Kerstontbijt

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken

De OnColumn: gezeik over gezever en andersom. Alleen in de kwalteitskrant OnNieuws!



21 december '07


Eigenlijk zit ik op een openbare school, maar toch hebben we er ieder jaar kerstontbijt. Dat is waarschijnlijk een soort traditie, ik weet ook niet waar die uit gegroeid is. Op een of andere manier loopt bij mij het kerstontbijt en de opvolgende sportdag altijd op een fiasco uit. De kerstgoden zijn me niet goed gezind

In de eerste was ik dus nog relatief nieuw op school. Iemand hat matses meegenomen, jeweetwel, van die cracker-achtige platte broden. Ik ben gek op dat spul (weet ook niet waarom, er zit eigenlijk helemaal geen smaak aan), zeker als er bruine suiker en roomboter aanwezig is. Uiteraard was overal voor gezorgd, en dus nam ik zoveel als ik kon. Ik verslikte me in de overtollige boter en kotste de hele tafel onder.

In de tweede was ik het ontbijt safe doorgekomen en ging ik sporten. Na bowlen kwam ik bij schermen uit, iets wat ik blijkbaar leuk vind. Probleem was echter dat ik er zwaar in faalde: ik ben denk ik niet atletisch gebouwd ofzo. Feit is dat ik in mijn been werd 'geprikt' (steken kon je niet met die dingen), viel en fout neerkwam. Daarna liep ik dus ook weer twee weken moeilijk.

Mijn tweede keer in de tweede (zittenblijver, ik weet het) was tot nu toe wel het ergst. Ik had een paar dagen ervoor knallende de ruzie met iemand gehad, en er was blijkbaar taart over na het kerstontbijt. Ik mobiliseerde mijn beste vriend en samen slopen we naar buiten. De taart eindige uiteindelijk tegen het achterwerk van de beste vriendin van het doelwit, maar god, het was het waard. Het leverde ons zelfs een klusje op: we mochten gezellig de school schoonmaken met een klein jochie dat osseworst tegen een antieke kaart aan had gegooid.

Ik ben de afgelopen twee weken eigenlijk niet op school geweest. Alleen maar ziek thuisgezeten. Maar, voor mijn vrienden en andere bewonderaars, dacht ik dat het wel zo aardig zou zijn om naar school te gaan voor dit gezellig braspartij samenzijn. Vol moed en met gezonde trek fiets ik naar school.

Het kerstontbijt verloopt bijna perfect, op het feit na dat er eigenlijk te weinig brood is, maar genoeg bonbons. Volmondig praat ik bij met alles en iedereen en geniet ik van eierkoeken cake en andere heerlijke vetmakende snacks die voor ontbijt door moeten gaan.

10 minuten later is het feest over. Rustig loop ik door het lokaal, met een vermoeide blik in de ogen. De eerste de beste tafel die ik zie, is de eerste de beste tafel waar ik doorheen zak. Splinters vliegen in het rond, en iedereen binnen een straal van 10 meter komt niet meer bij. Ikzelf zit een beetje klem tussen de verschillende stangen.

Wat is het nou dat als ik in twee weken één uur op school ben dat ik meteen door een godvergeten tafel moet zakken?! Weet je wat? Kerstontbijt kan wat mij part de pot op. Volgend jaar ga ik gewoon ontbijt op bed vragen voor kerst.