Thomas More

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Dit is... wel... dit isss... dit is hem hij.

Thomas More (Frans: Thomas Plus) of ook wel Tommo voor de vrienden, (Londen, 7 februari 1478 – Galgenbergh, 6 juli 1535) was een Engels humanist, jurist, filosoof, kunstenaar en politicus. Hij werd beroemd door zijn prentjesboek Utopia (1516), waarin hij het politieke systeem van een ideale niet bestaande eilandstaat beschrijft. Initieel voorzag hij een eigen interpretatie van de Bijbel en wenste hij een socialistische heilstaat te beschrijven met daarin bijbelse sleutelfiguren zoals Jezus en Mozes. Alleen zag hij voor zich dat de socialistische heilstaat uiteindelijk toch geliberaliseerd zou worden en ten lange leste niet zou werken. Tot slot werd hij maar sing-a-songwriter en bijgevolg ongewenst zanger.

Leven[bewerken]

Dit portret hangt ondersteboven. Zet jij hem terug recht?

More werd geboren op 7 februari 1478 in een Londens burgergezin. Zijn vader was rechter, zijn moeder was circusactrice. Als tiener wordt hij page van John Morton, de lord chancellor en aartsbisschop van Canterbury. More genoot daar een goede opvoeding en kwam in contact met een bredere cultuur. Na zijn verblijf bij John Morton ging More naar Oxford, waar hij van 1492 tot 1494 artes (schone letteren) studeerde. Na twee jaar wordt hij door zijn moeder teruggeroepen naar Londen om er leeuwentemmer en halftijds clown te worden.

Tussen 1494 en 1501 zal More dan ook de artiestenkunsten intensief studeren. Wanneer hij dan ook een aap op de kop tikte, werden zijn attributen vervolledigd. Met de aap zelf ging het echter niet zo goed: het beest deed het niet meer na een mislukte poging om het slingeren door brandende hoepels te trotseren. Het was vanaf dat ogenblik dat More inzag dat stress in kader van operante conditionering moest opgevangen worden met veel vrije tijd, een principe dat de Thomas More hogeschool in Vlaanderen nog steeds hoog in het vaandel draagt. Volgens More was dat een scharnierpunt in zijn leven. In het laatste programmajaar van zijn hogere studies ging More in op het aanbod om zijn pijlen op het internationale niveau te richten: zo ging hij voor een semester op Erasmus naar het immer rode Hasselt om zich daar in de gratiswetenschappen, het hangmat- en biefstuksocialisme en de Limburgse kleinkunst te verdiepen... met gemeenschapsgeld.

In 1504 werd More lid van het Engelse Lagerhuis, na een slopende campagne tegen de gevestigde partijen zoals GroenLinks en N-VA. De stiekeme waarheid was dat More tijdens zijn zogenaamde internationale studieloopbaan via Erasmus gewoon thuis bleef. Daar schreef hij in 1509 aan het Lof der zotheid, een dagboek over zijn haat-liefderelatie met andersdenkenden. Aangezien die tekst echter saai was en het voor geen meter verkocht, ondanks saillante onthullingen over Mores geestesgestoordheid, zette More voortaan in op didactisch verantwoord materiaal: prentjes. Thomas More kwam er uiteindelijk achter dat de alfabetiseringsgraad in zijn land tamelijk laag was. In plaats van hierover een wetsontwerp in te dienen in het Lager Huis, beweren historici dat hij iets zou gezegd hebben in de zin van "fuck them".

Om de pagina van een nogal uniek levenspad, zocht hij de rust op en hertrouwde hij in 1511 met een modepop. Alleen voor de Kerk weliswaar, want de stad kon niet vrede nemen met lippenstift als handtekening. De bezegeling van dit huwelijk kwam er door het baren van nieuwe ideeën. De passiviteit bracht hem zo tot inspiratie dat hij in 1515 Brugge, Brussel, Mechelen en Antwerpen bezocht. Het Convent van Bethlehem dat in Mechelen (nog steeds) de hoofdzetel houdt, was zo dol van Mores kunstzinnige bezoek dat een tijdscapsule werd ingegraven op het Sint-Romboutskerkhof. In de capsule stak een verzegelde brief met daarop een pennenvruchtje over "de hogeschool van de toekomst". Omdat de capsule haast werd vergeten en bijna werd ingebetonneerd ten voordele van nog maar eens een nieuwe ondergrondse parking, kwam een attente Mechelaar uit op een bizarre vondst tussen de kruin van een van de toenmalige bomen op die plek. In 1518 was de bewuste boom nog maar zaadje in de grond, net diep genoeg om de gehele capsule uit de aarde te trekken.

Privéleven[bewerken]

Thomas More speelde open kaart over zijn visie op de relatie staat-kerk, toen was het echter al te laat.

