Stoelenmatter

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Stoelenmatter is een beroep uit de negentiende eeuwse wereld van de show en glitter. Een stoelenmatter bestreed onder gestileerde omstandigheden meestal drie, soms ook vier en in incidentele gevallen nog meer stoelen. Het strijdperk werd, net als bij de edele box-sport, ring genoemd. Stoelen werden voor het evenement gecultiveerd. Er was ook sprake van uitval en als gevolg daarvan verwilderde bendes stoelen.

Regels[bewerken]

Verwilderde stoelen

De wedkampen werden meestal gehouden tussen een koppel van drie stoelen tegenover één stoelenmatter. De stoelenmatter was dan gewapend met een bijl-achtig instrument, de stoelen hadden een superieure mobiliteit en waren bovendien met z'n allen tegen één.

De stoelenmatter kon het gevecht winnen door ofwel iedere deelnemende stoel afzonderlijk minstens één poot af te hakken, ofwel de aanvoerder van de stoelen (in jargon: de Troon) finaal in tweëen te klieven.

De stoelen daarentegen hadden gewonnen wanneer de stoelenmatter geen tekenen van leven meer vertoonde.

Een scheidsrechter zag toe op een eerlijk verloop van de strijd.

Taktieken[bewerken]

Deze klapstoel maakt het niet lang meer

De stoelenmatter had twee basistaktieken tot zijn beschikking: verdedigen en aanvallen. Speelde hij verdedigend, dan wachtte hij af wat de stoelen in petto hadden en paste zijn handelen daaraan aan. Zo kon hij bijvoorbeeld een aanval uitlokken die openingen bood om de niet-participerende stoelen onder druk te zetten. Of hij pretendeerde te vluchten, maar draaide zich op een cruciaal moment van de achtervolging om en ging alsnog met geheven bijl in de aanval.

De aanvallende taktiek van de stoelenmatter bestond vooral uit het dreigend met de bijl om zich heen zwaaien, bij voorkeur in de richting van de stoelen. De theorie achter deze handelswijze was dat de minder goed getrainde stoelen in paniek zouden raken en uit de formatie zouden breken, waardoor de formatie verzwakt zou raken en de vluchtende stoelen een gemakkelijk doelwit zouden zijn.

De stoelen voerden hiertegenover een eigen taktiek in de strijd. Eetkamerstoelen hadden er een handje van om met twee stoelen de matter aan te vallen, terwijl de derde stoel in een omtrekkende beweging ongezien achter de matter hurkte. De matter struikelde dan achterwaarts en werd besprongen door de stoelen.

Stapelstoelen hadden een andere taktiek: op een afgesproken signaal stapelde de ene stoel zich rap bovenop de andere, terwijl tegelijk de derde stoel met een aanloopje over de andere twee heen buitelde en zich linea recta met de poten vooruit richting het gezicht van de stoelenmatter lanceerde.

Fauteuils speelden voornamelijk op de gretigheid van de matter: terwijl één van de fauteuils zich als vleugellam voordeed en maar wat in de ring rondstrompelde (zorgvuldig buiten bereik van de matter blijvende), manouvreerden zij ongemerkt de matter in een rechte lijn tussen de twee andere fauteuils, welke daarna de ongelukkige met een gecoördineerde actie tussen hun rugleuningen pletten.

Klapstoelen konden bijzonder venijnig worden, zeker wanneer ze aan de verliezende hand waren. Om de stoelenmatter in verwarring te brengen klapten ze tijdens het gevecht voortdurend open en dicht. Matters hadden dan ook een uitgesproken hekel aan klapstoelen.

Bidstoel was de benaming voor stoelen die door het publiek als geheel kansloos werden gezien. Het ging hier veelal om afgedankte exemplaren, die als opwarmertje voor de echte actie dienden. In plaats van terug te vechten, knielden de bidstoelen al bij de aanvang van het gevecht en baden tot god om snel verlost te worden uit de ellende. Toch is er minstens één geval beschreven waarin bidstoelen het gevecht alsnog naar hun hand zetten. De matter beging de fout om uit piëteit met de biddende stoelen eveneens te knielen. Het werd de laatste fout die hij ooit beging.

Ròlán Tòpór[bewerken]

Ròlán Tòpór

Ròlán Tòpór was de onbetwiste koning van de stoelenmatters. Met zijn flamboyante gedrag en zijn trefzekere kloofbijl zette hij ieder gevecht tussen stoel en mens bij voorbaat naar zijn hand.

Geboren als jongste zoon van een Hongaars immigrantenechtpaar dat gevlucht was voor de voortdurende pogroms, was hij al vroeg kind aan huis bij de vele meubelmakerijen in zijn geboorteplaats Zaandam. Daar leerde hij de subtiele verschillen tussen de soorten stoelen kennen en hun relatieve zwakheden en krachten. Op zijn tiende won hij reeds zijn eerste officïeele gevecht tegen een kinderstoel, met de inzet van een nieuwe, door hem zelf bedachte techniek: de halve wirpel.

Hij deed - zeker in zijn jonge jaren - menig meisjeshart sneller kloppen, en huwde in 1881 een blijmoedig meisje van Verkade. Hij vestigde zich aan het Anemoonhofje, in een verbouwde boerderij waarvan hij de stal als werkplaats gebruikte.

Op het hoogtepunt van zijn populariteit, in 1886, hield hij een demonstratie-gevecht voor de Kooning, waarin hij het tegen een half dozijn Kamerzetels tegelijk opnam. Het werd bijna zijn dood, maar na enige gevechtsronden slaagde hij erin de Kamerzetels tegen elkaar op te zetten en won hij het gevecht alsnog met een verdeel-en-heers tactiek.

Skafanderke.JPG
Beroepen, stielen, ambachten en andere verdachte bezigheden

Acteur · Analoog · Bankhanger · Boswachter · Brandweerman · Butler · Cardioloog · Cartoonist · Conducteur · Dialoog · Dictator
Dirigent · Dododeskundige · Dokter · Drummer · Expert · Gladiator · Goochelaar · Heks · Kapitein · Lachtherapeut · Landbouwer
Leraar · Nachtwachter · Netwerkbeheerder · Ninja · Pedagoochelaar · Piloot · Politicus · Pottenkijker · Putjesschepper · Ridder
Samoerai · Schilder · Stoelenmatter · Superheld · Tandarts · Terrorist · Tovenaar · Verpleegster · Weerman · Zwaardvechter