Dodenherdenking verloopt rustig

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Dit artikel maakt deel uit van OnNieuws, de gratis kwaliteitskrant die alle andere overbodig maakt.



4 mei 2009

Hier gebeurde het allemaal. Het gebeurde ook op andere plekken uiteraard, maar hier was onze verslaggever te vinden.

AMSTERDAM - Door onze verslaggever
Vandaag is het dodenherdenking, het moment dat iedereen even stil is om de omgekomen mensen in de Tweede Wereldoorlog en alle andere oorlogen waar Nederland in betrokken was, te kunnen herdenken. Daar is deze dag ook eigenlijk voor. Om acht uur was bijna alles helemaal stil.


Dodenherdenking was dus rustig verlopen, net als vandaag zelf. Vandaag was een rustige dag zonder al te veel gebeurtenissen en geluid (zeker niet om acht uur) maar toch waren er een paar mensen die vonden dat Dodenherdenking ook nog een andere betekenis had. Een aantal scholieren van een school die niet genoemd wou worden, vonden dat Dodenherdenking eigenlijk elke dag moest zijn. Een scholier: "De schooldagen van nu zijn gewoon in één woord: beroerd. Het is nooit stil tijdens de uitleg van die leraar die inderdaad nogal saai verteld, maar hierdoor komen we gewoon te veel informatie te kort. Wij vinden dus dat Dodenherdenking elke dag moet komen, en in plaats van 2 minuten moet verlengd worden tot 3 uur, 2 uur en 3 uur. Pauzes worden niet meegeteld. Dat leidt ook tot hogere cijfers bij andere scholieren en ook bij mij uiteraard!".


Hier werd heel erg veel op gereageerd door verschillende mensen die het er niet eens zijn om Dodenherdenking elke dag te houden om alleen maar eindelijk eens stilte te krijgen tijdens de les. Men vindt dat Dodenherdenking uitsluitend gehouden moet worden gehouden op deze datum en gewoon 2 minuten. Vooral omdat Dodenherdenking uitsluitend bedoeld is om de doden te herdenken uit de Tweede Wereldoorlog en alle andere vredesoperaties waar Nederland betrokken in is geraakt.


Dan over naar de herdenking van vandaag. De gebruikelijke rituelen voor de twee minuten stilte werden natuurlijk weer uitgevoerd, zoals de speech van de koningin met andere leden van de Koninklijke familie en een aantal andere veteranen. Ook de burgemeester en het gedicht mocht niet ontbreken, samen met het leggen van de kransen, uiteraard. Alles verliep volgens plan en het was een dag waar zelfs wij rustig van werden.


Tijdens de twee minuten stilte waren er ook een aantal helaas niet stil. Bij verschillende bomen werden alle bladeren nauwlettend in de gaten gehouden. Sommigen maakten geluid door de wind, maar deze bladeren werden met rust gelaten omdat men de wind niet kan waarschuwen. Verder hier en daar nog een kuchje, maar het is ook onmogelijk om ook echt volledig stil te zijn, nietwaar?


Deze dag was een saaie, stille, emotionele, stille, bijzonderen, ietwat vreemde maar ook vooral stille dag waar zeer weinig gebeurde. Na afloop van de twee minuten stilte ging iedereen rustig huiswaarts om nog even na te praten en om misschien de première: 'Het dagboek van Anne Frank' te zien die dan net begint. Ook 'Goede tijden slechte tijden' wordt dan ook vaak gezien, samen met 'Holland Sport'. Maar dat doet er niet toe. Morgen is het Bevrijdingsdag, waar wij vieren dat we niet in oorlog leven. Eigenlijk leven we gewoon nog steeds in oorlog omdat er gewoon nooit vrede komt.


Tot zover, in Amsterdam.