Weight Watchers

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
WeightWatchWeight.GIF
't Is een echt merkwaardig zicht:
al dat kijken naar gewicht!
Doch ik neem die zaak niet licht:
mij daagt zelfs een nieuw gedicht!

~ Drs. P over Weight Watchers

Weight Watchers ("Gewichtkijkers") is een bezigheid die verwant is met trainspotting en kijkfilerijden, met dat verschil dat deze bezigheid ook een effect heeft op het bekeken onderwerp, en daar is het de bedenker nu net om te doen. Het is tevens de naam van het bedrijf dat dikkerds tegen betaling van dit effect laat profiteren. De bekeken zoogdieren (voor het overgrote deel mensen) worden door het zich bekeken voelen zó zenuwachtig, dat ze ervan beginnen te vermageren. De methode is echter niet zonder gevaar.

Ontstaan[bewerken]

Het "gewichtkijken" ontstond toen de Koreaan Kim Liam "Kili" Watch in 1963 vaststelde dat dieren die in de dierentuin van Seoel meer bekeken werden dan andere, gemiddeld ook magerder waren. Toen hij daarover een opmerking maakte tegen één der oppassers, antwoordde deze dat het staren van de bezoekers inderdaad een nefaste uitwerking had op de corpulentie van de dieren, en dat het voor de dieren eigenlijk beter zou zijn indien er geen toeschouwers in de zoo zouden toegelaten worden. De dieren moesten zelfs volgens een beurtrol aan het bezoek blootgesteld worden, om te voorkomen dat ze helemaal zouden wegkwijnen. Watch, die diploma noch werk had, zag in een flits zijn toekomst uitgestippeld, en had hij Engels gekend, dan was het hem opgevallen dat zijn achternaam hem daartoe al had voorbestemd.

Bescheiden begin[bewerken]

Het prille begin: mijnheer Watch in persoon behandelt twee klanten, pardon, patiënten tegelijk.

Watch begon klein en anoniem, door, geholpen door een handvol vrijwilligers (even mager als hijzelf) en een massa vermommingen, een zorgvuldig uitgekozen stel proefkonijnen van het type "Chinese vrijwilliger", aan te staren. De vermommingen waren nodig om te voorkomen dat ze zouden worden aangegeven worden bij de politie. Het experiment was geen onverdeeld succes: de helft van de proefkonijnen vermagerde zienderogen, maar de andere helft ging door het zich bekeken voelen juist meer eten!

De openbaarheid[bewerken]

Er was voor het Watch-experiment maar één uitweg: échte vrijwilligers. Dikkerds die wisten dat ze aangestaard en in 't oog gehouden werden omwille juist van hun omvang. Deze aanpak bleek de juiste te zijn: zij die het bekeken worden (zelfs tot op het toilet) volhielden, smolten weg als sneeuw voor de zon. Watch bleef experimenteren tot hij precies wist hoe lang een persoon van welke dikte aangestaard diende te worden om een bepaalde afslanking te bereiken. De resultaten van deze waarnemingen goot hij in een handige tabel, en hij was klaar om van zijn hobby zijn beroep te maken.

Succes[bewerken]

De vrijwilligers (zowel de aanstaarders als de dikkerds) werden met een ongouden doch welgemeende handdruk en een tuil bloemen heen gestuurd, en vanaf dat moment werd het aanstaren nog uitsluitend tegen betaling verricht. De vergoeding ging integraal, op Watch's royaal bestuurdersloon na, naar de door Watch opgerichte vzw "Weight Watchers". Gaandeweg werden weer vrijwilligers aangenomen voor het staarwerk, door Watch persoonlijk geselecteerd uit een ruime keuze die hem door verscheidene overvolle psychiatrische inrichtingen werd aangeboden. In ruil kregen deze staarders kost en inwoon, terwijl hun voogden plaatsingsgeld bleven betalen aan de inrichting waarin zij geacht werden te verblijven. Een typische win-winsituatie dus, vooral voor Watch.

Kritiek[bewerken]

Succesvolle mensen oogsten bakken kritiek, en ook Watch ontsnapt niet aan deze niet door Newton voorgelegde doch algemeen aanvaarde natuurwet.

Meer vreten[bewerken]

Zo zou er een menigte klanten, pardon, patiënten, bestaan die niet het verhoopte resultaat behaalden, en net zoals die onsuccesvolle helft der oorspronkelijke proefkonijnen zouden dezen juist meer zijn beginnen eten en verdikken. Enkel stevig zwijggeld zou deze ongelukkigen weerhouden van het openbaren van hun ongeluk, met als gevolg dat zo ongeveer heel deze paragraaf in de voorwaardelijke wijs geschreven diende te worden. Mijnheer Watch zou zo eens klacht wegens laster en eerroof durven willen indienen.

