Varkensrollade

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Varkensrolladeke.GIF

Een Varkensrollade is een verzameling van stukjes varkensvlees, bijeengehouden door een netje, zodat het op een mini-varkentje lijkt. Varkensrollades zijn populair bij het plebs, aangezien ze vaak geen pannen hebben die groot genoeg zijn om een heel varken in te braden.

Ontstaan[bewerken]

In vroeger tijden, toen de mensen nog maar weinig belasting hoefden te betalen, aangezien ze over het algemeen straatarm waren en geen nagel hadden om aan hun kont te krabben, keek men in afgunst op naar de edellieden met hun feestbanketten, waarbij er hele varkens werden opgediend, met de nu spreekwoordelijke appel in hun bek. En zoals altijd wilden de armen het gedrag van de rijken nadoen, dus wilden ze ook hele varkens opdienen. Maar omdat een varken een heel gezin een winter lang moest voeden, werden de eerste pogingen om een heel varken op te dienen een aantal mensen fataal, waarna de pogingen werden gestaakt. Het was ene Joachim van den Weereld, een slager en uitvinder die zich in 1723 over dit probleem boog.

Eerste poging[bewerken]

Het wantrouwen der vissers jegens varkensrollade.

Joachim was slager en uitvinder en begon met het proberen om hele kleine varkens te kweken. Maar tijdens zijn onderzoek kwam hij tot de slotsom, dat het voor zijn doel eerst nodig zou zijn om de genetische manipulatie uit te vinden en daarvoor was nodig, dat de DNA-spiraal eerst zou moeten worden ontdekt. Joachim besloot, dat dit hem te veel tijd zou kosten en dat de tijd daarvoor bovendien nog niet rijp was en hij besloot het over een andere boeg te gooien, namelijk de boeg van een vissersschip.

Tweede poging en succes[bewerken]

Zijn tweede poging bestond eruit, dat hij probeerde om van stukjes varkensvlees een klein varkentje te boetseren, maar hij bemerkte al snel, dat varkensvlees geen klei is en dat het bij het bakken in stukken uit elkaar viel. Tijdens een van wat hij noemde zijn 'denkwandelingen' kwam hij een keer in de havens terecht. Daar zag hij vissers die netten aan het boeten waren en het was alsof de bliksem hem trof. Dat was het! Een net! Maar nu deed zich een probleem voor. De kunst van het nettenboeten was een geheim, dat streng door het vissersgilde werd bewaakt. Daar kwam bij, dat Joachim slager was en het slagersgilde in bittere strijd was gewikkeld met het vissersgilde. Joachim besloot daarom om publiekelijk zijn slagersvak vaarwel te zeggen en in de leer te gaan als leerling visser. In het vissersgilde werd hij hevig gewantrouwd en liet men hem de meest smerige klusjes opknappen, tot hij vijf jaar na zijn intrede het geheim van het netten boeten leerde. Zodra hij deze kennis meester was, nam hij ontslag en een jaar later, op 10 september 1748, kwam hij met het eerste minivarkentje, de varkensrollade. Dit bleek een groot succes en het geld stroomde binnen.

Ondergang[bewerken]

Lang kon Joachim echter niet van zijn succes genieten. Het vissersgilde startte een aantal processen tegen hem wegens plagiaat en bedrijfsspionage en hij werd uit het slagersgilde gegooid vanwege branchevervaging. Inmiddels was de kunst van het netjes maken gemeengoed geworden, waardoor ook andere slagers de varkensrollade begonnen te verkopen. Arm, berooid en vergeten stierf Joachim van de Weereld op 28 maart 1757 aan een longontsteking in het Armenhuis. Maar inmiddels was de geest uit de fles. De varkensrollade was geboren en werd in de loop van tijd geheel door het slagersgilde geaccepteerd, zodat men heden ten dage bij iedere keurslager een lekker minivarkentje kan kopen.

Wist u...[bewerken]

  • dat rollade door vegetariërs niet wordt gewaardeerd? Dom van ze.

Zie ook[bewerken]