Tempeliers

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Tempeliers kregen zoals de meeste ridders vaak last van rugklachten.
Lachend kut kind.jpg Jullie hebben geen leven! 
Op dit artikel is door literair begaafde Emo's commentaar gegeven.

Bekijk het commentaar


Niets mee te maken!
~ Geert Wilders over Tempeliers
Blij dat ze weg zijn!
~ Joden en Moslims over Tempeliers
Waren ze maar in het Midden-Oosten gebleven..
~ De rest van de wereldbevolking over Tempeliers

De spannendste en meest beroemde, maar ook beruchte groep mensen die tijdens de hoge middeleeuwen over onze planeet rond heeft gelopen, dat was toch wel de Orde van de Tempeliers. De tempeliers waren een kloosterorde. In tegenstelling tot andere kloosterordes, zoals de Augustijnen en de Cisterciënzers, deden de tempeliers nog niets nuttigs naast bidden, namelijk het christelijk houden van Jeruzalem en omstreken. De tempeliers waren namelijk naast een kloosterorde ook vooral een ridderorde. De orde is in het jaar des Heeres 1120 gesticht in Jeruzalem door negen ridders onder leiding van de Vlaming Godfried van Sint-Omaars. Deze negen ridders hadden deelgenomen aan de Eerste Kruistocht, de oorlog waarin het Heilige Land voor de eerste en enige keer sinds de val van Rome in fatsoenlijke handen viel. Hoe fatsoenlijk de kruisridders ook waren, rijk waren de eerder genoemde negen ridders niet. Op hun tocht naar Jeruzalem hadden zij al hun geld uitgegeven, en een bron van inkomsten hadden zij niet meer nu zij hun domeinen met horigen hadden verruild voor de grote stad. De ridders besloten van de nood een deugd te maken en hun leven in de stad maar aan God te wijden in plaats van aan aristocratische zelfverrijking. Maar toch, ridders zijn ridders, en ridders houden van geweld en niet van het saaie kloosterbestaan. De negen ridders gaven zichzelf daarom de opdracht om Jeruzalem Rooms te houden en pelgrims naar Jeruzalem te beschermen. Zij noemden zichzelf de Orde van de Arme Ridders van Christus en de Tempel van Salomo[1].

Over de Tempeliers worden allerlei schokkende geruchten verteld. Zo zouden zij zich schuldig maken aan duivelaanbidding, financiële uitzuigerij en een homofiele levensstijl. Van dergelijke indianenverhalen klopt uiteraard alles.

Opkomst van de Orde[bewerken]

St. Bernard meent belangrijk te zijn geweest voor de groei van de orde der tempeliers.

Hoe is het mogelijk dat een orde van negen arme ridders groot genoeg wordt om na enkele eeuwen nog naamsbekendheid te genieten? Een dergelijke vraag is te beantwoorden met een platte maar beproefde wijsheid: het gaat niet om wie je bent, maar om wie je kent. Hugo van Payns, een van de stichters van de orde tempeliers, was namelijk aan de vooravond van de Eerste Kruistocht bevriend geraakt met Bernard van Clairvaux.[2] De twee hielden na de christelijke herovering van Jeruzalem contact. Niet lang nadat Hugo zijn orde gesticht had, stuurde hij een brief naar Bernard waarin hij kenbaar maakte dat hij hoopte dat Bernard iets voor de Tempeliers zou kunnen betekenen. Bernard moest aanvankelijk niets hebben van de militante kloosterorde. Riddertje spelen en het monnikenbestaan vond hij geen zinnige combinatie. Voor de verandering had Bernard dus een keertje gelijk. Voor Bernard waren er echter belangrijkere dingen in het leven dan juistheid. Toen Hugo van Payns uitlegde dat het aan de man brengen van een nieuwe orde goed op een CV staat, was Bernard om. Samen met Hugo begon Bernard aan een campagne door heel roomsgezind Europa om zieltjes te winnen voor de nieuwe orde. Aanvankelijk liep deze campagne niet bepaald op rolletjes. De concurrent Peter de Kluizenaar had namelijk betere reclamespotjes. Daar kwam nog eens bij dat Peter beweerde dat men het Heilige Land ook zonder wapens en lidmaatschap van dubieuze ordes kon verdedigen. In tegenstelling tot Bernard en Hugo, wist Peter duizenden mensen te mobiliseren om naar het Oosten te vertrekken. De expeditie van deze groep liep uit op een fiasco. De meute misdroeg zich dusdanig dat de kruisvaardersstaat[3] Edessa terugveroverd werd door de haatbaarden. De schok die dit nieuws in de christenheid veroorzaakte, speelde Bernard en Hugo in de kaart. Duizenden vrijwilligers meldden zich aan voor de Tempeliers om weer orde op zaken te stellen in Edessa.

