Mush

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Mush
Mushflag.JPG
Telesadako.jpg
Vlag van Mush
Het geheime wapen van het nationale leger dat nu niet meer geheim is omdat het op Oncyclopedia staat
Basisgegevens
Talen Oh-Oh's, Nederlands, Vlaams, Engels
Hoofdstad Mushpolis
Regeringsvorm Een een of andere onduidelijke vorm van democratie
Religie Bijgeloof
Inwoners 12345
Staatshoofd Koning Mush II
Overige
Volkslied "AAARGH!"
Motto "Konijnenbout! Lekkuh!"
Munteenheid De ouderwetse ruilhandel
Patroonheilige Konijnenbout
Oppervlakte 1430km²
Andere grote dorpen Mushville, Mushdam, New Mush, Mushvoort, Mushley, Mushco, Mushtown
Traditionele kledendracht Een gekleurd pak over heel het lichaam behalve het gezicht met een raar uitsteeksel op het hoofd dat dient als antenne voor de tv op de buik
Traditioneel eten Konijnenbout en tubbietoetje
Portaal  Portaalicoon Land

Mush is een eiland in de Atlantische oceaan in de buurt van Argentinië. Het eiland werd ontdekt in 1795 door Kapitein Kees per vlot afkomstig vanuit Groothertogdom Vlaanderen. Het eiland heeft veel bijnamen gekregen en is in de loop van de geschiedenis door een aantal landen veroverd die het als overzees gebied zagen, dit om hun eigen land groter (al dan niet grootser) te maken. Op dit moment is Mush onafhankelijk en woont er een onbekend aantal inwoners. Ze hebben meestal een tweede huis, op een zo ver mogelijke afstand van het andere.

Geschiedenis[bewerken]

De heuvel met een paar deuren, ramen en een gat bovenop erop waar de dodelijke stofzuiger schuilt.

Een Vlaamse schipper genaamd Kapitein Kees Keeszoon uit België strandde na een vlotbreuk met zijn vlotje, 'de brændhout', en had verder niets dan zijn pet. Kapitein Kees vond het nogal raar dat dit eiland niet op de kaart, die hij niet bij zich had, stond . Het enige wat hij zag was één groot heuvellandschap. In deze heuvels ging hij op zoek naar eten (alsook drinken) maar vond slechts enkele bloemen en konijnen. Maar verderop stond er een grote heuvel met een paar deuren en ramen erin. Ook zat er aan de bovenkant een groot gat in deze heuvel. Hij ontdekte dat er een windmolen stond die voor energie zorgde en roze vonken gaf. Aangezien roze vonken niet normaal zijn ging hij naar het huis toe om er wat van te zeggen. Hij klopte aan en werd vermoord door een levende stofzuiger.

Jaren later ontdekten Franse schippers het eiland opnieuw en bezetten het in 1812. Na een stomme uitspraak van een gevangene, die later werd vermoord omdat hij niet netjes zijn vinger had opgestoken, kreeg het eiland voor het eerst een naam: Île de Mouche. Ze slaagden er bovendien in om het huis van de stofzuiger over te nemen.

Ondanks de vele bestormingen van andere volken bleven de Fransen onversaagd. De Engelsen hadden op 2 maart 1900 wel succes. Dit na een onverwacht bezoek in het huis. Ze kwamen binnen via het gat dat boven in het dak zat. Aangezien het die dag regende (8 augustus) waren er slechts twee bewakers. De twee bewakers werden neergeschoten en het huis werd overgenomen. De Fransen, die niets konden beginnen tegen de 35 Engelsen (zij waren maar met twaalf), verlieten het eiland om nooit meer terug te komen.

De Engelsen hadden nu ‘Ile de Mouche’ in hun bezit. Het Verenigd Koninkrijk was toentertijd al veel meer bezig met andere gebieden en al gauw werd het eiland als nutteloos beschouwd. Aangezien ze goed bevriend waren met een volk uit Mongolië stuurden ze deze naar het eiland. Vervolgens lieten de Engelsen ze zeer aparte kleren (in vier kleuren) aantrekken en lieten het eiland ‘Freakyland’ noemen. Dit was het begin van een revolutie op het eiland. Vele generaties later, in 1989 gingen een paar onderzoekers uit Australië zomaar naar het eiland om daar wat gegevens op te schrijven over hoe de bevolking leefde. Ze ontdekten dat de bevolking een raar volk was. Ze hadden grommende stemmen en liepen rond in rare kleding. Bovendien liepen ze constant te dansen en waren ze elkaar de hele tijd aan het zoenen en knuffelen. De onderzoekers ontdekten ook een levende stofzuiger met een raceautogeluid die in de aanval ging om hen weg te jagen. Eén heeft het niet overleefd en werd verslonden. De andere, ene Mike Darwin overleefde het en ging naar de Engelse ambassade toe. Hij vertelde daar dat ze op een beledigende manier waren ontvangen. Hij kwam ook het idee om een nieuwe naam te geven aan dit bizarre volk. Dit was het begin van de Teringtubbies Teletubbies. De naam was gebaseerd op het gegeven, dat zij het eerste volk op aarde waren met een draadloze televisie op hun buik. En misschien raad je het al, het eiland kreeg weer een nieuwe naam: ’Teletubbieland’.

