Piet Fluwijn & Bolleke Huysentruyt

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
PietLogo.GIF


Wot habb'n we vondooh heleejerd?
~ Piet Huysentruyt (of één zijner talloze dubbelgangers wereldwijd) na weer eens een boeiende culinaire TV-prestatie.

Jan Piet Joris & Korneel Huysentruyt (Leopoldstad (Congo), 7 december 1962), volledige voornaam Pieter Désiré Dieudonné, is Vlaanderens bekendste TV-kok en tevens de enige culinaire superheld ter wereld. Hij is onmiddellijk en onmiskenbaar te herkennen aan zijn loodzwaar West-Vlaams accent, zijn blauwwit uniformpje en zijn gladde schedel.

Klein Pietje[bewerken]

Piet in het eerste jaar van de Stedelijke Lagere School van Leopoldstad, en de onderwijzer, bijgenaamd "Nonkel Pater", van wie men vermoed dat hij ook iets te maken heeft gehad met Piets besluit om te emigreren.

Bij zijn geboorte was Piets huid even donker als die van de andere Congoleesjes, maar gelukkig voor zijn verdere carrière werd die huid van jaar tot jaar bleker, en viel zijn kroezelhaar vroeg uit. Toen hij op twaalfjarige leeftijd stiekem met een Sabenatoestel (verstopt in het landingsgestel, want het was een guit) naar België kwam omdat men daar naar verluidt beter en vooral méér kon eten[1], was hij bij aankomst zó bleek dat men hem zelfs niet voor een Afrikaan aanzag, maar voor een lokaal weeskindje dat zich van speeltuin vergist had.

Blauwwit[bewerken]

Hij werd meteen in de keuken van de kazerne van de Luchtmacht, die toen nog vanuit het tegenoverliggende Melsbroek opereerde, aan het werk gezet, als bordenwasser. De kwieke maar anonieme jongeling werd door een kinderloze West-Vlaamse kolonel terstond van de voornaam "Pieter Désiré Dieudonné"[2] voorzien (de kolonel heette zelf ook Pieter), en meteen ook van de familienaam "Huysentruyt", een naam uit diens schoonfamilie, waarvan de laatste mannelijke vertegenwoordiger kort daarvoor op hoge leeftijd gestorven was. Deze militair leerde Piet ook Nederlands, wat zijn immense West-Vlaamse accent verklaart. De nieuwe Westvleut West-Vlaming hield de legerkoks goed in de gaten, en zoog de culinaire informatie in zich op. Het alomtegenwoordige blauwwitte kleurenschema, tot aan de grote "restyling" van 1990 kenmerkend voor de Belgische Luchtmacht, werd voor hem onlosmakelijk verbonden met de keuken, en zou stelselmatig blijven opduiken als deel van zijn identiteit. Maar toen hij zijn achttiende jaar bereikte, gebeurde er iets opmerkelijks.

Superkrachten[bewerken]

De jonge Piet en zijn mentoren bij de Luchtmacht. Het is een bijzonder vroege foto: de jongen heeft nog wat hoofdhaar.

De reis in het landingsgestel van het Sabenatoestel bleek een eigenaardige bijwerking te hebben, te wijten aan de (overigens totaal illegale en voor de pers verborgen gehouden) aanwezigheid van Congolees uranium voor de kerncentrale van Doel. Deze centrale was zo goed als klaar, en zou vanaf 1975 België, en deels ook Nederland en Duitsland van stroom voorzien. Dat uranium lag onder de officiële laadvloer van de belly van het vliegtuig, en er zat ook flink wat verstopt in de vleugels, dus vlakbij het landingsgestel. De tijd en de hoeveelheid van Piets blootstelling aan het gevaarlijke goedje waren te gering om dodelijk te zijn, maar te intens om er ongetekend mee weg te komen: hij had er superkrachten aan overgehouden. Die ontwikkelden zich tijdens zijn puberteit, en kwamen aan het licht toen Piet, tijdens het aansnijden van zijn verjaardagstaart, een ijl stemmetje om hulp bij een mislukt gerecht hoorde roepen, en zonder nadenken een aluminium koffertje vulde met kookgerei, in een gereedstaande blauwwitte auto[3] stapte en naar de hulpbehoevende amateurkok snelde. Die was gauw bereikt: het ging om de kok van het NAVO-hoofdkwartier vlakbij. Meer van dergelijke oproepen zouden volgen, en op de duur was Piet over de gehele planeet te vinden, met een gemiddelde van zo'n slordige drie dozijn interventies per dag. Een ander, normaler effect van de bestraling was het verlies van zijn hoofdhaar, iets waarvoor hij pas durfde uitkomen toen geschoren schedels niet meer aan concentratiekampen of skinheads deden denken, en hij zijn toupetje kon weggooien.

