werd geboren in het jaar des Heeres 1926 in het destijds nog Franse Algerije. Hij kwam uit een gezin zonder gebrek aan geld, status en Algerijnse bedienden. Het duurde niet lang voordat Foucault erachter kwam dat hij deze bedienden onbestraft kon treiteren, en ontwikkelde zich zo tot een sadistisch probleemkind.[1] Gelukkig voor Foucault verhuisde de familie Foucault op tijd naar de stad Poitiers om ooit last te krijgen van wraakacties door Algerijnen. In Poitiers ging het met Foucault niet goed op school, hij gedroeg zich als een jeugddelinquent en was de op één na domste jongen van de klas. Foucault voelde zich bijzonder aangetrokken tot de enige jongen in zijn klas die nog dommer was, en hielp hem graag met zijn huiswerk om maar dichtbij hem te kunnen zijn. Foucault realiseerde zich dat het noodzakelijk was om slimmer te blijven dan deze domme jongen, anders zou hij geen nuttige huiswerkhulp meer zijn. Het is om deze reden dat Foucault fanatiek is gaan leren en van een delinquent veranderde in de slimste jongen van de school.

Studententijd[bewerken]

Na het met indrukwekkende cijfers afsluiten van de middelbare school ging daarna geschiedenis en filosofie studeren aan de École Normale Supérieure.[2] Foucault gebruikte deze frisse start niet als een gelegenheid om zijn leven te beteren. Foucault hield zich afzijdig van het studentenleven en was vooral in zijn kamer te vinden, waar hij zich omringd door onsmakelijke posters bezig hield met het lezen van obscure boeken over algebraïsche kabbala. Onder dit laatste verstaat men een manier om kabbalistische formules en spreuken te formuleren met alfabetische tekens. Door dit toe te passen kan men potente magie verbergen achter een façade van tamelijk alledaags taalgebruik. Door het lezen van dergelijke abracadabra is Foucault de rest van zijn leven geobsedeerd gebleven door de verborgen krachten die woorden kunnen hebben, zoals zeker blijkt uit zijn filosofisch werk dat nog besproken zal worden.

In deze periode ondernam Foucault de nodige zelfmoordpogingen, hierom moest hij in therapie.[3] In de wachtkamer ontmoette Foucault de professor Louis Althusser, die niet als Foucault een onaangepaste en suïcidale engerd was. Althusser herkende iets van zichzelf in Foucault en ging hem behandelen als zijn protégé. Dit kwam er in de praktijk op neer dat Althusser achter de schermen regelde dat er voor Foucault een academische carrière werd weggelegd en op zijn protégé in bleef praten met marxistisch geleuter. Foucault was niet helemaal onontvankelijk voor de emancipatoire arbeidersklassetheorie, maar vond tegelijkertijd dat er wel erg weinig toe te voegen valt aan een theorie die een onvermijdbaar eindpunt van de geschiedenis voorspelt. In plaats daarvan hield Foucault zich liever bezig met het herkauwen van de ideeën van Immanuel Kant. Dit kon Althusser niet te zo veel schelen, hij was er van overtuigd dat hij een goede vis gevangen had die hem bij gebrek aan goed eigen werk een plaatsje in de internetencyclopedieën op zou leveren, en gelijk heeft hij gehad.

Carrière[bewerken]

Tweede
Koningpieper2.png
Kroonprinspieper 2014

De Zwervende Deviant[bewerken]

Na een aantal jaren vol zelfmoordpogingen, boekenkennisvergaring en betrokkenheid bij de academische vriendjespolitiek schreef Michel Foucault een tamelijk nietszeggend proefschrift waarin hij herkauwde herkauwsels van herkauwde filosofen herkauwde. Foucault zelf schaamde zich dood voor dit wanproduct, maar Althusser stond erop dat het was waar de beoordelaars op zaten te wachten. Dit bleek juist, Foucault promoveerde en kreeg meteen aanboden van diverse universiteiten.

Foucault slenterde van de ene universiteit naar de andere, zelden bleef hij langer dan een half jaar op dezelfde plek hangen. In iedere stad waar hij kwam maakte de Franse filosoof de homokroegen onveilig en ging hij om met de lokale marxistische beroepsrevolutionairen. De revolutionairen moesten echter niets van Foucault hebben. Ten eerste omdat zij homoseksualiteit als een uiting van kapitalistische decadentie zagen[4], ten tweede omdat de kabbalistische magie waarmee Foucault dweepte niet te verenigen viel met het historisch materialisme. Na een aantal keer te zijn uitgekotst door de linkse voorhoede besloot Foucault naar Oost-Europa te trekken om kennis te maken met het echte socialisme. Wat hij echter aantrof was een gedesillusioneerde maatschappij die in niets deed denken aan de prachtige wereld die zijn leermeester Althusser ooit beloofd had. Foucault raakte even gedesillusioneerd als de mensen die hij tegenkwam en raakte aan de drank. Overigens ging Foucault gewoon door met het schrijven van pseudpretentieuze literatuuranalyses voor belastinggeld.