Militaire Verrichtingen[bewerken]

Enthousiaste rekruten van de Orde van de Tempeliers, klaar voor de strijd in Lijfland en Edessa.

Hugo en Bernard realiseerden zich dat een oorlog tegen de Saracenen niet te winnen was met slechts negen ervaren ridders, een zootje rekruten en één ijdeltuit. Er moest dus geoefend worden. Hugo vond het een goed idee om enkele toernooien te organiseren om ervaring in de strijd op te doen, maar Bernard vond dat hij een tegenprestatie verdiende voor zijn hulp aan de orde.[4] Bernard eiste van de tempeliers dat zij hem zouden helpen door zijn vijand Petrus Abelardus te lynchen en op kruistocht te trekken tegen het door Bernard zo gehate Lijfland. De eerste klus was vanzelfsprekend zo geklaard. De strijd tegen het heidense krijgsvolk uit Lijfland bleek echter een te zware taak voor veel kersverse tempeliers. De strijd duurde een eeuwigheid en vele tempelridders sneuvelden zonder Jeruzalem ooit met hun eigen ogen te bewonderen. Uiteindelijk werd de strijd wel gewonnen. De kerstening van Lijfland werd, zwaarbevochten als zij was, het eerste militaire succes van de Tempeliers. Een even onbedoeld als onfortuinlijk gevolg van dit ‘succes’ was dat de haatbaarden in Edessa extra tijd kregen om hun positie aldaar te versterken. De Tempeliers stonden opnieuw voor een zware taak. De nieuwe grootmeesteres van de orde[5], Gérarde de Ridefort[6], realiseerde zich dat de strijd tegen de Saracenen zwaar en duur zou gaan worden. Om dit geld tevoorschijn te toveren richtte hij enkele kantoren op in de rijkere delen van Europa, destijds waren dat vooral Noord-Frankrijk, Vlaanderen en de Hanzesteden. In deze kantoren werd geld verworven door het bedrijven van bankzaken, het aanbieden van karatelessen tegen betaling en de handel in toverdranken en van de Saracenen geplunderde Aïsha's.

Strijd tegen de Saracenen[bewerken]

Jacques de Molay werd grootmeester na het aftreden van Gérarde.

In het jaar des Heeres 1145 begon de Tweede Kruistocht en werd Edessa van alle mogelijke kanten door tempeliers en hun huurlingen aangevallen. De Saracenen verdedigden zich door de Tempeliers van achter de stadsmuren met katapulten te bekogelen met kamelenkeutels en bierbommetjes. De Tempeliers hadden grote moeite met het bestrijden van deze tactiek en waren genoodzaakt om al hun reserves uit Jeruzalem in te zetten. Na enkele weken en tientallen mislukte listen werd het beleg van Edessa eindelijk een succes en viel de stad weer in christelijke handen. Toen deze overwinning binnen was, kwam in Edessa de boodschap aan dat Jeruzalem bij afwezigheid van de Tempeliers veroverd was door de Saracenen onder leiding van Nur ad-Alhra’. Om Jeruzalem weer in christelijke handen te doen vallen waren Richard Leeuwenhart en Frederik Barbarossa inmiddels al onderweg naar het Heilige Land. De Tempeliers waren echter vastberaden om Jeruzalem al voor deze Derde Kruistocht het Heilige Land zou bereiken in te nemen. Gérarde had een plannetje om dit zo snel mogelijk te doen. Zij wist dat Nur ad-Alhra’ zwaargewond was geraakt tijdens de slag om Jeruzalem. Haar plan was om het verblijf van Nur ad-Alhra’ te infiltreren door zich voor te doen als verpleegster en het Saraceense opperhoofd te vergiftigen. Het leger van de Saracenen bestond voornamelijk uit huurlingen, en zonder leider zouden zij geen reden meer hebben om te vechten. Het plan werkte deels. Gérarde wist Nur ad-Alhra’ te vergiftigen en weer uit Jeruzalem te vluchten, maar de soldaten vertrokken niet uit de stad. In plaats daarvan werden zij gehoorzaam aan hun nieuwe leider, Salah-ad-Alhra’. Deze Salah-ad-Alhra' was als legerleider nog competenter dan zijn voorganger en zonder hulp voor de Tempeliers onverslaanbaar. Gérarde had opnieuw een flater geslagen en trad af als grootmeesteres van de Orde van de Tempeliers.[7] Zij werd vervangen door Jacques de Molay, de beruchte derde en laatste grootmeester van de Orde van de Tempeliers.

