Politiek in het Verenigd Koninkrijk

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
De vlag van het Verenigd Koninkrijk, of Groot-Brittannië + Noord-Ierland.
Een pot met een kop thee koe... zeg, WIE heeft deze afbeelding hier neergezet??!

Meeh!! MEEH!! MEEH!! MEUH!! BOOO!!
~ Een Brits politicus over de Europese Unie.

BEEEH MEEH MEEH MÊÊH! MEUH!!
~ Een ander Brits politicus over ouderenzorg in Manchester.

Nakyodfd siudskj Iuefjk udsudjuk asdfi udyekui wefjaekds Iew yasdea Juek kebdik yas!
~ Een Welsh polticus over Engeland.

De politiek in het Verenigd Koninkrijk, ook wel Her Majesty's Political Madness of the United Kingdom is een zin, bestaande uit vijf woorden. Deze zin heeft verder helemaal geen betekenis, op de betekenis díe het moet uitbeelden, na.

Parlement[bewerken]

No Wikipedia.png
De zogenaamde experts van Wikipedia hebben zelf geen artikel over Politiek in het Verenigd Koninkrijk. Gelukkig hebben wij er wel een.

Het parlement van het Verenigd Koninkrijk is de hoogste wetgevende macht van datzelfde Verenigd Koninkrijk, en alles wat zich daar omheen bevindt[1]. Het parlement heeft de macht om alles te mogen en kunnen in hun eigen land, maar de Koningin afzetten is echter verboden, met name omdat zijzelf ook lid is van het parlement.

Het parlementair systeem bevat twee "Kamers":

  • House of Lords
  • House of Commons

House of Lords[bewerken]

Het House of Lords (vanaf nu vereenvoudigd en vernederlandst Hogerhuis genoemd, is een kamer (iets dat de naam niet doet vermoeden) vol met oude mannetjes heren met pruiken op en pronkende kleding aan, die gezellig in het bijzijn van een kopje thee en een kaakje[2] een fijn stevig debat gaan houden over de zaken die er zich spelen in het land. Deze debatten gaan er ondanks de vredige sfeer voor aanvang, er ruig aan toe op verbaal en vocaal gebied.

Het House of Lords bestaat uit Spirituele Heren (Lords Spiritual) die geloven in de Dalai Lama en lid zijn van het Hogerhuis zolang zij hun functie in de kerk nog bekleden, en uit Tijdelijke Heren (Lords Temporal) die Heer zijn zolang zij hun functie als Lord Temporal zullen uitoefenen. Daarom wordt iedere Heer gekozen voor de rest van hun leven.

Verkiezingen kent men voor het overgrote deel hiervoor niet, omdat geestelijken nu eenmaal nooit democratisch gekozen worden (De Doorn Der Democratie) en iedereen in het algemeen toch gekozen wordt door de koningin (Respectabel Doorn Der Democratie. God Save Her Toch Maar). Sommigen komen erin geslopen via aparte verkiezingen door net alsof te doen dat hij/zij gekozen is op aanraden van het volk en de koningin.

House of Commons[bewerken]

No Mister Speaker, I totally don't agree!! - Naeh!!, Heear!!, Yeeah!!

Het House of Commons (vanaf nu vereenvoudigd en vernederlandst Lagerhuis of Zwijnenstal genoemd, of toch maar in de Engelse naam) is een kamer (iets dat de naam evenmin doet vermoeden) vol schapen, koeien, geiten, een paar partijleiders en een oude kuchende man, die gezamenlijk tijdens een sessie vol haat tegenover de ander zit of staat te krijsen/blêren/kuchen/gieren, door de spreker heen te schreeuwen en meelopen met de eigen partij, op een bijzonder beschaafde manier voor een stel schapen, geiten, koeien en partijleiders. De oude kuchende man, die Mister Speaker wordt genoemd probeert steeds maar weer om Orde in de zaal (terwijl het eerst een huis is, en daarna een kamer) te krijgen, door leden te verzoeken hun medicijnen in te nemen, diep adem te halen, te laten mediteren[3], liedjes te laten zingen om alles enigszins medegezind te krijgen en bovenal onder de indruk te krijgen van zijn/haar eigen gesmeek. Deze handelingen zijn overigens heden ten dage allemaal puur ritueel, en niet zozeer voor de orde, omdat het publiek wel moet blijven onthouden dat politiek een leuk schouwspel is vol poppenkasttheater, theater zonder poppenkasten, poppenkasten zonder theater, poppentheater zonder kasten en ander cabaret[4], gegeven door de aanwezige partijen.