Eigen restaurant[bewerken]

Piets eerste restaurant, geheel in het kenmerkende blauwwitte livrei. Let ook op het toupetje dat Piets hoofd in het conservatieve 1980 nog siert.

Na de heugelijke verjaardag en de even heugelijke eerste interventie bleef Piet nog meer dan een jaar bij de Luchtmacht, deze keer om zijn dienstpicht te vervullen. Daarna vond hij de tijd gekomen om zijn door zijn superkrachten gedicteerde superheldinterventies aan te vullen met een eigen initiatief: een restaurant!

De Fiere Frituur (Melsbroek, 1980-1985)[bewerken]

Zijn eerste restaurant was eigenlijk een bescheiden frituur in het hem zo vertrouwde Melsbroek, maar de look was toch al aanwezig, dankzij de blauwe en witte verf die het commando van de Luchtmacht hem cadeau had gedaan bij zijn afscheid van het vaderlands leger. "De Fiere Frituur" is nu een bedevaartsoord, en werd eerder dit jaar voorgedragen om in de Werelderfgoedlijst van UNESCO opgenomen te worden.

De Olijke Oven (Mechelen, 1985-1988)[bewerken]

Ondanks de vele werkonderbrekingen, te wijten aan zijn dagelijkse superheldinterventies, was Piets eerste zaak voldoende succesvol om hem toe te laten na vijf jaar de zaak over te laten, en een écht restaurant te openen. Door met personeel te werken kon Piet zijn restaurantbezigheden beter combineren met zijn wereldwijde interventies, en hoefde hij niet steeds de zaak te sluiten. "De Olijke Oven" in Mechelen is nog steeds een begrip in de lokale gastronomie, maar heeft nog niet de status van bedevaartsoord bereikt. Hier boerde Piet nog beter dan in zijn frituur: in 1988 verkocht hij de zaak met fikse winst, en begon wat zijn laatste restaurant op Vlaamse bodem zou worden, en hem tevens zijn eerste (en enige) Michelinster zou opleveren: "De Stilstaande Ster" in Lier.

De Stilstaande Ster (Lier, 1987-2006)[bewerken]

Het eerste karretje van Piet, wachtend op restauratie (boven), en zijn huidige vervoermiddel (onder).

Hier kon Piet zich helemaal geven, zonder zijn wereldwijde superheldinterventies op te geven: dankzij een uitgekiende informatisering van het bedrijf kon hij voortaan van over ter wereld zijn medewerkers de nodige leiding geven, en zelfs creaties laten ontstaan vanop de meest exotische plaatsen, zonder lijfelijk aanwezig te zijn. Het was hier dat hij in 1989 door VTM ontdekt werd, en het was hier dat hij in 2006 de begeerde Michelinster ontving. Hij metselde ze in de voorgevel, boven de voordeur, verkocht de zaak, en verhuisde naar het zuiden (de "Midi") van Frankrijk, om daar een vierde restaurant, zijn huidige, te openen.

Televisiecarrière[bewerken]

Twee stills uit de befaamde musical rond Piet Huysentruyt, geheel op locatie gefilmd.

