SCHROEF

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken


Het concept van een schroef: T is de invoer van de amplitudische transistor, bij D ligt het diafragma, en bij d1 ligt de nefrodetische transistor, die is geïsoleerd omdat hij snel opwarmt. Daaronder de dynamo, die vrij snel aangekoppeld kan worden.

Een SCHROEF (Secuur Coherent Hulpstuk Ronddraaiend Om Een Fixatiepunt) is een bijzonder geavanceerd apparaat dat gebruikt wordt om hyperxinetische krachtvelden te ontwikkelen, waarmee men zonder veel moeite een enorme snelheid kan ontwikkelen. Met een kleine aanpassing kan ook een dynamo aangekoppeld worden, waarmee men dan gigantische hoeveelheden energie kan opwekken. Mede hierom wordt dit principe gebruikt in de ruimteschepen van de Oncyclopedische Krijgsmacht.

Werking[bewerken]

Binnenin de SCHROEF zitten een amplitudische en nefrodetische transistor, die precies op elkaar afgesteld zijn. Tussen deze twee transistors zit een diafragma met een intrivigator. Wanneer de SCHROEF geactiveerd wordt, worden de transistors geladen met twee totaal verschillende ladingen. Als het diafragma opent, botsen de twee bundels straling exact op elkaar, dat een gigantische uitstoot van energie als gevolg heeft. Deze wordt dan opgevangen door de intrivigator. Deze cyclus herhaalt zich enkele duizenden keren per seconde. De SCHROEF is normaliter gemonteerd aan de onderkant van de accu's, vlak achter de roeren. Verdere informatie is ons door de Oncyclopedische Krijgsmacht ontzegd.


Fabrikanten[bewerken]

De SCHROEF is zeer streng gepatenteerd, en wordt alleen geproduceerd door de Oncyclopolis Zeer Waardevolle Mechanismen Fabriek (OZWMF). Het systeem wordt nagenoeg alleen gebruikt door de ruimtevaartuigen van de Oncyclopedische Krijgsmacht, onder zware druk van deze krijgsmacht. Ondanks al deze voorzorgsmaatregelen is het concept in zeer zwakke mate uitgelekt, en beschikken de Wikipediaanse Krijgsmachten schurken nu over een provisorische SCHROEF, die eenderde van het normale vermogen heeft.

Onderscheidingen[bewerken]

De SCHROEF is al verscheidene malen bekroond geweest op diverse uitvinderssalons, maar op het moment van de prijsuitreiking kwam er nooit iemand opdagen. Deze nalatigheid is te verklaren door de militaire waarde van de uitvinding, die de ontwerpers tot een gewilde prooi van vreemde mogendheden promoveren. Ditzelfde ontbreken op dergelijke toch prestigieuze evenementen wordt tevens aanzien als voornaamste oorzaak van het steeds mislopen van de Nobelprijs voor Fysica, want de heren Nobelprijsverstrekkers willen daar niet voor aap staan.

Zie ook[bewerken]