S

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
SSSAni.gif

De S is zonder twijfel de meest gluiperige letter van het alfabet. Ze wringt zich in allerlei bochten, en sluipt binnen in talloze spraakgebreken. Ze beïnvloedt ook verkeersborden, zodat deze de argeloze weggebruiker op de verkeerde brengen. Hoe is het met deze letter zover kunnen komen? Een portret.

Jeugd[bewerken]

Over de geboorte van de S is geen documentatie bewaard gebleven, maar het staat als een paal boven water dat het er niet rechttoe rechtaan aan toe is gegaan. Het vormen van de letter vraagt heel wat bochtenwerk, en eist veel van de schrijver. Van de steenkapper wordt nog veel meer gevraagd, want zelfs op de oudste inscripties van de vernuftelingen die ons ons huidige alfabet schonken, zegge en schrijve de Romeinen, heeft de S al haar immer kronkelende vorm, zonder enig recht streepje waar even kan gerust worden. Wat een van de minder bekende dingen is, is dat S in zijn jeugd een van de beste vrienden was van 5.

Verwaarlozing[bewerken]

Deze technische moeilijkheid is er verantwoordelijk voor dat in den beginne de S zo veel mogelijk vermeden werd, en dan vooral in teksten die monumenten moesten sieren, en dus gebeiteld moesten worden. Waar de meeste aankomende schrijvers droomden van een carrière als beroemd dichter of toneelschrijver, waren er toch die hun talent aanwendden om teksten te produceren die geen enkele S bevatten. De beroemdste hiervan is waarschijnlijk wel Leonardo DaVinci, hij schreef toneelstukken zonder de gluiperige letter S.

LatinS.JPG


Concurrentie[bewerken]

Sommige Romeinse auteurs beweerden zelfs dat de S eigenlijk overbodig was, omdat ze op de meeste plaatsen kon vervangen worden door de C of de Z, die beiden, om verschillende redenen, bovendien een stuk makkelijker te beitelen en te schrijven waren. Deze aanhoudende discriminatie speelde een grote rol in de karaktervorming van de S, en verklaart haar huidige gluiperigheid en valsheid. De zaak "S" is weer een duidelijk bewijs voor de doorslaggevendheid van de jeugdjaren in de vorming van een persoonlijkheid.

Drukkunst[bewerken]

De drukkunst kwam, maar kwam te laat om het karakter van de S nog een positieve wending te geven. Nochtans, door deze manier van letters maken, en vooral op grote schaal te reproduceren, kon de sierlijkheid van de S tot een zekere artistieke ontplooiing komen. Een éénmaal in lood gevormde S kon zeer lang meegaan, en gebruikt worden om duizenden afdrukken van deze letter te maken. En zelfs nú werd er roet in het eten gestrooid.

F of S?[bewerken]

Na het Latijn, dat vooral voor wetenschappelijke en kerkelijke geschriften en drukwerk gebruikt werd, was in die tijd het Frans de meest gebruikte taal in Europa. En uitgerekend in deze taal had iemand het nodig gevonden om de elke hoorbaar uitgesproken S te schrijven als een kleine f, zodat onze letter nog méér gediscrimineerd werd. Bovendien werd dit tot in de XIXde eeuw volgehouden, tot uiteindelijk het Engels de fakkel overnam, en men de toenemende achterstand van het Frans trachtte in te lopen door elke S als een S te schrijven, en zelfs hier en daar een C en een Z door een S te vervangen. Maar het kwaad was geschied.

De wraakactie begint[bewerken]

Halverwege de XIXde eeuw begon de productie van bedrukt papier explosief te stijgen, zodanig dat er niet genoeg katoen meer voorhanden was om papier van te maken, en men houtpulp in de plaats begon te gebruiken. De daling van het aantal bomen in Europa was even explosief als de stijging van het aantal bedrukte pagina's, en toen begon de wraakactie van de S. Ze was zich ervan bewust geworden dat ze in veel Europese talen gebruikt werd voor het vormen van meervouden, en voor de vervoeging van werkwoorden. Meer en meer begon de S, althans de loden vorm, zich te verplaatsen bij het drukken van teksten, tot grote ergernis van de correctors.

Moderne tijden[bewerken]

De S heeft zich aangepast aan elke modernisering van de drukkunst, en telkens weer een manier gevonden om zich op willekeurige manier binnen een tekst te verplaatsen vlak vóór deze gedrukt wordt of op een computerscherm verschijnt. Zij onderneemt ook regelmatig opruiende acties, waarbij zij andere letters, zoals de D, de T en de N, aanzet tot muiterij. En dezen laten zich dan telkens meeslepen, om dan tot inkeer te komen. De ketting van acties zorgt wel, sinds de tweede helft van de XIXde eeuw, voor een onafgebroken stroom van gedrukte spelfouten. Er zijn echter ook nog andere terreinen waarop de S zich uitleeft.

Money money money[bewerken]

DollarsssAni.gif

Om zeker te zijn van een dominante positie in de XXste eeuw, en aldus een paar millennia van discriminatie te wreken, infiltreerde de S zich in de financiële wereld, door het aloude teken voor de Amerikaanse Dollar, de vertikaal doorstreepte D, ongemerkt te vervangen. Dat ging via twee medeplichtigen, de B en de 8. Kort vóór de eeuwwisseling was het zover, en kon niemand zich zelfs herinneren dat er ooit een ander teken had bestaan voor wat spoedig het wereldwijde symbool voor geld zou worden.

Filmfaam[bewerken]

Bush gollum.jpg

De ultieme erkenning kwam aan het begin van de XXIste eeuw, toen in de weergaloze verfilming van het epos In de Ban van de Ring, de stem van het belangrijkste en tevens populairste van de vele personages voor altijd in de oren van de kijkers zou blijven hangen omwille van zijn langgerekte S. Deze zal waarschijnlijk langzaamaan het negatieve beeld laten vervagen dat sinds de jaren dertig van de XXste eeuw aan de dubbele S hangt. Maar dat zal de toekomst uitwijzen.