Als er een debat (zo wordt een bijeenkomst genoemd in de volksmond, de officiële term is chaos) wordt gevoerd, is de prime minister (minister-president, of premier) altijd als eerste aan het woord om de openingspreek te starten. Vanaf dat moment barst het retorieke vuurwerk los met geü (niet gejouw) op tegenstanders door yeah, neah, hear en boo te schreeuwen vanuit het publiek de leden van het Lagerhuis, namelijk de schapen, de geiten en de koeien, hoewel sommige partijleiders daartoe ook betrapt worden, maar dat is zeldzaam. Ook wordt er regelmatig met de vuist (zoverre dit mogelijk is) op tafels geslagen uit onvrede van de gaande zaken.

De leden van het lagerhuis zitten normaliter zeer dicht op elkaar gedrukt (stelt u zich voor, 646 leden in een kamer die de helft kleiner is dan de Tweede Kamer in Nederland) waardoor de spanningen al snel oplopen bij de leden. Echter is een scheld- of vechtpartij zeer zeldzaam omdat zij op de één of andere manier toch een bijzonder goede opvoeding hebben gehad om elkander op een bepaalde manier aan te spreken, namelijk right honourable friend (voor partijgenoten) en right honourable gentleman/lady (voor anderen). Wanneer er toch iemand uitgemaakt wordt voor you snievling git, wordt daar de hoogst mogelijke schande voor uitgesproken door de mediaratten die altijd wel op zoek zijn naar ruzie in de politiek, want het is immers nog steeds een vermakelijk schouwspel.

De huidige groeperingen/partijen/personen die in het lagerhuis zitten, zijn:

  •     - De Conservatieven, ook wel de gematigde unionisten genoemd;
  •     - Labour, ook wel de baarmoeders van het socialisme en Brittannië genoemd;
  •     - De Liberale Watjes, onder leiding van een Nederlandstalige man, die vrolijk en fier het politieke midden moet uitdrukken;
  •     - De Unionisten, ook wel de overtreffende trap van de Conservatieven genoemd;
  •     - UKIP, bestaand uit overlopers van de Conservatieven die streven naar meer kip voor u i.p.v. het karige kaakje bij de thee. En minder EUSSR;
  • Een handjevol mensen van 1 partij per gebied buiten Engeland;
  • Een bomenknuffelaar;
  • Een onafhankelijke;
  • De oude kuchende man.

Conservatieven[bewerken]

UKConservvvvvsA.png

De Conservative Party is een partij die op het moment in de regering van het Verenigd Koninkrijk zit. De partij is zoals de naam zegt conservatief, en wordt met name gesteund door de rijke, veelal arrogante gentlemen onder de Britten. Omdat zij conservatief zijn, steunen zij de doodstraf, hebben zij allerheil aan de koningin en geen genade aan alles en iedereen die aan Good ol' Britain komt sinds Margeret Thatcher aan de macht kwam, door een actietje "Hak de Argentijnen de pan in" tijdens de Falkandoorlog. Vandaag de dag wordt de conservatieve partij geleid door David Cameron. De partij wordt vooral gesteund door de bejaarden, en mensen die per definitie een afkeur hebben voor links.

Labour[bewerken]

UKLabourrrrrrrAa.png

De Labour Party is het grote broertje van de PvdA, en is de typische partij die opkomt voor de working class. Omdat het Verenigd Koninkrijk een klassenstelsel heeft, heeft de Labour-partij nooit echt veel te zeggen gehad. Het hoeft niet herhaald te worden wie de Labour-partij steunen, maar wel dat Tony Blair, die London tot tweemaal toe London liet bombarderen door een groep extremisten die het niet eens waren met de manier hoe hij handelde tijdens de oorlog in Irak tegen Saddam Hoessein. Toen hij weggewuifd werd, kwamen Gordon Brown, een forse man met één oog en een kortzichtige vrouw, en heden ten dage Ed Miliband als de partijleider, een man met een spraakgebrek in de vorm van een S die meer op een F lijkt. De partij wordt vooral gesteund door de doodgewone working class en vrouwen die kinderen krijgen en zelf ook labour moeten verrichten.

Liberale Watjes[bewerken]

UKLIbdemsA.png

De Libdum (voluit de Liberal Dummycrats) zijn relatief nieuw binnen het Britse politieke stelsel. Ze zijn een mengeling van conservatieven en arbeiders die niet tussen de twee konden kiezen. De media in het Verenigd Koninkrijk bestempelen de partij als dummies omdat de partij als functie heeft om in het poltitieke stelsel rond te lopen als de grote onwetende, en te dienen als grote gedoger middenstromer, een plek waar mensen die niet weten voor wie ze moeten kiezen, nl. voor rood of voor blauw zodoende. De partijleider is Nick Clegg, toevallig Nederlandssprekend.

