OnBoeken:Puur zakelijk

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
LeesvoerlogokleinOT.png
Deze roman behoort tot OnBoeken, de collectie inhoudsvrije tekstboeken.
Ik hoop dat je niet nerveus wordt van scherp metaal, aangezien je deze dadelijk van dichtbij zult leren kennen.

Puur zakelijk

door Wouter Bos

Het is niets persoonlijks, 't zijn alleen maar zaken. Ik bedoel maar, ik heb geen hekel aan je; ik moet gewoon deze ijsbijl in je hoofd steken, op de vriendelijkste manier die ik ken. Probeer het te zien als een vriendelijke ijsbijl. Ik hoop dat we vrienden kunnen blijven als deze klus achter de rug is. Het is gewoon belachelijk om te struikelen over zo'n klein, onbenullig iets als een lang, scherp stuk metaal in je schedel steken. Het leven is daar te kort voor. Vooral in jouw geval, aangezien je nog maar vijf minuten hebt. Ik zoek alleen nog maar naar het bleekwater; dat schijnt goed te zijn tegen hersenvlekken. Want ik wil geen vlekken op je inrichting maken; ik ben en blijf een gast hier. Ik weet zeker dat jíj niet zomaar mijn huis zo binnenlopen en een varken op de zetel slachten. Dat zou onbeleefd zijn, en ik prober zo beleefd mogelijk te zijn. Ik laat je huis net zo achter als toen ik hier binnenkwam. Er zal misschien zelfs nog wat tijd over zijn om af te stoffen en ik zal zeker niet vergeten het inbrekersalarm terug aan te zetten als ik wegga.

Oh, en voor ik het vergeet: zou je willen dat ik wat sandwiches klaar maak? Je vrienden van de politie komen straks langs en we willen niet dat ze honger krijgen, vooral niet nadat je zo goed met hen bevriend geraakt bent. Alhoewel Bertolini niet zo blij is met je nieuwe vrienden bij de FBI, zoals je vast wel al zult hebben gesnapt uit onze kleine conversatie en de prop chloroform die ik in je gezicht geduwd heb toen je de deur opendeed.


Maar goed, ik kan hier niet de hele dag staan praten, hoewel ik het wel leuk zou vinden, hoor, echt waar. Ik ben altijd bereid te luisteren. Als je er nu behoefte aan zou hebben om enkele keren "Mijn god, nee! Ik heb kinderen!" te roepen voor we beginnen, zou ik gerust naar je willen luisteren. Nee? Ook goed, dan doen we het zonder schreeuwen. Ik hoop maar dat je niet kwaad bent, want zoals ik al zei: ik zou onze vriendschap niet willen breken vanwege dit kleine ijsbijl-incidentje, nee, zeker niet. Ik hoop dat we nog een een praatje kunnen maken als al dit nare gedoe voorbij is. Waarschijnlijk zal het wel een beetje een eenzijdige conversatie zijn, maar daar heb ik geen problemen mee.

Maar goed, de klok tikt verder... ik denk dat ik je een goeie klop geef en wegga. Oh, wacht even: mag ik je spade gebruiken? Ik heb de mijne net aan mijn buren uitgeleend, en ik zal straks wat moeten graven.

Hou je van het platteland? Dan zul je het leuk vinden te horen dat we straks gaan picknicken daar. Een leuk, ondergrondse picknick, met het plastic laken bovenop je.

Wat is dat gepiep toch? Oh nee, het is die verdomde telefoon. Sorry, maar ik moet even opnemen. Hallo? Ja ja, ik ben er net mee bezig. Tuurlijk heb ik onthouden om de lichten te laten branden. Nee, ik zal zeker niet vergeten de botten tot pulp te slaan; ik heb dit al vaker gedaan, zo'n twintig keer eigenlijk... Ik weet wel wat ik doe. Nee, ze zullen niks uit de tandafrdrukken kunnen afleiden. Wees gerust, alles gaat goed. Ik ben de plakband op de plastic lakens echt niet vergeten. Er zal geen enkel spatje hersens op het meubilair terechtkomen, echt niet. Wat? Wel, vaag het hem dan zelf!

