OnBoeken:Het betoverde zwaard

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
LeesvoerlogokleinOT.png
Deze roman behoort tot OnBoeken, de collectie inhoudsvrije tekstboeken.
Diesen groten Swaard, die in diesen Scheden gesteckt wird, deutich kompensering von der schrijver sein kleiner gerät. Sehr betekenisvol. Ja!
~ Sigmund Freud over Het betoverde Zwaard
De omslag. Zie hoe liefdevol de held de vlijmscherpe kling van zijn blanke sabel omklemt

Het betoverde zwaard is het sleutelwerk van het schrijversduo Sjeek Spier en Rosa Spier (werkzaam onder het pseudoniem 'Suzan King') en wordt beschouwd als het belangrijkste literaire werk sinds de I-Ching. De inhoud ervan leent zich voor een spectrum aan interpretaties en is derhalve niet licht verteerbaar.

Inhoud

[bewerken] Korte beschrijving van het verhaal door een anonieme, maniakale bron leidend aan een meervoudige persoonlijheidsstoornis

[bewerken] De ontsnapping aan de stiefwijven

Het verhaal begint met Arthurpoester die met zijn vader, stiefmoeder en stiefzusjes in een huisje van snoepgoed woont. Op een kwade dag moet zijn vader op dienstreis en is hij alleen met zijn boze stiefmoeder en nog bozere stiefzusjes. De stiefwijven doen niets anders dan het leven van de Arthurpoester zuur maken. Hij moet dweilen, schrobben, afwassen, en hun zweetvoeten masseren. Op een avond gaan de stiefwijven naar een gaaf housefeest waar Marianne Weber en Rex Gildo zingen. De arme Arthurpoester mag niet mee, en dat terwijl hij een hele grote fan is van Marianne Weber. Hij staat zachtjes te huilen als hij het ondergoed van de stiefwijven met pesticide staat te wassen. Als de door de pesticide getrokken blaren bijna barsten komt er opeens een fee het kleine koekhuisje binnen. Zij brengt muizen en een pompoen mee. Omdat Arthur al een week niet gegeten heeft smikkelt hij de muizen meteen lekker op. Daarna begint hij aan de pompoen. Maar als hij zijn mes in de pompoen steekt verander het opeens in een toverzwaard. Hij probeert het eruit te trekken, maar dat lukt helemaal niet. Gelukkig heeft hij een flesje kruipolie bij zich en weet het zwaard alsnog los te trekken. Daarna hakt hij de pompoen aan stukken en eet die rauw op. De fee ziet dit alles met toenemende verbazing aan en loopt dan hard gillend weg. Of het nou door het eten of door de magische krachten van het zwaard komt, is niet helemaal duidelijk, maar opeens voelt Arthurpoester zich heel sterk. Hij denkt bij zichzelf: "Pa je kan de klere krijgen, een beetje op dienstreis gaan en mij met die stiefwijven achterlaten. Ik smeer hem". Zo gedacht zo gedaan en Arthurpoester trok de wijde wereld in.

[bewerken] De ontmoeting met Eva

Het kasteel zoals Eva het Arthurpoester had voorgespiegeld

Na een poosje getrokken te hebben ontdekte Arthurpoester dat de wijde wereld toch wel erg groot is en dat je van al dat getrek toch ook wel erg moe werd. Toevallig ontdekte hij net een bankje toen zijn jonge beentjes op instorten stonden. Jammer genoeg kon hij niet op het bankje gaan liggen, want er zat al een meisje op. Dat hem prompt haar levensverhaal begon te vertellen. "Oh, mijn god, heb ik dat weer", dacht Arthurpoester.

Het meisje vertelde dat ze Eva heette en eigenlijk de dochter was van een rijke koning. Ze was opgegroeid in een prachtig slot aan het water, dat zo groot was dat ze voor al haar duizend Bierba-poppen een eigen kamer had. Op dit punt onderbrak ze haar verhaal om Arthurpoester een slokje uit haar thermosfles aan te bieden. Het drankje smaakte een beetje raar, maar gaf een warm gevoel in zijn onderbuik. Eva vertelde verder dat had haar vader pas de boze tovenaar Achterwerk Hekwerk nog bozer gemaakt door de ramen in het kasteel niet bij hem te bestellen, maar voor bijna niks bij de sloop vandaan te halen. Vervolgens had de boze tovenaar het kasteel weggetoverd naar Uzbekistan. Eva kabbelde nog wat door over de schoonheid van het kasteel en haar grote verdriet, maar dat drong niet echt meer tot hem door omdat opeens zijn zwaard in vuur en vlam stond en Eva's haren zich in appeletende slangen veranderen. Gelukkig had Eva een schede bij zich waar het zwaard inpaste en toen KNAL en HAHAHAAAAA.......Doelpunt! en toen woesj, over straat, en die meneer stapte uit zijn auto en de zon ging onder en was helemaal wit en toen ratatata, pief paf, pauw, boem boem en eh... CHOCOLAATJE!!

[bewerken] De tocht naar het kasteel

Toen de volgende dag de drugsroes was weggeebd besefte Arthurpoester dat het altijd wel prettig is om je zwaard in een schede te stoppen, maar dat er ook gewerkt moet worden. Voor een held als Arthurpoester betekende dit dat hij Eva moest helpen haar kasteel terug te bezorgen. Eva gaf hem aanwijzingen hoe hij bij het kasteel moest komen en hij ging op pad. Onderweg beleefde hij heel veel gevaarlijke avonturen, waarbij zijn magische zwaard goed van pas kwam, die ga ik niet allemaal beschrijven want dat is veel te veel werk. En bovendien dan hoef je het boek niet meer te lezen en dan krijg ik ruzie met de uitgever vanwege auteursrechten want die flapdrollen in uitgeversland doen nog steeds niet aan open source en willen nog steeds royalty's opstrijken als de schrijver al 180 jaar dood is. Wat allemaal erg onzinnig is, maar het gevolg van een keiharde lobby van Walt Disney die bang is dat iemand anders Donald Duckjes gaat tekenen en dan maken ze minder winst.

--Pauze waarin de auteur van dit stuk zijn pil inneemt en op zijn boksbal slaat--

[bewerken] Aankomst bij het kasteel

Het kasteel van Eva in werkelijkheid

In ieder geval, na al zijn grote avonturen kwam Arthurpoester op de plek die Eva beschreven had. Maar in plaats van een kasteel zag hij alleen een zandbak met daarin zand, een roze Bierba-huis en een dwangbuis. Arthurpoester dacht: "altijd hetzelfde gezeik met die wijven". Daarna ging hij lekker biertjes drinken in de kroeg. Daar raakte hij aan de praat met de geheime minares van een bekende politicus, wat al snel leidde tot nieuwe avonturen die beschreven staan in het boek "Gestolen Hartstocht".

[bewerken] Zie ook

Gebruiker
Naamruimtes

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Projecten
Hulpmiddelen
Delen