Unionisten[bewerken]

De Unionists houden een groepering mensen in die een tandje verder gaan dan de Conservatives. Zij zijn volledig voor de klassenscheiding, voor herinvoering voor publieke executies, de herinvoering van de guillotine, voor de herinvoering van het Groot Brits Rijk includerend de Verenigde Staten, Canada, Australië (men wilt er Alcatraz van maken, alleen 101457667 keer groter), Nieuw-Zeeland, Malta, Guyana, Zuid-Afrika, Egypte, Zululululu, Uganda, Swaziland, Sudan, Tanzania, Nigeria, Zambia, Kenia, Kameroen, Zimbabwe, Kiribati, Nauru, Tuvalu, Fiji, Samoa, Tonga, Papoea Nieuw-Guinea, Maleisië, Singapore, Salomon Eilanden, Hongkong, Myanmar, Birma, Brunei, Sri Lanka, India, Seychellen, Mauritius, Botswana, Namibië, Somalië, Jemen, Oman, Qatar, Bahrein, Benin, Sierra Leone, Cyprus (nog steeds een deel in bezit), Irak, Pakistan, Israël, Jordanië, de Verenigde Arabische Emiraten, Koeweit, en natuurlijk dat verduivelde Ierland. Ook moet God de Koningin beschermen, en niet Allah, want het volkslied is niet voor niets God Save the Queen.

UKIP[bewerken]

De Unemployment Know Immigrant People (UKIP) is een partij voor iedereen die vindt dat de BNP wat te proletarisch of populistisch is. Strevend voor meer kip in het land voor iedereen, door alle kip bij die corrupte Europese MEP's en andere omhooggevallen meneren en mevrouwen weg te halen. Zodoende moet het Verenigd Koninkrijk ophouden met het weggeven van de kip aan arme landen zoals Griekenland, terwijl zij al rijst en gehaktballetjes hebben, door de EUSSR de rug toe te keren. Ook wil UKIP Frankrijk binnenvallen om zo de gestolen eilanden Jersey, Guernsey terug te annex... o wacht, die zijn nog steeds Brits. Om de Fransen maar vooral eens te laten zien wie hier de baas is en wie hier het recht heeft om de Franse kusten te bestormen, net als 75 jaar geleden.

BNP[bewerken]

UKBNPA.png

Bij be British Nazi Party spreekt de naam al voor zichzelf, de rechts-extremisten in het Verenigd Koninkrijk die elke allochtoon het land uit wilt knikkeren die niet van Europees Ras is en weigert te werken (net als de PVV in Nederland ongeveer, alleen in plaats van rassen, religies). Zij staan onderaan in de lijst van "grote" partijen in het Verenigd Koninkrijk, alleen wisten ze nog nooit ook maar één zetel te winnen. Zij kregen alleen stemmen van mensen die denken dat BNP staat voor Bruto National Product, liberaal maar geen democraat.

Politieke stelsel[bewerken]

Het politieke stelsel van het Verenigd Koninkrijk is een apart geval ten opzichte van de andere politieke stelsels in Europa. Liefkozend heeft dit stelsel de bijnaam van een Verkeerslichtpolitiek omdat men alleen maar kiest voor rood (Labour) of blauw (Conservatives). De kleur verandert ook continu van rood naar blauw, maar nu komen langzaam ook nog eens de Liberale Watjes erbij die geel-oranje moeten gaan vormen bij het verkeerslicht. Het politieke verkeerslicht vormt nu dan ook een mengsel van blauw-geel, omdat de twee noodgedwongen moesten mengen tot een nog nooit eerder voorgekomen kleur Groen.

Naast de verkeerslichtpolitiek geldt er in het Verenigd Koninkrijk een stemsysteem genaamd first-past-the-post. Dit houdt in dat als er tijdens een verkiezing bijvoorbeeld Labour wint met 51% van de stemmen en de Conservatives nipt verliezen met 49% (de Liberale Watjes buiten beschouwing gelaten), dat Labour dan alsnog 100% van de stemmen krijgt en de Conservatives helemaal niks, omdat de winnende partij nu eenmaal volgens de grondwet recht heeft op die overige 49% van de stemmen. Dit heeft tot resultaat dat de verliezende partij helemaal niks mag, en de winnende partij alles mag opeisen. Dit gaat zo door per gemeente, en als elke gemeente is geweest, wordt alles opgeteld. Als nu de Conservatieven winnen met 31,6%, Labour 29,0% en de Liberale Watjes mazzel hebben met 23,0%, mogen de Conservatieven alle stemmen van Labour opeisen zodat heel Brittannië (en Noord-Ierland) weer fijn en fier blauw mag gaan kleuren en rood in de verste verte, echter tot buiten de huizen (binnen kunnen er nog plekken zijn van rood, zoals diepe afgesloten kelders) compleet verdwijnen[5]. Echter waren de bovenstaande percentages nu geheel toevallig exact hetzelfde als bij de verkiezingen in 2010, alleen vonden de Conservatieven de Liberale Watjes zo zielig om ze nu zo nutteloos alleen te laten, waarna zij het geel maar bij het blauw voegden en zo te laten zien dat het Verenigd Koninkrijk ook nog stiekem iets aan het milieu deed.