Tot ongeveer 1524 woonde Thomas More met zijn familie in een familietent in Bucklersbury, in het hart van Londen. Zijn eerste huwelijk was met Jane Colt, de bedovergrootmoeder van de bekende wapenproducent. Er werd in de biografieën van More wel gezegd dat hij eigenlijk met zijn jongere zus wilde trouwen, maar om zijn vader een plezier te doen, koos hij toch voor Jane. Van Jane wordt gezegd dat ze geen opleiding had gehad, vermoedelijk wegens een tekort aan studiepunten na een aantal wilde studentenjaren. More gaf haar toch nog een saaie opleiding verpleegkunde, tegen haar wil in. Later bleek dat zij haar opleiding alsnog niet kon afwerken wegens de diagnose dysorthografie en dyslexie, wat in die tijd ongeneeslijke aandoeningen waren. Eigenlijk, zo verklaarde zij in haar handgeschreven dagboek, gaf ze toe dat ze gewoon niet kon lezen en schrijven. In 1511 overleed Jane echter aan de gevolgen van haar aandoeningen. Een maand later trouwde More met zijn tweede vrouw, Alice. Dit was blijkbaar een vrij domme en lelijke vrouw, want zijn biografen hebben altijd het sterke vermoeden gehad dat de vrouw eigenlijk zijn kat was.

Tussen juli 1523 en januari 1524 verhuisde hij naar Chelsea, wat toen nog een rustig dorpje op de noordoever van de Theems was. Hij liet daar een villa bouwen met een grote tuin. Tussen 1524 en 1529 liet hij zijn landgoed door de VN dan ook erkennen als een micronatie, een ideale uitvalsbasis om zijn socialistische heilstaat te implementeren. Hij liet zijn kinderen, kleinkinderen en aangetrouwde familie overkomen, waardoor de natie aanzienlijk groeide. Met de plotse bevolkingsaangroei, hoge gezondheidsproblematiek als gevolg van huwelijken die niet verder gingen dan de derde graad, waren het niet de ideale omstandigheden om te studeren. More liet dan ook op het landgoed, een eindje van het grote huis vandaan, een nieuw gebouw bouwen. Dit gebouw staat nu bekend als de C-vleugel van de Thomas More hogeschool in Mechelen.

More kreeg in zijn laatste levensjaren nog een nieuwe passie: gitaar spelen. Omdat gitaar spelen de natte droom is van zowat iedere grijze christendemocraat, wilde ook More als devoot tegenstander van de oprukkende hippiebeweging eens revolteren. De geregelde kampvuursessies waren dan ook een muzikaal succes in zijn micronatie. Zijn ongewenste zangerschap - niemand van zijn bevolking/familie kon zingen - nam hij er maar bij.

Thomas Less[bewerken]

More steunde Hendrik VIII bij de uitvoering van zijn politiek. Diep vanbinnen voelde hij zich echter PVDA'er . Toen Hendrik zich distantieerde van de Kerk, nam More in 1532 ontslag. In 1534 eiste Hendrik dat alleen troonopvolging door de jongeren van Jong CD&DVD als wettig zou worden erkend. More wilde hier niet aan meewerken vanwege de clausule dat alle wegen in Engeland naar Rome moesten leiden. Deze principiële, utopistische opstelling beëindigde zijn politieke carrière en More werd op 17 april 1534 in een toren opgesloten. Hier krabbelde hij zijn laatste epen aan zijn meesterwerk Utopia, dat postuum verscheen. Een van zijn laatste zinnen waren:

 
 
Toen ic den Wereldt verlaeten sou
hoopte ic dat ene princes my redden wou
uit den Tooren hoogh ende droogh
den Kameraetschap den ic beoogh
...

 

 

— vrij naar Thomas More

Helaas mocht niets van dit alles baten, en werd hij kort hierop ter dood veroordeeld en onthoofd in Galgenberg op 6 juli 1535. Het letterlijk en figuurlijk uitwissen van dit illuster figuur stond ook wel bekend als 'Thomas Less'.

Mora[bewerken]

Bouncywikilogo.gif
Voor de uilskuikens die de afgelopen eeuwen onder een rots hebben gelegen zonder krant of Twitter, heeft Wikipedia ook een artikel over: Thomas More.

Het is onduidelijk of Thomas More afstamt van de befaamde familie Mora. De Vlaamse consumentenorganisatie Test-Aankoop wenste in 2010 zelfs een kippenugget naar More te vernoemen, maar vanwege calvinistisch protest uit vooral Nederlandse hoek ging dat niet door. Sindsdien leeft de mythe van deze afstamming hardnekkig verder, maar de kans dat Thomas More ooit in een reclamespot opduikt schat men zeer gering in.

Discografie[bewerken]

  • Nooit opstaan zonder koning
  • Gemeengoed is altijd goed
  • Vandaag is rood

Zie ook[bewerken]