In 1989 zocht de splinternieuwe commerciële Vlaamse TV-zender VTM spectaculaire programma's met spectaculaire karakters, en de kokerellende superheld, die al vergeefs bij de toenmalige BRT zijn diensten was gaan aanbieden, paste uitstekend in hun opzet. Zijn eerste kookprogramma's presenteerde hij vanuit zijn eigen restaurant, tot hij dat gedoe beu werd, en voorstelde om een filmploeg zijn wereldwijde culinaire reddingsacties in Vlaanderen te laten volgen: "SOS Piet" was geboren!

Koken op TV[bewerken]

Televisiekoks bestonden al, maar Piets charisma, dynamiek en alomtegenwoordigheid gaven het genre een zodanige duw in de rug, dat binnen de tien jaar elke zichzelf respecterende zender op z'n minst één kookprogramma per dag aanbood, terwijl heden ten dage programmamakers bijzonder sterk materiaal moeten kunnen aanbieden willen zij er tussen de doorlopend geprogrammeerde kookprogramma's een plaatsje mee kunnen veroveren. Voorstanders van dit systeem beweren dat dat de concurrentie tussen, en dus ook de kwaliteit van deze niet-culinaire initiatieven verhoogt, tegenstanders zijn het beu om alsmaar keukens en braadpannen op TV te zien, hetzij tijdens de programma's, hetzij in de reclameblokken.

Potten en pannen[bewerken]

Het werk voor een commerciële TV-zender legde Piet geen windeieren: talloze fabrikanten van huisraad en vooral keukengerei contacteerden hem met aantrekkelijke voorstellen, en dra was hij niet alleen tijdens, maar ook tussen zijn programma's te zien. Omdat Piet geen exclusiviteitscontracten wou tekenen, waren de fabrikanten verplicht om steeds meer geld in deze advertenties te stoppen, zodat ze één na één op de fles gingen... en door hem gekocht werden. Kijkers noch klanten hebben hier ooit iets van gemerkt, behalve zij die merkten dat Piets logo en kleurenschema nu toch wel echt overal te zien waren, tot op hun vertrouwde potten en pannen toe! De publiciteit ging gewoon door, nu niet alleen met Piet in beeld, maar ook met Piet achter de schermen als eigenaar en regisseur. Zo'n superkrachten zijn echt niet te versmaden, maar het is duidelijk dat tot nu toe niemand er de juiste dosis uraniumstraling voor over heeft gehad: Piet is en blijft uniek.

Bibliografie[bewerken]

Voor de gedetailleerde bibliografie van Piet Huysentruyt kunt u hier terecht, maar 't is geen aanrader. Echt niet.

Bij al zijn TV-gekook en terhulpgesnel houdt Piet er ook nog een druk schrijversleven op na. Behalve zijn wereldberoemde "SOS Piet" boeken (meer dan 70 delen op dit eigenste moment), heeft hij nog tal van detectiveromans op zijn naam staan, die zich alle in en om keukens en restaurants afspelen, twee reeksen stripverhalen waarin hij de hoofdrol speelt[4] (respectievelijk meer dan 60 en 50 albums) en waarvoor hij de scenario's schrijft, en nog diverse pennenvruchten van allerlei slag. Oorspronkelijk gaf Piet in eigen beheer uit, tot hij door Professor W. Druyff, eigenaar van uitgeverij Den Dampenden Darm in Zevergem werd aangesproken om de eentonigheid van een uitsluitend door Druyff bijeengeschreven fonds wat te breken.

Polylocatie[bewerken]

Een aantal dubbelgangers die Piets werk verlichten, en rechtsonder de allereerste lichting van de pas gestarte Pietenschool, waar toekomstige dubbelgangers worden opgeleid. Er is natuurlijk maar één echte Piet, en de fans kunnen hem herkennen aan een klein detail.

