Tuinslang

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Tuinslang.PNG

De tuinslang is tegelijkertijd de zeldzaamste van de nog niet uitgestorven Pokémon die hier op deze aarde rondlopen rondkronkelen én één der bijzonderste slangensoorten die er tot nu toe ontdekt zijn.

Wat is een tuinslang?[bewerken]

Bouncywikilogo.gif
Voor de uilskuikens die de afgelopen eeuwen onder een rots hebben gelegen zonder krant of Twitter, heeft Wikipedia ook een artikel over: Tuinslang, echter het stuk tuingereedschap.
Een tuinslang in waternood wordt agressief omdat het kraantje droog blijkt te staan, en valt een alternatieve waterhoudende voedselbron aan. Deze heeft nog net de tijd om deze robotfoto van zijn moordenaar te maken.

Hoewel dit mormel de tuinslang bijzonder makkelijk te herkennen is, kan het geen kwaad om de bijzonderste kenmerken nog eens op te sommen: lezer dezes verwacht immers veel van een paragraaf die de veelbelovende titel "Wat is een tuinslang?" draagt.

Zijn of niet zijn[bewerken]

Om te beginnen zegt de brede kop al iets over wat de tuinslang zou kunnen zijn. Dieren met een brede kop zijn per definitie kwaadaardig, omdat zij gefrustreerd zijn door de pijnlijke ervaring dat die brede kop hen verhindert nauwe doorgangen te nemen die voor de rest van hun lijf geen probleem vormen. Het dier is des te onbetrouwbaarder naarmate het dergelijke ervaring ook al eens in achteruit heeft doorstaan!

De rest is stilte[bewerken]

De rest van de tuinslang bestaat uit een lang lijf[1] gevolgd door de pijnlijke stilte van haar tot dan nog zo vrolijke slachtoffer, dat zich een weg aan het banen is door het spijsverteringsstelsel van de tuinslang. De zeldzame prooi die zonder te veel kleerscheuren het kraantje haalt en denkt te kunnen ontsnappen, die... verdrinkt.

Er is meer tussen hemel en aarde[bewerken]

Tussen de hemel en de aarde bevindt zich de tuinslang, en tussen de tuinslang en de hemel, of de tuinslang en de aarde, bevindt zich de huid van de tuinslang. Deze is geschubt, maar de schubben worden gladjes bij elkaar gehouden door een blinkende laag van (nog) onbekende samenstelling. De schubben zijn meestal geordend in een ruitjespatroon, wat de tuinslang ook onderscheidt van ordinaire slangen zoals de anaconda en de boa constrictor. Het volstaat om, wanneer je een halve ton wurgend reptiel over je heen krijgt, naar het schubbenpatroon te kijken (op zo'n moment moet je weinig moeite doen om iets van de schubben te zien: ze zijn overal!) om te beseffen dat het geen tuinslang is. De tuinslang is verkrijgbaar komt voor in verschillende kleuren. Sommige fabrikanten biologen beweren zelfs dat ze alle kleuren kunnen hebben.

Wat zegt een naam[bewerken]

Dit dier werd voor het eerst gevangen door middel van een Pokémonbal. Nadat alle Pokémonballen vernietigd waren, stond lag de tuinslang er alleen voor. Ze ging onderdak vinden in achter, voor, zij- en volkstuintjes, wat het tot dan naamloze[2] wezen meteen van de gepaste naam voorzag. Tuinslangen leven in tuinen, waterslangen leven in water, zeeslangen leven in zee, zandslangen leven in zand,... het leven kan soms eenvoudig zijn.

Wat kan een tuinslang?[bewerken]

Regenboog gecreëerd door een kleurenblinde tuinslang.

De tuinslang kan echt van alles, maar het knapste staaltje is het onuitputtelijk spuiten van water. Een boze lama is een onschuldig wicht vergeleken met een spuitende tuinslang. Waterslangen zijn bijzonder nijdig op deze bijzondere eigenschap van de tuinslang: zij vinden deze zorgeloze en kwistige omsprong met hun biotoop onverantwoord.

