Politiek in de Verenigde Staten

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Donkel.jpg

De politiek in de Verenigde Staten is één van de meest verwarrende politieke culturen ter wereld. Als je de Nederlandse politiek al verwarrend vindt, dan zul je in de VS in een gekkenhuis worden geplaatst, behalve in staten waar gekkenhuizen verboden zijn, gek zijn is immers een helse zonde.

What a politics!
~ Yakob Smirnoff

Politieke partijen[bewerken]

In de Verenigde Staten zijn er meerdere politieke partijen, maar er zijn maar twee grote partijen. Dit lijkt simpel, maar dat valt vies tegen. De twee partijen zijn:

  • Democraten; links (vanuit Nederlands standpunt extreem-rechts). Enkele bekende leden: Barack o'Bama, John F. Kennedy, Bill Clinton en Al Gore. Krijgt veel kritiek omdat ze eerlijke belastingen willen. Standpunten zijn:
    • Gratis stroom en eten voor werklozen, torenhoge belastingen voor werkenden.
    • Douanehokjes langs de snelweg waar de TSA aan de geslachtsdelen van reizigers frunnikt ter bevordering van de veiligheid.
    • Bevordering van de wereldvrede door burgers over de hele wereld te trakteren op bombardementen met dronevliegtuigen
    • Criminalisering van het zijn van blank, christelijk en werkzaam voor een commercieel bedrijf.
    • Algeheel verbod op wapenbezit om criminelen te beschermen tegen mensen die zichzelf verdedigen.
    • Een zo hoog mogelijke staatsschuld, want ach, Wat geeft het?
    • Wettelijke verplichting voor bedrijven om hun topposities uitsluitend aan vrouwen en Mexicanen te verlenen. Want stel nou dat ze op kwaliteit zouden gaan selecteren!?
  • Republikeinen; rechts (gek genoeg vanuit Nederlands standpunt nièt extreem-links). Wordt beïnvloed door de extreme Tea Party, die niets met thee te maken heeft. Enkele bekende leden: John McCain, Harry Satan Truman en Sjors Dubbelvla Struik. Krijgt kritiek omdat ze geen zwarte leider hebben. Standpunten zijn:
    • Verbod op abortus,
    • Verbod op euthanasie,
    • Verbod op evolutie,
    • Verbod op homoseksualiteit,
    • Verbod op anticonceptie,
    • Verplicht vaginale ultrasone scan,
    • Iran binnenvallen, er is olie ze hebben kernwapens.

De president[bewerken]

De opperste leider van de Verenigde Staten is de president. Hij heeft vier jaar de macht. Als hij aan de macht komt, moet hij eerst een kabinet benoemen. Het is voor de president van groot belang dat het kabinet precies doet wat hij zegt. De huidige president is een Democraat, Barack o'Bama (eigenlijk Obama, maar hij probeert voor de verkiezingen zo Iers mogelijk te doen). Een president mag maar acht jaar president zijn, om de minder populaire en competente politici ook een kans te geven. Dit is hoe o'Bama aan de macht heeft kunnen komen.

Hij is nu president.

Als de president sterft, moet de vice president president worden. Er is echter nog geen partij geweest die hiermee probeerde oneindig lang de macht vast te houden.

Presidentsverkiezingen[bewerken]

De president wordt op een heel aparte manier verkozen. Eerst moeten aspirant-presidenten zich kandidaat stellen voor één van de twee partijen. Dan volgt er een ingewikkeld proces dat meer dan een half jaar duurt: staat voor staat wordt per partij bepaald wie de beste kandidaat is. Hierbij moeten aanhangers van kandidaten urenlang in kleine hokjes met elkaar debatteren. Mensenrechtenorganisaties hebben hier al fel tegen geprotesteerd.

