Parkietworm

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Parkietworm
Een Gravende Parkietworm, gekweekte beige vorm
Een Gravende Parkietworm, gekweekte beige vorm
Taxonomische indeling
Klasse Haploxidaves
Orde Haploxidavae
Geslacht Haploxidaves
Algemene informatie
Maximale leeftijd 5-10 jaar
Geschikt als huisdier Ja, is erg tam
Uiterlijke kenmerken
Kleur Oorspronkelijk groen, maar nu ook in meerdere kleuren
Socialitieit Zeer sociaal
Portaal  Portaalicoon Biologie

Parkiet.
~ Parkiet.

De parkietworm behoort tot de klasse van de Haploxidaves.

Leefomgeving[bewerken]

De parkietworm is van nature een wild dier maar kan ook in een huishouden fungeren als speelgoed, oftewel een huisdier.

De parkietworm in het wild[bewerken]

Parkietwormen zijn zeer sociale diertjes. Meestal trekken ze in paartjes met elkaar op, maar in het wild leven ze doorgaans in grote kluwens, waarin ze soms maandenlang zonder eten te zoeken door elkaar heen kunnen blijven krioelen. In het wild heeft de parkietworm in ieder geval van oorsprong een groene kleur.

De parkietworm als huisdier[bewerken]

De parkietworm kan heel tam worden, als het van jongs af aan met de mens in aanraking is, zal het graag in het oor van mensen kruipen of door het haar heen glijden. Hierdoor, en doordat het relatief eenvoudig te onderhouden is, is de parkietworm zeer gewild als huisdier bij kinderen. Door kruising is men erin geslaagd, parkietwormen in diverse kleuren te kweken. Vaak zijn dit zachte kleuren, zoals zacht blauw en zacht groen. Sommige parkietwormen kunnen zelfs een beetje leren praten, maar doordat de snavel van het diertje is weggeëvolueerd, is de articulatie ervan niet optimaal. Er is echter een probleem: ze hebben de neiging om op andere wormen te jagen of zichzelf in hun staart te bijten en aan hun kinderen te voeren. Dit alles komt omdat het de genen van een parkiet heeft.

Ziekten bij de parkietworm[bewerken]

Parkietwormen zijn redelijk taaie dieren, maar ook zij kunnen ziek worden. Minuscule avesinfecties kunnen plaatsvinden, waarvan de diagnose vaak moeilijk te stellen is, doordat de weg van het voedsel in het diertje relatief lang is vanwege het langgerekte lichaam en daardoor het langgerekte spijsverteringskanaal ervan. Kuren met levamisol kunnen ervoor zorgen, dat evengoed een redelijke hoeveelheid aves met de ontlasting worden uitgescheiden, waarmee de infecties onderdrukt kunnen worden. Indien deze kuur geen gevolg heeft, opdienen met een een beetje mayonnaise. Ook lekker gefrituurd, hoewel kwatongen beweren dat zo de waardevolle gistrogenaliën verloren gaan.

Zie ook[bewerken]