Een, twee, zuipen![bewerken]

Het bekendste kunstje van de tuinslang is onlosmakelijk verbonden met, en het gevolg van een ander kunstje: het ongelimiteerd innemen van water. De hoeveelheid water die een tuinslang binnenkrijgt is onmetelijk. Sommige experts spreken van 15 liter per dag, andere van 105 liter per week, sommigen opperen het gigantische 5475 liter per jaar: zij hebben er allen het raden naar. Eens het water ontdaan van de voor de tuinslang onontbeerlijke mineralen, koolhydraten en vitaminen, wordt het weer uitgespuwd.

Van voor naar achter[bewerken]

De tuinslang spuit meestal via haar bek, maar er zijn ook gevallen gemeld van tuinslangen die dit via de anus deden. Dit is zeldzaam, omdat een tot spuiten bereide tuinslang ervoor zorgt met dit lichaamsdeel een kraantje te omarmen. Zelf kan ze, ondanks haar legendarische wurgkracht, niet genoeg druk produceren om het voor haar overtollig geworden water ver genoeg weg te spuiten. Het anaal spuiten van de tuinslang biedt dan ook meestal een droeve aanblik.

Van links naar rechts[bewerken]

Een spuitende tuinslang is meestal erg creatief, en zij beschikt over een heel gamma aan choreografieën. De bekendste zijn: de regenboogdans (uitsluitend bij zonnig weer, en met de zon in de rug) en de maaidans, waarbij zij al spuitend sierlijk haar kop van lings naar rechts, en omgekeerd, richt, aldus een achter, voor, zij- of volkstuintje gelijkmatig van water voorziend. Dit water heeft het tuintje bijzonder weinig te bieden, aangezien er geen voedingsstoffen meer inzitten, maar behoedt het wél tegen uitdroging. Menige stadsfonteinontwerp is geïnspireerd door de mogelijkheid van een (door een goed meewerkend kraantje geassisteerde) tuinslang om prestaties te leveren die variëren van die van een hogedrukspuit tot die van een niet helemaal goed dichtgedraaid badkamerkraantje.

Ja, geloof me, meneer, dat kan zij, en nog meer![bewerken]

Vóór de komst van de geluidsfilm, waren tuinslangen erg geliefd als acteur in slapstickfilms. Hoewel de hen toegewezen rolletjes zich beperkten tot één enkele handeling, namelijk het onderspuiten van een andere acteur[3] op het ogenblik dat hij het dier nietsvermoedend in de bek kijkt.

Wat eet een tuinslang?[bewerken]

Aangezien een tuinslang al haar energie uit water haalt, dient zij weinig of niet te eten. Wanneer er echter niet voldoende water in min of meer zuivere vorm[4], dan neemt zij haar toevlucht tot waterhoudende wezens, zoals gras en mensen. In het laatste geval verkiest zij ongeboren baby's, omdat die voor meer dan 90% uit water bestaan, en dus relatief zuivere voeding bieden. Eer een tuinslang een zeventigplusser verorbert, met zijn povere 60% water, is ze er al erg aan toe. Deze situatie zorgt er ook voor dat zij bij minstens twee rassen kan ondergebracht worden: in normale leefomstandigheden wordt zij bij de waterslangen gerekend, hoewel bij haar het water aan de binnenkant zit, en bij de andere waterslangen aan de buitenkant. Maar in geval van waternood wordt zij tot de zogenaamde killerslangen (familie der Cruor Factumflexibilia Serpens in het Latijn)gerekend. Dan ontwaakt haar sluimerende wurgkracht, en geeft zij de anaconda en de boa constrictor, waarvan zij dan nog slechts door haar schubbenpatroon te onderscheiden is, het nakijken. Dan blijkt zij tegelijkertijd ook over gif te beschikken, dat zij zowaar uit water heeft weten te distilleren! Het spul is dodelijk, en heeft de dood tot gevolg indien niet binnen de twee uur ingegrepen wordt. Het killerinstinct verdwijnt wanneer er voldoende water aanwezig is, en een tuinslang die zich bedreigd voelt rolt zich zelfs helemaal op!

