Grasduinen strafbaar

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Dit artikel maakt deel uit van OnNieuws, de gratis kwaliteitskrant die alle andere overbodig maakt.



22 mei 2018


BRUSSEL - Op maandag 4 juni treedt in heel Europa de strafbaarheid van grasduinen in voege, en wordt een meer dan honderd jaar oud zeer genezen, zo meldde ons de Europees Commissaris voor Groenbeleid en Begrijpend Lezen, mevrouw Anna L. Fabeet.

Iedereen heeft wel al eens grasduinen gezien: die hopen pas (of minder pas) afgemaaid gras die door sluikstorters opgestapeld worden rondom bibliotheken, boekenwinkels en krantenkiosken. Voor wie niet weet waarom men grasduinen nu precies dáár aantreft, volgt een korte historiek.

Bibliotheek met grasduinen.

Grasduinen kon men tot aan het einde van de XIXde eeuw zowat overal waarnemen, tot grote ergernis van de omwonenden, die klaagden over de stank van ontbindend gras, en tot de Nederlandse schrijver Louis Couperus het waden door zo'n stapel vaak niet meer zo vers gras in 1896 vergeleek met het doorsnuffelen van één of meer boeken. De impact van de populaire schrijver (hij leerde zijn volk lezen, in navolging van de Vlaamse schrijver Hendrik Conscience, die dat een halve eeuw eerder de Vlamingen had geleerd) bleek zó groot, dat het fenomeen van de straat naar de leeszaal verhuisde, terwijl zowat elke Nederlandstalige scheen aan te nemen dat grasduinen rondom een aan literatuur (of toch lectuur) verbonden plaats best kon. Buiten het Nederlands taalgebied is het fenomeen namelijk onbestaande.

In de tweede helft van de XXste eeuw droeg het milieubewustzijn een steentje bij: het begrip "grasduinen" werd ingelijfd bij het begrip "ecologie", wat de aanwezigheid van grasduinen scheen te consolideren in de geest van de Nederlandstaligen, terwijl, bij nader toekijken, de omwonenden nog altijd even veel last hadden van wat in hun ogen en vooral in hun neus een collectie mesthopen bleef.

Boze brieven naar de autoriteiten bleven zonder succes, tot hun aantal electoraal verontrustend begon te werken, en de kwestie, hoewel beperkt tot een klein deeltje van Europa, uiteindelijk op Europees niveau geregeld werd. Gedaan dus met grasduinen, al mag men, in tegenstelling tot woorden als "allochtoon" en "gehandicapte", de term blijven gebruiken. Het woord verwijst immers vanaf 4 juni naar een historisch begrip, en we mogen onze geschiedenis niet verwaarlozen.