Jacques had in tegenstelling tot Gérarde weinig goede bedoelingen. Hij pretendeerde zich met hart en ziel in te zetten voor de orde, terwijl hij de Tempeliers in werkelijkheid misbruikte om zijn ambities op het gebied van duistere goochelkunsten waar te maken. Tijdens de operaties van de Tempeliers tijdens de Derde Kruistocht liet hij zoveel mogelijk Tempeliers sneuvelen omdat de hoeveelheid doden die een duistere goochelaar op zijn geweten heeft hem krachtiger maakt. Daarnaast gaf het massaal sneuvelen van Tempeliers Jacques de gelegenheid om de orde op te vullen met Saraceense huurlingen die geen moreel besef hadden en alles deden voor geld. Wat Jacques zich niet realiseerde was dat koning Filips IV van Frankrijk uit was op de vernietiging van de Orde. Filips zat behoorlijk krap bij kas, en een impopulaire en rijke orde was een makkelijk doelwit om te beroven. De gierige koning stuurde Appie Baantjer op de Tempeliers af om te onderzoeken of de orde misdaden had gepleegd die aanleiding gaven tot vervolging.[8]

Misdaden en Ondergang der Tempeliers[bewerken]

Appie hoefde niet veel moeite te doen om een bekentenis uit Jacques te krijgen. De rechercheur knutselde niet ver van het verblijf van de grootmeester een namaak-Albert Heijn in elkaar en beloofde hamburgers met korting aan alle grootmeesters. Het duurde niet lang tot Jacques leerde dat hij korting kon krijgen. Toen de grootmeester de nagebouwde AH-filiaal binnenwandelde, werd hij gevangen in een valkooi en afgevoerd naar Parijs voor verhoor. Aanvankelijk weigerde Jacques te praten, maar door hem met muziek van Koda Kumi te martelen heeft de rechtbank toch enkele schokkende bekentenissen uit de grootmeester te krijgen.

Homofilie[bewerken]

De eerste schokkende bekentenis van Jacques was dat homoseksuele handelingen schering en inslag waren onder zijn bewind als grootmeester. Tegenwoordig zouden wij daar niet moeilijk over doen, maar eeuwenlang is dat anders geweest. Heden ten dage hebben wij aanvaard dat er op deze aardkloot types als Paul de Leeuw en Gerard Joling rondlopen, maar in de middeleeuwen had men nog hoop. Jacques beweerde zelf dat de homoseks van de tempeliers net als die van de oude Spartanen bedoeld was om onderlinge verbondenheid te versterken. De Franse rechters zagen er vooral echter een middelvinger naar Gods plan voor man en kind vrouw, en beschuldigden Jacques van blasfemie.

Duivelverering[bewerken]

De duivel en de tempeliers.

Nichterigheid was echter niet de grootste belediging van God en zijn koninkrijk die Jacques op zijn geweten had. De grootmeester was zoals eerder gesteld een duistere goochelaar en dus een aanbidder van Mephistopheles. Jacques was lid van de Tempeliers geworden om zoveel mogelijk mensen te vermoorden in het land waar Christus zelf had geleefd. Door God zo te beledigen hoopte Jacques te hielen van Baphomet[9] te likken en beloond te worden met onsterfelijkheid en wereldlijke macht. Deze beloning heeft Jacques nooit gekregen, zijn moorddadigheid heeft slechts tot veel leed geleid. Er zijn echter historici die stellen dat de kwaadaardige praktijken van Jacques de Molay het teken van het kruis in het Heilige Land dusdanig ten schande hebben gebracht, dat God de dragers van dit teken is gaan straffen. Dit zou verklaren waarom de kruisvaarders hebben gefaald en het Heilige Land tot in moderne tijden in handen bleef van baardige tentenbewoners. Het feit dat het Heilige Land altijd een gewelddadige plek met vele mensonterende conflicten is gebleven duidt er in ieder geval op dat de door Jacques opgeroepen duistere krachten nog steeds niet helemaal verdwenen zijn.