Waar leeft een tuinslang?[bewerken]

Een spuitende tuinslang kan gemakkelijk geobserveerd worden, maar zegt de waarnemer niets over haar biotoop. Zij zal immers nooit haar eigen leefomgeving onderspuiten, en daarvoor een van een kraantje voorziene veilige omgeving opzoeken. Pas wanneer men de slang na het spuiten naar haar woonst volgt, komt men meer te weten. Dit is vrij eenvoudig: hoewel ze door haar snelheid niet op de voet kan gevolgd worden, laat ze een duidelijk waterspoor achter, dat een kwieke vorser op het juiste pad leidt. Deze moet wel haast maken, want vooral bij droog en warm weer verdwijnt dit spoor snel. Ze slaapt meestal in donkere schuurtjes, waar men haar opgerold in een hoekje kan vinden. Sommige soorten zijn zodanig geëvolueerd, dat ze voor zichzelf een speciaal bedje kunnen vervaardigen, waar ze zichzelf omheen kunnen rollen, en zich niet op een met bijvoorbeeld olie bevuilde vloer moeten neervlijen. Deze tuinslangen vindt men vooral in garages.

Welke soortgenoten heeft een tuinslang?[bewerken]

  • Brandslang. Deze verre verwant van de tuinslang wordt vaak met haar verward, maar spuit voornamelijk vuur en koolstofdioxideschuim, en is zelfs één van haar natuurlijke vijanden.
  • Hogedruksslang. Deze iets minder verre verwant van de tuinslang is een natuurlijke vijand van de brandslang, en zodoende goeie maatjes met de tuinslang.
  • Brilslang. Deze nauwe verwant van de tuinslang is een wonder der natuur, omdat het als enige niet-menselijke wezen verslingerd is aan boeken, en niet als voedsel, tenzij geestelijk voedsel. Deze filosofisch aangelegde slang is onafgebroken een mikpunt van spot voor de andere slangen, die altijd proberen om haar brilletje stuk te maken, en komt dan steun zoeken bij de tuinslang, die de belagers met een krachtige waterstraal op andere gedachten brengt
  • Wurgslang. Deze slangen lopen zo over van liefde voor alle wezens, dat ze ieder dier willen omhelzen. Jammer genoeg kent de wurgslang zijn eigen kracht niet en heeft zo'n omhelzing altijd een dodelijke afloop. Hier komt de uitdrukking "verstikkende liefde" vandaan, alsook "een stevige knuffel".
Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
7 augustus 2009
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


Notenbalk[bewerken]

  1. De Goliathtuinslang kan wel 100 meter lang worden (123 wanneer ze zich bij het opstaan eens flink uitrekt). Zij komt voor in Amerika, in Canada, en in een paar Europese dierentuinen, en
    ACHTER JE!

    Te laat. Stilte.

  2. Het had wel een Japanse naam, maar die kon niemand uitspreken en/of onthouden.
  3. Wanneer de acteur in kwestie "Dolf" heette, verdubbelde de hilariteit op de set, omdat na een spuitscène altijd één of andere grapjas beweerde dat de tuinslang, die volgens het scenario verondersteld werd het onderspit te delven, Dolf had ondergespoten. Aan nieuwelingen en anderstaligen moest helaas altijd weer worden uitgelegd dat de laatste zin het plusquam perfectum was van de eerste, en die uitleg verstoorde telkens weer de gezellige sfeer. Met de komst van de klankfilm bleek dat tuinslangen niet deugden als pratende acteurs, en mét hen verdween de Dolfgrap.
  4. Heineken kan nog, maar van bier kan zij niet leven.