Mot-mot

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Tomtom.jpg

Mot-mot!
~ Vrouw met haar man die de weg kwijt is.

De Mot-mot is een alternatief navigatiesysteem.

Bij conservatieve navigatiesystemen worden satellieten met grote kracht van raketten in de ruimte geschoten. Voertuigen op aarde worden uitgerust met elektronisch werkende apparaten die kaarten bevatten van bepaalde gebieden. Wil de bestuurder van het voertuig van A naar B, dan zal dit apparaat (geleid door de satelliet) hem daartoe de kortste en/ of snelste route mededelen. Deze techniek is verouderd, milieuvervuilend en agressief.

In het holistische denken heeft men gezocht naar een andere opvatting en deze ook gevonden. Satellieten zijn geheel overbodig geworden in dit systeem. Elk voertuig wordt uitgerust met een apparaat met een toevalsgenerator[1].[2] [3] Een en ander berust op het onzekerheidsprincipe [4] van Heisenberg. Bij elke kruising kan de bestuurder desgewenst, als hij onzeker is over de te volgen koers, een knop op het apparaat bedienen. Een aan de onzekerheidsgenerator gekoppelde pijl wijst dan naar links, rechts of recht vooruit. De reguliere wetenschap zou hem aanraden de kortste weg te nemen, maar het is een illusie om te geloven dat dit ook de beste weg is voor de bestuurder. In het algemeen kan men daarom stellen dat reguliere navigatiesystemen op een geloof berusten.

De "weg" (Tao) zoals in de I tjing en het boeddhisme, vooral echter in het Zen and the Art of Motorcycle Maintenance beschreven, kan wellicht beter genomen worden met hulp van het synchroniciteitsprincipe van Carl Gustav Jung. De bestuurder zal dan tegenkomen wat op zijn Pad komt en zo meer in harmonie met zijn bestaan komen.

Wetenschappelijk onderzoek[bewerken]

Robert Brown heeft onderzoek gedaan naar het Brownse beweging = reisgedrag van automobilisten met een Mot-mot. De aanleiding van dit onderzoek was de zorg van enkele critici, dat gebruikers van de Mot-mot telkens bij het startpunt van hun reis zouden aankomen. Uit de Bruins' onderzoek bleek echter, dat hoe langer de reistijd, hoe verder men (gemiddeld!) van het startpunt kwam. De gemiddelde afstand tot het startpunt na een bepaalde reistijd bleek recht evenredig met de gemiddelde snelheid.

Voortbouwend op dit onderzoek heeft Dolfy de bekende wet van Fikkie opgesteld. Dolfy deed onderzoek, ernstig gehinderd door antiwetenschappelijke sentimenten in de toenmalige samenleving, welke zeer onsympathiek stonden tegenover wat zij noemden origineel onderzoek naar de situatie, waarbij alle voertuigbestuurders in een bepaalde regio hun route bepaalden met behulp van de Mot-mot. Het bleek dat er een netto flux was van regio's met hoge concentraties voertuigen naar regio's met lage concentraties voertuigen. Deze flux was eveneens recht evenredig met de gemiddelde snelheid van de voertuigen, en was daarnaast ook nog eens afhankelijk van de afstand tussen twee regio's. In formulevorm:

met

J = Flux van voertuigen tussen twee regio's
vgem = gemiddelde snelheid van voertuigen
ΔC = Concentratieverschil tussen twee regio's
Δx = Afstand tussen de twee regio's
File op de A13
Navigatieproblematiek in de praktijk

Implicaties voor de verkeersproblematiek[bewerken]

Het Ministerie van Verkeer, Rijkswaterstaat, Ontwikkelingssamenwerking en Milieu heeft reflexologen, pendelaars en biogeometristen ingehuurd om te bestuderen wat voor implicaties de Mot-mot voor de verkeersproblematiek kan hebben. Na enkele provings concludeerden zij dat de files zullen verdwijnen, de mobiliteit zal toenemen en de milieuvervuiling zal afnemen.