In 2011 werd er een referendum gehouden om het first-past-the-post-systeem af te schaffen en deze in te ruilen voor het Nederlandse systeem op aandringen van de partijleider van de Liberale Watjes, Nick Clegg. Driekwart van het land was tegen, dus dat feest ging niet door, en de Liberale Watjes trokken zich stilzwijgend terug naar hun hok.

Regering van het Verenigd Koninkrijk[bewerken]

Huidig premier David Cameron tijdens de oproer/rellen van 2011.

De huidige regering van het Verenigd Koninkrijk is een coalitie tussen de Conservatieven en de Liberale Watjes. Als hierbovenstaand, hebben de Conservatieven op ouderwetse wijze ouderwets de verkiezingen gewonnen, maar op aandringen van de vernederde Labourpartij en de maar verlegen Liberale Watjes, hebben zij de Liberale Watjes in de coalitie opgenomen, omdat zij zielig waren.

Politiek per gebied[bewerken]

Omdat het Verenigd Koninkrijk is opgedeeld in vier delen, die beiden zelf-autonomie genieten (soort van) hebben zij dan ook een aparte politiek, en volgen zij niet de Zwijnenstal XXL dat zich in Londen zetelt genaamd het House of Commons.

Engeland[bewerken]

Tja... dat is dus de plek van het House of Commons. 'nuff said, didn't we? Wel is het handig om erbij te vermelden dat Engeland uitgaat van het Verenigd Koninkrijk inclusief Ierland als geheel, omdat men nog steeds denkt dat men zich in de almachtige empire bevindt. Deze paragraaf is geschreven in de stijl van "ten opzichte van Engeland".

Noord-Ierland[bewerken]

Noord-Ierland is een controversieel stuk van het Verenigd Koninkrijk. Buiten de feiten gezien dat,

  • Noord-Ierland het land verhindert om enkel het populairdere "Groot-Brittannië" genoemd te laten worden;
  • Noord-Ierland geen deel is van Ierland;
  • Ierland Noord-Ierland wilt hebben maar de helft van Noord-Ierland niet,

weet men in godsnaam niet wat men met dit stuk "provincie" aanmoet. Engeland stuurde nog vlak voor de onafhankelijkheid van Ierland een groepering genaamd de IRA op Noord-Ierland af om Ierland weer op te peuzelen, maar deze gingen zich tegen Engeland verzetten, wat niet echt handig bleek te zijn. Ierland werd onafhankelijk, maar Noord-Ierland bleef van het Verenigd Koninkrijk. Noord-Ierland houdt tegen Engeland een Fork you!-houding met één zetel binnen het House of Commons, terwijl de rest nog liever God Save the Queen zingt dan bij het failliete Ierland moet gaan aansluiten.

Schotland[bewerken]

Schotland is het rebelse broertje van Engeland. Zij hanteren het motto Viva Scotia, No Flooding England! (Engels: Burn Bloody England) en willen in 2015 door middel van een referendum eindelijk onafhankelijk worden, omdat de National Party of Scotland een absolute meerderheid in de Haggishall hebben.

Wales[bewerken]

Wales heeft ten opzichte van Engeland een houding van ewiowehujb eibcyk weikj Yjejkewjkis. cymraeg lfaerrlwyt, of vrij vertaald: men geeft geen ene fles om noch Schotland, noch Engeland, en al helemaal noch Noord-Ierland, omdat Wales toch wel niet op Engeland lijkt qua taal, maar eigenlijk qua land ook weer wel.

Zie ook[bewerken]

Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
8 januari 2011
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


Voetnoten[bewerken]

  1. De Britse overzeese gebieden. Wij niet dus.
  2. Dus dáár komt die afbeelding vandaan!
  3. Op aanraden van het Hogerhuis, die massaal de ideeën van de Dalai Lama overdragen.
  4. Een kastentheater zonder poppen echter niet, zie Splitting Images.
  5. To vanish, alleen zonder roze, want dat ging weg als rood-zijnde kleur.