Hoewel Huysentruyt als superheld over voldoende superkrachten beschikt om de indruk te geven overal tegelijk te zijn en zeven levens tegelijk te leiden, kan het ook hém wat te veel worden. Vooral het televisiewerk weegt soms door, en daarvoor worden sinds 2006 stelselmatig dubbelgangers ingezet, zodat ook aan de vraag van buitenlandse zenders, die bovendien aan hun cultuur aangepaste kookprogramma's willen, voldaan worden. Doordat de dubbelgangers niet zozeer op Piet, dan wel op de doorsnee burger van het doelland moeten lijken, worden zij enkel met hem vereenzelvigd door hun blauwwitte uitrusting en hun zwaar West-Vlaams accent. Momenteel komt in elk door de UNO erkend land een Huysentruyt-dubbelganger op TV, en probeer ter plaatse de man of vrouw in de straat maar eens wijs te maken dat het de echte niet is.

Niet de echte? Kom zeg, en dat pakje dan, en dat accent? Wot habb'n we vondooh heleejerd? Alleen hij kan dat zo, hij is het, en anders niet! Nog een prettige dag verder!
~ Man/vrouw in de straat eender waar ter wereld, over hun Piet Huysentruyt.

Aux Piètres 800 Truites[bewerken]

Detail van de indrukwekkende voorgevel van Piets "Aux Piètres 800 Truites" in Salses (Frankrijk).
Voor de volledige lijst van forelbereidingen en sausen kunt u hier terecht, maar 't is geen aanrader. Echt niet.

De manier waarop zijn naam door de Fransen stelselmatig verkeerd wordt uitgesproken, inspireerde hem tijdens het zoeken van een naam voor zijn nieuw restaurant in Salses, in het Zuiden van Frankrijk, en hij noemde het "Aux Piètres 800 Truites", vrij vertaald "In de armzalige achthonderd forellen". Er wordt uitsluitend forel geserveerd, en hoewel er breeduit reclame wordt gemaakt voor de niet minder dan achthonderd verschillende bereidingen van forel, gaat het in wezen maar om tien echt verschillende recepten, maar telkens met een ander sausje, uit een assortiment van tachtig. Tachtig maal tien: precies!

Het fort[bewerken]

In 2006 bood de sterk om centen verlegen zittende gemeenteraad van Salses, niet ver van de plaats waar Piet zijn vakanties placht door te brengen, het XVde-eeuwse fort te koop aan, en, gecharmeerd door de naam van de locatie, die hem aan het woord "saus"[5] deed denken, en onder de indruk van de logistieke mogelijkheden die het complex hem kon bieden, deed Piet het hoogste en tevens enige bod[6].

De musical[bewerken]

Een mens is pas écht beroemd wanneer zijn of haar leven verfilmd wordt. Wanneer deze verfilming bovendien het formaat van een musical krijgt, en de held dus ook in liedjes vereeuwigd wordt, dan is het summum van de glorie bereikt. Ook aan Piet Huysentruyt viel deze eer ten deel, toen hij in 2009 door het befaamde producersduo Henk & Bert benaderd werd om zijn fiat te geven voor een dergelijke operatie. Piet stemde vereerd toe, en in het voorjaar van 2010 kwam de film "The Saus Of Music" in omloop, daarbij alle records inzake Vlaamse musical brekend. De meerwaardezoekende Canvas-kijkers (het meerwaardekanaal van de VRT) kregen in februari al de avant-première, een opmerkelijk gegeven wanneer men bedenkt dat Piet uitsluitend voor commerciële zenders werkt. Alles werd op locatie gefilmd, in Piets bescheiden optrekje in Salses. Hij acteert niet zelf in de film, maar is wel vertegenwoordigd door het grote portret dat ook buiten de film permanent in de grote zaal op de schoorsteenmantel prijkt.

Persoonlijk leven[bewerken]

Piet Huysentruyt houdt zijn privéleven angstvallig voor de buitenwereld verborgen, maar toen hij in 1994 met één van zijn uit gastronomische nood geredde hulpbehoevenden, de Elzasser Hortense Bluhm, in het huwelijksbootje stapte, ontsnapte hij niet aan een massale persbelangstelling, die zelfs de media-aandacht voor het huwelijk van Paul Jambers (1993) in de schaduw zette. Uit dit huwelijk werd jaarlijks één kind geboren, te beginnen in 1995, zodat het totaal aantal (legale) kinderen van Piet momenteel op zo'n 22 wordt geschat. Zijn echtgenote liet zich ooit eens ontvallen dat zij de hele dag bezig was met het verstellen van Piets blauwwitte kledij, het onderhouden van zijn blauwwitte voertuig[7] en het geven van draaien om de oren van het talrijke nageslacht.