Fraude[bewerken]

Jacques de Molay pleegde ook een aantal misdaden die de hedendaagse lezer waarschijnlijk bekender in de oren zullen klinken. De grootmeester maakte zich namelijk schuldig aan alle praktijken met geld die Christus zelf uit de tempel verbannen heeft. De Tempeliers ontvingen hun geld vooral van donateurs met goede bedoelingen. Het idee van de oprichters van de orde was ooit dat zij dit geld uiteindelijk terug zouden betalen met belastinggeld dat van de moren geïnd zou worden. Dergelijke plannen zijn nooit waargemaakt. Jacques misbruikte het geld van donateurs door ermee te gokken op de veldslagen van zijn orde die hij opzettelijk verloor om rijk te worden. Na dergelijke nederlagen ging hij opnieuw bedelen bij donateurs, om zichzelf nog verder te verrijken.

Het Vonnis[bewerken]

De rechters oordeelden unaniem dat Jacques de Molay de grootste crimineel van zijn tijd was en als een haas naar het schavot moest. Daarnaast werd geoordeeld dat de Orde van de Tempeliers haar geloofwaardigheid verloren had. De orde werd opgeheven en op haar bezittingen werd beslag gelegd door de Franse staat. Iedereen die het nog waagde om zichzelf Tempelier te noemen werd door de Paus geëxcommuniceerd. Overigens heeft de heilige vader deze maatregel nooit hoeven te gebruiken. Op het moment dat Jacques de Molay gearresteerd werd, bestond zijn orde zo goed als uitsluitend uit Saraceense huurlingen die geen bal gaven om de benaming 'Tempelier'. De orde die ooit uit mooie idealen ontstaan was, stierf een onooglijke dood.

Verdwenen?[bewerken]

Anders Behring Guidetti meent een Tempelier te zijn.
Ik maak geen grappen jongens! Ze zitten overal. Open je ogen en zie wie er werkelijk de baas zijn!
~ Micha Kat over Tempeliers op Niburu.nl
U heeft het stiekem over mensen met een kleurtje. Meneer Kat, u bent een racist!
~ René Danen over Micha Kat

Nadat Filips IV de Orde van de Tempeliers had opgerold hoorde men enkele eeuwen niets meer van hen. De orde is echter nooit uit het collectieve geheugen verdwenen. Het verhaal over de Tempeliers werd doorgegeven om de tragische teloorgang van ridderlijke idealen te illustreren, deze verhalen werden echter wel altijd in de voltooid verleden tijd verteld. Tijdens de Franse Revolutie ontstonden er echter geruchten dat de Orde van de Tempeliers nog altijd zou bestaan. Vlak na de executie van Lodewijk XVI zou een toeschouwer 'Jacques de Molay, gij zijt gewroken' hebben geroepen. Deze kreet was krachtvoer voor conservatieve samenzweringsdeskundigen die uit de kreet af meenden de leiden dat de Tempeliers achter de Franse Revolutie zaten. Ook veronderstelden zij dat de vrijmetselaarsbeweging die verantwoordelijk waren voor de revolutie in feite een nieuwe schuilnaam zou zijn voor de Orde van de Tempeliers. De Tempeliers zouden op hun beurt weer een façade zijn van de Illuminati, een groepering die al sinds het begin der tijden de wereld wil verenigen onder de heerschappij van de duivel. Voor zover bekend hebben deze Illuminati, als ze al bestaan, nog steeds geen succes behaald. In Arabië gelooft men in ieder geval dat Israël in feite een hedendaagse krusivaardersstaat is, en dat de Grote Olieoorlog in feite een Molayaans offerritueel is.