Het was in deze donkere Moskouse dagen dat Foucault de mensen tegen kwam die van hem een academische wereldster zouden maken. In een literair café ontmoette Foucault de kinderboekenschrijver Adolf Witlof. Witlof verwerkte kabbalistische spreuken in zijn boeken die bij kinderen paniekaanvallen en extreme stemmingswisselingen veroorzaakten.[5]. Foucault was gecharmeerd van het werk van Witlof en vroeg of hij aan zijn experiment mee kon doen. Dit kon helaas niet. Witlof kende echter een ander, niet veel sympathieker experiment dat nog wel naar nieuwe medewerkers zocht: het experiment van de Frankfurtse School. De Frankfurtse School poogde socialistische theorieën over volksverheffing toe te passen op ideeën in plaats van de arbeidersklasse. Zij wilden onderzoeken of het mogelijk was om de meest vergezochte en logisch onjuiste onzin te verheffen tot hoge wijsheden met een breed academisch draagvlak.[6] Foucault zag wel wat in dit plannetje en werd lid van de Frankfurtse school. Hij zag er een kans in om de meest invloedrijke filosoof ter wereld te worden. Zijn plan was het meewerken aan de Frankfurtse school met ideeën die het gedachtegoed daarvan uiteindelijk zouden ondergraven. In het geval van succes zou dit zowel de oude filosofie als de nieuwe morosofie uitschakelen.

Deconstrucite van de Morosofie[bewerken]

Een lezer die wellicht al een beetje te oud is voor het niveau van Foucault

Met het behulp van de Joodse bankiers die de Frankfurtse School steunden[7], publiceerde Foucault zijn eerste meesterwerk Les Mots et les choses oftewel De woorden en de dingen. Hierin betoogde Foucault dat woorden die de werkelijkheid lijken te beschrijven, deze in feite construeren. Pure algebraïsche kabbala dus. De fans van Focuault zagen in deze theorie het ultieme wapen tegen conservatieve en wetenschappelijke waarden. Zij begonnen met het blaten van gelijkheidsretoriek in de hoop een betere wereld te scheppen. Veel zin had dit niet, zij verwoordden de spreuken namelijk verkeerd. Na dit succes schreef Foucault Surveiller et punir: Naissance de la Prisonoftewel Discipline en toezicht : de geboorte van de als buurthuis verpakte allochtonencel. In dit werk beschreef Foucault de veranderingen in onze omgang met misdadigers. Vroeger onderworpen wij hen aan gruwelijke martelingen zoals het hebben van seks met Erica Terpstra en het luisteren naar K-pop, tegenwoordig smijten wij hen gewoon in de nor, aldus Foucault. Het systeem was volgens Foucault niet veranderd omdat het, zoals beweerd wordt, humaan en verlicht is om misdadigers niet dood te martelen. Criminelen de bajes in gooien is simpelweg een efficiëntere manier voor de staat om macht uit de oefenen. Hier voegde hij aan toe dat iedere ontwikkeling die als humaan gepresenteert wordt in feite een stap is naar doeltreffendere machtsuitoefening door de wereldwijde hegemonie.[8]

Betrapping en Uitschakeling[bewerken]

Terwijl Foucault om Surveiller et punir werd bejubeled, plaatse een enkele filosoof een vraagteken achter deze laatste opmerking. Zijn naam was Jurkje Hapermans, een geroemde vertegenwoordiger van de Frankfurtse School. Hapermans ging met Foucault in debat en stelde de volgende vraag:

Maar mijnheer Foucault, ondergraaft uw filosofie de idealen van gelijkheid en emancipatie niet? Wij vinden het humaan om de positie van onderdrukte groepen in de maatschappij te verbeteren. Emancipatie kan geen versterking van de hegemonie betekenen, omdat deze de greep van de hegemonie in de regel verzacht.

