Winter

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
SZ04 Winterhoed.JPG

De winter is de zomer niet!
~ Kapitein Overduidelijk over de winter.

De winter is het jongste van de vier seizoenen. Na slechts een paar duizend jaar trof een nog steeds niet geïdentificeerd voorwerp de aardbol, aldus de stand van de planeet voorgoed veranderend, en meteen een vierde seizoen toevoegend. Dat kwam goed uit, want de verdeling van de jaarcyclus over drie seizoenen creëerde een onbehaaglijk gevoel van asymmetrie. Behalve dan bij de bewoners van de evenaar, die tóch geen verschil merkten tussen lente, zomer of herfst.

Afwisseling[bewerken]

De ervaren aardbolbewoner heeft al gemerkt dat de winter niet overal tegelijk op de planeet uitbreekt. Aan de bovenzijde, waar de noorderlingen wonen, is de fatale datum 21 december. Aan de onderzijde, waar de zuiderlingen wonen, wacht men op 21 juni. In het midden, waar een vlijtige hand een zeer dunne stippellijn getrokken heeft die op kaarten beter te zien is dan op foto's, merkt men van het hele gebeuren niets. De bewoners van die lijn, de evenaarlingen, zijn daar bijzonder boos om. Het enige dat men daar, seizoensgewijs, ooit heeft gevoeld, waren de drie schokken die evenveel seizoenen toevoegden. Seizoenen waarvan zij zelf, toen zij eenmaal rechtgekrabbeld waren, verder niets merkten. Een saai leven.

Een vreemde mogendheid voegt een seizoen toe.

Bevolkingsimplosie[bewerken]

De zomer kenmerkt zich door een sterk afgenomen bevolking. De afwezigen zijn geen overledenen, maar gefortuneerde bejaarden, die het zich kunnen veroorloven om de winter aan hun kant van de planeet te ruilen voor de zomer aan de andere kant van de planeet. Zij gaan daar hun ouwe botten opwarmen, terwijl de minder bevoorrechte streekgenoten in het kilste van de vier seizoenen achterblijven. Bovendien zijn ook de bejaarde migranten van de andere kant vertrokken, die teruggekeerd zijn naar hun streek na aan deze kant overwinterd te hebben. De woningen van de rijkere gepensioneerden staan leeg, en de tweede woningen van de gepensionneeerden van de andere kant eveneens. De achterblijvers zitten nors voor een raampje van hun huisje, en kijken met lede ogen naar hun verlaten dorp. Zij denken aan het onevenwicht dat de planeet wellicht zal ondervinden wanneer de vergrijzing van het meer bevoorrechte deel van de bevolking blijft toenemen, en de tweejaarlijkse migratie een te groot gewicht verplaatst.

Kalmte zonder storm[bewerken]

Een winter zoals we ze graag zien, tenminste op afbeeldingen.

Opvallend is het totale gebrek aan activiteit in deze periode, de vrolijk schaatsende kindertjes terzijde gelaten. Het koude weer maakte arbeid buitenshuis tot een zwaar labeur, en de mensen blijven liever binnen. Het landschap is doods, de dagen zijn kort, de sombere nachten eindeloos. Weinigen zijn in de stemming om te praten, en van jaar tot jaar neemt de neiging tot het vertellen van lange verhalen bij het haardvuur gestaag af. Dit wordt deels verklaard door het schaarser worden van brandhout, en deels door de ongezelligheid van vloerverwarming. De achterblijvers die het relatieve geluk hebben om hun winter aan de noordzijde van de planeet door te maken, kunnen zich eventjes uitleven tijdens het afsteken van vuurwerk ter gelegenheid van Oudejaar. Men hoort sommige oudjes zelfs enthousiast vertellen over vuurwerkspektakels uit vroegere jaren. Zij die hun wun winter daarentegen aan de zuidzijde van de planeet moeten doorbrengen, hebben niets vergelijkbaars te vieren. Een enkeling steekt wat vuurwerk af tijdens de nacht van 30 juni op 1 juli, een andere probeert interesse op te wekken voor een Siint-Jansvuur op 24 juni, maar veel succes hebben deze initiatieven niet. De winter is een bijzonder droevige periode.

Winter-activiteiten[bewerken]

  • Door het raam kijken.
  • De as in de open haard bijeenvegen.
  • Door het raam kijken.
  • Zeuren "dat er geen winters meer zijn zoals vroeger".
  • Door het raam kijken.
  • Een stichtende spreuk lezen.
  • Door het raam kijken.
  • 90 kalenderblaadjes afscheuren. Om de vier jaar is er reden tot vreugde, want dan wordt er een blaadje méér afgescheurd.
  • Door het raam kijken.




De winter in vreemde culturen[bewerken]

"Vreemde culturen" zijn die verzamelingen van mensen, die rare dingen doen, zonder daar door hun soortgenoten op aangekeken te worden. In veel van die culturen heeft men de gewoonte om de winter welkom te heten. Een paar voorbeelden:

  • Absurdistan: alle dossiers die langer dan een jaar vergeefs gewacht hebben op behandeling, worden tijdens een indrukwekkende plechtigheid verbrand. De brandstapel is een populaire warmtebron, en vooral de oudjes komen zich er graag aan warmen.
  • Bolivia: onder het zingen van de nationale hymne, vervangt iedereen op precies hetzelfde ogenblik de bruine herfstbolhoed door een zwart wintermodel.
  • Congo: de ligging op de evenaar houdt in dat er in Congo weinig valt welkom te heten, en de migranten hebben de zomerkant van de planeet allang bereikt.
  • India: de lijken die aan de Ganges worden toevertrouwd drijven noch zinken: zij glijden op een ijslaagje waarvan de dikte varieert van jaar tot jaar, maar dat nog nooit teleurgesteld heeft.
  • Koebah: het staatshoofd, F. Castro, houdt een extra toespraak in intieme kring. In de winter is dat het dichtsbijzijnde crematorium.
  • Mallorca: alle bewoners van het eiland zingen in koor de voorpagina van "Der Spiegel" op de melodie van "L'Inverno" uit Vivaldi's "Le quattro stagioni"[1].

Zie ook[bewerken]

Madam Winter en haar zusters. Verzamel de hele reeks en zoek de fout.

Notenbalk[bewerken]

  1. Ook wel eens de "Pizza-Suite" geheten.