De voorverkiezingen worden afgesloten met conferenties, net als eerst maar dan met meer mensen in een grote zaal. Hier wordt bepaald wie de uiteindelijke kandidaten zullen worden. Die moeten het ook weer tegen elkaar opnemen, tot de verkiezingen. Deze verkiezingen worden per staat gehouden: wie de meerderheid in een staat heeft, krijgt alle kiesmannen, die de president zullen kiezen. Hierdoor kun je in theorie met een kwart van de stemmen al president worden, maar in de praktijk werkt dit niet zo, omdat alle belangrijke staten Democratisch zijn (50%), en de kleine Republikeins (50%), behalve Florida. Een voorstel om alleen verkiezingen in Florida te houden heeft het echter niet gehaald.

Ministers[bewerken]

De ministers worden gewoon benoemd door de president, maar ze zijn al even raar als hun baas. Zo heet de minister van Buitenlandse Zaken in de Verenigde Staten "staatssecretaris", wat in Europa een soort van onderminister is. Verder heeft de minister van Olie geen auto, maar wel zonnepanelen. Een vrij nieuw ministerie is Homeland Security, een ministerie voor veiligheid opgericht door Sjors Dubbelvla Struik met een ietwat nazistische naam. Dit gaat over het afluisteren van de bevolking, hoewel dat in de VS nog steeds minder gebeurt dan in Nederland.

Staten[bewerken]

De VS bestaat uit vijftig staten, die elk weer zetels in het Congres (Parlement) en een eigen gouverneur kiezen.

Gouverneur[bewerken]

Als gouverneur ben je eigenlijk president van een staat. Het gouverneurschap is eigenlijk leuker dan het presidentschap, omdat er ook mensen die niet in de VS geboren zijn mee mogen doen. Mede hierom zijn gouverneurs nog idioter dan presidenten (ok, op Struik na dan). Zo had Arnold Schwarzenegger gouverneur van Californië kunnen worden (wij weten het, je bent verbaasd). Na afloop waren ze wel failliet, maar toen was het echter al te laat.

I won't be back.
~ Arnold Schwarzenegger over de politiek

Congres[bewerken]

Het Congres is het parlement. Het bestaat uit twee kamers: het Huis van Afgevaardigden en de Senaat. De leden van het Huis van Afgevaardigden worden per district gekozen. Het is hierbij een kunst de districten zo in te delen, dat jouw partij wordt gekozen. Veel politici gebruiken het Huis van Afgevaardigden als opstapje voor het gouverneurschap.

De Senaat wordt per staat gekozen, hierdoor hebben kleine staten evenveel stemrecht als grote staten. (Ik heb het ook niet bedacht.) Dit wordt gebruikt als opstapje voor het presidentschap.

Het Congres is trouwens zeer makkelijk beïnvloedbaar met lobbygroepen. Oncyclopedia heeft een kleine selctie geïnventariseerd:

  • de olielobby: bedrijven die winst maken belangrijker vinden dan de toekomst van de wereld
  • de Joodse lobby: pro-Israëlorganisaties, is met Geert Wilders ook in Nederland actief
  • de homolobby bestaat eigenlijk helemaal niet

County's[bewerken]

Er bestaan nog kleinere bestuurlijke eenheden in de VS, deze heten de county's. "County" betekent "graafschap", maar er zijn geen graven in de Verenigde Staten (er zijn daar überhaupt geen adellijke titels). Sommige staten probeerden het iets logischer te maken en hebben counties "parishes" genoemd ("parochiën" ?!) of "boroughs" ("wijken" ?!). Elke county heeft een sheriff. Deze is de gekozen leider van de politie.

Elk dorpje heeft zijn eigen burgemeester en gemeenteraad. Als deze slecht presteren, kan de gouverneur besluiten de plaatselijke democratie af te schaffen en een "manager" aan te stellen.

Tips[bewerken]

Dan nu nog een paar goede tips:

  • In campagnes gaat het er niet om dat jij goed bent, maar dat de ander slecht is. Voorbeeld: Republikeinen die Democraten aanvallen omdat ze door Republikeinen veroorzaakte problemen niet in korte tijd kunnen oplossen of andersom;
  • Presentatie is belangrijker dan standpunten;
  • Iedereen is bang voor de overheid, speel daar op in.

Hopelijk is dit van nut. Of niet, maar dan is het niet onze schuld.