Robin Hood

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Er was eens[bewerken]

Althans, zo gaat de legende. Het echte verhaal leest u hieronder.

Sherwood Foreest ten tijde van Roodborstje (de schout en Robin)

Roodborstje Kap[bewerken]

Sjëërwoet[bewerken]

Robin Hood, ook bekend in sommige streken als Robinoed was een Middeleeuws meester-struikrover van het rebelse type. Dit wil vooral zeggen dat hij in het bos rondhing, en met een collectebus in de hand elke fortuinlijke reiziger aansprak op vrijgevigheid voor armen en minder bedeelden. Deze gaven dan vaak spontaan al hun meegebrachte bezittingen af. Handlangers Vrijwilligers uit Robins team namen de giften in ontvangst en zorgden ervoor dat er geen onverwachte dingen mee gebeurden. Het geld werd bedeeld onder zij die het nodig hadden om er hun torenhoge belastingen mee te kunnen betalen. Een vroege vorm van herverdeling.

Robin, eigenlijk Robbert, maar door iedereen Roodborstje genoemd, vanwege zijn bloedkleurige borstlapje, bezat een territorium in Sherwood Foreest (lees Sjuirwoed of beter Sjëërwoet, een groot bos naast Nottingham (Nietshamme), maar ook verzamelplaats voor beruchte outlaws, tuig, bendeleden, rebellen, overgelopen broeders en opstandige nozems van toendertijd. Je kan dit een beetje vergelijken met de Nederlandse Republiek in de 16de-17de eeuw of met het vroege Australië. Sjuirwoed was eigenlijk een goed uitgekozen locatie; vlak langs een platgetreden weg en met een schier eindeloze bron aan geharde vrijwilligers voor zijn non-profitorganisatie. Het zat met name onze protagonisten ook nog eens mee, doordat de toendertijd turbulente tijden een sociale verandering inluidden, die zij handig in hun voordeel probeerden om te zetten.

Rikkie, de schout en Heer Dzjon[bewerken]

Roodborstje zwaait zijn toejuichers toe bij terugkomst van zijn kroning als koning van het woud

Robbert Roodborstje Kap bezat al op 8-jarige leeftijd een opstandige geest en dit kwam omdat hij al vroeg door zijn vader Willem Kap, een migrant uit het verre Roermond, meegenomen werd op strooptocht en zo in aanraking kwam met dronken, venijnige ordeverstoorders agenten van het leger van de graaiende schout van Heer Dzjon Jantje de Landloozen- Den Keuninge, broer-horige-regent van Riesjaar Rikkie Leeuenherte-Den Keuninge. Deze schout wou al het geld van Brigands sans frontières (Sruikrovers zonder grenzen), Robins gang, voor zichzelf houden, omdat hij in diepe schulden zat. Roodborstje werd hierdoor een geducht tegenstander van de schout en reeds vroeg stond er een geldbedrag op zijn hoofd voor bendeleiden, diefstal en plunderen van rijkaards. De schout was bang dat Roodborstje iedereen het gestolen geld gaf die om een aalmoes zou vragen en er zo geen plezier meer over bleef in het innen van torenhoge belastingen voor de sociale onzekerheid van de koning. Gelukkig voor hem had hij nu de handen vol met het uitroeien van Roodborstje en zijn kliek.

Jantje werd regent voor zijn broer

Rikkie, daarentegen, was op missie in een ver land, waar volgens klerikalen godsvruchtige Barbaren woonden die gekerstend dienden te worden, waardoor Rikkie en zijn leger een vrijgeleide kreeg voor plunderingen en rooftochten (de ene plundering is blijkbaar de andere niet), waarbij niet enkel de getroffen Brabaren, maar tevens ook de Engelse staatskas deze raids voelde. Jantje bleef achter en had het kot alleen voor zich en werd een berucht vrijheidsberover, althans zo schrijft ons de folklore voor. Daar wilde de immer trouwe schout van Nietshamme een graantje van meepikken. Hiervoor had hij bij Jantje de noodzaak bepleit voor een masterplan Bos en Omtrek, waarmee hij het bos van tuig wou opkuisen en eindelijk weer eens onredelijk hoge belastingen kon innen,daar waar het geld niet te halen viel. Later, na de val van het verre land, werd Rikkie dikke maatjes met zijn oud-tegenstander Saladin en bij terugkeer een hartstochtelijke omverwerper van Jantjes regime. Rikkie leefde nog lang en gelukkig, wat niet van iedereen gezegd kon worden, tot in een latere veldslag een pijl hem te veel werd en hij eeuwig kon doorleven in zijn slaap.