Foucault antwoordde hierop met de mededeling dat ook het gelijkheidsideaal een machtsmiddel is. Hij beargumenteerde dit punt met een bespiegeling van het destijds alleen in dromenland bestaande homohuwelijk. Het homohuwelijk werd en wordt verdedigd met het punt dat het homo's dezelfde rechten geeft als hetero's en dus wenselijke gelijkheid biedt. Volgens Foucault was het homohuwelijk slechts een trucje om een maatschappijkritische en onaangepaste groep mensen te assimileren aan de burgerlijke levensstijl. Deze veronderstelling was gezien Foucault's geaardheid nogal opmerkelijk maar daarom niet minder overtuigend. Een ander punt dat hij noemde was het lot van de vrouw in China, een uitermate feministisch land. Volgens Foucault betekende de zogenaamde emancipatie van de vrouw in China in feite dat alles dat vrouwen onderscheidde van mannen werd uitgewist. Zo voldeed iedere Chinees aan hetzelfde keurslijf.[9] Bovendien gaf deze emancipatie Mao Zedong extra legitimatie. De gezette Chinese leider presenteerde de vermeende verbetering van de positie van de vrouw maar al te graag als een gunst van zijn partij.

Howel Foucault hier ontegenzeggelijk een punt had, trok Hapermans andere conclusies. Zulke anti-egalitaire retoriek kon alleen maar afkomstig zijn van een contrarevolutionair. Foucault werd kort daarna door de Oost-Duitse geheime dienst kaltgestellt. Om deze laffe moord te verdoezelen werd het verzinsel de wereld ingeslingerd dat Foucault seropositief was en aan AIDS was overleden. Vanwege discriminerende vooroordelen over homofielen werd dit kwetsende verzinsel helaas serieus genomen

Notenbalk[bewerken]

Dit is een
Afbeelding pieperzegel.png
PIEPER
  1. Een ander gevolg van de genoegdoening die Foucault hieruit haalde is de passie die hij had voor het 'toppen' van Noord-Afrikaanse mietjes.
  2. Een soort elitaire universiteit die ooit in de Franse Revolutie is opgericht om een nieuwe generatie ambtenaren op te leiden volgens de waarden en normen van de vrijmetselarij.
  3. Foucault vond dit bijzonder vervelend, hij heeft decennia later een boek geschreven waarin hij zijn frustraties over de psychiatrie in niet mis te verstane termen kenbaar maken.
  4. Dit was de tijd waarin socialisten nog opkwamen voor de arbeidersklasse. Van de rijstwafelgenderfobe representatie van queers in videogames had men nog niet gehoord. Gelukkig voor de reeds genoemde marxisten bestonden homofiele knokploegen als Antic Cafe ook nog niet.
  5. Een eerste experiment dat Adolf Witlof uitvoerde in opdracht van het Comité voor Puberplagen. Inmiddels zitten dergelijke spreuken versleuteld in nagenoeg ieder op kinderen gericht cultuurproduct. Dit heeft geleid tot het misverstand dat het bestaan van gothics en transgenders een gevolg is van natuurlijke processen in het puberbrein.
  6. Dit werd een oorverdovend succes. Denk bijvoorbeeld aan Asha ten Broeke en hoe serieus zij genomen wordt.
  7. De Frankfurtse School kan niet los gezien worden van het oude volk. Lees voor de grap eens de bronnenlijst een publicatie waarin kritische theorie toegepast word, het lijkt wel een telefoonboek uit Tel-Aviv.
  8. Of je deze in wilt vullen met de illuminati, het patriarchaat of de schapensamenzwering doet er niet zo toe.
  9. In andere woorden: alle Chinezen zijn hetzelfde. Een triest vooroordeel van het niveau Gordon.
Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
23 mei 2014
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


Pluimpatat.JPG
Auteur of geen auteur, dát is de kwestie!

Bomans · Boon · Brusselmans · Caesar · Christie · Claus · Erasmus · Finkers · Foucault · Van Gaal
Galileo · Goethe · Hitler · Ibsen · Kafka · Luther King · King · Liefnius · Leviticus · Van Loon · Mulisch
Von Münchhausen · Van Ostaijen · Drs. P · Polo · Reve · Shakespeare · Stevin · Tamstra · Wilde · Wolkers


Aap.jpg Filosofen en hun Wijsgeersels

Associatie · Aristoteles · Thomas van Aquino · Bijgeloof · Brol · Confucius · Johan Cruijff · Daar doen we dus niet moeilijk over · Denken · De Zin Van Het Leven · Desiderius Erasmus
Drogredenering · Filosofie · Michel Foucault · Georg Friedrich Hegel · Idee · Ik moet helemaal niks! · Intellectueel · Isaac Newton · Jullie · Kiek · Logica · Morosofie · Niets · Nietzsche
Nu · Plato · Realiteit · Socrates · Taoïsme · Theorie van Luschu · Toeval · Waardeloos · Wanhoop · Wat geeft het? · Weer wat geleerd · Weet ik veel · Zijn · Slavoj Zizek



Vlag Gallie.jpg
Hon hon hon, l’article hier est geschreven door een Francement!
Vlag Gallie.jpg