Onder nul gaan[bewerken]

Critici aan het andere eind van het spectrum beweren dan weer dat sommige klanten, pardon patiënten zodanig zouden vermageren dat ze totaal zouden verdwijnen en weer tevoorschijn zouden komen als iets dat door fotografen als een "driedimensioneel negatief" wordt beschreven, en waaraan zombie-achtige kwaliteiten zouden worden toegeschreven.

Fotosoep[bewerken]

Eveneens een veel gehoorde bewering is dat de foto's die de resultaten van een Weight-Watcherskuur moeten staven, gefotosoept zouden zijn, of dat de "vóór-na" foto's oorspronkelijk in de omgekeerde volgorde zouden genomen zijn. Die procedés worden door het bestuur (mijnheer Watch dus) krachtdadig toegeschreven aan de concurrentie, die zulks volgens hem hard nodig heeft om hem en zijn bedrijf de loef af te kunnen steken, of de loef te kunnen afsteken, of de loef kunnen af te steken, of alledrie, of twee van de drie, u kiest maar.

Dik verdienen[bewerken]

Nog andere kritiek heeft de financiële zijde als doel: de inkomsten zouden in het vzw-tijdperk voor het overgrote deel naar mijnheer Watch zijn gegaan, en in praktijk zijn officiële loon als bestuurder der vzw ver te boven zijn gegaan. Vooral de paleizen die hij wereldwijd stelselmatig opkocht, officieel om er zijn Weight-Watchpraktijken in onder te brengen, deden wenkbrauwen rijzen, te meer daar bezoekers daar nog nooit een klant, pardon patiënt hebben ontmoet. In de limousines waarmee in theorie klanten, pardon patiënten worden vervoerd naar en van de praktijkpaleizen, zou nog nooit iemand anders zijn aangetroffen dan mijnheer Watch zelf, eventueel met chauffeur.

Censuur[bewerken]

Mijnheer Watch zou ook hopen geld uitdelen aan journalisten, om alle hem (en zijn bedrijf) betreffende kritiek in de voorwaardelijke wijs te zetten, maar deze bewering zou in het leven zijn geroepen door een jaloerse journalist die dit al uit eigen beweging deed, zónder daarvoor betaald te worden. Een duidelijk geval van afgunst dus.

Concurrentie[bewerken]

Niet elke klant, pardon patiënt reageert even goed. Bij Weight Watchers beweren ze echter dat deze opname niet bij hen, maar bij een concurrerend bedrijf gemaakt is.

Behalve kritiek levert succes nog iets anders op: concurrentie. Ontelbaar ende talloos zijn de lichtjes verschillend genaamde en lichtjes verschillend te werk gaande bedrijven en bedrijfjes, die doorgaans ongeveer de helft van hun omzet besteden aan advocaten die moeten in 't oog houden dat de plagiaatdrempel niet wordt overschreden. De bekendste zijn zonder twijfel

De beurs is sjiek[bewerken]

In 2011 werd het financieel succes te groot om nog de voor een vzw typische "nul-operatie" uit te voeren, en werd "Weight Watchers Intergalactic Inc." een beursgenoteerd bedrijf. Tevens werd begonnen met het op de markt brengen door diverse voedingsmiddelenfabrikanten van producten met het Weight-Watcherslogo erop. De producten zijn, in tegenstelling van wat men logischerwijs zou denken, niet bedoeld voor mensen die willen vermageren, maar voor mensen die willen verdikken om aldus een excuus te hebben om klant, pardon patiënt te worden bij het intussen modieus geworden Weight Watchers. Een pienter uitgekiende marketingstrategie zorgt ervoor dat deze potentiële klanten, pardon patiënten hun neus ophalen voor veel goedkopere en overvloedig voorhanden zijnde dikmakers.

Toekomstplannen[bewerken]

Het toenemende morele gewicht van Weight Watchers op de samenleving laat trendwatchers vermoeden dat mijnheer Watch binnenkort zijn inmiddels al veelarmige organisatie ook van een politieke arm zou kunnen voorzien, en in het slechtste geval ook van een gewapende arm, een militie dus. Het is dus niet alleen kijken naar gewicht, maar ook uitkijken naar eventuele snode plannen van mijnheer Watch. James Bond heeft zich de laatste halve eeuw aardig bezig gehouden met het uitschakelen van louche figuren met wereldmachtsovername-ambitie, en vóór hem Hercule Poirot, en dáárvoor nog Sherlock Holmes, enzovoort, maar Bond wordt oud, en tot nu toe is elke mogelijke opvolger tijdens een missie gewelddadig om het leven gekomen.