Zizzizzit

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Wegens rechtenkwesties tussen Oncy en Het land van Oz, kunnen hier helaas geen beelden getoond worden uit de DVD.
Ook de geluidsfragmenten mochten niet worden overgenomen op straffe van een verblijf in Neverland voor 3 jaar.
We hopen op uw begrip voor dit manco.

This is shit!
~ Kapitein Overduidelijk over dit artikel, maar ook over de bijbehorende DVD.

Fit is fit!
~ Johan Cruijff over de conditie van topspelers en kneuzen.

Zizzizzit is de eerste postume DVD [1] van de (vermoedelijk) kort voor zijn dood overleden en bij zijn fans[2] wereldberoemde Michael Jackson, waarmee hij hoopte even postuum uit de schulden te raken. Dit opzet mislukte echter, aangezien de gehele operatie een ergere flop werd dan Windows 7, omdat iedereen de DVD al illegaal had gedownload vóór er ook maar een première geweest was. Jackson zei hierover drie manen weken na zijn dood tegen Jomanda:

This is bad! I'm the King of Flop! And I did not have sex with Drs. P! Too dangerous! Besides I am a smooth criminal and don't believe in thrillers
~ Michael Jackson via de draadloze hemelfoon na zijn dood over zijn dood nadat hij dood ging voordat hij dood was.


Postume opnames[bewerken]

De mode van postume opnames van artiesten werd destijds gelanceerd door Nat King Cole, die vanuit het graf de miserabele levensomstandigheden van zijn niet als artieste aan de bak komende dochter trachtte te verbeteren door haar te overhalen om samen met hem nog eens een duetje te zingen. Ze werd er bijzonder welstellend door, en andere artiesten zoals John Lennon volgden het (toen nog) lucratieve voorbeeld. De tijden zijn inmiddels veranderd: het downloaden via Internet kwam even langs... en bleef om onomkeerbare schade toe te brengen aan producers van audiovisuele evenementen. Mickey kan dus in het vervolg het postuum dansen beperken tot het zich op ritmisch verantwoorde wijze omkeren in zijn graf.

Death is like an encore: even after the concert is finally over, the lights are out and I'd left the building, we tried to keep singing songs. And everybody loved me tender for that. But wait, shake, rattle en roll until we'll meet again, together with Michael, John and Nat in the new Beatles-2012 DVD. We already have the postume title: 'We shall overcome!'
~ Elvis Presley over hypevorming naar aanleiding van geheimzinnig sterven.

Kèn die mèn nou cheen Nederlantsj sjprekeuh?
~ Een (nog) niet geïdentificeerde Nederlander over Engelstaligen.

De DVD[bewerken]

Aangezien Oncyclopedia geen toestemming kreeg om beelden van de DVD te citeren, beperken we ons tot een korte maar krachtige beschrijving van het gebodene. Op de DVD zien we beelden van een lijk op het podium, dat tracht zijn laatste spasmen te controleren [3] en daarbij zijn laatste ademstoten opnieuw lijkt te inhaleren als in een slechte Halloweenact, of in de hoop het land der levenden weer te kunnen betreden. Om hem heen zien we overigens de engeltjes en duiveltjes van de "andere wereld" als backing vocals en dansgroepje[4]. Ook nu weer zijn de van Cab Calloway geleende moves van de partij. Deze ruimdenkende artiest, die aan het einde van de XXste eeuw nét geen 90 werd, heeft daar nooit drukte om gemaakt, en dat doen wij dus ook niet.

En nogmaals:
géén beelden!

De muziek is, zoals steeds bij deze zanger-danser, even verzorgd als niet te onderscheiden van eerdere creaties: het nafluiten of naneuriën ervan blijft zoals steeds een onmogelijke opgave, tot groot jolijt van bedenkers van muziekkwissen. Zoals steeds is er ook hier weer sprake van plagiaat, maar in de meeste landen wordt een artiest die zichzelf plagieert niet vervolgd, dus dat blijft een steriel debat, tot meerdere glorie van componisten van liedjes die wél in het collectief muzikaal geheugen blijven hangen.

Receptie en perceptie in en door de wereldpers[bewerken]

Na het succes van de Cole- en Lennonproducties, meende de vak- en andere pers ook nu weer een publiektrekkend onderwerp gevonden te hebben, en nog wel kort vóór Halloween.