Robin[bewerken]

Wat er ook van zij, nog voor zijn 11de stond Roodborstje bekend als Robin Hood of Sherwood, hij was toen reeds onderluitenant van het Weerbarstige Heilsleger,waar zijn Brigands sans frontières (Sruikrovers zonder grenzen) een even grote als beruchte tak van was. Barbie was ook lid van het heilsleger tot ze Jans neefje Kendrick in het vizier kreeg en van kant verschoof. Het Weerbarstige heilsleger kreeg later de geuzennaam Merry Men mee, wat Vrolijke Lieden betekent, niet te verwarren met Marry Me, wat een eeuwigdurend verbond inhoudt. Robin kreeg vele buiten- en binnenlandse eretekens en op zijn 16de verjaardag kreeg hij een Zwitserse eik om in te wonen als relatiegeschenk van Willem Tell opgestuurd. Die eik staat er nog steeds. Ondanks een opsporingsbericht in Sherwood mét een jaarlijks groter wordend geldbedrag (er was nogal wat inflatie en rancune in die tijd), heeft niemand hem ooit aangegeven en is dit bedrag gelukkig in de staatskas gebleven, waardoor iedereen vrij en gelukkig bleef in Robin Hoods buurt.

Met zijn 25ste verjaardag werd Robin in Stockholm tot koning van het woud gekroond, en tevens verkozen tot grootvorst-ereschavuit van bos en omtrek,

Robins wapen als grootvorst-ereschavuit

de Nobelprijs voor schurken, schelmen en vrijbuiters. Een zevendaags drinkgelaag volgde, waarbij vele drinkliederen ter zijner ere werden aangevat. Het zijn deze van de pot gerukte versies die wij nog steeds kennen, als zou Robin Hood (duidelijk een vogel) eigenlijk een vos zijn, een slinkse schelm zoals Reinaart de Vos of een Verliefde klootzak. In werkelijkheid was hij er enkel op uit om zijn vrijplaats van schouten en de armen van rijken te vrijwaren door zijn opgezet plan van geldelijke herverdeling. Een toendertijds DIY-socialist. Op zijn graf kreeg Robin dan ook later het meester-ereteken Niet te Vatten van de Sheriff, die zijn tranen niet kon onderdrukken.


Marry Me[bewerken]

Naast zijn Merry Men hield Roodborstje er een heus Platonisch liefdesleven op na. Het te schaken slachtoffer, was zijn vrouwelijke tegenhanger en tevens nicht Vrouwe Marion, zus van Miranda en al even een gewild onderwerp voorkomend in de driften van de schlemiel schout van Nietshamme.

Vrouwe Marion

Door wanhoop gedreven en verzuchtend naar spannende tijden (zelfs spannende tijden kennen saaie momenten), had ze het meer voor de Vrolijke Lieden. De schout kon dan niets anders dan mensen bestelen en raids uitvoeren teneinde de liefde zijner leven financieel voor zich te winnen. Dit was echter tevergeefs. Pas na de dood van Robin wou ze geen enkel haar het hof makend familielid meer zien en kon de schout naar hartelust zijn financiën, en dus Marions hart, op orde brengen.

Twee partijen proberen Marion te schaken

Trivia[bewerken]

Robin Hood heeft vele jeugdige zielen geïnspireerd tot een leven in marginaliteit en wetsovertreding voor het goede doel, hoewel dat laatste nogal rekbaar blijkt. Enkele (minder) geslaagde voorbeelden: