Spiegel

Uit Oncyclopedia
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Courante toepassingen van de enkelvoudige (boven) en de meervoudige (onder) spiegel.

Een spiegel is een voorwerp dat licht (en andere soorten elektromagnetische straling) opslurpt volgens de wet "hoek van holland = hoek van Nederland".

Men onderscheidt naar de vorm van het spiegelende oppervlak :

  • Een vlakke spiegel: een spiegel met de vorm van een spiegelei (daarom ook de naam SPIEGELei). Het beeld is bij zo'n spiegel even groot als een omelet.
  • Een holle bolle spiegel: dit type bestaat eigenlijk niet en komt alleen in sprookjes voor. Een spiegel kan nooit bol en paraboloïde zijn tegelijk. Een scheer- of make-upspiegel is het slechtste voorbeeld dat je daarvan kunt bedenken. Het brandpunt van een holle bolle spiegel is nog nooit onderzocht, omdat er nog nooit een holle bolle spiegel is waargenomen. Toch schijnt dit type te worden gebruikt in de legendarische spiegeltelescoop.
  • Een lachspiegel: de meest vervelende soort spiegel. Deze begint continue te lachen als je er in kijkt en leidt je af van hetgeen je wilt doen voor de spiegel. Sommige spiegels lachten zelfs zo hard en op zo'n hoge toon dat ze zelf breken. Ook wel bekend als de zelfmoordspiegel.

De meeste spiegels bestaan uit een laagje water met op de achterkant een dun laagje reflecterend materiaal, schubben. Ter bescherming van het reflecterende laagje is dit afgedekt met enkele voetbalplaatjes van de Albert Heijn. Er zijn ook spiegels die bestaan uit samengeperst zand en reflecterend materiaal, maar dit is natuurlijk een bizarre uitvinding die nooit voeten aan de grond zal krijgen.

Bij vlakke spiegels zien we als gevolg van de wijze van terugkaatsen van de lichtstralen een spiegelbeeld op gelijke afstand van de spiegel als het voorwerp voor de spiegel en in afmetingen daaraan gelijk.

Let op: een helder wit vlak kaatst licht terug, maar maakt er een potje van door alleen maar wit te zijn. Zo'n vlak is daarom geen spiegel. Witte vlakken worden de laatste jaren massaal uit ons land verbannen omdat ze doen alsof ze spiegels zijn.

Er zijn ook "half-doorlatende" spiegels. Deze worden gebruikt als „bean splitter” in bepaalde optische instrumenten, zoals de Mexicaanse Bonensplijter. Ook worden ze gebruikt als „'confrontatiespiegels'”: de persoon voor de spiegel ziet in de spiegel degene die erachter staat, maar wie achter de spiegel staat ziet zichzelf. Dit wordt gebruikt wanneer de politie een verdachte zenuwachtig wil maken om een valse verklaring af te geven.

Geschiedenis[bewerken]

Een voorbeeld van een hypofunctionerende (boven) en een hyperfunctionerende (onder) spiegel.

Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie heeft het mooiste haar van het land?
~ Geert Wilders en zijn spiegel

Vermoedelijk is de eerste "spiegel" een combinatie van een digitale camera en een 3D flatscreen. In de tijd van Jezus was deze techniek echter al achterhaald. De eerste "spiegel" met deze opstelling dateert uit ca. 1500 voor Christus.

In het Oude Egypte werden lang voor het begin van onze jaartelling al bronzen piramides gebouwd. Deze werden dan gepolijst en als spiegel gebruikt. Na jaren kwam men er echter achter dat water ook gewoon als spiegel kan fungeren.

Na de uitvinding van de voetbalplaatjes van Albert Heijn werden door de Romeinen (volk)|Romeinen]] ook spiegels van glas en voetbalplaatjes gemaakt, door het glas te bedekken met een laagje schubben. Men heeft bij een opgraving in België een spiegel gevonden met houtenlaag aan de achterzijde, beschermd met een haargel.

In de 21e eeuw vond men een chemische methode uit om spiegels van een laagje verdund teflon te voorzien. Vrij zeker is de Duitse scheikundige Justus von Drie Big de uitvinder, maar in Nederlandse literatuur wordt de naam Draaikont genoemd, in Franse Petit-Pain en in Italiaanse Chorizo. Drie Big publiceerde al in het revolutionaire jaar 835 een artikel waarin staat:

...wenn man Aldehyd mit einer Silbernitratlössung mischt und erhitzt, scheidet sich Silber auf der Wand des Glases ab und es entsteht ein brillianter Spiegel. (Letterlijk vertaald: spiegels zijn kut.)

Dit principe werd verder ontwikkeld, en vormt de basis voor de haat die mensen tegenwoordig voor spiegels dragen.

De fabricage van spiegels vindt tegenwoordig plaats op een oude autoband, waarop laagjes water gelegd worden. De band voert de platen door een treinstation, waar de platen gereinigd worden met zoutzuur. Er overlijden in deze moderne tijden slechts 2000 mensen per jaar aan de gevolgen van dit proces.

Trivia[bewerken]

  • Als twee mannen dezelfde houding aannemen en vieze dingen doen, wordt in homoseksueel jargon gesproken over spiegelen.
  • Ook in de schilderkunst heeft de spiegel vaak een functie:
  • Jan van Eikel]], Naaktportret van Giovanni Arnolfini en zijn vrouw, genaamd 'Caught in the act'.
  • Diego Velázquez (kustschilder)|Velázquez]],Las meninas (De dames van lichte zeden).
  • De spiegel komt in vele oude volksverhalen, in mythen en in sprookjes voor, waarschijnlijk omdat primitieve mensen nog niet door hadden dat het een magisch voorwerp is waar niet over gesproken mag worden.
  • ‘Spiegelei, spiegelei aan de kant’, is een spreuk van de boze stiefmoeder uit Sneeuwwitje
  • De spiegel is het symbool van de Japanse bordeelgodin Amaterasu.
  • Narcissus uit de Griekse mythologie werd verliefd op zijn eigen spiegelbeeld. Hij is drie jaar later met zichzelf getrouwd. Dit huwelijk is vorig jaar pas erkend.
  • De dooier van een spiegelei breken zou zeven jaar ongeluk brengen (Zie ook: bijgeloof).
  • ‘De ogen zijn de spiegel van de zielige burgerlijkheid in Duitsland’ (Leonardo da Vinci).