Milieu-organisaties uitten echter grote bezorgdheid. Op grond van bovengenoemde wet van Fikkie concludeerden zij dat de overlast op secundaire wegen (welke veelal lopen door gebieden met hoge natuurwaarden) zwaar zal toenemen. Immers, in de huidige situatie is de concentratie voertuigen het grootst op snelwegen en stadswegen en het laagst op de secundaire wegen in dunbewoonde gebieden. Volgens de wet van Fikkie zal het massale gebruik van de Mot-mot dus leiden tot een grote netto flux van voertuigen naar die secundaire wegen.

Desalniettemin willen enkele radicale milieu-organisaties het gebruik van de Mot-mot sterk stimuleren. Zij verwachten dat de capaciteit van de secundaire wegen onvoldoende is voor een dergelijke toename van de verkeersdruk, wat zal leiden tot congesties. Weliswaar is er bij een congestie een lokaal verhoogde concentratie van voertuigen, maar de sterk verlaagde gemiddelde snelheid zal er voor zorgen dat de netto flux naar andere wegen zeer laag wordt. Omdat het minder druk wordt op de hoofdwegen, zal daar de gemiddelde snelheid kunnen toenemen, waardoor voertuigen op de hoofdwegen sneller zullen belanden op de secundaire wegen. Kortom, er zou een opwaartse spiraal ontstaan waarbij de congesties op secundaire wegen steeds ernstiger worden. De radicale milieu-organisaties hopen dat er daardoor een totaal verkeersinfarct ontstaat, waardoor mensen hun voertuigen zullen laten staan.

Conclusie[bewerken]

De Mot-mot is milieuvriendelijk, in hoge mate stressverlagend en heeft een positieve uitwerking op de fileproblematiek. Dure oplossingen als rekeningrijden en steeds meer asfalt zijn overbodig geworden. Verder zijn de kosten van het Mot-mot systeem voor de consument nauwelijks hoger dan de kosten van een regulier navigatiesysteem.

Kritiek[bewerken]

Alhoewel aanhangers aangeven zeer positieve ervaringen te hebben met het mot-mot navigatiesysteem, zeggen critici dat het onzekerheidsbeginsel van Heisenberg niets van doen heeft met het plotten van de kortste route. Ook de brown'se beweging heeft volgens diezelfde critici niets van doen met navigatie. Het wordt door de critici dan ook beschouwd als behorende tot de pseudowetenschap. Er zijn zelfs critici die plegen te spreken van verkeerstechnische kwakzalverij. Deze kritiek is afkomstig vanuit de wetenschap zoals die gedoceerd wordt aan westerse universiteiten. Echter, deze westers-wetenschappelijke benadering kent belangrijke beperkingen, zo is het bestaan van God ook niet uit te sluiten vanuit de westerse wetenschap. Er is dus meer tussen hemel en aarde dan met de westerse wetenschappelijke benadering kan worden onderzocht. Nog erger is dat de critici de mot-mot theorie vanuit hun arrogante westerse visie bij voorbaat als pseudowetenschap afdoen, terwijl ze nooit wetenschappelijke onderbouwing voor deze kritische kanttekeningen hebben gegeven. Deze kritiek zouden we vanuit neutraal oogpunt dus moeten beschouwen als onserieus en pseudowetenschappelijk. De critici moeten eerst maar eens aantonen dat mot-mot navigatie niet werkt, er zijn immers vele aanhangers die aangeven altijd op de plek van bestemming te komen met gebruikmaking van de mot-mot methode.

Referenties[bewerken]

  1. Volgens de meest gebruikte formule om beslissingen te creëren uitgaande van het morfische veld van Rupert Sheldrake: .
  2. [1]
  3. [2]
  4. Dit is ook te zien aan de Schrödinger-operatoren in de plaats-ruimte:
    .
    Deze formule laat onomstotelijk zien, dat wij niet alles moeten willen begrijpen.