OnBoeken:Hamlap

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Omnomnomnomnom...
LeesvoerlogokleinOT.png
Deze roman behoort tot OnBoeken, de collectie inhoudsvrije tekstboeken.

Dit verhaal is geschreven door B. van Drop, een vrij onbekende schrijver die dit verhaal vaak gebruikte als verhaaltje voor het slapen gaan voor kinderen die inmiddels ouder waren dan 8 jaar. Dit verhaal kent verschillende personages, namelijk een hamlap, een bonk kaas, een pot augurken, Ad, een later bijgekomen pot mayonaise en Max de kat die ook later erbij kwam.

Lezerswaarschuwing: dit verhaal kan schokkend zijn voor biologen, boeren en andere natuurliefhebbers.

Korte introductie[bewerken]

Er was eens ooit, de exacte datum is niet bekend, een hamlap.
Deze hamlap lag op een bord, alleen was hij alleen.
Helemaal alleen.
Er was niemand die hem opat.

Lange introductie[bewerken]

Neenee, jij kan niet praten.

Naast hem lagen een bonk kaas en een pot augurken.
De bonk kaas en de pot augurken hadden veel lol.
De hamlap wilde vriendjes worden, maar de bonk kaas en pot augurken vonden dat niet goed.
"Waarom niet?" vroeg de hamlap.
"Jij kan niet praten, hamlap. Jij bent een hamlap." zei de pot augurken.
"Ja, jij kan niet praten hamlap!" zei de bonk kaas daarna.
"Ik kan wél praten!" reageerde de hamlap boos. "Júllie kunnen niet praten!"
Hierna zei de bonk kaas: "Neeneenee, jij kan niet praten." Hij begon gefrustreerd te raken.
"Maar.... " probeerde de hamlap nog uit te kramen, maar de bonk kaas en pot augurken schreeuwden in koor: "Nee!"
Hierna begonnen de bonk kaas en de pot augurken weer lol te hebben.

De hamlap was weer alleen. Helemaal alleen.

Hoofdstuk 1[bewerken]

Halp!

Opeens kwam daar Ad.
Ad heeft honger.
Hij pakt een boterham, en legt het op het bord, met de hamlap.
"Hoi!" begroette de hamlap.
"Wie ben jij nu weer voor een godsgruwelijk minkukel?!" reageerde de boterham agressief.
"Een hamlap" antwoordde de bonk kaas.
"Een WAT?! Alsof ik van salami nog niet genoeg heb!" aldus de boterham.
Ad had trek in een boterham met kaas, maar hij had zo'n trek, dat hij besloot om een boterham met ham, kaas en augurken te maken.
Ad pakte de hamlap en legde deze op de boterham.
"GA VAN MIJ AF! NUUUUU!!" smeekte de boterham.
Dan pakte Ad een bot mes en sneed een aantal plakken af van de bonk kaas.
"AAAARGH! IK GA DOOD!!" schreeuwde de bonk kaas van de pijn.
"Niet janken!" zei de pot augurken tegen de mishandelde bonk kaas.
Ad legde de plakken kaas op de hamlap.
De plakken kaas verstijfden van de angst en pijn.
Dan pakte Ad de pot augurken, draaide deze open, en viste een augurk uit de pot.
"JE HAALT M'N KOP ERAF! IK GA TOCH OOK NIET AAN UW INGEWANDEN ZITTEN?!" schreeuwde de pot augurken van onbegrip en paniek.
"Haha, sukkel!" zeiden de hamlap en de boterham in koor.
"Houd je smoel jullie! Brood met bacon!" reageerde de pot augurken furieus.
"HOE noemde je mij?!" De hamlap was nu zwaar geïrriteerd.

Hoofdstuk 2[bewerken]

Mayonaise zonder pot.

Ad vermeed de ruzie en sneed de augurk uit de pot met augurken in plakken met hetzelfde mes.
Voordat hij dat deed was daar een pot mayonaise.
"Hee augurk!" zei de pot mayonaise.
"Wamotje?" vroeg de augurk.
"Mes!" zei de pot mayo.
"Huh?" reageerde de augurk verbaasd.
Ad had intussen een slagersmes gepakt omdat het andere mes bot was geworden, waarmee hij op de augurk begon in te hakken.
"WAAAAAAAAAAAAAAARGHH!!" schreeuwde de augurk het uit.
"Ik zéi het toch? Tsk..." zei de pot mayo nog kort.
De pot mayo stond verveeld er maar bij te kijken terwijl er zich een heus slachtingsritueel leek voor te doen op het aanrecht.