Helaas was er nauwelijks enig verschil te merken in de verkoop, en bleef men met de extra oplage gewoon zitten. Zoals al eerder aangehaald, is Coles vondst uitgewerkt, en zal ook het Presley-project afgeblazen moeten worden, tot grote teleurstelling van de Mozartfans, die hoopten dat vervolgens een postume prestatie van dit veel te jong gestorven genie óók tot de mogelijkheden zou behoord hebben.

De titel[bewerken]

Over de titel heeft de zanger nagedacht vanaf zijn voor oningewijden onverwacht heengaan tot twee dagen voor het lanceren van het ding. Hij wou iets dat enerzijds zijn maanlevensloop resumeerde, en tegelijkertijd optimistisch overkwam. Geen geringe opgave.

Sississit![bewerken]

Na zijn eerste neusoperatie zo'n twintig jaar terug bleek dat deze zanger vanaf dat moment zo tevreden in de spiegel kon kijken dat-ie gelukzalig uitriep:

Sississit!
~ De betreffende zanger over zijn neus.

Zijn lijfarts cq. plastisch chirurg [5] ving die uitspraak op, en schreef hem onmiddellijk op, ter bewaring voor het nageslacht en om ooit met de eer van bijvoorbeeld een fraai Epitaaf [6] te kunnen gaan strijken.

Fifffiffif![bewerken]

Drie jaar later moest de zanger weer onder het mes. Hij was verslaafd aan operaties ter verfomfaaiing van zijn toch al fraaie uiterlijk. Deze keer was niet de neus, maar het strotje aan de beurt, omdat daar net als bij ons Fransje een plieppliepplieppoliep playbackte op de stemband. Nog bijkomend uit de narcose (de lippen nog half verdoofd) stamelde onze zanger:

Fifffiffif!
~ De betreffende zanger over zijn stem.

Laat staan
klank!

Ii..iii...iiiiii...![bewerken]

Na een serietje kleine concertjes in kleine voetbalstadionnetjes across the world kwam de zanger op een goede avond uiteraard schor thuis. Hij dacht dat zijn carriëre passé was. Het enige dat hij nog kon uitbrengen was:

Ii..iii...iiiiii...!
~ De betreffende zanger wederom over zijn stem.

Dat was dat![bewerken]

Ons zangertje stierf gelukkig al voor zijn vijftigste levensjaar en tournee. Een hartaanval in zijn permanent als artiestenloge ingerichte badkamer velde hem definitief: de schrik was hem om het hart geslagen toen hij zag dat zijn lijfarts Drs. P een Epitaaf had laten liggen op zijn afschminktafeltje. Zijn nabestaanden verzuchtten...

Dat was dat!
~ Nabestaanden over ons zangertje.

.... allang blij dat de hype rond zijn stem eindelijk eens ophield. Ze waren zó blij dat ze hem begroeven in Neverland, sectie Nowhereland, naast zijn mentor Nowhereman, onder het genot van een kopje koffie en een dikke plak cake.

Geen beelden? Dan maar een grafisch artiest aangesproken. Dhr. Paul O.T. Loodt, gespecialiseerd in het portretteren tijdens fotoloze rechtszaken, bezorgde ons deze impressie, waarvoor dank.
Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
2 november 2009
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


Wat was wat?[bewerken]

  1. De term "te lange videoclip" is, objectief gezien, correcter.
  2. Oudleden van de Jostiband beweren mordicus dat hij ooit hun solozanger was, zonder daarvan echter één overtuigend document te kunnen voorleggen.
  3. We zien ook een aantal draadjes, dus de kans bestaat dat het lijk slechts reageert op elektrische impulsjes die hem backstage worden toegediend. Elementair, m'n beste Igor.
  4. Wie goed kijkt ziet zelfs Jomanda op de achtergrond blauw licht uitstralen! Ze communiceert met het lijk via de in haar blauwe burka verstopte microfoon; het lijk lijkt een oortje te hebben in zijn neusje, hoewel dat ook een chirurgisch foutje kan zijn.
  5. Drs. P, naast messen-, pillen- en spuiten- tevens taalvirtuoos.
  6. Volledigheidshalve publiceren we hier het "Epitaaf Voor Een Zwartwitte Negerjongen":

    O zwartwitte negerjongen
    Hoe is toch die neus gesprongen?
    Was-ie krom?
    O wat dom!
    Want je hebt zo fraai gezongen!

          Drs. P