OnBoeken:Doem

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
LeesvoerlogokleinOT.png
Deze roman behoort tot OnBoeken, de collectie inhoudsvrije tekstboeken.
DOEM

Door Martinus Greefjaard.

Doem is een echte klassieker; spanning, avontuur, comedy en western maken het verhaal helemaal compleet. Zelfs Disney kan hier niet aan tippen.
~ New York Times
Na het lezen van dit boek was ik er zeker van, mijn leven heeft geen zin meer. Beter dan dit kan gewoon niet.
~ Jantje Arends
Dit boek bevat zombies.
~ Kapitein Overduidelijk

Episode 1 - het plafond is stuk[bewerken]

Eén van de demonen die de GPO basis binnenbrak.

Henk Wurmstra stond te wachten. De lichten boven hem flikkerde in de lucht. Er waren demonen in de basis. Hij had ze niet gezien, maar hij verwachtte ze al jaren. Hij had niet geluisterd naar de waarschuwingen van colonel Yardonk en nu is het te laat. Veels te laat. Henk was een ruimte marinier voor 14 jaar nu. Toen hij nog jong was keek hij vaak samen met zijn vader naar de ruimteschepen, en zij hij "Ik wil later ook in een ruimteschip, vader!" Maar zijn vader was het daar niet mee eens. "NEE, DAT DOE JE NIET. ER ZIJN DAAR DEMONEN!!!" zei zijn vader dan. Er was een tijd dat Henk daarin geloofde. Maar toen hij ouder werd, vergat hij het. Maar nu in de ruimtebasis van de GPO wist hij het zeker; de demonen waren er. "Dit is Yardonk. Er zijn demonen in de basis. Maak ze dood!" kraakte er door de intercom. Henk pakte zijn plasma kanon en schoot door een muur. "We gaan er aan!" riep een demoon. "Ik zal hem beschieten met mijn raketwerper!" riep een andere demoon. Henk schoot snel op de andere demoon maar miste, schoot het plafond er uit, en blokkeerde de gang. "Nee!! Ik moet de demonen vermoorden!" riep Henk. De intercom klonk weer. "Nee Henk. Jij bent de demoon." En toen veranderde Henk in een zombie en was hij niet gelukkig.

Episode 2 - Truus is heet[bewerken]

Piet Wurmstra zat in zijn achtertuin, te genieten van een lekker zonnetje onder het genot van een biertje en de laatste uitgave van Playboy. Het is alweer 14 jaar sinds zijn zoon, Henk Wurmstra, was vertrokken naar de GPU ruimtebasis om te helpen bij de intergalactische oorlog tussen de mens en de ruimtewuppies. 'Goh, wat is dat kutjong al weer lang weg zeg.' dacht Piet, waarna hij begon aan zijn 42ste biertje, 'Ik zou hem eigenlijk eens een email moeten sturen'. Dus Piet liep naar zijn supercomputer met RaamOS en startte hem op. Echter, omdat Piet veels te veel porno op zijn zachte schijf had staan, liep de computer vast. Piet sloeg in het rond van woede, en raakte per ongeluk zijn vrouw, Truus Wurmstra, volop in het gezicht waarna zij achterover in de zeer onhandig geplaatste vuurkorf terechtkwam, en uitbrandde. Omdat er behoorlijk wat rookontwikkeling was ontstaan door het neppe haar van Truus, sloeg het brandalarm aan en kwam er een brandweerwagen aangereden. Deze brandweerwagen was echter paars, in plaats van rood. Piet zij 'Wat de fuck is deze shit nou weer, brandweerwagens zijn toch rood?!' waarop er ineens allemaal ruimtedemonen uit de brandweerwagen kwamen, en in het rond begonnen te schieten met raketwerpers. Piet rende voor zijn leven, sprong in zijn ruimtescheepje (op biobrandstof) en vloog de ruimte in. Toen hij achter zich keek, explodeerde Aarde en vlogen er allemaal brokstukken in het rond. Uit schrik gooide Piet het stuur om, sloeg volop in de GPO ruimtebasis met zijn scheepje en raakte bewusteloos. Toen Piet een paar minuten later weer bijkwam, klom hij uit zijn scheepje en liep door de gangen van de ruimtebasis. Alle lichten waren uit, en overal lag bloed en menselijke ingewanden. Plots stopte hij, en keek voor zich. 'VADER!!!!' riep Henk. 'ZOON!!!!' riep Piet. Ze renden naar elkaar toe en omhelzden elkaar. Toen werd Piet ook een zombie en was hij niet gelukkig.

Episode 3 - Een bussie vol demonen[bewerken]

Het was behoorlijk stil op de ruimtebasis. Piet en Henk renden wat in het rond, sprongen op en neer en bonkten tegen de muren. Hun leven als zombie was niet bepaald een leuk leven, omdat er constant ontbinding plaatsvond en hun lichaamsdelen er telkens afvielen. 'Dit is allemaal jou schuld, kutjong!' riep Piet tegen Henk. 'Je moeder!' reageerde Henk, met een boost gezicht. Plots klonk er een sissend geluid en kenen Piet en Henk met een geschrokken gezicht op. De lucht van de ruimtebasis begon langzaam weg te lopen, en allemaal troep werd naar buiten gezogen. In een paar minuten vlogen Henk en Piet door de ruimte, heen en weer zwaaiend. Ze waren nu zombies, dus in feite levende ze niet meer, en konden ze rustig doorleven. Zuurstof is voor watjes, nietwaar? Jarenlang bleven zij doorvliegen, totdat ze ineens werden geschept door een ruimtetruck. De ruimtetruck vloog over de kop en landde tegen een toevallig voorbijvliegende meteoriet, waarna de laadklep opensloeg. Binnenin de vrachtruimte waren er honderden baby's, kreisend omdat zij dorst hadden. Henk en Piet vlogen er in, en keken of er iets anders was dan baby's. Uit stomheid raakte Piet één van de baby's aan, waardoor die in een zombiebaby veranderde. Omdat alle baby's compact waren verpakt, duurde het niet lang of alle baby's ook in zombies veranderde en langzaam maar zeker in 1 grote superdemoon veranderden, die Piet en Henk opat. De demoon kon alle wietresten van Piet zijn longen echter niet aan, en klapte uit elkaar. Henk en Piet besloten toen maar om de resten van de demoon op te roken, en werden behoorlijk high. Zo high zelfs, dat ze dachten dat zij superhelden waren. Ze vlogen in het rond en maakte alles wat zij tegenkwamen dood. Toen de trip was uitgewerkt, echter, bleek dat ze maar wat in hun polsen zaten te snijden. Toen werden zij lid van Tokio Hotel en waren zij niet gelukkig.