In het jaar des Heeres 2012 werd de wereld opgeschrikt door wat een heropleving van de Orde van de Tempeliers leek te zijn. Op 29 januari werd een uitwedstrijd van Ajax in Rotterdam bruut verstoord door een Zweedse schutter genaamd Anders Behring Guidetti. Guidetti schoot middenin de wedstrijd vier Ajacieden dood. Deze gruweldaad was gemotiveerd door antisemitisme. Guidetti maakte na zijn aanslag wereldkundig dat hij lid is van de heropgerichte Orde van de Tempeliers. Deze nieuwe Orde van de Tempeliers zou een kruistocht voeren tegen de door hen veronderstelde wereldoverheersing van de wijzen van Sion en de bezetting van het Heilige Land door Israëliërs en Palestijnen.[10] Of deze nieuwe Orde van de Tempeliers echt bestaat is maar de vraag, al is het een vraag die de gemoederen in Nederland nauwelijks bezig heeft gehouden. In Nederland was men namelijk veel meer bezig met het verantwoordelijk houden van de discussieclub Feyenoord voor de aanslagen van Guidetti. Niet lang voor de aanslagen van Guidetti had Feyenoord in een discussie immers openlijk de vraag gesteld of er niet snel een einde moest komen aan de bevoordeling van Ajax door de KNVB. Het antwoord op deze vraag is overigens neen. De KNVB bevoordeelt FC Duivendrecht namelijk helemaal niet. Het is een logische dwaling om aan te nemen dat een eeuwige tweede bevoordeeld wordt.

Notenbalk[bewerken]

Eerste
Pieperster4.png

Winterpeen 2013

  1. Een afkorting van het wat ingewikkelde Tempeliers.
  2. Een megalomane bemoeial die vanuit zijn abdij in Frankrijk alle koningen en intellectuelen van zijn tijd lastig viel. Wilde meer dan wat dan ook gezaghebbend en invloedrijk gevonden worden. Dit is hem helaas gelukt.
  3. Kruisvaardersstaten waren Europese satellietstaatjes in het Midden-Oosten. Iets als Spangen, maar dan omgekeerd.
  4. Waaraan hij dit meende te verdienen begrijpt niemand behalve Bernard zelf.
  5. Godfried van Sint-Omaars was inmiddels ontvoerd door aliens en kon de orde dus niet meer leiden.
  6. Een edele dame die vanuit wat nu België is naar het Heilige Land vluchtte om aan een uithuwelijking te ontsnappen. Een tamelijk onbeholpen avonturierster. Wist het onverwachts tot grootmeesteres te schoppen omdat veel tempeliers (overigens onterecht) dachten dat ze haar in hun bed konden krijgen door op haar te stemmen.
  7. Gérarde zou haar avontuurlijke carrière voortzetten als strijdster voor een morenvrij Europa in het leger van El Cid. Andere geruchten stellen dat zij naar de Sauriër Jungle is gevlucht om te ontsnappen aan de assassijnen van Salah-ad-Alhra' en het tuig dat de Orde van de Tempeliers onder grootmeester Jacques in handen zou krijgen.
  8. Naast het twee keer op een rij aanstellen van Franstalige grootmeesters. Uit diverse bronnen blijkt dat men in de de twaalfde eeuw nog niet zo'n hekel had aan Franstaligen. Met name in Frankrijk.
  9. Net als Satan, Lucifer, Mephistopheles en Kees van der Staaij een benaming van de duivel.
  10. De Vlaamse historicus Michel Nuyttens zag hier ironie in, volgens hem viel Guidetti precies datgene dat de Tempeliers deden aan. Jacques de Molay was namelijk net als de wijzen van Sion een machtsgeile oplichter werkte namelijk vrolijk samen met de door hem ingehuurde Saracenen en zou dus eigenlijk helemaal geen probleem hebben met de aanwezigheid van Palestijnen in het Heilige Land.
Pieperster4.png
Gloria in exelsis Sophia!
Ingelijste versie:
6 januari 2013
Dit sublieme artikel is de glorieuze overwinnaar van een Peen en geldt daarmee als voorbeeld voor eenieder die perfectie nastreeft! Het artikel is daarom ingelijst op de Hoofdpagina en in de Lijst der Giganten.



Gezichtshaar voor den Triomf.jpg "Hoezee, dit is een Middeleeuw!"

Altria Pendragon · Astrologie · Augustijnen · Jheronimus Bosch · Carnaval · Clovis · Complot · Draken · Jan van Eyck
El Cid · Filips de Schurk · Filips de Viezerik · Kaas · Karel de Grote · Kasteel · Lennart Lammers I · Merlijn · Mohammed
Monarchen uit de Monarchenfamilie der Hamburgers die niet belangrijk genoeg zijn om een eigen artikel te hebben
Salische Wet · Sint Bonifacius · Sint Gekkigheid · Sint Kerk · Sint Maarten · Sint Trappe
Sir Lancelot · Snorri Sturluson · Tempeliers · Thomas van Aquino · Tijl Uilenspiegel