Ben je zeker dat je niet met hem wil praten? Zelfs geen simpel hallootje? Ik ben er zeker van dat hij je graag nog eens zou willen horen. Lucchesi heeft je altijd wel gemogen, weet je wel. En aangezien we allebei weten dat je hierna niet meer van hem zult horen, zou het jammer zijn voor jullie allebei om niet even de dingen recht te zetten en excuses te maken, misschien zelfs even elkaar de hand schudden. Maar ik zou eigenlijk niet weten hoe je dat moet doen via de telefoon. Misschien is het gewoon niet zo'n goed idee. Je bent dus zeker? Je zult hem binnen vijf minuutjes niet kunnen terugbellen als je dan je gedachten verandert. Het is moeilijk iemand op te bellen met een stuk scherp metaal in je kop. Oké, dan niet.

Ja, ik zal het laten weten als de hele klus achter de rug is. Ja. Oké. Daaag!


Nogmaals mijn excuses voor dit oponthoud. Ik had 'm af moeten zetten voor we begonnen. Ik hoop dat je je er niet slecht door voelt. Je ziet er wel uit alsof je je slecht voelt. Je moet weten dat ik je gevoelens niet probeer te kwetsen hoor; zoals ik al zei: het zijn alleen maar zaken. Ik kan je niet genoeg op het hart drukken hoe zakelijk dit is.

Ik weet wel dat de toekomst er wat donker uitziet, maar als je denkt dat jouw dag slecht is, denk dan nog maar eens aan Carlo de Klikspaan. Je weet wel, dat testikels-in-de-mixer-zaakje. Ze lieten hem het opdrinken. Met wat ijs en een scheutje amaretto erin. Ik neem aan dat dat er wat meer smaak aan gaf. Maar ik denk toch dat dat cocktail-parapluutje dat ze erin staken een ietsie-pietsie overdreven was.

Ik kan wel zien waarom je zo droevig bent hoor. Je zult dat mooie terras dat je aan het aanleggen bent nooit kunnen afwerken. Trouwens, mag ik zeggen wat een mooie cementmixer je daar staan hebt. Je houdt blijkbaar van doe-het-zelfwerkjes. Ik ook. Ik zal zelf ook nog wat cement moeten mixen, later. Niet voor jou natuurlijk, maar voor Vito. Ik ga een boottochtje met hem maken, weet je wel.


Oké, dat babbeltje was wel leuk, maar ik denk dat we wel genoeg oponthoud hebben gehad vandaag. Als je het niet erg vindt, zal ik nu m'n ijsbijl uit m'n tas halen en je schedel openklieven. Wat? Je vindt het wel erg? Als het zo zit: mijn excuses, maar ik zou je nu wel al aan het doden moeten zijn, hoor.

Oei. Je ziet er niet echt dood uit, zelfs met dat stuk ijzer in je schedel. Het spijt me zo! Dat moet wel flink pijn doen, denk ik. Het spijt me ook dat je nu die ver-schrik-ke-lijk-e rommel moet zien die ik in je huis gemaakt heb. Nogmaals: het spijt me, ik had me beter moeten concentreren terwijl ik die ijsbijl in je hoofd sloeg. Het brengt niet op de politie te bellen hoor. Als ik klaar ben, en dat zal wel niet zo lang duren, prober ik het nog eens, en dan zal je wel dood zijn.

Oh nee, waarom vecht je nu met me? Niet dat het wat uitmaakt hoor. En nu breken je lijfwachten binnen om me te vermoorden. Wat voor manieren zijn dat eigenlijk, een gast zo behandelen? Je bent geen aardige man, hoor. Roep ze alsjeblieft terug voor ze me vermoorden. De dingen zullen er veel erger voor je uitzien als ik dood ben. Bedankt, da lijkt er al meer op.

Zullen we dit dan maar afmaken?

Blood Spatter.jpg