De Eerste Mushoorlog[bewerken]

Halverwege 2001 ging alles zijn gangetje op Aarde. Nog steeds geen vrede, veel oorlog, overbodige aanslagen, geen loempia voor gevangene Keesje Kwaakma en nog steeds diezelfde ellende. En ook in Teletubbieland kwam de bevolking zonder eten te zitten omdat er geen voedsel kwam. Bovendien kwamen ze erachter wat Freakyland eigenlijk betekende. De bewoners werden hier kwaad om en pikten dit niet. Ze wilden weer een andere naam hebben, dit stonden de Engelsen niet toe. Het was op dat moment dat de Mongoloïde bewoners van Teletubbieland onafhankelijk wilden worden. Ze gingen aan de rand van het eiland staan en ze hadden de televisies op hun buik aangezet. Vervolgens zetten Sesamstraat op waardoor ze een waarschuwing voor geluidsoverlast kregen. Ook dreigden ze met aanslagen. Dit pikten de Engelsen niet en verklaarden de oorlog aan het eiland. Dit conflict ging een hele tijd door met het gebruik van klappertjespistolen, waterballondroppings, papieren vliegtuigjeskamikaze, gezellige tv-kijkavonden en de grote avondmalen, met een keer in de maand hun lievelingsmaal konijnenbout op het menu.

Een kaart van het eiland

In 2006 waren de Engelsen het spuugzat en begonnen met het eiland te terroriseren net zoals de Fransen. Toen ze doorhadden dat men zelfs door terrorisme niets kon doen aan de wantoestanden op het eiland, verlieten de Engelsen het massaal. Volgens een aantal bewoners doken de Engelsen weer het gat in van het eiland en vluchtten van het eiland.

Daarna kwamen de Blauwtjes eraan, ook zij werden weggejaagd. De hele wereld was geschokt en onder druk van Balkenendeman en de halve wereld werd op 7 april 2006, ‘Mush’ (zoals het daarna genoemd werd) onafhankelijk van het Verenigd Koninkrijk. De revolutieleider van het latere Mush werd gekroond tot Mush I. Momenteel is Mush II koning omdat Mush I te ziek is om voor zijn land te werken. Dit kwam door het eten van vijf bedorven konijnenbouten. Deze waren al een jaar over de datum. Bovendien waren ze vergiftigd door de Engelsen (als afscheidscadeautje).

Het eiland[bewerken]

Mush is een zeer heuvelachtig eiland ergens in een grote hoop water in de buurt van Argentinië. Mush is een eiland, waar het driekwart van het jaar regent. Dit laat zijn bewoners echter koud. Het eiland is rijk aan konijnen, gras en bloemen. Er leven ook andere dieren zoals tijgers, olifanten, boten, pinguïns, slangen, neushoorns, noem maar op. Maar allerbekendst is de levende stofzuiger (ook wel Noo-Noo genoemd) een wild dier dat er niet tegen kan als hij vreemdelingen ziet of zich aangevallen voelt. Deze dieren zie je niet vaak maar komen soms tevoorschijn op onverwachte dagen. Op het eiland zijn vaak overstromingen die ervoor zorgen dat de ene helft van het eiland onder water staat. Dit komt maar een keer in de drie maanden voor. De oorzaak is zoals bij alles de opwarming van de aarde. Op het eiland is ook een vulkaan genaamd ‘Mushkano’. Deze is nog maar één keer uitgebarsten. Dit was terwijl de bewoners verstoppertje speelden. Het eiland werd toen voor de helft overstroomd door lava. Diegenen die verstopt waren overleefden het niet. Wel is de zoeker nog steeds aan het zien of dat hij nog iemand kan aftikken. Mush zou ontstaan zijn door een vulkaanuitbarsting volgens een paar hoogbegaafde kenners van Mush. Want de grond is voor een groot deel vulkanisch gesteente.

De bewoners[bewerken]

Een van de beste kunstwerken van een uit zijn dak gaande schilder.

De bewoners van Mush zijn oorspronkelijk Mongolen uit Mongolië. Ze zijn door de Engelsen erheen gebracht en ze zijn er nooit meer weggegaan. De bewoners hebben altijd dezelfde kleding aan. Iedereen heeft een pak met een verschillende kleur. Ze hebben draadloze tv op hun buik en de benodigde antenne op hun kop. Zo kunnen ze gezamenlijk tv kijken. Men denkt dat de bewoners Homoseksueel zijn. Dit zou best wel eens kunnen aangezien ze elkaar knuffelen en kussen telkens als ze elkaar zien. Dan zeggen ze ook nog eens Oh-Oh tegen elkaar. Oh-Oh’s is de Nationale taal die ze in Mush spreken. Hierbij gebruiken ze veelvuldig de G in hun teksten. Zelf kunnen ze de R niet uitspreken. Hierbij zeggen zij de G. Ze praten altijd met een zeer schorre stem, dat een beetje luid is en op grommen lijkt.

Mush in de media[bewerken]

Het eiland Mush is vooral bekend geworden door de succesvolle serie die er altijd werd opgenomen. De Teletubbies. Doch hebben ze hun bekendheid te danken aan het feit dat ze tv op hun buik hebben en dat ze dik zijn. De serie werd in 1997 gestart en er keken toen al veel Engelse kinderen naar. Er zijn een hoop afleveringen gemaakt van die irritant herhalende real life soap. Van elke dag één aflevering dachten ze. De serie stopte halverwege 2001 vanwege de Eerste Mushoorlog. Heel veel kinderen hebben hierdoor zelfmoord gepleegd moeten huilen, ze vonden dat niet erg leuk.


Zie ook:[bewerken]

 
Grote waterplas met eilanden, hitte, regen en palmbomen (Oceanië)

Australië · Coke Eilanden · Fiji · Gallemiezië · Hawaii · Kawaii · Kersteiland · Kiribati · Micronesië · Mononesië · Mush · Nauru · Nieuw-Zeeland · Oost Ralië
Oost-Timor · Oud-Zeeland · Paaseiland · Palau · Papoea Nieuw Guinea · Polynesië · Samoa · Sophia-eilanden · Stereonesië · Toevalu · Tonga · Urk