Superlogo.JPG
Superhelden en handelsreizigers

Ab Klinkman · Alvaman · Antic Cafe · Badman · Balkenendeman · Brugman · Clovis · Columbus · De Cock · El Cid ·
Frans Bauer · Groene Baron · Hoe: word je een superheld? · Jan · Kapitein · Kapitein Brazil · Kapitein Iglo
Kapitein Onduidelijk · Kapitein Onzinnig · Kapitein Overduidelijk · Kapitein Oxymoron · Kapitein Paradox
Kapitein Zeppos · Koksmutsman · MegaMark · Montignac · Baron von Münchhausen · Napoleon Bonaparte · Nederlands · Piet Huysentruyt · Qwop · Robin van Persie · Sherlock Holmes · Sonic X · Spider-Woman · Superman · Tijd · Übermensch · Willem Wever



Kimberley Vlaeminck.jpg
Jongens en meisjes die aandacht zoeken

Ballenjongen · Boomknuffelaar · Bosjesjongen · Damschreeuwer · Dambrander · Discussiejongen · Mister Emmy · Grasmeisje · Kattenmeisje · Krantenjongen · Lavendeljongen · Maasmeisje · Mangelmannetje · Naaldenjongen · Pandaknuffelaartjes · Regelneven · Relnichtje · Relnichtje (2) · Richtingaanwijzers · Sjongejongen · Spekjongen · Sterrenmeisje · Peroxidejongetje · Zangaapjes · Zeilmeisje


Ster504c.png
Gloria in exelsis Sophia!
Ingelijste versie:
24 oktober 2011
Dit sublieme artikel is de glorieuze overwinnaar van een Kool en geldt daarmee als voorbeeld voor eenieder die perfectie nastreeft! Het artikel is daarom ingelijst op de Hoofdpagina en in de Lijst der Giganten.



Notenbalk[bewerken]

Gierend eerste met de
Grote Rode Kool.png

Grote Rode Kool 2011

  1. En ook omdat hij de pedagogische aanpak van de gebaarde paters beu was geworden, zoals hij in een vertrouwelijk gesprek aan Prof. Druyff toevertrouwde. Maar geen gesprek is te confidentieel voor Oncyclopedia.
  2. Voor Fransonkundigen vrij te vertalen als "Pieter Verlangd Godgegeven", een naamgeving die te denken geeft dat de kolonel toch een donkerbruin vermoeden had van de werkelijke afkomst van de jongen, en bovendien goed vertrouwd was met de Afrikaanse tradities op naamgebied.
  3. Niet het beroemde gesponsorde model dat nu zo bekend is, maar een gewoon tweepeekaatje van de Luchtmacht.
  4. De tweede reeks is een spin-off waarin zijn jeugdjaren aan bod komen.
  5. En nog meer aan het Spaanse woord voor saus, "salsa". Piet is dankzij zijn wereldwijde superheldinterventies van alle markten thuis.
  6. Een bod waarvan zelfs Oncyclopedia het bedrag (nog) niet kon achterhalen. Maar dat komt wel. Ooit verspreekt Piet zich, en dán, lezers, o dán...
  7. Geplukt uit een interview in "De Story" van 30 februari 2000. Dit nummer is om voor de hand liggende redenen een echt collector's item geworden, en bereikt momenteel op tweedehandsbeurzen en dito websites bedragen boven de drieduizend euro.

KnipoogieA.GIFKnipoogieB.GIF

 
 
Piet Huysentruyt laat uien huilen.
 

 

—Anonieme bewonderaar over Piet Huysentruyt.