Ad legde de plakken augurk op de boterham en pakte de pot met mayo.
"Hand!" schreeuwde een plak kaas.
"Huh?" reageerde de pot mayo.
Ad draaide de dop van de pot mayo eraf.
"WAAAAAAAAARGGH!!" schreeuwde ook de pot mayo, en Ad begon met grof geweld met het botte mes in de mayo te steken om de mayo eruit te halen en op de augurken te smeren.

Iedereen was bang en in chaos.

"JIJ GAAT ONS TOCH NIET OPETEN?!" gilde de mayonaise.
"Nee." antwoordde Ad. "Jullie kunnen niet praten."
"Maar... jij hoort ons nu toch?" reageerden de augurken.
"En dan hoorde jij mij ook!" reageerde daarna de hamlap op de augurken.
"Ik ben nog ongeschonden, jij niet!" provoceerde de hamlap verder.
"Doe 'es rustig jullie!" probeerde Ad de vier aan te manen.
"Nee, jij moet van ons afblijven! Wij hebben jou toch ook niks misdaan?" vroegen de plakjes kaas.
"Jawel, jullie zijn over de datum, en als ik jullie eet, word ik ziek en ga ik dood." zei Ad.

Ad pakte de boterham met kaas, ham, augurken en mayo op en gooide het naar buiten.
"Voor jullie, vogeltjes!" zei Ad.
"Tsjielp!" bedankte een vogel.
"Ja... en nu?" zei de pot augurken die inmiddels bijna leeg was.
"Jou gooi ik in de prullenbak.
En jij ook, pot mayo" zei Ad.
"En ik dan?" zei de bonk kaas.
"Jou... jou geef ik aan de muizen." zei Ad.
"Piep!" zei een muis die tevoorschijn gekomen was.
"MAX! HIERRR!" riep Ad.
"Mauw." zei Max de kat.
"Muis!" commandeerde Ad.
"Mauw." zei Max verveeld.
"Ga daar nu niet zitten! MUIS!!" schreeuwde Ad harder.
"Mauw." zei Max nog eens half geeuwend.
Ad liep naar Max toe, pakte hem op en zette hem bij de muis neer.
"Mauw." zei Max wederom.
Intussen was de muis natuurlijk gevlucht, wat denkt u nou?

Hoofdstuk 3[bewerken]

Mauw.

"Nou ja. Dan jullie maar weggooien." zei Ad licht hijgend van frustratie.
Intussen was er één augurk uit de pot geklommen, die armpjes en beentjes gekregen had, die probeerde te ontsnappen.
Hetzelfde gebeurde bij bonk kaas, alleen was bonk kaas nogal zwaar en kon hij niet lopen door zijn gewicht.
Bij de pot mayo gebeurde niets.
"Ja, en waarom ik nou niet, verhaalschrijver??" vroeg de pot mayo gediscrimineerd.
"Omdat jij een pot mayo bent." zei de verhaalschrijver daarop.

Intussen was de augurk gevlucht naar buiten, waar hij door een vogel werd opgegeten.
"Aww.... jij ook al?" vroeg de bonk kaas.
Ad pakte de bonk kaas en legde het in het holletje van de muis.
De pot mayo werd weggegooid.
"Auf wiederseeeheheen...!" schreeuwde de pot mayo nog, maar niemand kon hem horen, aangezien de deksel van de prullenbak al dicht was.
"Omnomnomnomnom... zei de prullenbak tevreden.
"Lucky bastard..." zei de bonk kaas nog, maar niemand hoorde ook hem nog.
"Mauw." zei Max de kat nog in groot genoegen.
"En jij wilt ook nog eten zeker?!" vroeg Ad geërgerd.
"Mauw." zei Max.
"OK dan..." zei Ad.
Hij pakte een blik kattenvoer, rukte het dekseltje er vanaf en zette het op de plek van Max neer.
"Mauw." reageerde Max verontwaardigd.
"Eet! Hier!" zei Ad.
Max nam er geen hap van.
Hij wilde het eten in zijn bakje hebben.
Hij was niet gediend van deze actie en krabde Ad van ongenoegen in zijn been.
Terwijl het bloed eruit begon te lopen liep Max weg.
"Rotkat!" schreeuwde Ad.
"Mauw." kon Max zich nog verstaanbaar maken op de gang.

En zo toch nog een goede afloop, en leefden Max en de prullenbak nog lang en gelukkig, wat overigens niet gezegd kon worden van de rest in dit verhaal.

Einde!

Conclusie[bewerken]

En dan nu de moraal van dit verhaal: geef de kat altijd te eten in een bakje. Laat hem nooit uit het blik eten. Ook doet u er goed aan als u zo nu en dan de vogeltjes te eten geeft. De muis hoeft niet.

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
23 mei 2011
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.